mikudagur 22. apríl 1998síða 23

Nr. 74 — 22. APRÍL 1998 tíðindablaðið 0627 23 | Tjédveldisflokkurin | Solidaritetur Eg havi ongantíð - samábyrgd verið limur í VMF 5 Nógv við mær eru sera takksom fyri, at vit eru fødd og uppvaksin í einum landi, har eitt høvudseydkenni hevur verið, at fólk vísa samåbyrgd - visa solidaritet. Frá gamlari tíð kenna vit nógvar ymiskar skipanir sum t.d. í grindaskifti. Er onkur komin illa fyri av sjúku, elli, óhappi ella øðrum viðurskiftum, so hava skyldfók, grannar ella øll bygdin tikið stig til at hjálpa við peningi, kær- komnum gávum ella aðrari hjálp. Hugburðurin hevur verið, at tað er rætt samsvar- andi kristnari trúgv at vísa næstrakærleika við gerð- um. Sosialmál So hvørt sum samfelagið hevur broytt seg til eitt væl- ferðarsamfelag, hava vit eisini í Føroyum fingið al- mannalógir, har endamálið hevur verið at veita teimum hjálp, sum av sjúku, elli, óhappi, vinnuloysi ella gðr- um viðurskiftum ikki hava verið fór fyri at bjarga sæ og sínum. At smíða almannalógir, í kunnu tryggja øllum borg arum peningaliga hjálp, tá ið teir koma í trongd, til tess at hjálpa teimum úr aftur trongdini, er ikki lætt ar- beiði, tí orsøkin til trong- støðuna er ofta so ymisk. Lógirnar skulu sjálvandi heldur ikki kunna misbrúk- ast. Urslitid er tí ofta, at almannalógirnar gerast so knortlutar, at ongin uttan tey, ið arbeiða við henni dagliga, duga at skilja hana. Politiska høgraråkid í ávísum løgtingsflokkum -roynir aftur og aftur at bróta niður tað, sum aðrir við „tógvið stríð hava bygt upp á almannagkinum. Øll hugsandi vápn verða nýtt, og tí er sera umráðandi at fáa undirtøku fyri valskrá Tjóðveldifloksins um at fremja sosiala endurnýgg- ing, sum ber í sær eitt væl- -virkandi vælferðarsamfelag „ Við einfaldum, tryggum og „góðum almannalógum, sum ru skornar eftir føroyskum leisti. Aðalmálið eigur altíð at verða, at stuðulin ber í sær veruliga hjálp til at vinna á trongstøduni sum skjótast. Fólkapensiónin skal hækka beinanvegin, og Samhaldsfasti Eftirlgnar- grunnurin styrkjast mun- andi. Eisini leggur Tjóðveldis- flokkurin alstóran dent á, at teimum menningartarnaðu verður tryggjað nøktnadi bústaðar- útbúgvingar- ar- beiðs- og fritidarmøguleik- ar. - Gomlum og sjúkum verður tryggjað døgnrøkt arskipan beinanvegin. Fólkaskúlin og framhaldslestur I øllum framkomnum lond- um verður hildið, at grund arlagið undir mentan fólk- sins er ein góður og tryggur fólkaskúli. Talan er í veru leikanum um eina iløgu í framtíðinia hjá undóminum Eisini her er neyðugt hjá Tjóðveldisflokkinum og ødrum góðum kreftum at standa saman. Tað rekur sera hart á kíkinum í løtuni. Vinnur politiska høgra- råkid i åvisum løgtings- flokkum, so er tað bara ein spurningur um tíð, til vit aftur eru í tí tíðini, tá ið tað bara vóru tey vælbjargaðu, sum kundu senda børn síni til framhaldsútbúgvingar. - Fátækt og fjarbýli eigur undir ongum umstødum at forða evnaligum ungfólki lærdóm og mentan. Vilt tú standa saman við Tjóðveldisflokkinum um | hesi grundsjónarmið um solidaritet - um sam- ábyrgd, so hevur tú møgu- leikan nú. Súni i Hjøllum Tjóðveldisflokkurin Eysturoy Hví stilli eg upp í Suðurstreymi og ikki í Eysturoy? Síðan