leygardagur 13. juni 1998síða 17
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Orð: Emil L. Jacobsen
Mynd: City Paper
Ein tann størsta ímyndin av
estlendska frælsisstríðnum,
sum í 1991 elvdi til loysing
frá Moskva, er landsins hig-
artil einasti forseti síðani
loysingina, tann nú 69 ára
gamli Lennart Meri.
Gongdin í heiminum við
at hava ungar og framfýsnar
leiðarar, eitt nú Bill Clinton
og Tony Blair, ger eisini um
seg í Estlandi, har ung fólk
í stóran mun manna týðandi
størv í vinnulívinum. Men
sjálvur forsetin er eitt und-
antak.
Lennart Meri er ein ser-
ligur maður. Sum rithgv-
undur og útbúgvin films-
stjóri líkist hann meira ein-
um professara enn einum
forseta.
Hann varð borin í heim í
Tallinn í 1929 — í tíðar-
skeiðnum frá 1918 til 1940,
tá Estland eisini var sjálv-
stødugt.
Påpin Georg Meri er ein
av fremstu estlendsku dip-
lomatunum, og hetta merk-
ir, at familjan hjå Lennart
ferðast nógv runt um i
heiminum. Árini upp til
seinna heimsbardaga gong-
ur Lennart í skúla í eitt nú
Berlin og Paris, har pápin
arbeiðir.
I 1941 verður øll Meri-
familjan deporterað til Sib-
iria av sovjettiskum her-
deildum, men fimm ár
seinni sleppa tey heim aftur
til Estlands.
Í sekstiárunum ger Lenn-
art Meri vart við seg sum
rithøvundur. Bøkurnar hjá
honum snúgva seg um
hansara upplivingar í Sibir-
ia, sovjettiska fjareystri og
Arktis umframt filosofiskar
hugsanir um tilveruna og
alheimin.
Í sjeytiårunum verður
hann eisini kendur fyri sínar
dokumentarfilmar um
finno-ugriskar ættbólkar í
Sovjetsamveldinum. Lenn-
art Meri verður ein av teim-
um fáu estlendingunum,
sum frá statinum fær loyvi
Nr. 109 — 13. JUNI 1998
Rithøvundurin við róðrið
Estlendski forsetin Lennart Meri var sjálvur virkin í estlendska
frælsisstríðnum í 1980-unum
at ferðast til vesturheimin
regluliga.
Sum áttatiárini ganga,
verður Meri alsamt meira
virkin innan rørsluna fyri
estlendskt sjálvræði, og í
1990 verður hann óvæntað
tilnevndur uttanríkisráð-
harri í nýggju loysingar-
sinnaðu stjórnini í landin-
um.
Í august 1991 verður
kvett framt í Kreml. Meri
spáar, at kvettið fer at mis-
eydnast, tí generalarnir ikki
hava nóg hollan búskapar-
ligan kunnleika til at halda
USSR koyrandi.
— Eg havi enn ongantíð
enn hitt ein general, sum
dugdi so mikið sum at
mjólka eini kúgv, sigur
Lennart Meri.
Hann fær rætt, kvettið
miseydnast, og somu nátt
loysir Estland frå Sovjet.
I september 1992 fær
leidarin frå Sovjettidini Ar-
nold Riiiitel flest atkvødur
å forsetavalinum, men fær
ikki neyduga avgjørda
meirilutan. Forsetavalid fer
tí í úngið, har Meri í oktober
vinnur ein tepran sigur og
verður forseti í Estlandi.
Fýra ár seinni, í septem-
ber 1996, atkvgður tingið
sera tepurt ímóti Meri sum
forseta í enn eitt fýra ára
skeið. Síðani fer avgerðin
til eina serliga valnevnd,
sum velur Meri inn til enn
eitt valskeið.
Sovjettiska fasadan
Lennart Meri hevur sagt um
tíðina í 1991, tá Estland
gjørdist sjålvstødugt, at tað
fyri honum ongantíð var
nakar ivi um, at totaliteri
staturin fór at falla saman
fyrr ella seinni — tað var bert
ein spurningur um tíð.
