leygardagur 6. desember 1997síða 13

Men tey sjúku eru í meira nøgd við enn tey frisku Há nor tilveruna Tey hava ofta ) NOV posmtivt at is td gå um góða rekt. og tí er tað um cv Bøgesvang vitjar lík | nógv tey, sum eru sjúk mast aftur, sum hann vitjar sum ikk y hava IN gá íð eftir í | Í Hann er varin, tá hann vitjar. pressar seg ikki inn á nakran. Hann vitjar fyri at vera saman við fólkunum luta eftir teimum. um tey at tósa. Ørindi a eru ikk: at prædika ella biðja, men heita fólk á hann um at: biðja eina bøn saman við teimum. so ger hann tað sjálvandi Men eg eri ikki nøkur automatisk biðimaskina ava mug han r A Kann við øllum | g virði øll fólk sum tey eru, og eg havi ong antíð tikið dagar ímillum hvat trúarsamfelag fólkini hoyra til. Eg havi eisini altíð verið væl måttikin av øllu m, um so fólkini hava hoyrt til kirkjuna, Brødrasam komuna ella onnur trúar samfelag. Tað ber jú væl til og er eingin trupulleiki bara vit øll virða hvønn annan Bøgesvang heldur tørvin á sálarrektararbeiði og sam talum verða øktan, nú sam felagið er blvið so materielt, og alt bara snýr seg um tek nikk Alt hevur skund, og alt verður gjørt upp í pengum, samstundis sum sambandið millum f'olk, kenslulívið og okkara andslív verður sett til viks. Samstundis verður stríðs fyri sunnari kostvan um og at fáa fólk at leggja av at roykja, tí vit skulu vera so sunn Men tað, sum um ræður, er at vit skulu vera heil menniskju, og tað tykist sum størn og størri forståilsi er fyri hesum Øll hesi árini hava nógv fólk verið hjá Bøgesvang bara fyri at:tosa. Tað hava verið fólk í onkrari kreppu, td. orsakað av hjunarskiln aði, samlivstiupulleikum figgjarhgum trupulleikum ella onkrum ødrum Bøgesvang er fegin um, at fólk hava tað álitið á honum, og at tey velja at fara til prest at:leita sær ráð ella bara fyri at:tosa Øl eru eisini líka væl komin at koma til mín at tosa, og øll skulu eisini vita at tey trygt kunn venda sær til prest, tí vit hava tagnar skyldu, einki fer víðari Fólk skulu eisini vita, at hver trupulleikin enn er, sø kundi íkki fallið mær inn at soleiðis Nr. 234 — 6. DESEMBER 1997 Prestar eru ikki prøtexssonellit vyålarrøktarar men vil kunnu hurta í folki í tr eðpu i , } g erl ad kum,. 5 af Vit prestar eru ikki pr Harlæknar, líka komnir, men vit kunu hjálpa við at lurta g vegleiða tar OKI? kulu venda er Ivri at:fáa ta hjálp ey fyn neyðin Kærkomnar royndir Bøg« svyangp heldur sålarrøktararberdinum er tað komið hon væl ð. at hann hevur sínar royndir sum sjomansprestur Nógvir prestar hava bara hvað eitt vart lív, men tað góða er at siga um prest arnar í Førovum, at flestu teirra hava roymt okkurt annað arbeiði, td. verið til sjós, og hava líka sum Bøgesvang hoyrt annað enn sunnudagsskúlaprát Tad má geva stórri álit Eg havi virkað sum sjó mansprestur, og tey flestu Vita, at ein sjómansprestur í einum havnarbýi sær og hoyrir mangt og hvat. Ég giti, at fólk halda slíkar prestar, sum ikki bara hava ferðast millum einglabern, skilja seg betur Sum nevnt fer Bøgesvang í februar til Gøteborg at virka hjá donsku sjómans kirkjuni, men so ætlar hann at koma aftur - Er okkurt starv leyst í Føroyum tá, og eg ikki eri heilt gloymdur, so seki er aftur. Vit hava nevniliga fyri langari tíð síðan sag, at tað er okkara ynski at gerast gomul i Føroyum Øll eru nakað Hvat er tað, gott við at búgva oyum / Tad havi eg ofta hugsað um. Tað er ikki tað, at:her bara búgva einglar, fólkið er ikki betri enn onnur fólk Náttúran er vekur, men tað er heldur ikki bara hon, sum fær meg at:trívast so væl her sum er so Fer Tad hevur nakað at gera við, at samfelagið er so lítið, at vit øl eru nakað, eru ikki bara eitt nummar. Her kann eingin vera anonymur, øll kunu fara út á getuna og meta onkrum, sum tey kenna. Í kirkjuni meta vit eisini altíð onkrum, sum vit kenna Hetta síggi eg sum tað mest umráðandi í kristin dóminum, at øll eru nakað og tað upplia vit her, sigur Henning Bøgesvang hud: tíðindablaði Jólaaftan rrrr 14411 ET 2. Nú verða vit sum børn í kveld, sjálvt tey, sum vóru herð og keld, tey gerst mild í sinni og geva gávur, ynskja glað, at gleðin vitjar jóladag ell, úti eins og inni. 3. Ja, syng nú hesi sálmaljóð um hann, sum kom og legði slóð um hesar jarðardalir Hann beyð oss bót og fragd og frið, eitt trygdarskjól við sína lið og leið til himnasalir. 3. So stendur stovan ljós og lyggj, og burtur berast lívsins skýggj, nú sæla stund er runnin. Ei nekur leta kennist slík, so dýrdarfull, so rein og rík -við jólaljósi funnin. 4. Nú ringja klokkur frið á jørð, um torp og tún, um fjøll og fjørð og inn í stovu mína. Og er enn sál tin ørm og køld, kom Harðn inn til tín í kveld, tá mátti neyðin dvína L dm. í Gant