hósdagur 26. mars 1998síða 13

Nr. 58 — 26. MARS 1998 tíðindablaðið 13 ið í annars frálíku skóta- veitslunum í Tórshell og Havnar Klubba var eisini, tá kappingarurslitini blivu kunngjørd. I ár eru 55 år liðin, síðan farið varð undir at skipa fyri grækarismessuhaldi á henda hátt. Tað var fugla- vinurin og megnarmaðurin Sverri Patursson, sum í 1943 heitti á gulu skótarnir um at skipa fyri haldinum. Havnar Hornorkestur hevur verði við í skrúgonguni og spælt frá fyrsta degi. Sverri helt so grækarismessurød- una í nøkur ár, og høvuds- boðskapur hansara var at lata smáfuglar og heiðfuglar fáa frið. Hesin boðskapur er ikki minni aktuellur í dag, ikki minst tá vit hugsa um stórkavan og kuldan sein- astu tíðina Eg hevði ikki ætlað hesa rødu verða politiska á nakr- an hått ella sum ein revsandi peikifingur. Men tad slepst valla undan at visa at ymist viðvíkjandi náttúrini og liv- inum har er. Ti tað skerst ikki burtur, at nógvu broyt- ingarnar, menningin hevur við sær, kunnu elva til 6- bótaligan skaða í náttúruni, um vit ikki eru á varhaldi. Ikki tí, fuglavinir siga, at vit hava fingið eina góða og nýtiliga fuglaveiðulóg, og bæði FNU og Fuglafrødi- felagið royna at gera sítt til, at fylgja við í tí, sum fyri- ferst og at verja har, sum tað krevst. Og eg kann ikki lata vera við at nevna, at tað tykist bæði løgid og órógvandi, at politikkur og jura i felags- skapi hava hug at skúgva serfrødina og åhugafelags- skapir til viks, tå tað snýr seg um árinið. alingin hevur á okkara vøtn og åir. Vit standa helst á gáttuni til eina oljuvinnu, og poli- tikarar okkara hava júst av- gjørt, at so nógv virksemi sum møguligt í samban við hesa oljuvinnu skal fara fram í landi okkara. Sum tað er orða í oljulóggávuni, so skal alt viðvíkjandi olju- vinnuni um føroyskan kai- kant. Nu veit eg ikki, í hvønn mun politikararnir hava gjørt sær greitt, hverjar av- leiðingar helst standast av, um ein oljuvinna gongur um føroyskan kaikant. Kanska hava politikararnir bert hugsað um ein møgu- ligan peningaligan vinning f hesum sambandi Men tad er einki at ivast f, at slikt fer at hava eina ørgrynnu av óhepnum sam- falagsligum avleidingum vid sær, og so skulu vit ikki gloyma at eisini tann nógv dálkaða og óhumskuta út- gerðin, sum hevur verið nýtt á oljupallinum skal um okk- ara karkant, og tá er at vóna, at vit duga at handfara hesa útgerð soleiðis, at hon ikki dálkar og annars skemmir og oyðileggur umhvørvid. Eg tori als ikki at hugsa um møguligar oljulekar ella stórri oljuvanlukkur úti á grunnum okkara, men tað er at vóna, at slíkt verður havt í huganum og at menn vita, hvat er til at taka í slík- um støðum. Tað er at vóna, at boringar ikki fara fram á gýtingargrunnunum, soleid- is at oljuvinnan ikki ger seg inn á livfrødiligu margfald- ingina í náttúruni. Vit skulu í øllum hesum umhvørvistosi ikki gloyma tjaldrið, sum vit bjóða væl- komnum í dag. Um tað er Nølsoyar Páll, sum hevur gjørt tjaldrid til tjóðfugl okkara, ellatað er eginleikar tess, veit eg ikki. Men tjaldrið er ein kærkomin gestur, sum boðar frá ljósari tíðum, og kemur sum vernd hjá tí veikara. Tjaldrið er somuleiðis ein avbera vakur fuglur. Men spurningurin er, um vit geva tjófuglið okkara tær sømdir og liviumstødur, sum ein