leygardagur 24. januar 1998síða 12

> SKUR VU Tað hevur ofta verið súrt um Hestin Hann hevur koyrt við bórnum upp um Hestin í 20 ár. So fáur veit betri enn hann, hvussu stórur lætti tað er, nú at hava fingið tunnil undir Hestin. Men hóast tað ofta hevur verið ringt, hevur tað altíð eydnast at fáa børnini heim aftur AK! BERTHOLDSEN Tunnil Hvalbiartunnilin Arnafjarðartunnilin Hvannasundstunnilin Sandvíkartunnilin Norðskálatunnilin Leynatunnilin Villingardalstunnilin Ritudalstunnilin Mikladalstunnilin Trøllanestunnilin Leirvikartunnilin Teymur i Djåpadal Kunoyartunnilin Kaldbaksbergholid Sunbíabergholið > undan lang num, allar ter upp um Hestin Hann skuliaDØrnun nytslu 1963 965 1967 969 1976 1977 979 980 980 985 985 1985 1988 1990 1997 Nnevur Longd 1.450 1.680 2.120 1.500 2.520 760 1193 683 1.182 248 238 220 3.031 2.800 3.240 Nå tJ g sostatt sleppa at noyðast efti smala vegnum, við 2 hárnálssvingu 400 metrar U sínum egna kroppi, hvussu ófantaligt tað kann vera at fara upp um fjøll ein ringan vetrardag Men nú kann hann ikki annað enn fegnast um tunn- ilin vegna avloysara sin við rattið i skúlabussinum, tí nú er hann fallin fyri aldurs- markinun Frí hædd 3,20 3,30 3,30 3.20 4.50 4 50) 4,50 4,50 4,50 4,00 4,50 4,00 4.60 4.60 4,30 vid tad, Vegatunlar i Føroyum Nú eru 15 vegatunlar í Føroyum. Tann fyrsti varð gjórdur í 1963, og sostatt hevur tað tikið 24 ár at gera teir. Tilsamans eru teir 26.865 metrar langir. Vegatunlarnir í Føroyum eru nú hesir: Breidd á breyt 3,30 3,50 Ty 3,50 3.30 7,00 7,00 3,50 3,50 3,50 3,50 7,00 3,50 3,50 7,00 5,50 at hann er farin upp um tey sjeyti og noyddust sostatt at gev- ast å nyggjårinum. Men hann slapp t6 at royna, hvussu tað var at koyra igjøgnum tunnilin Ti hann fekk ein einasta túr vid skulabørnum igjøgn- um hann eftir at hann var latin upp fyri almennari ferðslu tann 18. desember »g so fóru børnini í jólafrí — Men táið rætt skal vera rætt, so hava teir hjá lands verkfrødinginum verið so beimasamir, at ter manga hava ruddað baði amboð o maskinur til viks og hava latið okkum sloppið at koyr longri a igjøgnum tunnilin tíð, tá ið ring koyrilíkind komin, tí eingin sígur frá teimum kvalum, eisini sálar ligum ið hava verið av at koyra um fjøll ini, sigur hann vóru, hóast hon ikki var lið- ug, sigur hann Dámt væl Rudolf Midjord sigur, at hann hevur dámt gott at koyrt skålabørn og børnini hava verið fitt at fáast við, hóast tey onkuntíð hava verið eitt sindur buldraslig Í løtuni eru 17 børn úr Lopra og av Økrum og 19 úr Sumba, og tað er tað mesta, sum hevur verið. — Men tað er ongin ið tryr hvussu stórur munur tað er, báði ein og annar veg, at koyra igjøgnum tunnilin, heldur enn at noyðast upp um Hestin Rudolf Midjord sigur, at tað ofta hevur serið sera trupult at at koyra eftir fjall avegnum upp um Hestin Tað hevur ofta verið súrt. Vanliga var tað 20 min- uttir at koyra úr Vági til Sumbiar Tað longsta, eg havi havt um vegin, er fimm tím ar, men tað var í lastbili. Tá var so nógvur kavi, at tað slapst ikki fram Men tað longsta, eg havi havt við skulabørnum, er tveir tímar. Eisini tað ferðina var kavarok. Hann viðgongur, at hann meiri enn so hevur verið nervøsur tå ið hann er farin á fjøllini í skúlabussinum. — Tað vóru børn eg hevði í bilinum, so tað slapst ikki undan, eg eg hugsaði um tað. Hann heldur eisini, at tað var sjálvdan, at bórnini vóru bangin. Men sjálvandi var onkur ímillum. Treyðugt so var ringast, táið báði stormur og kavi var Men annars var tað sera trupult tá ið ísur legðist á vegin, tí