fríggjadagur 12. juni 1998síða 11
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 108 — 12. JUNI 1998
tíðindablaðið KÁ
11
Finnur Helmsdal, formaður í barnaverndini í Havn:
— Lógarverkið heldur meiri við foreldrunum enn barnin-
um. Barnaverndin í Havn hevur verið noydd at slept mál-
um, har tað hevur verið upplagt, at barnið verður tikið
frá foreldrunum vegna vanrøkt og misnýtslu, men løg-
fróðin hevur steðgað tí, sigur Finnur Helmsdal
TURIÐ KJØLBRO
Sum formaður í barna-
verndini í Havn metir Finn-
ur Helmsdal, at tað í so stór-
an mun sum til ber eigur at
verða tikið atlit til barnið
Men veruleikin er ikki so
einfaldur, tí tað er ein ógvu
liga trupul prosess at taka
eitt barn frá óegnaðum for
eldrum
Lógarverkið heldur
meiri við foreldrunum enn
barninum. Sosialu myndug
leikarnir hinvegin taka ikki
hædd fyri foreldrunum, tá
ið tað snýr seg um vanrøkt
børn. Løgfrødin spennir
bein fyri arbeidinum hjå til
dømis barnaverndum, ti hon
krevur so nógv viðurskifti
lýst, áðrenn avgerð kann
takast um at taka eitt barn
frá foreldrum. Men løg-
frødin er noydd at vera sum
hon er, tí annars tryggjar
hon ikki fólki sum heild
ímóu ivasomum viðurskift-
um.
— Tey truplu málini eru
tey, har tað er stórri ivamål
um, foreldrini eru egnað
ella ikki — hóast avleiding-
arnar eru tær somu fyri hesi
børnini sum fyri børn hjá
greitt óegnaðum foreldrum.
Vit eiga at vera á varðhaldi,
tá ið tað snýr seg um hesi
foreldrini, sum ikki eru
sjónliga vánalig. Heilsu-
systurin kemur í hvørt heim,
har ein nyfødingur er.
Sjálvandi er tað trupult hjá
henni um hon skal njósnast,
men hinvegin eigur hon at
vera á varðhaldi. Hon dugir
at síggja um foreldrini
megna foreldraleiklutin ella
ikki, sigur Finnur Helmsdal.
Í barnaverndini í Havn
hava nógv mál verið á borð-
inum, har talan hevur verið
um at taka børn frá foreldr-
um antin sjálvboðið tvang
ella tvang. Men so er ein
sakførari komin uppí leikin,
sum so hevur gjørt, at mál-
ini verða slept.
— Veruleikin er nevniliga
ikki so einfaldur. Vit hava
eina politiska skipan, eitt
lógarverk, játtanir, vit hava
so og so nógv starvsfólk og
so og so nógvar starvsfólka-
bólkar. Alt skal ganga upp í
eina eind. Uttan mun til,
hvussu væl vit vilja barnin-
um mugu vit taka atlit til
hesi viðurskifti. Skulu vit
undir at fyrireika eitt mál
skulu vit hava útalilsir frá
lækna, skúla, stovni, sálar-
lækna og sålarfrødingi. So
skal løgfrødin hyggja at
málinum og kanna um
grundarlag er fyri, at barnið
verður tikið. Øll viðurskifti
skulu tala fyri og vera sann-
førandi. Barnaverndin i
Havn hevur verid noydd at
slept málum, har tað hevur
verið upplagt, at barnið
verður tikið frá foreldrunum
vegna vanrøkt og misnýtslu,
men løgfrødin hevur steðg-
að tí
Málið við lítla Jørn,
sum vit sóu í sendingini í
SvFtýskveldið hevði endað
á sama hátt í Føroyum
Munurin er bara, at í Føroy-
um gongur tað nógv seinni
fyri seg at avgreiða eitt slíkt
mál, sigur Finnur Helmsdal.
Sjálvboðið tvang
Umsitingarliga er tað nógv
lættari at taka eitt barn frá
foreldrum sokallað ,,sjålv-
boðið“. Verður barnið tikið
við tvang verður tað eitt
stórt mál, har vandi er fyri,
at málið verður slept orsak-
að av villum og mistøkum,
ið eru gjørd í málsviðgerð-
ini.
— Foreldrarætturin er tann
sterkastt rætturin sum er.