valevnislisun hjá Tjóðveldisflokkinum í Suð- urstreymi varð almanna- kunngjørdur, eri av av og á spurdur, um eg ikki var val- evni hjá Verkamannafylk- ingini (VMF) í 1994 og í ødrum lagi; um eg ikki havi verið limur í fylkingini Svarið til hesar báðar spurn- ingarnar er stutt: Nei! Ég havi hvørki verið valevni ella á nøkrum sinni limur i VMF. Rætt er t6, at eg i farna valskeiði fekk eitt tilboð frå einum meiriluta í VMF um at gerast landsstýrismaður fyri fylkingina, men sum øllum kunnugt takkadi eg nei. Hugsjónirnar dríva verkið Fyri meg er politikkur meira enn breyð. Breyð er neyð- ugt hjá okkum gllum, men eingin livir av breyði eina, heldur ikki vit føroyingar. | Tað eru hugsjónirnar, sum | dríva verkið og uttan hug- | sjónir, hava vit onga fram- tíð sum tjóð. Eg eri vaksin upp í einum | fiskimannaheimi, har ong- antíð nakar ivi var um, at | Føroyar eiga at gerast ein fræls tjóð við ræði yvir øll- um sínum viðurskiftum. Alt annað hevði verið óhugs- | andi innanveggja hjá okk- um. Til stuttleikar kann eg nevna, at tá ið abbi mín fór til songar um kvøldarnar teir dagar, Fjúrtandi kom út, spurdi hann, hvar blaðið var. Tað var ikki Dimmu ella Sosialin, hann vildi hava. Nei, blaðið; tað var Fjúrtandi! Seinni kundi tú spyrja hann um alt, sum hevði staðið í blaðnum, tí hann hevði lisið alt úr ein- um enda í annan. Dimman kom ikki á gátt tað, eg minnist. Hví í Suðurstreymi? Eitt annað, sum nøkur fólk eisini hava spurt meg um seinastu dagarnar, er, hví eg, sum nólsoyingur, men bú- sitandi á Toftum, ikki stilli upp í Eysturoy heldur enn í Suðurstreymoy. Svarið til henda spurning er einfalt: Hóast eg ikki havi verið fastbúgvandi í Nólsoy í fleiri ár, kenni eg meg framvegis sum nólsoying og suðurstreymoying meira enn nakað annað Fyri tað fyrsta havi eg ar beitt í Havn næstan øll árini síðan 1979, og tað geri eg framvegis. I øðrum lagi eigi eg hús og nógva familju í Nólsoy, og í triðja lagi halda vit frí í heimbygdini bæði um summarið, heystið, vet urin og várið. Umframt hetta geri eg javnan eitt rend út um fjørdin, býðst. tá ið høv Bygdirnar niðurbundnar Grundvøllurin undir sam felagnum eru bygdirnar. 7 er alneyðugt, at umsteður- nar hjá teimum, sum skulu bulejkast her, eru so g at fólk stødast, eisini tey ungu. Men fyrsta treytin fyri hesm er, at ferðafólka- sambandið er gott, at fólk hevur arbeiði — á staðnum ella nærhendis, at tey sjúku og gomlu kenna seg trygg við tær almennu skipanir, sum eru, tað veri seg við sjukrarøkt og sjúkraflutn- ingi. Tað hevur eisini stóran týdning, at havnaviðurskift- ini eru góð, so at menn kunnu hava bátarnar liggj- andi á sjónum alt árið. Men á fleiri økjum vant- ar nógv, alt ov nógv. Hetta fari eg at venda aftur til í eini aðrari grein. góð ar Vilmund Jacobsen, valevni Tjóðveldis- floksins í Suðurstreymi Við tjóðveldisflokkinum í 21. old Hví skal alt ljósið í land- suðri liggja? Heldur vit runt í alla havs- brúnna hyggja. Hesi orð eigur hvor føroy- ingur at hava í huganum, nú tað stundar til løgtingsval. Føroyska tjóðin hevur liv- að í einum hugaheimi, har samfelagið skuldi vera trygd borgaranna, her vinnulívið skuldi mennast og samfelagið skuldi gerast meira