leygardagur 25. apríl 1998síða 17

Nr. 77 — 25. APRÍL 1998 tíðindablaðið : SK DS í Tjóðveldisflokkurin Hví ikki verða harrar í egnum landi? Nú páskahalgan er farin aft- ur um bak, og gerandisdag- urin er byrjaður aftur, og vit mannabørn hava upplivað og hoyrt um Jesu deyða og uppreist, Merkið hevur ver- ið í hálvari stong langa- fríggjadag, fyri síðani at verða vundið í fulla stong páskamorgun, hugsaði eg, nær koma vit føroyingar at uppliva tann dag, tá vit av réttum og við stoltleika kundu vinda okkara merkið í húnar hátt og gleðast yvir, at hetta er okkara land, og her búleikast føroyingar i egnum landi. Henda fagra páskamorg- un, hvar landið var klætt í sítt fagrasta lín og sólin skein bæði oman og niðan, og so at vita, at hetta kortini ikki var okkara egna land, tað eru aðrir, ið her ráða, tað líkasum tók broddin av páskagleðini. Hugstoyttur og vónbrotin av at vita, at føroyingar enn eru so und- irbrotligir, at teir ikki tora at taka ábyrgd av egnum landi, fór eg inn aftur til mín sjålvs. Hesir tankar renna ofta fram fyri meg, hvi tora vit ikki, hvi vilja vit ikki verda harrar f egnum landi, hvat eru grundirnar til tess? Tað verður ofta ført fram, at vit ongan møguleika hava at lívbjarga okkum sjálvum, vit eru ov fåment, hvør skal gjalda og so framvegis. Hetta sama jabbi umaftur og umaftur tekur ongan enda — sum Hitler segði einaferð, at sigur tú eina lygn nóg ofta, so trýr fólk henni til endans. Og hesi orð Hitlers eru uttan iva so sonn, sum tey eru søgd. Um ein ikki trýr á tað, ein fer í holt við, so ber illani til at fáa nakað sum helst at bera til. Vit, sum tilkomin eru, kenna hetta aftur frá okkum sjálvum, tað var ikki lætt at fara frá mammu og pápa og seta fót undir egið borð, at fara frá øllum tí tryggleika, ið har var. Tað var møtumikid, men tað gekk kortini, og soleiðis er við so nógvum, um trygvin og kærleikin til tað, ein fer í holt við ikki er til staðar, so sær alt svart út. Hvussu var ikki, tá ið Móses og hansara fólk stóðu við Reyðahavið og skoðaðu inn í tað lovaða landið, og egyptalands her- ur var í hølunum á teimum, tá fullu tey allarflestu í fátt. Tey tóku at deila Móses, tí hann hevði komið teimum í ófóri. Men Móses var fast- ur í trúnni og trúði. Hetta kann uttan iva minna okk- um á, at trúgv kann flyta fjøll. Høvdu vit havt fleiri av Mósesa slag í Føroyum, so hevði borið væl til. Á summarmála. Niklái Petersen, valevni Tjóðveldisfloksins í Norðurstreymi Hildur Eyðunsdóttir vinnurekandi Høgni Hoydal sjónvarpsmaður Snorri Fjallsbak Annita á Fridriksmørk studentaskúlalærari Ólavur W. Høgnesen Finnbogi isakson logtingsmaður sosiologur Ingrid Jensen sosialráðgevi Hildur Patursson barnagarðslærari lærari Finnur Helmsdal sosialráðgevi Vilmund Jacobsen blaðstjóri Ólavur Rasmussen sjónvarpsmaður Tvifaldingin av størvum Tann, sum lesur blødini, man hava gåad eftir, at tey eru å tremur av lysingum eftir fólki til almenn størv. Summi størv eru sjálvandi leys, av tí at onkur er farin úr starvi ella er fallin frá. Men onnur størv eru nýggj. Og sigast skal, at tað hevur verið tørvur á at menna landsumsitingina. Ikki tí, at tey fólk, sum hava starvast har, ikki hava verið nóg dugnalig ella ikki hava røkt sítt starv. Men av tí, at landsumsitingin hevur ikki verið útbygd so hvort, sum heimastýrið hevur átikið sær fleiri og fleiri mál at umsita. Teir royna at káva útyvir Men máti skal vera við. Eft- ir tilmæli frá einum donsk- um serfrødingi, sum var her i nakrar kråkumånadir fyri eina miljón í løn, hava landsstýrini síðani 1994 fylt landsumsitingina við fólki. Í hesum landsstýrunum hava sitið flokkarnir: Sam- bandsflokkurin, Javnaðar- flokkurin, Gamla Sjálvstýri, Fólkaflokkurin og Verka- mannafylkingin. Teir, sum hava ábyrgdina av hesi ov bráðu og ov stóru almennu útbygging, royna at kåva útyvir. Teir siga, at bert nøkur fá fólk eru sett aftrat. Men hetta er ikki satt. Tá figgjarnevndin í heyst við- gjørdi uppskot til fíggjarlóg fyri 1998, kravdi hon at fáa at vita, hvussu nógv starvs- fólkatalið í landsumsitingini var økt. Ein uppgerð frá 15 desember 1997 vísti, at talið á starvsfólkum er næstan tvífaldað frá 1993 til 1998. Í 1993 vóru tilsamans 43,5 størv í landsumsiting- ini. I 1998 verður talið — tå øll nyggj størv eru sett — tilsamans 82,25 Serliga nógv leidarastørv Ahugavert er eisini, at tað eru leidarastørvini — tey dýr- aru — sum eru vaksin mest í tali. Aðalstjórar, deildar- stjórar og fulltrúar úr 22,5 størvum upp í 56,75 størv. »Dekkararnir« — tad van- liga skrivstovufólkið — eru ikki fjølgadir tilsvarandi. Teir vóru 21 í 1993 og verða 25,5 í ár. Til sammetingar kann eg seta tvey ár upp: 1993 1998 Aðalstjórar 0 6 Deildarstjórar 6 8 Fulltrúar 16,5 42,75 Skrivstovufólk 21 25,5 Tilsamans 43,5 82,25 Teir fjala útyvir sítt egna Javnaðartingmaðurin Hen- rík Old setti herfyri Ed- mundi Joensen løgmanni fyrispurning um tað økta starvsfólkatalið. Svarið var at 10 nýggj síðani 1. august Orsøkin til teimum tølunum og so um, sum eg havi skrivað, er, at Henrik Old spurdi bara um, hvussu nógv starvsfólkatalið er vaksið meðan Fólkaflokkurin hev- ur sitið í Landsstýrinum Hann vildi onki vita um, hvussu nógv tað vaks, með- an Javnaðarflokkurin sat har. Haraftrat kemur, at eftir ætlan veksur talið nógv í år. Tað er tó ikki vist, at tað verður gjørt, tá nýtt landsstýri er skipað Tjóðveldisflokkurin sat seinast í Landsstýrinum í 1993-94. Finnbogi Ísakson størv eru sett 1996 at munur er á hes FOROYAR ? Tjóðveldisflokkurin vil gera menningarætlanir fyri vinnulív og búskap Tjóðveldisflokkurin