leygardagur 21. mars 1998síða 17
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 55 — 21. MARS 1998
sostalurin
tidindablad
Fleiri konufólk til arbeiðis
Margretha Hansen starvast á NORÐEX í Oyndarfirði, sum framleiðir laks til roykingar og ísaðan av landinum
TÓRÐUR JÓANSSON
— Hevur tú altíð búð í Oynd-
arfirði?
— Ja, eg eri oyndfirðingur;
men tá ið eg var yngri, búði
og arbeiddi eg eitt skifti í
Havn. Flutti tó aftur til
Oyndarfjarðar í 1979, gift-
ist, setti búgv og havi verið
her síðani.
— Er einans eittans virki í
bygdini?
— Ja; men fyrr varð arbeitt
við saltfiski, og har vóru
nøkur arbeiðspláss. Tað var
fyrst Hans Pauli Johanne-
sen, sum frá 1984 rak ta
fyritøkuna; men onnur tóku
yvir sum frá leið. Nakrar
ferðir steðgaði tað og byrj-
aði so aftur. Hetta arbeiðið
endaði í 1992. So statt hevur
laksavirkið verið einasta ar-
beiðsplássið í nøkur ár; men
so eru eisini kommunan,
Fjalsgarður og okkurt annað
smávegis. Eisini er nakað
av landbúnaði; og ein er
bóndi burturav. Leggjast
kann afturat, at Vesturvón í
Sørvågi hevur søluskriv-
stovu her, og sølumadur
teirra býr og virkar í Oynd-
arfirði. So heilt eintáttað er
tað kortini ikki, hóast allar
mesta arbeiðið her fer fram
á laksavirkinum.
— Hvussu nógv arbeiða tit
á virkinum?
— Saman við Norðaling,
sum hevur aliringar á firði-
num, starvast eini 40 fólk;
á sjálvum virkinum Norðex
um 30. Einir fimm mans
arbeiða fast í sjálvari aling-
ini, stundum fleiri.
— Hvat fevnir so arbeiðið
á virkinum um?
— Verandi virkisbygning-
urin er heilt nýggjur, frá
1997. Fyrsti arbeiðsdagurin
í nýggja bygninginum var
19. november í fjør. Men
sjálvt virkið er eldri, og tað
byrjaði í 1993 í húsum, sum
kommunan átti. Sjálvt ar-
beiðið fevnir um at viðgera
laks. Fyrst verður hann
blóðgaður uttan fyri, men so
kemur hann inn á sjálvt
virkið, har laksurin verður
kruvdur, vaskaður, vrakað-
ur, vigaður og síðani pakk-
aður.
— Hvussu verður hann
pakkaður?
— Laksurin verður
pakkaður í flamingoeskjur,
um 19 til 24 kg hvør; og
hann verður ísaður í har.
Síðani verða eskjurnar
koyrdar á plattar og í køli-
bingjur; og hvgrja viku
verður framleiðslan flutt av
landinum. Uttan fyri ar-
beiða fimm mans við at
blóðga; men tey flestu, sum
arbeiða innandura, eru
konufólk — eisini úr drum
bygdum enn Oyndarfirði.
Annars eru eisini konufólk
her, sum arbeiða sum
heimahjálpir, og fleiri eru til
kjallaragreinin
Bygdamenning ella lótir
4 TÓRÐUR
Þ JÓANSSON
Einaferð var loysunnar-
ella gandaorðið hjá ávísum
politikarum, ella kanska
flestu teirra, eitt, tey kall-
aðu >bygdamenning<. —
Nýtt lív skuldi fáast í
bygdasamfelggini, har
fólkatalið seinastu ára-
tíggjuni er alsamt minkað.