sjålvstødugt búskap- arliga. Men hvørt mansbarn hevur merkt tað á egna kroppi, at hetta var ein falskur tryggleiki. Vit hava livað í einum ótryggum og ábyrgdarleysum samfelagi. Orsgkin er einfalt tann, sum tjóðveldisflokkurin frá fyrsta degi hevur boðað frá. Hendan samfelagsskipanin, vit liva undir, er óálítandi. Fáir ella eingir føroyingar, ei heldur nakar dani, hevur álit á heimastýrisskipanini. Tvinnar eru gøturnar, onnur førir til frælsi, hin til ófrælsi. I 1946 tóku føroy- ingar fyrsta stigið til loys- ing, >tjóðarfrælsi<. Tá á stóð lupu flestir ábyrgdar- menn frá og tí fingu vit hesa óbrúkiligu heimastýrislóg- ina. Nú er at taka næsta stig- ið. Tjóðveldisflokkurin hev- ur boð upp á ta demokrat- isku leiðina. Løgtingid sam- tykkir lóg um at seta eina grundlógarnevnd við tí eina endamáli at gera uppskot til eina grundlóg fyri Føroyar. Tað kann vera, at teir flokkar, sum alla seg sjálv- stýrisflokkar við samríki í huga, fáa ein trupulleika her. Tí nú skulu teir sanna og sýna, at nakar vilji og meining er í teirra hugtaki, tjóðarfrælsi. Politisk frælsi í Føroyum er ikki til undir donskum stjórnarvaldi. Tí mugu vit fyrst taka tað po- litiska frælsið og so sam- rådast å jøvnum føti vid donsku stjórnina, har gjørt verður upp landanna mill- um. Givið er at danir hava ikki bert goldið fyri føroysku fólkasálina. Hvat fingu teir og fáa teir fyri hernaðarút- gerðina her á landi? Sam- handilin millum londini hevur ikki bara verið til fyri- muns fyri føroyingar. Luft- rúmið yvir Føroyum og landgrunni okkara eiga vit. Hvussu nógv eiga vit til góðar her? Jú spurningarnir eru nógvir og nógv skal gerast upp millum londini. Eingin ivi skal vera um, at Tjóðveldisflokkurin vilh ava samstarv út um landa- marid, bædi vid Danmark og onnur lond. Sum ein fræls tjóð, komu Føroyar at gerast limur í ST. Har koma føroyingar at ganga undir somu treytum sum Dan- mark og onnur lond. Tað er just í ST, at Danmørkin sjálvboðin er gingin undir tær treytir at menna síni hjá- lond til sjálvstýri, hvort tað kostar teimum nógvan pen- ing ella ikki. Og so kann javnaðarflokkurin = gera gjøldur burtur úr hesum treytaða sáttmála sameindu tjóða sum honum lystir. Fólkaflokkurin tykist hava funnið loysnina hjá íslendingum frá 1918. Ein samríkissáttmála (ella eina sambandslóg um aftur). Tá føroyingar tóku stødu i 1946 um at her å landi skal alt vald liggja og eingin fólkaatkvgða hevur verið aftur um tað mótsatta, so er bert eftir at gera grundlóg- ina fyri Føroyar. Tjóðveld- isflokkurin er til reiðar. Vit bjóða øllum sjålvbjargnis- hugadum til samstarv um Framtíð Føroya. Vilt tú byggja land saman við okk- um? Hvørki Javnaðarflokkur- in ella Fólkaflokkurin við sínum nýggju samríkis, tað er sambandslógum, ei held- ur gamla sjálvstýrið við sín- ari fólkaatkvøðu um hvat? vísa á hvat skal henda og hvussu fíggjarlógin sær út aftan á teirra stig eru tikin. Hví? Einasti flokkur, sum torir við sonnum at siga sína greiðu stóðu og í dag hevur eitt veruligt alternativ til framtíðar Føroyar, er Tjóð- veldisflokkurin. Tí kunnu vit av sonnum bjóða tí før- oyska veljaranum at fylgj- ast við okkum inn í 21 øldina Vel tí Tjóðveldisflokkin Elis Poulsen