leygardagur 13. juni 1998síða 8

Oljufyrisitingin eee Faroese Petroleum Administration om Løgfrødingur til Oljufyrisitingina Sekt verður eftir løgfrødingi til Olju- fyrisitingina. Starvsoki Uppgávumar hjá legfroðinginum verða í fyrstu atlogu at fyrireika kunngerðir og vegleiðingar um trygdarviðurskifti, arbeiåsumhvørvi o.a. í sambandi við leiting eftir olju og jarðgassi. Fyri at kunna seg um starvsokið er ætlanin, at løgfrødingurin í seinna hálvári 1998 eitt skifti skal starvast hjá oljumyndug- eikum í Noreg. Seinni skal løgfrødingurin taka lut í oðrum løgfrødiligum arbeiði á Oljufyri- sitingini t.d. umsiting av forkanningar- loyvum, skipan av loyvisumførum, ásetan av loyvistreytum o.a Oljufyrisitingin er i stødugari menning fyri at kunna taka av teimum avbjóð- ingum, sum liggja fyri framman, tá farið verður undir oljuleitingar á foroyska landgrunninum. Hetta merkir arbeiðs- gongdina, og tann, ið settur verður, má tí rokna við, at starvsokið verður broytt sum frálíður. Hinvegin eru upp- gávurnar avbjóðandi, persónliga og yrkisliga mennandi við nógvum sam- skifti við altjóða oljuídnaðin, aðrar myndugleikar í Føroyum og í granna- londum, føroyskt vinnuliv 0.0. Førleikakrøv Oljufyrisitingin roknar við, at tú: * hevur løgfrødiligt prógv, * hevur arbeiðsroyndir innan fyrisiting, * dugir væl foroyskt og enskt, * hevur samstarvsevni og kanst ar- beiða undir trýsti. Tað er ein fyrimunur, men ikki ein treyt, um tú hevur arbeiðsroyndir frá eftir- lítslóggávu. Setanartreytir Starvið verður lent sambært sáttmála millum landsstýrið og Búskapar- og legfroðingafelagið. Umsókn Umsókn við pråvskjølum, frágreiðing um arbeiðsroyndir v.m., skal sendast til Oljufyrisitingina Postboks 1162 110 Tórshavn Umsóknir skulu vera Oljufyrisitingini í hendi í seinasta lagi 30. juni 1998. Upplýsingar um starvið fáast við at venda sær til Oljufyrisitingina á tlf. 311944. Oljufyrisitingin hevur 10 starvsfólk og er skipað sum deild í Vinnumálastýrinum. i Vinnumálastýrinum eru umframt Oljufyrisitingina ein aðalskrivstova, vinnu- máladeild og samskíftisdeild. tíðindablaðið SUM Nr. 109 — 13. JUNI 1998 Anfinn Kallsberg, lógmaður: — Tíðin lekir oll sár Hóast samráðingarnar gingu avbera væl, og danir og fóroyingar fingu slættað sjógv sínámillum, so er ikki vist, at tann fíggindamyndin, sum hevur verið hildan upp fyri okkum, hvørvur við eitt av sær sjálvum. — Vit eru sett í h eimin fyri at gera hann betur, og nú skulu vit arbeiða okkum burturúr tí, sum hevur verið okkara millum, sigur lógmaður DAGNY JOENSEN Jens Kr. VANG Seinatsa tíðin hevur verið hendingarik og krevjandi hjå Anfinni Kallsberg, løg- manni, frå ti hann smíðaði samgonguna saman, og til í vikuni, við elddópinum í samráðingunum við donsku stjórnina. Hesa royndina hevði hann eisini hugsað um frammanundan, og ikki sørt stúrt fyri. Harnæst skuldi hann eisini standa fram og greiða stóru fjøldini av tíð- indafólki frá gongdini. Tað var heldur ikki gam- ansleikur, serliga tí danska pressan er so málrættað, heldur løgmaður. Tað gekk kortini avbera væl, og løg- madur kendi seg væl vid- farnan av midlunum. Myndin av løgmanni, sum spakmæltur royndi at greiða fjólmiðlafólkunum frá gongdini undir samráð- ingunum, bóru týðiliga boð um, at hetta var ein óvanlig stóða hjá Anfinni Kallsberg Hann royndi sidiliga og leit- andi eftir orðunum at siga sína hugsan, og tað tóku journalistarnir til eftirtektar. Torført i fyrstuni — Eg kendi meg persónliga ikki so væl í fyrstuni, men sum við so nógvum ødrum, sum tú noyðist at fara undir, so var ampin burtur, tá hol varð sett á samráðingarnar, sigur Anfinn Kallsberg — Eg hevdi onga grund at stúra, tí danir vóru blíðir