leygardagur 9. mai 1998síða 18

Nr. 86 — 9. MAI 1998 Niclas Johannesen Hann er har fimm minuttir yvir. Avtalan var annars klokkan tólv. >Ég komi beinleiðis av bussinum Fekk ikki gjørt tað skjótari, < sigur Jóannes og tykist vera ovfarin av, at blaðmaðurin longu situr metra ella minni klárur. Havnarmaðurin Jó- annes er komin allan vegin úr Klaksvík. Hetta er ger- andiskostur. Ein av størstu tbóltsspælarunum i Før- vum nakrantíð venur triðja árið á rað KI. Hóast hetta er sera í revjandi fyri ein ar sum e - á « i = y % IK a - % Øøgu rKurs € sur kemu ut 18 r ) St € SØK ' 5 M á ARK kk Ná T su K merk ke á k ? 3 : Jurboyg ik SKU € u (- T k 9 ø kk g & VIK k k krige 1 k kk Ki 1 g g kk VIK Idealisturin JOannes Flaggdagin 25. april gav Jóannes Jakobsen út fløguna »Myrkursins gongu- menn«, sum á mangar hættir er ein hvøss atfinning móti egnum landsmonn- um. Jóannes skilir rætt og slætt ikki, hví føroyingar ikki tora at taka ábyrgd av egnum landi Heilt erligt: Eg eri floytandi líkaglaður við, um eg eri kendur ella ikki. Eg kann ikki brúka tað til nakað sum helst, sigur Jóannes Jakobsen liga erligt. Eg skrivi beint út frá tí, eg hugsi. Og eg eri slettis ikki bangin fyri, hvat nnur møguliga fara at halda um tað, eg geri. Tað, eg skrivi um, er veruliga tað, eg trúgvi fult og fast levur tosað seg jóðskapur og fost dskærleiki eyðkendu lansara K SU £ KIKa U gi erða settir Á ! ng { r T; zU St þa 3 1% í Y lag sær dagsins ljós.< Jó- annes hugsar. >Og so er tað sjálvsagt kenslurnar eisini Tær stýra jú eisini nógv av tí tú gert." Hvat kemur fyrst tá tú skrivar. Orð ella tekstur? >Tað er rættiliga ymiskt Vanliga setist eg við klav- erið. Onkuntíð koma orðini fyrst. Aðrar tíðir ein melo- ofa. Summi løg, ella hugskot, kunnu g ætlaði at umseta 3 lag. Men so tók igurin vend. Hann blen egin, ja nakað heilt annað. Tú hevur ofta brúkt løg eftir Bjørn Afzelius, eisini á nýggju fløguni. Hvat er tað ið honum, tær dámar so a Tað var einaferð fyrst í 850 unum - eg haldi 1983 eg var í Danmark á vitjan A ein ella annan hátt endaði eg á konsert við honum. Og mær dámdi tónleikin sera væl. Bjørn Afzelius er kend- ur fyri sínar politisku tekstir Tað mær dåmdi, og fram- vegis dåmar, væl vid honum er, at hann er altíð í parti við tí minni menta. Og so haldi eg eisini, at hann hev- ur gjørt nakrar fantastiskar kærleikssangir sum eitt nú »Ikaroz«. Hann megnar á ein ella annan hátt at fáa orð og lag at ganga upp í eina hægri eind. Tað, eg royni, er eisini hetta; at fáa orð og lag at ganga upp í eina hægri eind, uttan at tað skal skiljast á tann hátt, at eg haldi meg vera líka góðan yrkjara ella sangskrivara, sum Afzelius.” Jakobsen málari Nýggja fløgan vísir eisini eina aðra hjá Jóannesi; nevniliga málaran Jakob- sen. Kåpumyndina hevur hann sjålvur målad, og inni í håsanum eru eisini mynd- ir Tað eru seinastu tvey ár- ini, at Jóannes er farin at mála >Ég eri fór í holt við at mála, tí eg hevði hug. Fyri meg hevur tað at mála nak- að við kenslur at gera. Eg havi onga ætlan, tá eg byrji at mála. Hjá mær riggar ikki« 9 Sjálvur haldi eg ikki, at kápumyndin er tann tekn- iskt besta myndin, eg havi gjørt. Men eg haldi, hon lýs- ir best heitið >myrkursins gongumenn<. Fólkini á myndini síggja eisini tyngd út. Tey síggja uppgevandi út. Líka sum føroyingurin ofta hevur lyndið at vera, tá tað snýr seg um egnan mátt Tí valdi eg hana. Fólk við sokallaðum skili fyri list kunnu ivaleyst finna bæði eitt og annað at finnast at við kápumyndini. Men fyri meg er tað ein spurningur um at tora. Og tað nervar meg ikki, hvat onnur halda.