leygardagur 20. desember 1997síða 43

at eingin politiskur flokkur fekk fyrimun, og at útvarpið íkki tók nakað frá blødun ry Hetta var ikki til at liva vid hjå utvarpinum, og til endan varð tað so galið. at tå ein kommuna í eimi bygd ysi við, at skruvad varð fyn Vatnminum frå einum visum husum til handilin so bar ikki til tað kundi virka sum re klama. Tað bleiv til eitt elju íð, hvussu komast kundi t tur rt i { ig na f Ér vil h t V hanr i Rættar } | Ká k H i he r Vit vóru leingi bara fyra Í Mariu : it M hevði lænt útvar mu ind fínu Ha f i, al I if nd ) bara há ir Un FUK rå nå, men tað skuldi nki kosta. Útvarpið fekk nya játtan Ég vil siga, at útvarpið ! var frá byrjanim eitt byts barn. Tað var komið F Mitens visti, at tå tað var komið, di « ngin av 3 r íttaðir Døgurda afturfyri Tu skalt minnast til. at nógv av tí. sum varð gjørt í útvarpinum, og til V4 kom varð gjørt fyri einki. Niels Juel plagdi at løna ollum hesum fólkunum, sum ar beiddu fyri einki, við einum góðum degurða fyri jol ræst kjøt og súpan. Tá høvdu all hesi menniskjuni Oskar Hermansson, Poul Arne Joensen, Flemming Samuelsen, Olivur Næss, Taummas Napoleon Djur hus, fyri at nevna nøkur, gjørt alt hetta arbeiðið, bara tí teir hildu tað vera spenn andi. Teir fingu ikki eitt lúsa oyra aftrfyri, tí einki var at gjalda við Eitt árið helt Niels Juel tað vera nóg mikið. Hann bað meg ringja ul Hafnia g so nngdi hann til Hákun Dyrhuus, sum var løgmadur g hann ringdi eisini til Niels Winther Poulsen, sum var landsstýrismaður Og so beyð hann øllum við ul at era ræst kjøt og súpan Ég fór at buka nakrar turrar fiskar, spik átti eg, og tað var so mítt iskoyt Harvið fingu hesi fólkini eina frålika takkarløn, og tað kostaði ikki útvarpinum ett oyra Kravdi styrki Niels Juel var ein megnar persónur. Hann kundi vera harðligur í sínum meting um, men hevði hann ikki Nr. 244 - 20. DESEMBER 1997 verið tað, gekk tað ikki. Ein veikari persónur hevæi ikki klárað uppgåvuna Utvarpið kundi ikki halda fram við so lítlari manning og so cin dag fann Niels Juel upp á ráð og ringdi til Nygaard, rektaran á stu dentaskulanum, og spurdi um har ikki var onkur dugnaligur næmingur. sum kundi hjálpa So kom Hans Jacob De i bes, sum var sera dugna Tá hann va Muggur fór miður at lesa, ringd N fi N i k Finn! I ' , A bs nk Í t i vi va 3) Í KK f i tíð hev í } 1 i | % ar f Ohvørt hvørk t > nart við jørðildið Fór skeivan veg 30 rann upp tann dagur, á Vary } flutt itvarr í ð í Sortudik Eg arbeiddi á Br j hakk tr 1960) UK nun mi ørvi mar kundu fylgiaå ) lívinur [20 hvarv alt. tá vit fluttu Fi íknaði tað nógv er ið var í Ii oalmindiliga pennandi at flyta niðar | nytt hu un w bygt til ndamálið Niels Juel var nokks áfallin. Hann v r skuldi lesa seinastu tíð ndasendingina á Bryggju hakka ta fyrstu í nvggja sinum, Í € M verið | í. í g jørd i Eg veit ikki, hvar eg treivst betur. Tey folkinmi eg hevði samband við har niðri, høvdu ótrúliga stóran tydning, men tá vit fóru niðan í 