fríggjadagur 17. apríl 1998síða 14

14 tíðindablaðið SOS Nr. 71 — 17. APRÍL 1998 Ferðafrágreiðing 1. partur Londondagar á Thames ánni Vit fóru av Havnini við Norrónu til London tann 4. apríl kl. 11.00 og á túrinum skrivaði eg dagbók. Eisini tók eg myndir við einum myndatóli sum er keypt í St. Pætursborg í Russlandi fyri nókrum árum síðani, tó ikki russiskt myndatól. Havi valt at seta tekstin upp sum dagbók og ikki greina hann sundur í stubbar, og so seta myndir við, sum hava nakað við tekstin at gera Or: S erðini er Jógvan í = vedrinum. Bjargingarroynd OLAVUR Í Br : ohnny B. Han- = in er ni sett at vera klokkan MYNDIR á Smyril Line 15.00. Hon skuldi annars HER RJ SEN runt å brånni verða í gjár, men tå var ikki 3.00. Sida hugsingur um at hava nakra 4. april oyrar Horn bjargingarroynd ; Veðrið ki s g ar Veðrið hevur verið gott 3 Norrøna k eys ni allan seinnapartin, og klokk Nóls sk verður Í an 15 var so bjargingar- iði he kk eð ndon. Ani royndin, men sjálvandi var me kve segð 3 oman eftir ingarroynd vera = hetta bert ein frágreiðing ar Í head var vindur í morgun, men um, hvussu gerast skal. um heldur tramputa var fitt av var góður metrar pr. sekund gt hon varð avlýst orsaka av SSRS. -- Millum London Bridge og Tower Bridge li íkt ræ t/ sat 3 al ja hjá Norrønu ggja herskipið HMS Belfast og Norrøna. Eitt nú eldur kemur í ella um Norrøna verður togað niðan til HMS Belfast, sum var i drift undir seinna heimsbardaga Korea-krígnum. Í 1965 gjørdist herskipið museum. HMS Belfast er 187 metrar bumbuhóttan verður í Lon- don, t.d. frå Green Peace Bátur varð so loraður út á skipssíðuna, so vit sóu hvat var í honum. Hesin báturin ik. Og tók eini 60 ferdaf 3 ára gamli Jákup var eisini við á túrinum og hann hugnaði sær oført aftur, gamla, og vit flentu sum Óvitar 6. apríl Klokkan 10 lógu vit uttan á gamla herskipinum HMS Belfast, sum var eitt tað skjótasta herskipið hjá bret- um undir seinna heimsbar- daga. Tað gekst gott at sigla upp Thames ánna. Vit fingu loðs umborð klokkan 04 og áðrenn Norrøna legði at her- skipinum, vendi hon og sigldi eftir reyv. Ein togar! skipaði fyri hesum, so tað gekk skjótt at venda Nor- rønu og hermdu eftir bæði ein um norðingi og hvalbingi sum komu slíka ferð til Lon- dons, og eisni varð hermt eftir einum vágamanni og sungin var ein vágasangur um Gåsadals-tunnilin. Havi ætlanir um at bidja Rasmus lata meg fåa sangin ella vis- una, so hann verður alment prentaður til áminng nú upp undir valstríðið. (Tað er Ro- bert, sum hevur yrkt vísuna fyri árum síðani, og eg havi ikki fingið hana, tíverri). Viðvíkjandi veðrinum er at siga, at her skínur sólin og tað er turt. Nakað heitari greitt var sjálvandi eisini frá Nú verður bíða eftir enn í Føroyum, haldi eg, hvat gjørt verður, um onkur = bretsku tollmyndugleiku- men ikki nakar stórur mun- borð. Tá er tað dettur fyri uppgávan I já Mannir ni at eina damu seinnaparun sum t " } løft vit sotu á Kaiel eria og fingu okkum ein kaffimunn — Ná, ert tú við? — Ja, eg eri júst komin umborð! Hon dugdi eisini at svara num, so vit fáa pass og sleppa í land. Annars verður rundtúrur, sightseeing, klokkan 14.30. Nú klokkan er 10.50 verður sagt í hátal- aranum, at vit fáa Tað er shore- pass ætlanin at na í land og spåka sær ur 7. apríl, týsdagur London svevu fólkið svevur umborð á Norrønu Klokkan er 6.35 og eg havi leitað mær upp á kafeteria at skriva hesar reglur. Bert og ein túr niðan í býin. Alt ligg- = vaktarmaðurin var at síggja, ur uttan um her, London hann stóð við åvaringart6li- Tower er bert nakrar fáar num ella vaktartólinum, trar hidani, har vit = hvat hann kallar hetta og fáa undirgrundstok- er skjótt at ferðast runt vi }. Eg havi onga føl- vussu tað verður í en ez hugsi mær at kvøl 3,1 farið verður i byin at hyggja eftir bæði einum og gðrum og kanska keypa sær okkurt eisini Í gjårkvøldi vóru vit aftur og hoyrdu Rasmus og Ro- bert og Vinmenn og tað var sera skemtiligt. Teir eru fínir gjørdi eitt ella annað. Spurdi hann, um nakað kaffi var at fáa nakrastaðni — Jú, tað helt hann Bað meg so. fara upp í messuna at vita, og har gekk ein kvinna og ruddaði, so frintlig og blíð. Kaffi var ovmikið av og hon spurdi, um eg brúkti útí. — Nei, hvítt kaffi, segði eg. — Væl bekomin, rópti hon aftaná mær, tá ið eg var far-