< Frá alheimi til tjóðskap Tað eru skjótt tíggju ár síð- ani Jóannes gav út fløguna >Hvat Bagir<. Hvat heldur dag um undan he farnu fløgurnar »Hvat bag- ir« og »Royn tínar veingir« samanborið vid »myrkurs ins gongumenn«? »Tå eg gjørdi fyrstu fløg- una “Hvat bagir", hevði eg ongantíð roynt tá áður. Eg var púra óroyndur, hvat plátuútgávu viðvíkti. Tá var tað spenningurin við at gera eina plátu, ið helt øllum uppi. Innihaldsliga hevur onkur útvarpsmaður (Súni Merkistein, blåm.) sagt, at hon var merkt av “alheims kærleika". Rætt er tað eis- ini, at fyrsta útgávan snúði seg nógv um evni, sum upp- tóku okkum í 80'unum >Hvat bagir< snúði seg um eksistenisellar spurningar, ovurfisking og vælferð sum so. >Royn tínar veingir< er tjóðskaparlig. Hon er eisini merkt av skrædlinum í 92. Í so máta ganga >Royn tínar veingir< og »myrkursins gongumenn« meira hond i hond Hetta er tridja fløgan hjå tær. Loysir tad seg figgjar- liga at geva ut fløgur? »Nei. Allar útgávurnar hava givið undirskot. Og eg rokni heldur ikki við, at henda fer at mala runt. Tað kostar nógv at gera ein fløgu og keypiorkan í land- inum er lítil. Tað kundi ver- ið bíligari, um eg bert brúkti maskinur at gera tónleikin við. Men eg eri av tí gamla skúlanum. Mær dámar best, at tónleikurin verður spæld- ur av menniskjum. Fyri meg eru pengar heldur ikki alt. Pengar eru ikki einasta ríki- demi, ið finst. Tað ljóðar so frelst at siga, at eg kenni tað sum eitt kall at gera tónleik. Men eg haldi, tað er tyðandi at virka í tí samtíð, tú livir í. Hóast hetta við at hava tvey arbeiðið og gera tón- leik aftrat í veruleikanum krevur nógva orku.< Og meðan hann skolar síðsta burgarbitan niður við eini cola staðfestir Jóannes >Ja, hetta gongur ikki longur. Eg orki í veruleika- num ikki meira. Fleiri mán- aðir av árinum fái eg ofta ikki meira enn 2-4 tímar í søvni um samdøgrid. Og tað er ov litid«, sigur Hetta er síðsta árið, hann er venjari. "Men hetta segði eg eisini í fjør. Og fyrrárið forrestin eisini«, sigur Jó annes og sær út, sum hann ikki rættiliga veit, um hann skalt trúgva sær sjálvum Til síðst Jóannes. Hvat vilt tå helst fólk skulu kenna teg fyri:ltróttin ella listina? »Heilt erligt: Eg eri floyt andi líkaglaður. Eg eri ikki áhugaður í at vera kendur Eg kann ikki brúka tað til nakað sum helst. Fyri meg liggur heldur ongin gleði í tí, at fólk, sum eg ikki kenni stórvegis, kenna meg. Á 6- lavsøku velji eg sostatt ofta heldur at ganga á eini síðu- gøtu, heldur enn í øllum persónsrokanum. Persóns- dyrkan er fullkomiliga uttan áhuga fyri meg. Hinvegin vóni eg, at tann tónleikur, sum eg geri, kann fáa fólk at hugsa. Og út frá tí taka stóðu. Eg vil siga tað á tann hátt, at i Føroyum hevur tað verið so langt úti seinastu árini, at sjálvt líkasælan hevur verið líkasæl.< Jóannes Jakobsen hevur sjálvur málað húsan til fløguna Myrkursins gongumenn Le