leygardagur 20. desember 1997síða 55
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 244 — 20. DESEMBER 1997
an, rukkutan ómetaliga mis
háttan nyføding. Tey fataðu
ikki tað, ið tann svarti mað
urin talaði um, tað undrið
tað er at:taka ímóti lívið
sum gongur hond í hond
eins og glóð í emmi. sun
igjøgnum øldir hevur andað
evinnar fyrstaði. Hett
I ut I } i }
ballaður í okkurt }
pP
leshe Konig. Næstu lø
ð hann á høvdinum niðr
k iv num T 4 i. Kor
Í einum I
f våtth SU
n rl hlíð 3
> K fólu
i if %
u
í í
inur ri ik
k upp aft f
» t n
i
k } i
3 VÍK I
træði landað 1
i kablað í i þ ' if
år HTH t
niður. Mc ' } 1
frá lykti ør her
so hon darraði og skróðaði
við veingjunum. „S0- so,“
segði hann.“hver hevur bið
ið um nakað?
Men Boles var illgruna
samur. Hann hugdi illfrynt
ur upp á menninar: „Hvat
rokna tit við
Mister Matumbwe hugdi
up tá 3 hanrt hovrd
Di ng nar
i in | MH
ullbrilum test við
øtus HCIK if im
var komir er f
síggja nyfødir Ha
grem vid sínum nasvísa
tannleysa smíli og gøtusel
inn boygdi seg longur I
4 kr h I
! Í k i
3 "
} }
6 j IKK I
k
! k Tuk
k)
ver ik |
kk
i
af if
i €
t
TA
M kh
k
Hm
Mer í
i Bethli Ju 4
kor mak menn au
5
kr
1
t
CkA
i
Men tá ið teir sóu stjórn
una, vórðu teir heilt avbera
glaðir
Og teir fóru inn í húsið og
sóu barnið hjá Martu, móð
ur síni; og teir løgdust á knæ
og tilbodu tað g teir lótu
upp goymslur sínar og bóru
ti gávur: gull og roykilsi og
1 ITU
Moshe Kør t
n I rta mant við
Sif rgblíða Huga
eygnabragdi og spurdi
Hvat er tað tygum royna at
SI kkum, mister Mat
}
umbwe LEKÐNI
Mister Matumbw«
aði við kvøllari rødd: „B
På k }
drur san cent
I ført. 7 I
r nk I 4
ið ivJ k
1 Kk
hk if
k
M na
+ t n
t)
h í i
k |
I (
k kk
k n
h
}
K
j M
K nv 6
+ ! á
r r rørdu
Á i Í |
ver mit hár elt
Matumbwu
harra Nap« € n KO
kor NI øl
Kkarurn k i
i haf ið ikk satt
Org stålvi I yg harra
K I i i „K
) Hansara glaða, ren
nta smil t 1 mum
HM
Skemmtun ká flakn
u av iåln. Uge hver er 5
k gu nummear ry
purdi hann og níkkaði
m ti súra ervitisknókki
num Bol Tað kann ikki
vera hann vid ha glaða
SKOrUinun
Á nei,“ segði Matum
bwe.“Eg eri tann triði
Moshe Konig suffaði aft
ur:“ Ahhhhh ja. Soleiðis má
Bert k i
gýðingar bera so stóra tign
innast í barmi, at:teir aldri
taka sær tykni av hesum
Ja,“ tók mister Matum
bwe uppaftur, „eg haldi, at
vil eru teir sonnu triggir
kongarnir úr cystn, sum eru
komnir higar við okkara
roykilsi og
tað verða ngar í
gávum, gulli
myrru
Nú tók mister Matumbwe
vaksa og umgyrdur an
tignarhgun vakurleika
„Lat meg siga tykkum,
greiddi hann frá, „at heima
í egna landi mínum í norð
ara parts av Negería eri cg
Matumbwe kongur
fyrsti, tí min høgt elskaði
og æraði faðir, Nkukawa, ct
fyri stuttum deyður heima
tann
meðan eg var í fer at:fáa
útbúgvingina frå hondini
Men eg havi avgjørt, tå ið
eg fan heimaftur, skal eg
ikki vera kongur, men mist
er Matumbwe, útbúgvir
lækni frá tí
lænstovninum við lærda há
skúlan í London, tí tað heit
ið er mær kærast og tí er
eg EIN av
Ein fremmand
hoyrdist knappliga. Hov,
hvat er á vási her?“ Teir
vendu sær allir á og hugdu
at løgreglumanninum, sum
stóð har í hjålmi og ti blanka
svarta = regnmetilinum
leiftrandi av vætu undir tí
einligu útilyktini við skúrin
tætt at goymslubygningin
Umbroytingin helt uppat
Tað fjara ljóðið av konga
ligum paukum og trompet
um doyði burtur. Mister
Matumbwe tók til orðannna
og greiddi í nýtum orðum
frá sum lærdur afrnkani á
esnkum „Her
hevur ein kvinna júst átt eitt
barn. Eg eri útbúgvin lækni
og havi givið henni tað
neyðugu hjálpina væl
hjålptur av góðu
monnunum. Móðir og barn
medi-sinskaå
rødd
vegna ll
hesum
AS TKALAR
ANN
NA ið
AÐ
AN
+
Nw
hava 120 frålikt, men eg må
koma å
mæla til, at tey
sjúkrahúsið beinanvegin
Høvdu tygum kunnað ringt
efur einum sjúkrabili
Løgreglumadurin skriv
aði niður tað, sum var hent;
sjukrabilurin var á veg
Knýtið hjá Moshe Konig
varð rubbað aftur; Harry
Napes setti kollin aftur á
høvdid við tútinum niður í
pannuna og smoykti kragan
upp um hálsklúun. Mister
Matumbwe skifti ham. Fór
aftur í tann brúna regnfrakk
an, sum ein líusverdur afrik
anskur lesandi og setti gull
bryllurnar aftur á nøsina
Sam Boles stardi niður á teir
frá ti haga skráninginum
sum ein súrsokkur og ill
grunasamur, tí hann vildi
kk! trúgva tí, at hann slapp
sniíkkaleysur frá hesum utt
an at:gjalda fyri alt tað, hann
hevdi fingið
Við veipandi ørmum
vendi Napes sær til mister
Matumbwe og segði: „Ná
IN
N
NN
amma
UT …—…—
NE -
ar“
Na
NN
—
2 ms
AN
N
%
-——— "="
SN
ja, so góðanátt, meistari. Tú
ert ikki so galin
Moshe Konig tók knýtið
á bakið og stakk hondina
undir fetilin. Hann segði
„Guð vælsigni tygum, mist
er Matumbwe lækni. Tyg
um eru mætari enn nakar
kongur
Mister Matumbwe smílt
ist eitt sindur fjáltraður.“
Meina tygum tað? Sum tað
er vakurt av tygum at síga
tað.“ Hann hugdi at kvinn-
uni við barninum og ti gylta
summarfuglinum, og minti
hana á uppskriftina um
mjólkina tl barnið,
hann gav henni.:“ Hon er
alneydug, men síggja tyg
um onkran útveg fyri ti
frúa, so er bróstamjólk tann
allar besta. So góðanátt, og
góða eydnu
Teir tríggir menninir trinu
undan takskegginum út í ta
stummu náttina. meðan
regni stillisliga datt niður á
tað steinsettu gøtuna og fóru
hvor í hver sítt herðashorn
sum