týsdagur 31. mars 1998síða 12
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
12
Vikan, sum fór, fer fyri meg
og mong við mær at standa
sum ein vika, har okkara
stødufesti og treiskni veru-
liga skuldi standa sína
roynd. Hetta var vikan, har
Javnaðarflokkurin skuldi
vísa, at hann stóð við tað,
sum lyftir vórðu givin um
undir valstríðnum til fólka-
tingsvalið. Hetta var vikan,
har vit fyri einaferð skyld
tordu at visa donskum javn-
aðarmonnum og ødrum, al
man ikki bara skal rokna
vid, at føroyingar munnu
fara at laga seg. Hetta var
vikan, har vit góvu dønum
eir forsmakk upp á, hvat
teir kunnu vænta sær, tá
samráðingarnar fara at
verða. Hetta var vikan, har
vit greitt vístu dønum, at vit
krevja, at teir virða og
skilja, at vit førovingar hava
okkara egnu meiningar um
viðurskiftini
Nú hevur verið nógv
skrivað og sagt í fjølmidlu-
num um hetta søguliga for-
mansvalið á Fólkatingi
Men fyri ein ordans skyld,
skulu tit fáa mína útgávu,
soleiðis sum gongdin veru-
liga var pi
Tórsdagin 19. mars høvdu
Marita Petersen og eg fund
við umboð fyri danska
Javnaðarflokkin. Har møttu
Poul Nyrup Rasmussen, Pia
Gjellerup, Ole Stavad, Lene
Jensen og floksskrivarin
Umframt at vidgera før-
oysku stórmálini banka- og
skuldamálið, so ynsktu
donsku umboðini at fáa at
vita, hvussu stóða okkara
var til formansvalið. Vit
fingu at vita, at uppskotini
vóru tvey. Eitt frá teimum
borgarligu og eitt frå vinstr-
aflokkunum
Vit svaradu greitt, at vit
ikki vildu blanda okkum i
hetta innanhysisstrid mill-
um vengrirnar í Fólkatingi-
num, og tí fóru vit ikki at
luttaka í hesi atkveðu-
greiðslu
Sunnukvøldid varð enn
einaferð boðað frå, at stóða
okkara frá tórsdegnum var
óbroytt
Seint sunnukvøldid ringdi
so Nyrup, og við skilagóð-
um argumentum bað hann
um, at vit skuldu halda at-
kvødugreidsluna hjá Ola
Breckmann neutrala. Vóru
vidurskiftini normal millum
Føroyar og Danmark og
báðar flokkarnar, so ar
hetta ein rímilig og góð
loysn
Hetta kundi antin gerast
við, at hvørgin atkvødd
ella at báðir atkvøddu fy.
hvør sínum uppskoti. Hetra
fekk hann tilsøgn um sunn-
ukveldið við ti vón, at tað
fór at verða gjørligt at fáa
eisini Ola Breckmann at lata
vera við at atkvøda.
tidindabladid SOS
Orrustan um formansvalið
Avgerðin hjá Jóannesi Eidesgaard um ikki at verða við til formansvalið í
Fólkatinginum hevur fingið nógva umrødu í fjølmidlunum - eisini í Danmark.
Stórt trýst varð lagt á føroyska fólkatingsmannin, sum í viðmerkingini niðan-
fyri greiðir frá tilgongdini
Mánadagin viðgjørdu vit
málið í tingbólkinum, og
var nidurstødan tann, at vit
skuldu halda okkum uttan-
fyri, tí líkt var til, at Óli
Breckmann fór at ganga
egnar leiðir, og hann boðaði
ikki frá, hvat hann fór at
gera fyrr enn tórsrmorgunin
26. mars, sama dag sum for-
mansvalið var.
