Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-03-17, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 17. mars 1998síða 7

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 51 — 17. MARS 1998 | 7 EEK Í inum. Veidumøguleikarnir eru góðir í løtuni og tí skuldi verði møguligt, at fingið tað at hanga saman fíggjarliga. - Men tað verður ikki lætt hóast alt. Skipið kostaði um 95 mió. kr. at byggja og tá fiskireidskapurin er roknað- ur við, so er samlaði kostn- aðurin um 100 mió. krónur. — Men rentan er so ggiliga låg í løtuni. Bert eini 6 prosent og tað er ein góður fyrimunur. Ikki fleiri skipa av hesum slagnum Men hvørji eru framtíðar- útlitini fyri skipi. — Eg haldi at tey eru góð, men tað hongur saman við, um vit fáa frið at verða har vit eru, og at vit ikki fáa fleiri skip av hesum slagn- um. Prísurin á makreli og ídnaðarfiski eru góðir í løtuni, sigur hann Men hann heldur at lands- ins myndugleikar mugu ansað sær og ikki geva fleiri loyvir til nótaskip. — Tey skipini sum eru, skulu hava loyvi til at verða og ikki fleiri, sigur Kristian Martin Rasmussen. Hann sigur, at sum fiski- skapurin er í løtuni, so er møguligt, at fáa tað at mala runt fíggjarliga, og kanska tíðindablaðið +02 at leggja eitt sindur til síðis, og tað er neyðugt. — Hinir nótabátarnir av sama slagi eru gamlir og treingja til at verða skiftir út, men tað gerst ikki, um fleiri loyvir verða givin til tílík skip, sigur Kristian Martin Rasmussen. — So verður tað ov smá- Reiðarin hevur røtur í Oyndarfirði og haðani vóru skyldfólk komin fyri at síggja stásiliga nýggja skipið (Mynd: Harald Petersen) býtt. Til fiskiskap í da Og reiðarin ætlar ikki, at skipið skal liggja og gnaga gummi við bryggjuna Klaksvík. Seinnapartin gjár var skipið ein framsýn ingartúr í Havn og í dag fer hann til fiskiskap Reiðarin, Kristian Martin Rasmussen verður sjálvur skipari fyrsta túrin Afturat sær hevur hann 12-14 mans Annars sigur hann, at eini 16- til 18 mans verða knýttir at skipinum, og teir koma at skiftast um at verða við Nýggja skipið er 74 metrar langt og lastar knapt 2000 tons.. Motorurin hevur 7000 hk Gamla skipið ikki gerast aftur Tað var ætlanin at selja gamla Christian í Grótinum og Marokanskt felag hevði næstan keypt skipið, tá 6- happ hendi og skipið rak á land. Tað tók langa tíð at fáa skipið og einki kundi sigast um hvussu siødan var Men Kristian Martin Ras- mussen sigur, at teir hava avgjørt ikki at gera skipið aftur og at teir royna at sleppa av við skipið. Vælkomið tú prýðiliga skip Jógvan við Keldu, býráðsformaður, ynskti reiðarínum til- lukku og beyð skipinum vælkomnum til Klaksvíkar Býarinnar vegna fari eg at ynskja skipara og manning hjartaliga vælkomin á Klaksvík við hesum prýði- liga skipi. Fara vit nakað aftur og hugsa um, hvussu blóðoð frá ættarlið til ættarlið hevur runnið ígjógnum æðrarnar á hesum fólki, og skapt vit, skil og hegni við ótroytti- ligum arbeiðssemi á sjónu, tá er einki undur í, at hetta triðja og fjórða ættarliðið hjá Christiani í Grótinum føra higar til lands eitt tílíkt hendinga skip. Eg minnist sum stórur smádrongur, tá eg onkuntíð var niðri á Stangabrúnni, og maskinbátar komu inn við góðum fongi. Á einum báti vóru utríggir gamlir menn, Eiðis-Jóhan, Jóannes á Heygnum og Christian í Grótinum. - Tá hoyrdi eg menn tosa um, at valla va tað nakar maður, ið hevði so gott skil á veðri, streymi og visti hvar fiskurin var , sum hesir. Frá hesum heimligu við- urskiftum var tað tíðliga at < Norðuratlantshavi. Palli hjá Marionnu og Christian leitaði sær út á so gott sum øll fiskimið i Hann var kendur sum sermerktur fiski- og veiðumaður, bæði av føroyingum og útlend- ingum og var álitismaður, bæði á flotanum hjá Segl- húsinum og Kjølbro. Fyri søgufrødingar og høvundar er henda ættin eitt upplagt evni. Góðir fiskimenn Í 1945 sæst útróðrarlisti í bókini Utróður hjá Roberti Joensen fyri alt tað árið. Ein teirra, ið liggur frammi í oddinum er Palli, sum tá bert er mitt í tjúgunum og útróðrarformaður á Kvikki. Tað er sagt, at ein dagin, tá Palli kom fullførdur aftur av útróðri, og pápi hansara helt hann vera heldur and- bráðan, hann kom í land, fór hann yvir ímóti Palla, og teskar spakuliga í oyrað »Palli, einki reyp«. Er tað