Neyvan var valsending
ella valgrein, ið ikki við-
gjørdi hendan spurning;
men tíverri tykist ómeta-
liga illa hava hilnast at fáa
sett skjøtul á og fáa vent
gongdini
Og í útjaðaragkjunum er
talið á búfgstum fólki
komið so langt niður, at
summum bygdum verður
ikki lív lagað um nøkur
heilt fá ár. Ikki er óhugs-
andi, at bygdirnar í út-
oyggjunum, eins og aðrar
avbyrgdar bygdir, kunnu
avfólkast, verða íkki
munagóð tiltøk sett í verk
beinan vegin. Í summum
teirra búgva nú færri enn
tíggju fólk, har fyri einum
mansaldri síðani búðu
fleiri enn hálvthundrað
Onkustaðni fleiri enn
hundrað
Ymiskar eru atvoldirnar
til hesa gongd. Eitt er sam-
bandið við meginøkid;
annað er skerdir møguleik-
ar fyri lønararbeidi og út-
búgving; annað óivað
kenslan av at vera avbyrgd
frá stóðum, har >nakað
hendir«; eisini ger helst ein
kensla av vónloysi sítt til,
at fólk á smáplássum meta
onga framtíð vera hjá hes-
um doyggjandi samfelgg-
um. Tí hóast vónir og lyfti
og tómar tileggingar, er so
ómetaliga lítið itøkiligt
hent bygdasamfeløgunum
til frama.
Men hetta er ikki
eindømi fyri Føroyar, tí í
flestu grannalondum okk-
ara er júst tað sama hent
seinastu hålvu øldina. Fólk
eru rýmd úr útjaðaragkju-
arbeiðis aðrastaðni í oynni.
— Hvat var so áðrenn
1993?
— Tað var, sum eg nevndi,
saltfiskaarbeiði; men so var
eisini arbeiði á smoltstødini
millum Hellurnar og Oynd-
arfjørd. Tey flestu, sum ar-
beiða her um leið, eru konu-
fólk.
— Hvar arbeiða menninir?
— Fleiri eru, sum arbeiða
her í oynni; men nógvir eru
sjómenn. Meginparturin av
monnunum í Oyndarfirði
eru sjómenn. Maður mín, til
dømis, er maskinmeistari á
grønlendskum rækjubáti, og
áðrenn tað sigldi hann í 9
ár við kanadiskum skipi.
num til midøkini. Og
kanna vit støðuna al-
heimsliga, so hevur rákið
verið tað sama at kalla
allastaðni: stórflytingar úr
bygd í bý. Vit kunnu siga,
at júst hetta er eitt
aðaleyðkennið í seinnu
helvt 20. aldar. Risastór
byarsamfeløg eru komin í
staðin fyri fjarløgd bygd-
asamfeløg — við teimum,
ofta døpru, avleidingum,
hetta hevur havt.
Summa stadni tykjast
tekin vera um, at rákið
vendir; og ikki so sjáldan
kemur fyri, at fólk gerast
varug við vansarnar í stór
býarlívinum, so tey flyta
og búsetast aftur á bygd
ella í smærri býum. Við
nútíðar tøknifrødi, serstak-
liga innan teldugkið, er
eisini lættari at liva og
virka uttan fyri stóru mið-
deplarnar. Men sjálvsagt
ganga nøkur ár, til fólk í
tilaftursettu løndunum i
— Hevur tú sjálv búð í
Kanada?
— Nei, eg bara ferðaðist
hagar. Longsti steðgurin var
tveir mánaðir; men annars
havi eg ongantíð hildið tað
hava so stóran týdning, hvar
tú býrt, livir og virkar.
— Eru fleiri oyndfirðingar
sjómenn nú enn áður?
— Nú eru aftur nógvir sjó-
menn; men næstan eingin
var fiskimaður ella sjómað-
ur í seinnu helvt av 80áru-
num. Nú er so vend komin
í aftur; og meginparturin er
við føroyskum fiskiskipum,
og onkur við norskum og
ðrum útlendskum veidifør-
um.
sonevnda triðja heiminum
fáa atstødur til at gagnnýta
slikt.
Føroyar vóru bygda-
samfelag til fyri einum
tveimum mansaldrum síð-
ani, og summi halda, at
hetta hevði verið vert at
varðveitt og lívgað. Onnur
halda, at »tidin« er farin
frå slikum samfelagslagi,
og at í framtíðini hevdi
verið frægast, um fólk, ar-
beiðsfólk, peningur, tæn-
astustovnar og annað varð
miðsavnað í stórri eindum
Onkur hugsar sær kanska
eini 10—15 stórbygðir, sum
nú ynda at kalla seg byir, í
Føroyum.