Mánadag seinnapartin
um fýratíðina fekk danski
Javnaðarflokkurin enn ein-
aferð boðini um, at vit fóru
ikki at atkvøda, tí annars
mettu vit, at vit ikki stóðu
við lyftið, vit høvdu givið
okkara veljarum. Og fyri
okkum var tað eingin ivi
um, at eitt lyfti til veljaran
taldi meira enn ein tilsøgn
til Nyrup. Og hvat Óli
Breckmann fór at gera, tað
kundu vit ikki taka okkum
av.
So í minni enn eitt sam-
døgur kundi Nyrup hava
eina vón um eina føroyska
javnadaratkvødu.
Seint månakvøldid hevdi
eg so enn eina samrødu vid
Nyrup. Aftur hesa ferdina
vóru bodini frå mær greið.
Henda samrøda fer ikki at
teljast millum tær mest
hugnaligu.
Men hóast fundin tórs-
dagin fyri, so fekk eg aftur
fundarboð týsdagin 24.
mars, har danskir javnaðar-
menn gjørdu enn eina
roynd. Men her var einki at
gera. Vit fóru ikki at at-
kvøda, hóast eg persónliga
má siga, at eg einki hevði
ímóti Birthe Weiss og sjálv-
andi helst sá ein javnaðar-
formann, men her taldi okk-
ara vallyftir meira.
Fyrst og fremst vísir
henda gongd, at Nyrup altíð
hevur hildið seg kunna trýst
okkum til tað, sum hann
vildi hava. Hann vísti okk-
um ongantíð respekt fyri
okkara stóðu.
Hin vegin vóru tað ikki
vit, sum forðaðu honum at
gera eina avtalu við CD,
sum hann hóast alt gav
tríggjar nevndarformans-
sessir m.a. formannin í
fíggjarnvendini, og einki
fekk í staðin.
Restina av søguni kenna
vit øll.
Tað var eitt ótrúligt trýst,
men eg hevði til tað síðsta
eina vón um, at Oli Breck-
mann eisini fór at taka eina
fyri Føroyar virðiliga loysn,
men so var ikki. Hann tók
enn einaferð ta løttu loysn-
ina at fara upp í tingbólkin
hjá teimum Koservativu.
Og sjálvandi gera, sum teir
bóðu hann.
Um hetta fer at skaða
okkara viðurskiftu við
danska Javnaðarflokkin er
ilt at meta um, men sæð upp
ímóti tí neyðuga í, at danir
ikki altíð skulu taka okkum
Nr. 61 — 31. MARS 1998
Stórt trýst varð lagt á fóroyska fólkatingsmannin fyri at
styðja formansvalevnið hjá stjórnarflokkunum. Men
hann stóð kortini fastur við síni vallyfti
fyri givið og rokna við, at
vit gera soleiðis, sum teir
vilja hava okkum, so tóku
vit réttu loysnina.
Føroyingar og Føroyar
hava nú vist, at vit tora at
taka avgerðir, at vit tora at
standa við okkara avgerðir,
og at vit ikki dragna undir
trýsti, tvørturim6ti.
Hvussu leikur viðari
verður á Christiansborg er
torført at siga, men tað verð-
ur trupult og tungt at varð-
veita óheftu støduna, og tað
verður trupult at halda seg
uttan fyri danskan innan-
ríkispolitikk.
Men eg skal gera mítt
besta, og nú vita danir, at
hava vit sagt eitt, so gera
vit ikki eitt annað.
So enn einaferð mugu vit
sanna orðini, at einki er so
ringt, at tað ikki er gott fyri
okkurt.
Lat okkum tí her heima
standa saman um ein góðan
flokk og ein góðan politikk.
29. mars 1998
Jóannes Eidesgaard
floksformaður
Hugkveikjarin - ein glæstrimynd?
Nýggi faldarin hjá Ferdaråd Føroya, sum skal kveikja hugin hjá ferðamanninum at koma hendavegin er sera vakur og
snotiligur. Men samsvarar hann heilt +:3 veruleikan?