1981, segði Niels Juel, at nå høvdu vit ikki so nógv eftir har niðri, og hann nevndi teir Rubbek, Jóhann á Shell og Radio-Karl, sum allir vóru farnir Eftir at hava arbeitt á Bryggjubakka í 21 år, fór eg omanefur tann fyrta morgunin, eg skuldi á vakt Eg gekk og hugsaði um okkurt annað og var komin heilt oman til Katolikka kirkjuna, tá eg knappliga varnaðist, at eg av gomlum vana for omaneftir Omman dugdi Fólk flest hava stóra viring fyri Ívari fyri hansara hepna málburð, at duga væl at taka til Icy hjá okkum í Koll mum í Kvívík vanddu sær sera væl um málið, hvussu tey orðfóru seg og málbóru Henda myndin av Ívari er tíkin einaferð í sekstiárunnum á Slæættaratinfdi, har hann var saman við Niels Juel og Ola Egilstreð Náttúran hevur stóran tydning fyri hann, arbeiðið í bø og haga, og tað endurspeglast í málburði hansara tað hoyrist aftur su nevvt sam java havt við nátt haldi, at omma vær nogy um hgum spurningum, ti hann ikki duga og skriva skeivt ki minst tå féllini eru Ik mikrofionina i útvarpinum í Mynd. Jenms Kr Vang so stinnur I ken Lært at spæla ir hevur { storan wa fyr í Pápi var knýttur Eg tøllum kirkjuligum hand! ngum Hann hevði harmonium pældi klaver og spældi í r 1 FISK INngInar eg fár ilt, tá onnur pg tey brúka skervar Sum gudstænastu ngantíð konsertspælara kirkjuni g var sera áhugaður í spælinum i bara 12 ára gamal, tå eg byrjaði at spæla í kirkjuni í Kvívík Eg spældi altíð, tá eg ! so fann eg uppá nevnt at fara burtur at útbúgva meg. Men eg hevdi ngantid bindindi til at gera Nema nakað burtur í | g víðari, og klári spæla til eina men eg havi gjørt 7 ár. Ongantið hevur hann havt farloyvi, og Ég spæli bæði í Kvívík, í Vesturkirkjuni onkuntíð og á Lágargarði Fyltur 67 ár Ein dag í juli mánaði í ár fekk Ivar bræv frá lands stýrinum, sum seæ hann úr starvi frå Í. mars 1998 at rokna. Hann fylu 6 sember Hvussu kendist tað at áa 7 14 14. dC uppsøgnina fyri aldur, ti tu hevðiorkað at hildið fram Eg fari frá í øllum góðum men sigi eg, at eg ikki fari at sakna arbeiðið, so sigi eg ósatt. g havi starvast her í so nógv ár, ongantíð havi eg havt farloyvi, og sjúkra dagarnir hava verið fáir Hetta arbeiðið hevur verið høvudsinnihaldid í mínum lívi. 37 ár hava sett sína slóð eftir seg - Eg veit ikki, hvat eg fari at gera. Ikki ber til at bruka meira tíð til jørðina, hon er bara har - Onkur heldur tað vera nógv fyri at noyðast frá, tá man er 67. Men ert tú líka væl fyri, tá tú ert 70 ár, hvat so? Handa grundgevingin heldur ikki. Tað rætta hevði kanska verið, at sett eftir- lønaraldurin niður í 60 ár, soleiðis at fleiri ung sluppu framat Tad snýr seg um at loysa okkum úr festum starvi, á vit koma í henda aldurin, men harfyri kunnu vit gera okkurt, so leingi sum høvdid virkar. Vit verða ikki kastað fyri bakka sum so - Tað kann ikki vera rætt, at fólk skulu sita og bela yvir einum starvi, til tey eru avdeyða og skulu rekast út, meðan tey ungu sita og bíða virkisfús. Tað hevði verið órímiligt, sigur Ívar