Men so dettur alt prátið
um bygdamenning sundur.
So var kanska einki álvara
í øllum hávastákinum í
sambandi við bygdamenn-
ing í Føroyum, sum flest-
øll tóktust so hugtikin av.
— Mundi eingin hava gjørt
sær nakra veruliga hug-
— Eru fleiri fiskifør í
Oyndarfirði?
— Ein 50-tonsari er, og tað
er Sjóvartún, eisini eru einir
tríggir útróðrarbátar: Rana-
berg, Rúni og ltriv. Teir
rógva yvirhøvur út við línu;
og egnt verður á landi. Her
hevur altíð verið nógvur út-
róður um várið, ikki minst
síðan havnin kom í 1982.
Saltfiskavirkingin og annað
kom í tá.
— Koma aðrir higar at
rógva út?
— Ja, bæði suduroyingar
og menn aðrastaðni plaga
at koma norður til Oyndar-
fjarðar at rógva út — teir
leiga sær hús ella búgva á
mynd av, hvat fyribrigdið
bygdamenning í veru-
leikanum fevndi um?
Vóru ongar fastar ætlanir
hendan
um, hvussu
bygdamenning skuldi
fremjast? — Ella hevði
eingin hugsað neyvari um,
hvat bygdamenning veru-
liga var, ella hvørjar fyri-
munir, slík menning kundi
havt fyri samfelagið?
Tíverri er líkt til, at fá
høvdu gjørt sær greitt, hvat
tey meintu við, tá ið tey
talaðu um bygdamenning
Eingin verulig allýsing
kom í ljósmála, sum kundi
givið okkum eina mynd
av, hvussu eitt framkomið
samfelag, lutvíst grundað
á bygdamenning, fór at
síggja út. Ella hverjir
møguligir fyrimunir og
vansar vóru vid einum
slikum samfelagsbygnadi
I hesum, sum í so mongum
ødrum vidurskiftum, tykist
framvegis alt at hanga i
Margretha Hansen,
partur av Oyndar-
firði i baksýni
Fjalsgarði.
— Hvat gera konufólk
annars í Oyndarfirði?
— Vit ansa jú børnum,
hava bindiklubbar og tílíkt;
summar ganga á kvøldskula
á Toftum, í Runavík ella á
Kambsdali, har tær læra seg
seyming, bókhald, teld og
annað. Í vikuskiftum eru
viðhvgrt seymiskeið i
skúlanum her; sjálv havi eg
luttikið fleiri vetrar.
— Hvussu er við skúla-
gongd?
— Børnini ganga í skúla
her frå 1. til 7. flokk; her
eru 24 skúlabern og tveir
lærarar. Og so fara tey á
framhaldsskúla á Strond-
um; har ganga sjey næm-
ingar hiðani. Annars eru
nógv børn undir skúlaaldur
her; í dag vórðu tvíburðar
føddir, so nú er fólkatalið í
Oyndarfirði 169.
— Hvat tekst ungfólkið
við?
— Vit hava ítróttarfelag:;
tey ungu eru virkin í borð-
tennisi, og tað hevur gingist
stak væl. Tey venja á Fjals-
garði. Nøkur eru í svimji-
felagnum Skeggjar í Gøtu
Um summarið spæla tey
fólbólt í GI; men kappróðr-
arbátarnir hava ikki verið
mannaðir í fleiri ár
leysum loft
Takið hjá teimum, ið
hv at besta 1ovsnin € An
aðhvert seta sær fyri at
reka miðvísan politikk til
at leggja lunnar undir eitt
nýtt slag av bygdasam-
felagi, nú samband og
samskifti er lítil bági o
neyvan tarnar stór
um Føroyum, har byg
nar ongan heimarætt I
metingar benda
á, at í framtíðini verður tað
longur, ú
ein fyrimunur at miðsavna
14 - ,
att i so fåum stóðum, sum
*;1 3 r
til be
Men summi fara helst a
harmast, gerast Føroya
eitt samfelag við nøkrum
faum, smáum
um«, kanska vid nøkrum
bygdum, har fólk einans
sova, men arbeiða, virka
og trívast í stórri plássu
num
»DrovInsDy
-