Gert tú eitt mistak í máls-
viðgerðini, fært tú ein dygg-
an frammaná. Tað er or-
søkin til, at tað verður lorað
eitt sindur afturat, tí verður
avgerðin tikin ov tíðliga um
at taka eitt barn, dettur alt á
gólvið. Men undir øllum
umstødur er tað barnið, sum
rindar prísin, sigur Finnur
Helmsdal.
— Hinvegin eru tey nógv,
sum hava tann hugburðin,
at uttan mun til, hvussu
ringt barnið hevur tað, er tað
altíð verri at taka tað við
tvang frá foreldrunum.
Hugburðurin er tann, at
barnið hevur tað altíð best
hjá foreldrunum. Tað kann
ongantíð ávísast, at børn,
sum verða tikin heimanifrá,
fáa tað betur aðra staðni, tí
bindingarnar til foreldrini
eru so sterkar, at tey vilja
altíð uppliva tað betri hjá
foreldrunum, sigur Finnur
Helmsdal.
— Umsorganarsvik er so
nógv. Tað eru eisini onnur
enn just børn hjá fólki, ið
eru illa fyri sosialt, sum
verða svikin. Eg trúgvi, at
tað eru nógv børn hjá stjór-
um, og ødrum, sum als ikki
hava eygnasamband við
teirra foreldur. Á pappírin-
um eru tey nóg góð, men
vit síggja nógv dómi um
slík børn, sum gerast 6gvu-
liga løgin og avskeplað sum
vaksin.
Arbeiðið við býrnum hjá
foreldrum, sum sosialt og í
aðrar mátar eru illa fyri,
gongur fram á í Føroyum,
heldur Finnur Helmsdal.
Tað er ikki nóg gott,
men kortini nógv betri enn
tað hevur verið. Samstarv
millum partarnar, sum
koma í samband við barnið,
evur verið ein trupulleiki
fødideildin, heilsusystrar,
»edagogar, sosialrådgevarar
og onnur. Sambandið hevur
verið ógvuliga vánaligt
millum barnaverndina og
weilsusystrarnar í Havn,
eilsusystrarnar hava ikki
wavt álit á barnaverndini,
men tað er batnað munandi
í dag og nú eru góð viður-
skifti millum partarnar. Tað
ger, at stórir trupulleikar
verða vidgjørdir professi6-
nelt. Dagstovnarnir i Føroy-
um eru eisini vorðnir betri
við at boða frá, tá viðurskifti
ikki eru í lagi, men tá eru
børnini ofta vorðin so gom-
ul og tekini um vanrgkt so
týðilig. Tað kemur sjáldan
fyri, at rópt verður varskó,
tá ið eitt barn er hálvt ára
gamalt.
— Kortini er ógvuliga stór-
ur munur millum okkum og
skipanina í Danmark. Í Før-
oyum fer eingin klokka at
ringja, tå ið til dømis ein
rusevnismisnytari verður
við barn — sosialu myndug-
leikarnir verða ikki bland-
aðir uppí. Spurningurin er
eisini, hverjar møguleikar
vit hava at taka okkum av
eini kvinnu við barn, sum
hevur stórar sosialar og per-
sónligar trupulleikar. Vit
hava ikki møguleikar at
eygleiða hesi fólk. Eftir
míni meting er Barnaheimið
ikki egnað at vera familju-
stovnur, tí tað hevur so
nógvar funksjónir í dag. Vit
kunnu ikki koyra fólk, sum
eru ógvuliga illa fyri í allar
mátar á Barnaheimið, sam-
stundis sum heimið skal
røkja allar hinar uppgávur-
nar. Tí skulu vit heldur hava
eitt heim sum familjustovn-
in Bethesda í Arhus, har
fólkini kunnu verða eyg-
leidd og fáa vegleiðing — og
tórvur er heilt vist á einum
slíkum í Føroyum, sigur
Finnur Helmsdal.
Svíkur í
Hinvegin er heldur íkki
sagt, at als einki eftirlit er
við slíkum fólki í Føroyum.
Men vit hava ikki eina fasta
skipan sum í Danmark, men
tann danska er heldur íkki
nóg góð, tí har er eisini svík-
ur í. Við tað, at samstarvið
millum partarnar, ið hava
við vanrøkt børn at gera,
alla tíðina gerst betri, er
hugsandi, at vit fáa eina
betri skipan í Føroyum.
Høvdu vit havt eina skipan
sum í Danmark trúgvi eg,
at vit høvdu loftað fleiri
børnum nógv fyrr, men
hvussu nógvar møguleikar
foreldur skulu hava áðrenn
myndugleikarnir traðka til,
veit eg ikki, sigur Finnur
Helmsdal.