og fyrikomandi, og vístu ein positivan vilja at fáa sam- ráðingarnar væl frá hondini. Føroyska sendinevndin varð boðin til morgunmat hjá Nyrup Rasmussen, for- sætisráðharra. Teir báðir leiðararnir sessaðust yvirav hver ødrum, og høvdu her møguleika at tosa um ymisk mál. — Undir borðhaldinum tosaðu vit um samráðing- arnar, men eisini um onnur tung mál, sum lógu uttan fyri samráðingaruppleggið, eitt nú marknamálið við bretar 0.0. mál. Hetta var sum eitt slag av upphiting, áðrenn veruligu samráðing- arnar byrjaðu. — Vit kendu okkum væl- komnar og tað var ein góður dámur yvir øllum og ein vilju frá danskari síðu, at fáa eitt úrslit, sum báður partar kundu góðtaka, sigur Anfinn Kallsberg. Danir kannað avleið- i Av prátinum skilti løgmad- ur, at danir høvdu gjørt sær stóran ómak at kanna, hvussu tær donsku loysn- irnar í nitiårunum høvdu á- virka føroyska samfelagið. Forsætisráðharrin ásannaði, at tær ikki høvdu verið rætt- ar, og at danir ikki aftur fóru at leggja seg út í føroysk viðurskifti. - Heldur tú at danir kendu ein lætta, at sjógv- urin nú er slættaður? — Tað eri eg sannførdur um. Tá eg vitjaði Nyrup Rasmussen seinnapartin eft- ir samráðingarnar, segði hann, hvussu fegin hann var um úrslitið. Nyrup á almenna vitjan í summar - Tað hevur ljóðað, at Ny- rup Rasmussen kemur á al- menna vitjan í Føroyum í ár? — Ein innbjóðing hevur ligið leingi og bíðað, og tá eg hitti hann, nevndi eg vitj- anina, og at hon frameftir stendur honum í boði. Hann takkaði fyri. Væntandi kem- ur vitjanin í lag einaferð seint í summar, sigur løg- maður. — Heldur tú, at figginda- myndin av dønum nú er burtur med alla? — Slík mynd er ikki løtt at fáa burtur, og hon verður tað heldur ikki frá degi til dags, men tíðin lekir øll sår. Tann góða avtalan, sum vit nú hava fingið, kann vera við til, at seta aðra mynd ístaðin fyri soleiðis, at fígg- indamyndin hvgrvur sum frálíður, sigur løgmaður. Einki fruktagott at vera atfinningarsamur — Er tín mynd av dønum broytt? — Tað dugi eg ikki at siga, men tað er einki fruktagott, bert at vera atfinningarsam- ur. Her hava danir roynt at skapa grundarlag fyri ein- um góðum og gðrvísi sam- starvi, og so er tað okkara skylda at vera medvirkandi til at fáa gongd á. Tað er m.a. tað vit eru settir til. — Okkara skylda er at gera heimin betri at liva í, og tað ætli eg at gera mítt til at fremja, sigur Anfinn Kalls- berg, sum - tá vit tosaðu við hann fríggjadagin, ikki var komin til Vidarreidis enn. Hann ætladi sær at halda langt vikuskifti, eftir langar og strævnar arbeidsdagar. Var samrådingarstødan krevjandi og strævin, so var trýstið at standa framman fyri hópinum av tíðindafólki ikki minni Anfnn Kallsberg, løgmaður, heldur kortini, at alt gekk uppá stás, og at hann ongantíð kendi seg illa, hóast óvanligu støduna sum høvudsleikari uttan fyri landoddarnar Brúka orkuna positivt Løgmaður er ómetaliga feg- in um at vit hava fingið skipaði viðurskifti aftur í Føroyum, tí hitt var so slít- andi. Nú ætlar hann sær at brúka orkuna til positivt ar- beiði. — Var hetta ikki sera góð byrjan til lógmanstíð tina? — Um tað persónliga hev- ur nakað at týða, hugsi eg ikki so nógv um, men av- talan hevur nógv at týða fyri samgonguna.Tað eru so nógv onnur stórmál, sum krevja viðgerð, og tí er væl, at vit hava fingið sett punktum fyri hetta tíðar- skeiðið. Setir krøv til føroysk- ar politikarar — Um tit nú ikki húsast væl, ber ikki til at fara aftur til Danmarkar? — Vit hava einki at fara aftur til Danmarkar eftir. Nú mugu vit húsast sjálvi, og tað setir krøv til føroyskar politikarar. Vit hava nú å- byrgd å øllum økjum, og mugu taka tað í ái vara, sigur Anfinn Kallsberg.