tjófuglur hevur uppiborid. Tað er nevnliga soleiðis, at álvarsligar hótt- arnir gera, at alt færri tjald- ursungar koma undan, m.a. tí ravnastovnurin er vaksin so nógv og teir ræna jú egg- ini. Kønir menn siga, at seinasta ár kom so at siga ikki undan her í Suður- streymi orsakað av ravni- num. Vaksnu tjøldrini eru somuleiðis hótt av, at flat- maðkurin er við at týna reyðmaðkin, sum er partur av lívsgrundarlagnum hjá tjaldrinum. Nógvan lesullin, sum slødist í haganum, ger av við nógv tjøldur, tá hesi fáa ullina vavda um beinini. Flatmaðkin kunnu vit nokk ikki gera so nógv við, men vit kunnu skjóta meiri ravn og vit kunnu heinta lesullina um vit vilja. Og eg fari við hesum at loyva mær at heita á bygdar- og býarmyndug- leikarnar kring alt landið um at seta í verk ullahenting á hverjum ári. Og eigur henda henting at fara fram í tíðarskeiðinum frá, at seyð- urin er kliptur fram til midj- an juli. T.v.s. frá umleið 7. til 15. juli. Her kundu skót- arnir og onnur fritidarfeløg gingið á odda. Eg fari somuleiðis at heita á býar- og bygdarmyndug- leikarnar um at hava lesull- ina í tonkunum í samband við kappingar um at gerast mest umhvørvisvinarliga bygd í landinum. Og á skúl- arnar um, somuleiðis at hugsa um lesullina, tá teir eru við í kappingini um bestu umhvørvisundirvising í landinum. Annars er tað at fegnast um, at Suduroyar Ullvirki er sett á stovn, tí tað at ullin verður nýtt til vinnulig end amál fer kanska at styrkja medvit okkara um, at tað er skeivt, at ullin liggur og slødist í haganum. Og tað kann so aftur gera, at tjaldr inum verður betri lív laga her á landi Sum eg longu havi nevnt, so eru fuglarøddirnar ein partur av rødd náttúrunar Og samanspælið millum røddir, litir og anda gera til- samans eitt ótrúligt listarligt ella musiskt verk. Men hetta verk er ikki fullkomið uttan so, at allar røddir eru við Og eghavi hug at siga tað sama, um fritidarrørslur, sum skótar og onnur, at hes- ar ery ikki fullkomnar uttan so, at øll eru við. Uttan mun Finnur Helmsdal: — Hóast eg ikki so blen ; gamal hjá gulu skótu num, so havi eg altiv havt stóra viðring fyri skolaarbeiðinum til førlerika ul líkams og sálar Tjaldrið skal eisini í ár vera ynskt hjartaliga væl komið. Tað kemur við sín um stutta og avgjørda klippi og boðar okkum frá einum ljósari degi og ljósari tíðum Og vit vera øll lættari og gladari, tí medvitið um at tað verður ljósari, veðrið betur og mildari, og alt rundanum okkum fer næla og fáa lit ger, at til veran verður meira hugn alig, at vónirnar og trúgvin styrkist Sangin, vit tjaldrið í dag hevur J. Dahl »rovstur yrkt, og eg haldi yrkingina vera framúr góða Próvsturin hugsar ikki bert um tað sólina, sum vit aftur skulu síggja, men um fræls issólina, sum skal skúgva alt tað myrka til viks og h for arbeiðsins degi. Og tað skal av sonnum vera mín vón, at tjøldrini ein dag koma og eisini boða frá hesi syngja um sólini Við hesum orðum fari eg at ynskja tøldrunum væ komnum til landið rørsluni og Havnar Hornor kestrið alt tað besta og heita á øll Førova fólk, um at hava náttúruna, fu djóraliv anum framn Takk fyri at tit lýddu á Finnur Helmsdal Finnur Helmsdal um at verða barn til grækaris- messuhald urnulør VØNINnU Og i drugvu rødararnir sam liga ikk popui ri