Er tú samdur í tí, at allir
liðirnir, ið skulu lofta børn-
um, sum á onkran hátt eru
illa fyri, eru ov veikir?
— Eingin líður í sær sjålv-
um loftar børnunum, tað má
vera eitt netverk og tí er tað
av so stórum týdningi, at vit
hava álit á hvør øðrum og
samstarva.
— Barnaverndirnar í Før-
oyum eru mannaðar av
fólki, sum ikki eru skúlað
til endamålid. Skal barna-
verndin vera tann berandi
kraftin, so er rættartrygdin
hjá børnum og foreldrum alt
ov veik. Barnaverndin eigur
at verða broytt, limirnir eiga
ikki at hava uppsøkjandi ar-
beiði og samband við tey
fólkini, ið skulu undir um-
sjón — eisini tí, at viður-
skiftini í Føroyum eru so
smá. Tey professiónellu
skulu taka sær av uppsekj-
andi arbeiðinum. Uppgávan
hjá barnaverndini kann so
vera at hjálpa bygda- og bý-
ráðum ul at finna út av, hvor
sosialpolitikkurin skal vera.
Tað er skilagott at hava eina
blanding av professiónell-
um og leikfólki.
Hvor skal í grundini gera
av, um foreldur eru egnað
sum foreldur ella ikki?
— Tað verður ofta tosað
um, hvussu órættvíst tað er,
tá ið fólk skulu ættleiða
børn, at tey veruliga skulu
prógva, hvat tey duga
áðrenn. Tað er í grundini
tann sentrali spurningurin,
hvør skal gera av, hver er
egnaður. Tann fyrsti, sum
kemur í samband við
barnið, eigur at gera vart
við, um viðurskifti ikki eru
í lagi. Jarðarmóðurin somu-
leiðis, og hesi kunnu so seta
seg í samband við sosialu
myndugleikarnar, sum eiga
at vera tann samantvinnandi
parturin í einum slíkum
máli.
— Spurningurin er eisini,
hvat vit hava at bjóða børn-
um, sum vit taka frá for-
eldrum. Er talan um børn,
sum er skødd av viðferðini
tey hava fingið, er ikki nóg
mikið bara at lata eini
pleygufamilju barnið og so
rokna við, at alt kemur í rætt
lag. Í nógvum fórum skal
pleygufamiljan hava nakrar
serliga fortreytir, sum ger
tey før fyri at taka hesi børn
til sín
Sólskinssegurnar fáar
- Børn hjá foreldrum, sum
eru illa fyri sosialt, verða
loftað nógv seinni í Føroy-
um, og eg trúgvi tað verður
trupult at fáa fólk at góð
taka, at myndugleikarnir
traðka tíðliga inn og taka
avgerðir. Eru børnini eldri
enn tíggju ár, tá ið tey verða
loftað av sosialu myndug
Vanrøkt og svikin børn
verða loftað ov seint
leikunum, er spurningin
ofta bara, hvussu vit skulu
fyrireika tað til eitt lív á
stovni. Eru tey hinvegin 5-
6 ára gomul eru møguleikar
fyri at tað fær eitt gott liv
— Tað hevði hjálpt ógvu-
liga nógv, um tað varð ar-
beitt meiri professjónelt í
Føroyum soleiðis at børn
verða loftað nógv fyrr. Vit
sóu í sendingini tyskvøldid,
at sosialu myndugleikarnir
arbeida Ogvuliga væl sam-
an, at tey vóru ógvuliga
dugnalig og professiónell út
í fingraspissarnar. I Føroy-
um hava vit nógv ógvuliga
dugnalig fólk í øllum liðum,
men arbeiðið er ikki so væl
skipað. Í slíkum málum er
tað umráðandi at føla seg
fram, tí einki verður loyst
við at fara trampandi við
tuflum
Sært tú bórn, sum hóast
ógvuliga ringar umstøður
koma væl fyri í samfelag
num
- Ja, eg undrist mangan
á, at nógv eru so mikið fræg,
sum tey eru. Men tað sum
ofta oyðileggur hesi, sum
kortini koma fyri seg, er, at
tey fáa ein leiklut í familj
uni, har tey yvirtaka ábyrgd
ina frá foreldrunum. Tey
hava yvirlivað turbulensin,
men halda kortini hondina
yvir foreldrini. Tað hóttir
hesi børnini, sigur Finnur
Helmsdal, formaður í
barnaverndini í Havn at
enda
A