mikudagur 13. mai 1998síða 18
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
Nr. 88 — 13. MAI 1998
Vestmenningar og
»Czar«, sum føroyska
manningin róði við á
Scillyoyggjunum. Sum
sæst, er báturin væl
smalri enn føroysku
båtarnar. Flata skapid å
botninum gjørdi, at
hann ikki kundi skera
seg fram. Hetta var
serliga óheppið i ti nógva
vindinum, sum lættliga
blásti bátin av kós, og
noyddust teir tí í heilum
at stýra upp aftur
Við vestmenningum
Herfyri var manningin á 10-mannafarinum Vestmenningi,
sum vann føroyameistarakappingina í fjør, á
Scillyoyggjunum og royndi seg í kappróðri har niðri
TEKSTUR OG MYNDIR dagin tann 27. apríl. Eitt færri enn 111 bátsmanning-
ERNST S. OLSEN evarska lítið oyggjasamfel- ar skuldu luttaka í »World
ag, einans 25 fjórðingar í Pilot Gig Championships«,
Tad var ikki sért forkunnugt = ein útsynning år Land's og her skuldu føroyameist-
vestmenningum at lenda End, sum er sjålvt útsynn- ararnir 1997 visa, hvør dug-
ingshornið i Onglandi. Ikki = ur er í føroyingum!
r
»
å Scillyoyggjunum måna
Vestmenningar valdu at
koma nakrar dagar undan
sjålva kappingina fyri at
royna båtin, teir skuldu
rógva. Ein »gig« er í stutt-
um ein gamal loðsbátur,
langur og smalur við seks
árum. Árarnar verða ikki
tiknar inn til bringuna, men
heldur fram við síðuni fyri
at fáa longri tak. Ein líkn-
andi bátur, Brendan, hevur
verið nýttur til venjingar
heima í Føroyum, men er
hann í styttra lagi
Báturin ikki
egnaður til kappróður
Nýggi báturin, teir fingu,
kallaðist >Czar<, men við
120 árum á baki kundi
»Czar« ikki júst sigast at
vera nakar ársungi. Tungur
og heldur flatbotnaður, sum
tikið varð til. Báturin er stutt
sagt ikki egnaður til kapp-
róður sum so.
Saman við gðrum bátum,
sum eisini vórðu bygdir í
farnu øld, eru teir vanliga
at finna í aftasta bólki, og
er talan tí fyrst og fremst
um at vísa fram hesar gomlu
snekkjur. Men vestmenn-
ingar fóru ikki at vera nøgd-
ir við at liggja aftastir!
Vestmenningar fingu
steyp fyri at vísa besta
stríðsanda
Hóast veðrið var heldur
kaldligt fyrstu dagarnar,
vandu teir sum best upp til
kappingina. Teir róðu fram
við høvudsoynni St. Mary's
og til aðrar oyggjar við, har
teir kundu leggja bátin,
meðan runnið varð runt um
oynna
Einaferð, tá teir høvdu
runnið runt um oynna
Tresco, bíðaði teimum ein
heldur óvæntað sjón:
»Czarurin« lå har, hann
skuldi, men havið var alt
horvið! Stóri munurin á flóð
og fjóru hevði við sær, at
báturin nú mátti berast ein
sera drúgvan tein, áðrenn
komið varð aftur út á djúp-
ari sjógv
Ararnar vóru
hevuðstrupulleikin
Hóast góða venjing var tað
enn ógjørligt at meta um,
hvussu tað mundi fara at
eydnast til sjálvan kappróð-
urin. Báturin er væl smalri
enn føroyski båturin, og
verður heldur ikki róð lið
um lið. Árarnar, sum lógu
niður á stokkin millum tveir
pinnar, høvdu eisini annað
skap í mun til tær føroysku.
Og júst árarnar blivu eis-
ini høvudstrupulleikin hjá
vestmenningum. Av tí at teir
vóru gestir, noyddust teir at
bíða innul hinar manning-
arnar høvdu tikið sínar árar,
og sostatt máttu teir taka til
takkar við tí, sum eftir var.
Ein ítróttarliga sera óheppin
á Scillyoyggjunum
stóða, men vestmenningar
sýndu hóast hetta ein ítrótt-
aranda og bardagahug, sum
hvørki nøkur longri ella
styttri ár kundi sløkkja!
Friggjakvøldid varð skip-
að fyri fyrsta kappróðrinum.
Allar manningar, ið høvdu
hug, róðu inn til molan í
Hugh Town á St. Mary's
Veðrið var ófantaligt, men
flestu manningarnar vóru
við hóast alt, og onkur
manning róði við berum yv-
irkroppi; ein síður, sum ikki
vildi boyggja seg fyri
hvorki regni ella vindi
Teir vestmenningar, sum
skuldu luttaka í veruliga
kappróðrinum leygardagin,
lótu nú hinar sleppa framat,
sum annars ikki sluppu at
luttaka í kappingini. Fyri at
fullmanna bátin henda túrin
høvdu teir bjóðað nøkrum
amerikanarum við, sum
vestmenningar vóru blivnir
væl við.
Hetta gjørdi seinni tað, at
føroyingar og amerikanarar
gjørdu sær eina innanhysis-
kapping teirra millum, har
æran stóð upp á spæl. Amer-
ikanararnir høvdu h6ast alt
roynt seg å Scillyoyggjun-
um fyrr!
Vinnarin av hesi fyrstu
kappingini fekk ein kassa av
øl til ognar. »Czar« noydd-
ist tó tystur heimaftur á gist-
ingarhúsið, men frálíka úr-
slitið prógvaði tó, at vest-
menningar ætlaðu at gera
seg galdandi á Scillyoyggj-
der