leygardagur 22. november 1997síða 15

Nr. 224 — 22. NOVEMBER 1997 tíðinda 15 var tað eisini eitt hindu tempul í hesum >Monkey temple«, tað var har inni at vit upplivdu hetta løgna; vit sóuw/hoyrdu hindumunk arnar biðja. og tad var nakað annað enn har heima. Teir voru kanska einir tiggiu tolv, og allir høvdu hver nu. og bóðu hvar mur 1£ Av hesun tóðst fernalskur nur, 10 tyktist alt annað I roi g Tyr inum gud H ar n førovskaå takið Isi andakt rt t ið á i på Orsøk 3 hur k tí H t } h li je RI Isåapu | Ta ruski Í Va kunur At rafta er at sigla í gummibáti oman eftir eini á við herðum streymi Tar | lagin i Kat lu fi t tíðliga upp kuld vstað við ein buss ð skuldi for kk til annað Trisuli. Har k | t so rafta oman fur, og hetta var ettt satt ipplivilsi. Vit vóru seks fólk eingin hevði baátinum. og oynt hetta fyrr. At rafta er it stela í gzummibåti oman eftur eini á við herðum streymi. leysliga umsett Fólkini hava eina ár í part »g sitå á sjálv um kantinum Har er einki at halda í, tá skalt sjálvur syrgja fyri at halda javnvågina, annars dettur tú útí. Tú fært bjarg ingarvest og trygdarhjálm at verja teg móti fallinum Vit lærdi tær fáu kom mando' nar, og so byrjaðu vit. I fyrstani var tað torført at finna javnvågina, men tað lærdu vit skjótt. Aftaná at hava raftað eitt sindur út á seinnapartin, koma vit til eitt stað, har streymurin var sera harður. Guidin bað okkum halda fast, og so brustu vit í alduna. Vit komu skeivt fyri, og båturin reisti seg. Knappliga lógu vit bæði og tvey onnur í ánni, men áðrenn vit fataðu tað heilt vóru vit togað upp aftur í bátin Aðrenn vit fóru, hevði guidin greitt okkum frá hvussu vit skuldu gera tá vit duttu útí, men tað høvdu vit als ikki tíð til at hugsa um Vit vóru í ánni, og so vóru vit uppi í bátinum aftur! Tað var rættiliga skelkandi at uppliva. men aftaná voru vit oll samd i, at tað var hædd arpunkuð á túrinum Nationalparkin í Nepal, Chitwan lagar 1 Ul størstu national ni i Nepal. Chit » me 1 rør i horurn k I un kend. V í kk í John og Halla royndu seg eisini í riverrafting gøtuni, tå guidin knappliga bidur okkum tiga. Hann lurtar eina løtu, og vinkar so til okkum um at bakka skjótt! Vit vistu ikki, um vit skuldu renna av hundanum til, ella um hetta kanska var vanligt fyri at gera tað spennandi fyri ferðafólk Vit bíðaðu so eina løtu, og so bað hann okkum koma frameftir aftur. Hann peik- aði inn millum trøini og runnarnar, og har sóu vit í afturpartin á einum nasa horni. Seinni fingu vit at vita, at tað var sera sjáld- samt at síggja nasahorn, tá tú vart til gongu, og at tey kundu vera vandamikil. Á gongutúnnum sóu vit eisini fótaspor av frísk einum ógvuliga stórum tikara Hondin hjá John passaði lættliga flott niður í tey Ferðin niðan á Sarangao-fjallið Eftir túnin í Chitwan fóru vit víðari til tann næststørsta býin, Pokhara. Hesin býur liggur eitt sindur vestari enn Katmandu, og tað er her at allir „trekkarar“ halda til Tað eru teir, ið dáma at ganga í fjøllunum eftir teim- um smáu gøtunum. Orsøkin til hetta er, at nógv av teim- um hegu fjøllunum liggja í námind av býnum, so hann verður tað 'nåtturliga byrj- unarstaðið'. Vit hildu okk- um ikki vera nóg sterk til at fara