leygardagur 9. mai 1998síða 17

Nr. 86 —9. MAÍ 1998 mark og fór tí á heysti sama ár til til flatlandið. Hann gjørdi síni ørindi í Dan- mark, men á veg aftur til Føroyar — fekk skipið maskintrupulleikar og måtti leggja upp í Egersund í Noregi. Hendan vikan teir lógu inni í Egersund, kom at hava avgerandi týdning fyri restina av lívinum hjá Martini. Lovaðu trúskap eftir tveimum kvøldum Eg fekk samband við Frels- unarherin í Egersund. Eisini var eg við til ngkur meti í Stavanger Mikudag fingu at um tveir dag av vera klárt a Tey í Frelsunarherinum í Egersund skipaðu tí í skundi fyri eini veitslu, sum var at sigla serliga ætlað okkum føroy- ingum. Eg hevði sagt ja at Veitslan gekk sína gongd, og eg skuldi upp at enda Fyrsta eg geri er at syngja sangin >Jesus tað einasta<. Nakað aftaná segði gent- an, sum seinni gjørdist kona mín, at tað var eins og hoyrdi hon eina rødd siga við seg hesa løtuna, at hann sum syngur har, hann skalt tú gifta teg við Eg hevði eisini la til hesa gentuna. Ef una var tað eins og øll fóru í hver sín ætt, og vit stóðu einsamøll eftir og tosaðu Hon var ógvuliga fitt at pråta við, og eg segði henni mína stóðu, at eg einkjumaður Kveldið eftir hittust vit aftur, og vit tosaðu saman til tað var komið út á nátt- ina. Her lovaðu vit hvørjum ødrum trúskap restina av lívinum agt merki , r veistl- var Til Føroyar at giftast Morgunin eftir sigldi Martin heim til Føroyar, meðan gentan, sum hann hevði lov- að trúskap, Amanda, var eft- ir í Noregi. Beinavegin Martin var komin heim, fór r hann at skriva brøv. Og postmaðurin í Havn hevði eisini úr at gera við at bera Martini brøv úr Noregi. Tað gekk gott eitt ár við brævaskifti, og 8. desember 1946 setti Amanda á fyrsta sinni sín fót á føroyska jørð til reiðar at giftast við Mart- ini. Fleiri av systkjum og vin- um hennara hildu hana vera heilt øra. At flyta til eitt heilt annað land og giftast við einum, hon bara hevði sæd tvey kveld. Men hon lurtaði ikki eftir teimum, tíbetur. Brúdleypið varð tó ikki við tað sama. Fyrst mátti arvurin til børnini, sum Martin átti, gerast upp Børnini vóru ikki myndug enn, og tí var peningurin settur inn á bók í bankan. Brúdleypið stóð 6. februar 1947. — Amanda dugdi sera væl at taka sær av børnunum Hon gjørdi als ikki mun á børnunum, sum eg átti í fyrru giftu, og so tey børn- ini, vit fingu saman. Øll vóru uppdrigin á sama hátt og eisini nú, nógv ár aftaná hava vit sera gott samband í familiuni Tey sjey árini, Amanda var í Føroyum, kom hon at skilja alt føroyskt. Men at tosa málið, lærdi hon ong- antíð r Bakaði til hann var 78 ára gamal Martin helt áfram við at reka handil á Aarvegnum, men tidirnar gjørdust so vánaligar síðst í fýratiáru- num og fyrst í fimtiårunum, at ikki var nógv at liva av Tey komu tí á tankan at flyta til Noregs og royna um møguleikarnir ikki vóru betri har. Á sumri í 1953 flutti familjan, sum nú var vaksin við trimum børnum afturat, til Bjerkreim, haðani Amanda var ættað. Martin mátti fyrst gera upp í handlinum, og kom yvir til jóla. Hann mátti tó gera eina ferð aftur til Føroya í 1954 at fáa tað endaliga avgreitt við handlinum. Martin søkti arbeiði sum bakari og fekk starv í Odda, sum liggur tveir — triggjar tímar við bili frá Bergen. Her arbeiddi Martin í góð tvey ár, til hann í 1957 leig- aði bakaríð hjá kenda norska sangevangelistinum, Arne Anno í Sauda. Sauda liggur umleið ein tíma sunnanfyri Odda Í Sauda var familían i fimm ár, til tey búsettust í Lista við Farsund, ikki langt frá Lindesnes. Her hava tey búð síðani. Martin. bakaði, meðan konan ansaði handilin Onkuntíð hevur Martin havt onkran svein at hjálpt sær, og tá tað hevur verið eitt stórri bakarí, hava teir verið fleiri bakarar. At Martin hevur dámt væl sítt starv, vísir ikki minst hansara ágrýtni. Ikki fyrr enn hann var komin 11 år uppum vanligan pensións aldur, steðgaði hann. Og tá var tað enntá læknin, sum mátti steðga honum. Hann hevði tá fingið >hjarta- infarkt<. Fekk sær lúr á mjølsekki Bakarastarvið er eitt strævið arbeiði. Mitt í viku plagdi