leygardagur 6. desember 1997síða 12

12 tíðindablaðið/ ) Nr. 234 - 6. DESEMBER 1997 arln Eg kundi ynskt at blivið gamal í Føroyum Eitt tað mest grundleggjandi í kristindóminum er at øll eru naka, og soleiðis er tað í Føroyum. Tí vil eg verða } 1 er. Eg fari burtur at fáa friska luft. men so koma vit i ftur, stgur Henning Bøgesvang i Í g kk hl k i í ; í fi tlura ! iartur at:faa v 4 tf krettir me? i i rr» iftur t ! ur Her Bo ; M Øø i H kk hug ok nr I n prestur hevur 5 { i } I H tað lørovir I | i, af I karrætt at:fara á sjúkra } Mad s indu ha verið húsið. Hon pr ) ger tað re kirk so væl. Nakr tað IDp á ein stviltseraðar ersimi, men teir báðir hava if dir vitjaði Bøgesvar máta, og tibetur hava vit býtt uppgåvurnar hjá prest Førovur drenn hann fáar intollerantar fanatikar unum sinamillum, og teir okt kk starvid w. Eg havi ongantíð havt — avtalaðu. at Begesvang Klaksvík 974 trupulleikar av hesum, tíeg = skuldi taka sær av at vítja á leggi meg ikki í. hvat onnur sjúkrahúsinum Hoyra heima hugsa, og eg toli aðrar Og ta uppgávuna hevur i Feroyum meiningar hann røkt til fulnar, tí tað Har hava hann og familjan hevur hansara stóra áhuga búð síðan, og tey hava triv Góður ungdómur g hann heldur tað vera so st væl. Synirnir báðir hava búð tað Í mesta av lívinum í Førovum. so teir rokna seg fyri lørovingar Vit vórðu frá fyrsta degi væl móttikin og hava trivist sera væl her, og tað var ein tung avgerð at siga upp Bøgesvang tosar í sínum prædikum ongantíð um domadag. Hann leggur dent á lívið og tað at vera menn iskja Mítt sjónarmið er, at vit fyrst og fremst skulu hugsa um lívð her á jørð, og hvussu vit liva. Tað sum kemur aftanå, mugu vit Í Danmark verður nógv tosað um, at ungdómurin ikki sæst kirkjuni, og summi mæla til, at kirkjan verður loyst frá statinum. Í Féroyum hevur eisini t.d Heimamissiónin verið inni á, at ov fá av teimum ungu ganga í kirkju Eg haldi, at vit heldur eiga at fegnast um øll tey ungu, sum eru virkin. Vit eiga góðan og sunnan ung dóm í Klaksvík og í Fer oyum sum heild, og tað er ein stórur hópur av ungum sum hevur eitt ríkt ung lómslív. bæði í KFUM & týdningarmikið Prestarnir hava altíð vitj að á sjúkrahúsinum, men ikki so ofta sum Bøgesvang ið hevur verið í USA og fingið sera sær serútbúgv ing í hesum arbeiði Tey sjúku geva Prestur er næstan dagligur gestur á Klaksvíkar Sjúkra húsi Í fyrstuni hugdu bæði sjúklingar og starvsfólk við tá eg komu, og tey hildu, at tá eg kom. mundi onkur liggja til tað síðsta. Men sum frå er liðið, hava øll leggja í Harrans hendur K us og Betesda vant seg vid, at eg javnan Fyri okkum má lívið vera ind: altíð = vitji, og eingin gevur sær far da rand ið er jú i purningin. um um, nær eg vitii. hverja Sif ið tað skal kirkjan kann tykjastteimum stovu eg fari inn á og hvønn skiljast, at:3 rð sendur ingu óviðkomandi. Men eg vitri niður á jørð Im menn tað er ikki altíð líka lætt at Bøgesvang er ógvuliga skula venda sær til all upptikin av hesum arbeiði fjøldina í senn, tey til A sjúkrahúsinum komi Eg fari at sakna tykkum men vónandi eri eg ikki heilt eloymdur um tvey ár og er nakað starv leyst tá sø søk: €g, MUur Bøgesvang, sum í Christtanskirkjum hevur hildið manga livsjåttandi prædiku komnu, tey ungu og børn mi. Men vidhvørt eydnast tað í eini prædiku. Besti måtin er við barnagudstæn astuni, tí tá er boðskapurin altíð lættur at skilja Vitjar nógv sjúklinar Umframt sínar — ødrvisi prædikur er Bøgesvang ikki minst kendur fyri sitt sål arrøktararber. Fáir prestar hava gjørt so nógv sum hann við at vitja á sjúkra húsinum Tað er ikki so, at Bages eg í samband við ótrúliga nógv tolk. og eg upplivi tað altíð, sum eg havi so nógv við mær, tá eg fari av sjúkrahúsinum aftur. Eg fari frískur at vitja tey sjúku í tí von at geva teimum nakað og sv er tað eg, sum fái nógv heim við mær frá teimum sjúku. vit mugu bara vóna at tey ersim fáa nakað burtur ur vitjánunum Vit hoyra ofta fólk siga at góð heilsa er tað besta av øllum. Fólk, sum liggja á sjúkrahúsi, hugsa ikki so