nakað, vit kunnu siga um hetta fólk - ættarlið eftir ættarlið - so er tað, at Hetta segði Jógvan við Keldu, býráðsformaður í Klaksvík, sunnudagin, tá hann beyð nýggja Christian í Grótinum vælkomnum til býin. Niðanfyri prenta vit røduna hjá honum teir hava verið hegnismenn á sjónum so væl sum á landi, uttan at gera nakað burtur úr sær sjálvum. Heldur enn tos, hava teir gjørt arbeiði sitt uttan nakr- an háva, Klaksvíkini og Føroyum at gagni. Kristian Martin og synir hansara eru á altjóða virkis- øki, frá Norðuratlantshavi yvir til Miðameriku, frá Suðurameriku til Suðurafr- ika og yvir til Indiska havið. Aljóða vinnumenn Tað er ikki bert av stórum týdningi ídag, men alneyð- ugt, nú tøknifrødin og sam- skiftismøguleikarnir hava drigid alheimin so tætt upp at okkum, at Klaksvikin eigur fólk vid international- um hugsjónum. Og á hesum øki gera triðja og fjórða ætt- arliðið hjá Christiani á Grót- inum og Palla hjá Marionnu veruliga um seg. Eftir at Klaksvíkin var í djúpari kreppu, og vit seinnu árini hava roynt at fóta okkum aftur, kemur hesin fongur til býin ótrú- liga væl við, ikki bert hvat tí arbeiðsskapandi viðvíkir, men so sanniliga eisini hvat menniskjaliga, kensluliga og hugsjónar tryggleika- num viðvíkir. Tað, at sildin helst tekur gamla mynstrið uppaftur og at vit kunnu gera brúk av tí rikidømi ið Harrin hin alt- valdandi sendir okkum saman vid okkara nærlagnu hegnismonnum á sjónum, eiga vit at takka fyri. Tit eru við til, ikki bert at geva okkum nýtt mót, men hetta kenst, sum tit í hesum døgum opna fyri eini nýggj- ari tíð. Við dirvi, skili og arbeiðssemi hjá okkara virkisfúdna sjófólki, skapa tit Klaksvíkini eina viðvar- andi framtíð. At eiga skip, gevur bæði spennandi og gleðiligar løt- ur. Hinvegin hava tit á flota tykkara heldur ikki sloppið undan sorgarløtum, sum bæði hava fallið tungar og nívt djúpt. Goymdi seg umborð Til seinast skal eg siga frá lítlari hending frá umleið 1957. Palli hjá Marionnu var tá skipari á gomlu, grønu og kendu Polarstjórnuni, sum Kjølbro átti. Ein dagin teir vóru komn- ir norður um Føroyar, hygg- ur Christian Ludvík Lyder- sen aftur á bátadekkið. Hann sigur við Palla: >Tað er okkurt, sum rgrir seg aft- uri í bjargingarbåtinum«. Í tí hann Sigur hetta, fara teir aftur, og hvat finna teir? - 10 ára gamla Kristian Mart- in, sum hevði snýkt seg til skips. Tað sigst, at tað fyrsta hann segði var: »Eg vil við<. Tað er ikki so løgid, at hesir menn eru hendinga menn á sjónum. Vit ynskja Harrans sign- ing yvir verk tykkara, og vit fara at minnast tykkum í bønum okkara, tá vit stíga fram fyri hásæti Guds. Hjartaliga vælkomnir til Klaksvíkar. Hjartaliga til- lukku við skipinum, hetta er stórur dagur í býi okkara. i. Góðu tit øll, sum eru komin saman her í dag. Tað er okkum ein stór gleði at síggja so mong at biðja okkum vælkom- in, og fyri hesa stórfingnu móttøku. Tað er mangan so, at gleði og sorg ganga hond í hond. Vit vilja við ærufrygt minnast teir báðar menn- inar, sum vóru við Palla hjá Mariannu, og vit hugsa um tey sum hava mist. Men eg haldi ikki at deyðin, sum er ein natt- úrligur partur av lívinum, skal sleppa at køva gleð- ina, sum tað av sonnum er fyri okkum, at sleppa at fiska við hesum stás- iliga skipi, sum vit hava fingið litið upp í hendi. Eg kann ikki lata verða við at minnast aftur á tå gamli Christian í Gróti- num kom í 1975. Tá segði Kristian Martin Rasmussen, reiðari og skipari Við álitið á Harran fara vit í gongd — segði Kristian Martin Rasmussen, í rødu síni, tå Christian í Grótinum kom til Klaksvíkar sunnudagin pápi millum annað, at tað sær dapurt út og menn spáa vána tíðir, men við áliti á Harran fara vit við treysti í gongd | Tað er nógv broytt síð- | an 1975. Tað hava verði | vána tíðir og góðar tíðir | fleiri ferð síðan tá. Og nú | spáa menn kanska góðar | tíðir. | Men vit vilja allikavæl | síga tað sama, at tað er | við bangnum hjarta at vit | fara í gongd við hetta | stóra og dýra skip. } Men tað er í álitið á | | tann, sum alt hevur skapt | og sum øllum valdar, at | vit fara til verka. } Eg vil enn einaferð | takka fyri hesa stórfingnu | móttøku og talarum fyri | øll góð ynskir. | Eg vil nú bjóða ollum at vera vælkomin umborð at síggja skipið. Gerið so væl.