ein slíkan túr, so vit hildu okkum til tað meira ferðafólkavinarliga Sarangao-fjallið. Tað er uml. 1600 m høgt, og er víðakent, av tí at útsýnið er av tí allarbesta. Serliga væl- umtókt millum ferðafólk er at ganga niðan ein seinna- part, síggja sólina seta, og síðani verða verandi til sólin kemur uppatftur. Hetta høvdu vit hoyrt var eitt satt upplivilsi. Vit høvdu eisini hoyrt, at tað skuldi taka uml. 4 tímar at ganga niðan eftir vegnum, og vit bóðu so ein taxabil koyra okkum til har hesin vegur byrjaði Hann flenti at okkum, tá vit fóru av, og helt okkum vera ør at vilja ganga niðan. Tá vit høvdu gingið eina lítla létu, róptu tveir drongir úr einum træi á okkum. Teir peikaðu okkum á eina getu, ið gekk niðan frá vegnum, og søgdu at vit skuldu ganga tann vegin. Annars hildu teir eisini, at John hevdi so sera vakurt hår (Hann hevði júst trimmad sær, og líktist ongum!) Eitt lítið sindur seinni hittu vit ein ungan drong, ið bjóðaði sær til at vísa okkum allan vegin niðan. Vit tóku av, tíbetur. Tað vísti seg, at gøt- an var so kringlut og løgin - gjøgnum tún og veltir hjá fólki - at vit høvdu aldrin í verðini funnið sjálvi Hendavegin skuldi tað taka okkum uml. 2 tímar, og hetta var eisini nógv strævn- ari. Bratt og ringt at ganga So tungt, at Halla í roynd og veru misti ondina eina ferd. Tað tók eitt sindur av "'sjarmuni' við túrinum. Vit hvíldu okkum so við jøvn um - og títtum - millumbili og tá prátaðu við guidina um vit eitt sindur YIMISKI Eisini hann hevði onkra viðmerking til hárið hjá John: tað tyktist sum un hann hevæ viljað sagt tað allatíðina, men hexði ikki tordi hann eisini at flenna og os hjart I et 10 end a gegt rð iftur = steðgað } i lohr | kk } so fæ } ort t 4 4 Sarangao-fjallinum Komin upp á toppin tók tað tíð. áðrenn vit orkaði $ Ik IDI het pi ) V ing tt Ki p. Dýnar kk skað jen sjálv hor klað g Var SKIt so KO h« væl við. ti hon var se tjúkk. Vit hava sleipað eina rúgvu av heitum klæðum við, tí tað skuldi vera kalt í Nepal. men tá vit so fyri fyrstu - og einastu ferð høvdu brúk fyri teimum, høvdu vit gloymt tey! Tá sólin so fór niður, gjørdist tað ísakalt, so har var onki at gera uttan at krúpa undir dýnuna. Næsta dagin fóru vit upp kl.5.30, og bein leiðis niðan á sjálvan topp- in. Har er ein pallur bygdur, ið lyftir teg upp um tey høgu trøini, og har settu vit okkum so at bíða. Himm- alin var longu vorðin eitt sindur gulligur, men sól- strálur vóru ongar enn Fjøllini lógu kavaklødd og tignarlig i nånd, tey flestu millum 6000 til 8000 m høg. Knappliga nåddu tær fyrstu sólstrálurnar fjalla- tindin á teimum hægstu og so við og við sníktu tær seg niður móti skógarmarkin- um. Himmalin gjørðist reyðari, og við eitt kom ein lýsandi appilsingulur blettur til sjóndar handan eitt fjall Tá gekk tað skjótt - eitt, tvey, Ty, so stóð sólin øll sum hon var á himni. Vit kendu tað, sum um vit høvdu verið vitni til skap anina av fyrsta degi. Tað var ein løgin/g60 kensla at síggja hetta undrið. ið tað veruliga er. (Sjálvt um tað hendir hvønn einasta dag!) Túrurin oman aftur var munandi lættari. sjálvt un beinimi voru eitt sindur eym í frá degnun Stórt fåtækdømi Pokhara bvur er nó merktur av ferðafólk