Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-06-06, síða 12
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 6. juni 1998síða 12

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 104 — 6. JUNI 1998 Hvi er jørdin rund? Seinast i novemburmánaði í fjør fóru teir fimm vinmenninir Svein W. Rasmussen, Mass Hoydal, Magnus Samuelsen, Theodor E. D. Olsen og Dánial Hoydal at fjakka í Suðuramerika og í Karibisku oyggjunum. Í seinasta parti settu teir seg inn í politisku viðurskiftini í Bolivia, sum teir júst vóru komnir til Suðuramerika var nú rættiliga komið í blóðið á okkum. Vit fóru at læra okkum málið og seta okkum inn í sidirnar. Neyvan var nakað land so ekta og tískil gott at læra hetta í sum fátækralandið Bolivia. Men lærdó- murin ar ofta hardur og ringur at gloypa fyri okkum føroyingar, sum ikki vóru vanir við eina sovorðna armóð. Til Sucre lan sjålvt er eisini upp- kallað eftir honum. Millum Delgadillo 1CT møttu vit gin Vit høvdu veri) n greiddi okkum tisku gongdina lagdur å vid vit møttu g á gøtuni í hesum ti mest indianska av londunum i Suduramerika Hann hevði verið vanur við at fáa alt latið upp í hendurnar, sum eitt rætti- ligt spilt rikmansbarn við vissuni um eina framtid i marglæti uttan at skula lyfta hond frá síðu. Tað varð broytt eftir einum degi, og hann greiddi frá, hvussu minnist, at pápin tók seg til sín og segði vid seg: “Frá hest hvønn hann i indianaramarknaði í Uitlari bygd tætt við Heitar keldur vóru allastaðni í hålendinum, og tað var lekkurt at smoyggja seg niduri stund mugu vit stríðast." Eftir hetta varð hann send- ur til Europa at lesa til lækna Umsteðurnar í landinum hevdu rikið hann aftur til Bolivia. Hann varð noyd- dur at koma aftur at taka sær av foreldrunum, 18 vóru vorðin gomul og sjúk í heimlandinum, sum ikki veitti gomlum sjúkrargkt ella nakran figgjarligan styrk og so varð hann verandi. Tað var týðiligt, at hann hoyrdi ikki til her; vælútbúgvin og mentaður maður við stórari klass- iskari vitan. Lukkutíð fyri meg tó, at Sucre og keypt okkum handvirkað klæði úr lamaull hann var har, tí var hann ikki, so hevði eg verið noyddur at geva meg undir hondina hjá onkrum lokal- um lækna, sum sambært heilsuverksteðinum her í landinum kundi verið alt frá Dr. Jekyll til Mr. Hyde! Undir viðgerðini teir fimm dagarnar á klinikkin var hann um meg dag og nátt Tað var týðiligt, at hann neyt samveruna við ein europeara. Vit tosaðu um europeisku londini og mentan teirra, um klassisk- an tónleik, ja, um alt meg- uligt, men fyri tað mesta var tað eg, sum lurtaði, meðan hann slepti ellum, sum hann hevði brent eftir at sloppið at tosa um leingi.. “ Alt er broytt..." “Mentanarlig elitan, sum plagdi at vera áðrenn koll- veltingina, hvarv og kom ongantíð aftur, fortaldi hann mær. Í dag hava tey "riku” onki saman longur Privatiseringarnar hava fert til nógvar nýggjar rík- menn, sum hava vunnið sær pengar við onkrum smartum ílegum, men hett- a eru menn uttan útbúgv- ing ella klassiskum ment- anaráhuga, sum tað plagdi at vera fyrr Eg síggi to ljóst upp á framtíðina. Vit eru um at byggja eitt nýtt ættarlið av útbúnum fólki upp. Tað er so avgjørt tað, ið hevur vantað ell hesi árini. Orsekin til, at Argentina streyk avstað framum hini londini í Suðuramerika, var, at teir faktiskt influttu vitan við at loyva innflyt- arum úr Europa inn í land- ið eftir kríggið. Og teir hava hildið fram við tí til í dag. Tað eru í veruleikan- um tey, sum bóru landið fram. Í dag eru fólkini so blandað og steðið á út- búgvingum so gott, at tað sæst ikki munur á uppruna- fólki og eftirkomarum av europearum. Eina sovorð- na innspræning kundu vit brúkt her í Bolivia" Stættir Tað var rættiliga spennan- di at síggja munirnar mill- um tær ymsu stættirnar, sum faktiskt funnust í Bo- livia. Læknin umbodadi eina; restina av ti gomlu sponsku yvirstættini, sum eftir kollveltingina mátti venja seg við nýggju um- stødurnar. Vit búðu hjá Martu, einari konu sum pápi mín hevði sent okkum til. Hon hevði verið arbeiðsgenta hjá abb- a mínum, tá hann virkaði sum verksmiðjustjóri fyri FAO i Ecuador í 50'unum Hon var alt annað enn rík Hevði bara ein pinkulitlan handil, har hon seldi tað mest neyðturviliga til grannalagið. Við honum skuldi hon figgja sitt egna livsuppihald og samstund- is reka ein skúla fyri fåtæk- rabørnum í småbygdunum rundanum Sucre. Tað var ikki nakar statsgóðkendur