svingini eru so mong, og ofta so brøtt, at tað var ringt at sleppa um tey, báði nidaneftir og 0- maneftir. Og, hvussu ofta, hann hevur verid noyddur at venda vid aftur, hevur hann ikki tal å Hóast tað ofta var hart, er tað bara einaferð hent, at bussurin varð tikin av vindi Men tíbetur varð bussurin bara snaraður tvørur á veg num og fór ikki útav. Tá var ukku i ao Ongin seg, noasi tað lættliga kundi enda heilt valið ; eðurtíðindunun g efti utav, LOK Stormurin se ødrvisi upr brádligari og enn væntað Hóast teir hava verið noyddur at venda við mang an, hevur tað ongantíð hent seg, at skålabørnini ikki eru sloppin heim aftur Antin eru tey ikki farin í skúla um morgunin. Ella eru tey sloppin úr skúlanum áðrenn tey áttu at fáa frí, tá í utlitini hava verið so ring, at tað hevði verið óráð at bíða. Og hevur vindur tikið seg upp, plagdu vit skipað fyri, at fáa persónbilar at koyra tey suður Ampin er ringur Eitt er at tað er ringt at koyra í kava, ísi og stormi Men eitt, sum Rudolf heldur hevur verið líka ringt, er tann ampi, fólk hava kent á sær, táið tey skulu upp um Hestin. Tann ampi, foreldur hava kent á sær, táið børnini skulu í skúla, er íkki lítil Ella tann ampi tey hava havt á sær, um tað nú var ráðiligt at fara til arbeiðis í morgun. Ella sleppa vit heimaftur? Ella sum ein sumbingur tók til: Tað eru ring koyr- tlíkindi 300 dagar um árið, antin av mjórka, kava, ísi, ella vindi. Tað gjørdi fólk til nervavrak og tað eru ikki so fáir arbeiðsdagar mistir Nr. 15 — 24. JANUAR 1998 av ti sama. Eitt annað, sum lýsir, hvussu trupult tað hevur verið hjá sumbingum, er, at táið tað hevur verið hált í fleiri dagar, hevur ikki verið óvanligt, at oljumenninir í Vági hava verið noyddur til Sumbiar við smáum dunk- um av húsarhaldsolju, so fólk ikki skuldu sita køld, tí teir hava ikki torað við olju- bilinum. Mugu ansa sær í tunn- linum Hóast Rudolf Midjord nú fegnast um, at tunnilin er komin, heldur hann, at tað er eitt minus, sum fólk eiga at skriva sær aftanfyri oyr- að. — Og tað er, at har tunnilin kemur út, er sera vindhart — Tú kanst skjótt vera um ein háls, tú kemur kovrandi í góðum toli einar 80 km um tíman úr tunnilskjaft- inum og endar í eini harðari hvirlu, sum rakar teg sum eitt byrsuskot Hann sigur, at Loprans lis utnyræing! 4 % r Er kar 1 fjørð n, m et skaðahvirlur uppi við tunn it Sumbiarmegin er tað ser liga landnyrdingurin, fólk skulu g Men net I insa u rik ) ul ) nun I ge | *v ' Y 1 r Våg. Og tað t ið er k fi nu! Í 1 tað + i t við pg ringt fyri bilarna a seg 400 metrar igjøgnum øf svingini upp um Hesti Er legd í skeivum stað Annars heldur hann, at tunnilin er lagdur á skeivum stað Har, sum tunnilin gong- ur inn í Lopra eitur „Á Lopinum“ Bara tað mátti monnum nokk Hann heldur, at tað hevdi verið munandi betri at lagt tunnilin longri úti, so hann kom út í Vikarbyrgi og helt fram haðani til Sumbiar. Tað hevði eisini givið tann vinning, at so hevði landsverkfrødingurin kunna gloymt alt um kavarudding á tí gamla vegnum til Sumb- tar, men so leingi vegurin ul Víkarbyrgir gongur tnan vegin, ber illa til at lata hann liggja, heldur hann Hóast nógv er sagt og skrivað um sumbiarberg- holið, hvussu ringt fjallið hevur verið, ivast Rudoilf Midjord ikki eina løtu í, at tað er púra trygt at koyra igjøgnum - Eg havi ongantíð vitað, at nakað er dottið undan loftinum ta tíðina, vit hava koyrt ígjógnum hana, áðr- enn hon var liðug. - Og inni í tunnlinum er so nógv boltað, betongað, takt við plátum, og so nógv sement sprænt í rivur í fjall- sagt