týsdagur 5. mai 1998síða 21

22 tíðindablaðið Nr. 83 — 5. MAI 1998 Ferðafrágreiðing Londondagar á Thames ánni Í hesum partinum verður ereitt frá 91-ára gomlu Gerdu, sum var fyrsti kvinnuligi ferðaleiðarin í London. Hetta var í 1933. Eisini er prát við Helga Joensen, sum starvast í SimCorp Lid., og er so mikið sum >chief consultant« í fyritøk- uni, id hevur høvudsskrivstovuna i Keypmannahavn ORt thrine Parr, yvirlivdi hann fólk sum gjørdist ferðaleið- ÓLAVUR Í BEIT annars doyðu ari í London og tað var í MYNDIR vórðu tær hålshøgdar ella 1933. Hon kom yvir til HERÁLVUR JACOBSEN skildist hann frå teimum Bretlands í 1930 sum au- Jane Seamore skonkti h UT n stóra ynski 8. apríl u ; ennar it gerast ferð tesin n sur sæ akað eið { fugdi 5 mål S y ø S u gu gs egn su t eisk IMS = ant i i S k IT N kiN g t Norrø i e Ikk enr | 1 eitsiu g ka | 1 } í, og Henry VIII flutt He kirkjuna, gjørdi seg sjálvan 3 su pu qmtulhøvd yvir henni, og fekk rå kardinalinum sum ikk: = tá loyst seg frå konuni, sum di sk hann frå konun ikki fekk føtt honum ein 3 Tad gekst nakað leingi hjá að | kkum at koma gjøgnum rulig Sudurlondon seinnapartin i 3. Tuc gjár, ti ferðslan var nakað Versailles »yggistilurin tøtt, men heimferðin tók U gning kki so Inga tíð. Eg ivist i g saille 3, og Hampton Court er líuð 1 y CKK KK ve r C n Í V S y 9 ei > a é s erðaleið gjár og koma g er danska Gerda M. Soame- e € S sum verður 92 K g | Gerda var Ty Ltd spurningum stjóran á ferðaleiðarastov- uni tá. Í dag eru 800 konu- fólk ferðaleiðarar og bert 200 menn, so stødan er rættiliga broytt her í Lon- don Gerda og maðurin, sum er seks mánaðar eldri enn hon, búgva her í London Gerda var pensionerað tá hon var 60 og maðurin 65 ár, sum er vanligt í Bret landi, men hon hevur ongar ætlanir um at leggja frá sær enn. Tey eiga tvey børn, ein son og eina dóttir, og hava maðurin tvey ommu- og abbabørn og eitt oldurbarn. Gerda er vinarlig, frynt >The Boss< og myndamaðurin á ferðini í London, Herálvur Hann peikar á Bruce tónleik. Annars var vitjanin á Rock Circus fyri tey ungu og ikki hålvgamlar dreingir sun Gerda og P honum dåmar so væl hansara okkum lig, kvik og smílandi og hoyrir tú hana tosa, men sært hana ikki, heldur tú, hon er 23 ár, og tá ið tú sært hana, heldur tú hon er antin ðst i 60-unum ella fyrst í 70-unum, og tá tú so hoyrir, ður 9? s st rilga, £ o SK £ { 10 var so óheppið, at eg g mt kvilleringina i oru VK Tzeg £ fekk ikki at fara umborð eftir ingini. Greiddi henni t eg hevði gloymt men vissaði num USNINUTTI terðaseði hana um, at eg hevði teknað Helgi Joensen, chief consultant í stórfyritókuni SimCorp sum hann eisini er partaeigari í. So smáligt var við plássi á tvimanskamarinum umborð á Norrønu, at Helgi rættiliga er kroystur upp Pein krók; tað var ikki av spískum meg og goldið. Ná, segði hon, eg kundi bara geva henni mítt navn og kamar- nummar og skuldi eg so lata irformatiónini kvittering- ina, tá ið eg kom umborð aftur. Soleiðis komu vit í prát bæði, og tá vit gingu aftur í bussin í Hampton Court, fekk eg rættiliga prátað við hana. Lovaði henni at senda henni bókina Nár du kommer og hon gjørdist fegin. Tá eg segði henni, at eg eisini var blað- maður, kom tað ikki óvart á hana, ti hon hevði ongantíð upplivað ein so forvitnan gest sum meg, segði hon smílandi Gerda Soameson, fyrsta konufólk, sum gjørdist ferðaleiðari í London í 1933. Í mai í ár verður hon 92 år, og hvør hevdi trúð tí. Eitt ótrúligt konufólk, sprelsk og ungdómlig sum var hon ikki meiri enn 35 ár 9. apríl, skirhosdagur Regn i morgun, men tad åtti ikki at koma so seint, tí eg hoyrdi onkran siga í gjár, at tað fór at regna um seinna partin. Heldur ikki í morgun var eg nóg skjótur at koma upp ul veðurtíðindini, men hann sær út at vera beinur sunnan í morgun, eitt frískt lot, hugsi eg, og regn og her regnar sum tá tað er grovur heglingsælingur heima hjá okkum. Og toran gongur av grimd og tað gjørdi hon eisini ein annan dagin, minnist ikki, um tað var mánadagin ella týsdagin. Í dag gongur leiðin aftur á onnur stød, men seinna- partin í gjár — mær dámar fult so væl at skriva um í gjár sum um, hvat verður í dag, tí tað veit eg so lítið um — fóru vit, eini 17 í tali oman í miðbýin at lurta og síggja kendar røddir og kendar dukkur. Røddinum bagdi einki, men dukkurnar, ja eg veit ikki rættiliga hvussu nógv eg skal tíma at skriva um tær. Tú sást, hvønn dukkurnar umboð- aðu, men tær vóru ikki sannar myndir, um eg havi loyvi at málbera meg so uttan at fara ov langt niður í tað arkitektoniska. Og ser liga dóm! um hetta, har tú á eim ella annan hátt vamlast við dukkumyndina aw livandi persóninum var Tina Turner. Hon stóð í einum stuttum reyðum ulllintum kjóla! Tað dámdi mær ikki, eg sum hálovi hennara frå- líku rødd og góðu sangir og sum altíð havi verið glaður um at sæð Tinu, serliga í svørtum leðurkjóla, stuttum sjálvandi. Ná, men tónleik- urin í oyramikrofonunum var sannur, og tað var skip- að soleiðis, at tá tú komst til eina persón ella bólk, El- vis, Jagger og Richard, El- ton John, Beatles, Ferry, Status Quo, Cliff, Jackson, Idol, Hendrix, Geldorf og aðrar stórar persónligheitir, hoyrdi tú eitt av teirra ella fleiri kendu løgum, og har á stórum skíggja uppi undir hvålvinum, sást tú søguna í stuttum frá stórum konsert- um td. frá Woodstock og Live Aid. Har var nógv fólk, serliga ung, og so var eisini eitt so neynt >sjov> at síggja, men eg og myndamaður mín høvdu ætlanir um at keypa onkrar CD-arar, so vit fóru