Martin at byrja kl. 4 á nátt og leygarnátt kl. 3. So hava tygum óivað far- ið tíðliga í song? — Nei, eg legði meg ikki so øgiliga tidliga. Eg mátti jú hava metið við, og ti varð tað ikki fyrr enn aftaná — umleið klokkan 22. Men hevur tað ikki verið strævið altíð at fara upp á hálvari nátt? Í grundini trongdi eg ikki so nógvan svøvn. Tá ið eg onkutíð merkti, at eg var troyttur, legði eg meg á ein mjølsekk á gólvinum Eg sovnadi beinavegin, men vaknadi eisini aftur eftir tiggju minuttum, um eg skuldi taka breyðini úr ovni- num tá. Tað var als ikki neyðugt at hava nakran vekjara. Eg vaknaði, tí eg visti, at eg skuldi gera nak- að. Hetta kann eg eisini gera tann dag í dag. Eftir eitt langt arbeiðslív, hevur Martin kortini ikki givist heilt við arbeiðinum. Ein fittan part av roknskapi- num hjå bakarinum, har hann arbeiddi sum bakari tey síðstu árini, hevur hann enn á hondum, og rokningar sendir hann regluliga út Hetta gevur eitt íkast til pen- sjónina, sigur hann. Virkin innan ymsar missiónsfelagsskapir — Tað sum eg lesi, er mest úr Bíbliuni. Eg havi ikki tal á, hvussu ofta eg havi lisið hana ígjógnum, sigur Martin Juul, sum í Føroy- um var mest virkin i Frelsunarherinum, medan hann í Noregi hevur verið virkin innan ymsar missiónsfelagsskapir Eg eri vorðin meir einsa- mallur síðani konan doyði fyri tveimum árum síðani, men eg havi altíð okkurt at takast við kortini. Eg skal halda hús og nýti eisini tíð at lesa. Serliga er tað í Bíbli- uni, eg lesi. Í hvussu er eini tveir-triggjar kapitlar hvønn dag. Annars tey ymisku missiónsbløðini og eitt sindur av ødrum eisini Meðan Martin búði í Før- oyum, var hann bara virk samur innan Frelsunnarher- in. Í Noregi var hann eisini fyrstu tíðina virksamur inn- an Frelsunarherin, men tá ið hann kom til Lista, var tað so langt at ferðast til møti salin hjå Frelsunarherinum, og Martin byrjadi at koma til aðrar skapir. Her i Noregi havi eg verið mest virkin innan Heima- missionina. Men eg havi eisini verið nógv brúktur sum talari innan Vest- landsku Heimamissiónina, í Missiónssambandinum og hjá ðrum eisini. Eisini eri eg limur í Israelsmissi6nini Eg standi kortini enn sum soldåtur hjá Frelsunarheri- num Heldur ikki innan missi- ónsgkið er Martin steðgaður at arbeida. Bara fyri nøkrum fáum vikum síðani luttók hann á eini páskalegu og talaði tað eina kveldið. Og framyvir er eisini okkurt meti á skránni missionsfelags Gudsorð í dagligdegnum Nú er tað mest í nærum- hvørvinum, at Martin talar gudsorð. Hann hevur annars verið í hverjum einasta missiónshúsi í umráðnum og tey eru rættiliga nógv í tali. Hann hevur eisini sitið sum formaður í tveimum ymiskum missionshåsum 10 ár í hvørjum, umframt at hann hevur staðið fyri sunnudagsskúlaarbeiði Eisini í dagligdegnum er Martin vakin at bera eitt orð um Jesus Tað var ein eldri maður her í grannalagnum, sum einki vildi hava við Guds Søleidis sá Aarveg umleið 19 Savnsmynd hell eg K tosaðu samar 1 Ini, at eg skuidi 5 g € gudsorð til hansara. Tað honum eitt gudsor Síðani Martin kom t Noregs, hevur hann bara tríggjar ferðir verið aftur Føroyum Tá familian er so stór hex ur verið dýrt at ferðast, og tí eru ferðirnar ikki vorðnar so mangar. Men tá ið eg havi verið í Føroyum havi eg altíð vitjað í Havn og í Funningi. Funningur er so nógv vaksin nú. Ødrvisi er við Gjógv, hon er minka niður í einki, og nú er ikki ein gong eitt skúlabarn í bygdini. Tá eg var drongur í Funningi næstan øvugt. Tá var tað Gjógv, sum vaks Tvey av børnunum hjá Martini búgva eisini í Før oyum. Tað eru Maja Peter sen í Froðba, og Herdis Festirstein á Eiði Tey flestu av børnunum hjá Martini eru annars í Noregi. Onkur er tó í Dan mark. Børnini eru røsk at vitja påpan, men tað er sjáldan at øll eru saman Fyri trimum árum síðani eydnaðist tað kortini, og tá varð familiumynd tíkin Eg veit ikki enn, hvussu tað verður 21. november, tá ið eg havi niti ára fødingar dag. Fleiri av børnunum hava sagt, at tey vilja koma, so tað verður stuttligt at síggja hvussu verður, sigur ein blíður og kátur Martin smá var