Frants Jensen
Føroya Ferðaráð hevur
givið út nýggjan faldara um
Føroyar, sum skal kveikja
hugin hjá ferðamanninum
„Færgerne“ eitur faldarin
á donskum og „The Faroe
Íslands“ á enskum
„Hugkveikjarin“ sum
hann verður kallaður av
teimum, sum arbeiða við
avinnu, av VSH
Fr faldaran
gama tasara
S Í »ry
lumieplads sum hevur
gjørt sina tænastu
hann stendur
bæði tøkni
frødiliga og innihaldsliga
vakur. og at
F
Tað eru tó ikki vit, men
tey á Stephanspns Hús og
Nýggi faldarin frá
skalt kveikja hugin
vegin
Ferðaráð Foro
hja fe rðamanninum Li
FÆRØERNE
ya — Færøerne, sum
u koma henda
íslendski myndamaðurin,
Kristian Fríðrikson, ið eiga
størstu æruna fyri faldaran.
Stephansons Hús fekk upp-
gávuna at gera faldaran. Tey
hava arbeitt við hugskot-
inum og saman við Krist-
iani Fríðriksyni haldi eg, tey
hava fingið eitt sera gott
úrslit, sigur Urd Johannes-
sen.
— Hesin faldarin brýtur
eitt sindur frá teimum
undanfarnu. Høvudsdentur
hevur verið lagdur á at fáa
góðar myndir, og at mynd-
irnar skuldu fáa gott pláss í
faldaranum
— Ætlanin er hinvegin, at
kveikja áhugan hjá ferða
manninum, so hann kemur
og spyr um meir tilfar. Tá
hava vit aðrar faldarar, m.a
„Færgerne '98“, at bjóða út
lendinginum
Ein glæstrimynd;
Myndirnar í hugkveikjaran
um eru sera góðar - og tær
kunnu so sanniliga eisini
kveikja hugin hjá einun
útlendingi at koma henda
Men vit mugu eisini seta
spurningin um myndirnar
visa Føroyar, sum Føroyar
er i dag, ella um tær eru ein
glæstrimynd av Føroyum?
Bladar ein gjøgnum fald-
arar kemur spurningurin
nevnliga upp i huganum,
um Føroyar eru so vakrar?
Ella hin tankin: Er nakað
gjørt vid myndirnar fyri at
tær skulu siggja enn vakrari
út?
Selja dreymir
— Ein tilikur faldari skal
selja dreymir. Tí ræður um
at fáa alt so vakurt sum til
ber. Eg trúgvi, at øll sum
hyggja í faldarar um frí
tidarstød vita, at hetta bara
er tað vakrasta, ið verður
víst fram, sigur Urd
— Sjålv síggi eg tað ikki
sum ein trupulleika, at
myndir verða telduvið-
gjørdar fyri at fáa tær enn
betri
Tey sum arbeiða við tí
tekniska eru serfrødingar á
økinum, og eg haldi, at tey
kunnu taka avgerðir á øki-
num viðvíkjandi hvussu
myndirnar skulu vera.
Dreymur og veruleiki
Men dreymurin og veru-
leikin, samsvarar hann?
— Sjálvandi skal tað verða
samsvar millum dreym og
veruleika, og tað haldi eg
eisini tað er í hesum fald-
aranum.
Líkjast orginalinum
A Stephansons Hús siga tey,
at tað bara vóru einar tvær
myndir, sum tey hava broytt
smávegis við litum. Grund-
gevingin var „at fáa tær inn-
skannaðu myndirnar at líkj-
ast meir teimum orginalu“,
siga tey
Skulu vit meta um
faldarar, skal tað í hvussu
er eisini takast við, at har er
okkurt á myndunum, sum
ikki eigur at vera á.
Hyggur tú nærri at for-
síðumyndin, sær tú, at runt
fjallarødina er ein tunn svørt
strika, sum vísir at myndin
er telduvidgjørd.
Eisini eitt nå myndin av
brundunum á Viðareiði inni
í blaðnum, sum hava eina
tunna svarta stríku runt
hornini. Tað veit eitthvert
mansbarn í Føroyum, at
soleiðis síggja hornini á
brundunum ikki út.