Og um hendingarnar í
1992, tá hann gjørdist for-
seti, sigur Lennart Meri
millum annad um, tå hann
fyri fyrstu ferð kom inn í
forsetaborgina, sum skuldi
vera hansara heim í øllum
fregnartænastan,
fórum fyrstu komandi fýra
árini:
— Eg fann eina hurð, sum
var læst. Og eftirsum eg
havi eitt sindur av Tom
Sawyer í mær, vildi eg sera
fegin vita, hvat var hinu-
megin læstu dyrnar. Ég
spurdi ein embætismann,
sum var við mær, hví henda
hurðin var stongd. Hann
svaraði, at KGB (sovjettiska
bløm.)
hevði brúkt rúmið sum
»samskiftishøli«.
Lennart Meri greidir frå,
at tað enntá var eitt KGB-
sigli á hurðini, eins og í
Sovjettidini.
— Eg bad embætismannin
læsa hurdina upp, men hann
sytti og segði, at tað heyði
hann ikki myndugleika til
Eg segði: »Alt í lagi, far
eftir eini øks til min, so bróti
eg sjálvur hurðina inn.<
Hann hugdi eftir mær í eitt
sekund, men læsti so hurð-
ina upp
Og hvat var so hinumegin
hurðina?
— Als einki. Tað var typ-
iskt. Sovjettarnir dugdu sera
væl at byggja illusiónir upp
— teir bygdu alt upp til at
vera loyniligt. Alt í Sovjet-
samveldinum tyktist vera sc
sterkt, at tað ikki kundi
oyðileggjast, sum um tað
fór at vera standandi í allar
ævir. Men tað snúði seg al-
tíð bert um at hyggja inn
um hurðina. Aftan fyri sov
jettisku fasaduna var tað
vanliga tað, tú fann — einki
Umvælir alt sjálvur
Lennart Meri er eisini kend-
ur fyri sjálvur at hava um-
vælt nógvar smålutir í for-
setaborgini, og tað sigst, at
hann altíð gongur runt við
einum felliknívi uppi á sær
— Eg ivist ikki í, at tå við
einum av hesum schweiz-
isku knivunum kann byggja
eitt heilt flogfar, um tå hev-
ur hug, so nógvar hentleikar
hava teir, hevur Lennart
Meri einaferð sagt.
— Eg kendi á mær, at fyri
at trívast skuldi alt umvæl-
ast, sum um tað var í mínum
egnu húsum. Hevði tað ver-
ið í sovjettidini, at ein pera
var brostin, høvdu teir sagt
»Lat okkum skifta allar per-
urnar út um ein mánað og
seta eina nevnd til at taka
sær av tí. Men tað tekur
bert ein minutt, og tú eigur
at gera tað beinanvegin, um
tú kanst. Tí sóu almennu
bygningarnir í sovjettidini
eisini altíð út, sum teir
gjørdu. Privatu húsini vóru
nógv snøggari. So tað var
eisini mín hugburður, tá eg
flutti inn í forsetaborgina
og Ogjørligt hjá einum før-
oyingi at skilja.
Men í tráð við broyting-
arnar í samfelagnum gerast
estlendingar alsamt kringari
í enskum. Russiskt verður
sjálvandi framvegis nógv
tosað í landinum, men mill-
um tey ungu verða færri og
færri, sum duga russiskt.
Navnið á landinum er
kortini romanskt. Sjálvir
kalla estlendingar tað Eesti,
og helst kemur tað av navn-
inum Aestii, sum ein róm-
verskur skrivari brúkti um-
leið 100 ár fyri Kristi fød-
ing.
Rómverjin hugsaði tá ikki
um estlendingar í sjálvum
sær, men brúkti tað sum eitt
felagsheiti fyri ættbólkarnar
eystan fyri týskararnar. So
líðandi hefti navnið sær bert
at estlendingum, og latínska
navnið bleiv Hestia og Est-
onia.
Techno-aldan herjar
Ungu estlendingarnir i dag
2ru sera nógv vendir móti
øllum vestureuropeiskum
og amerikanskum. Um tú
sum ferðamaður er eitt sind-
ur vilstur og noyðist at
spyrja onkran á gøtuni um
okkurt, er frægast at spyrja
onkran í yngra ættarliðnum,
tí tað er rættiliga sannlíkt,
at tey eru sera stinn í bæði
enskum og týskum, meðan
tey eldru, sum vóru ung
undir Krustjev og Bresjnev,
ofta als ikki tosa enskt.
Tað er eisini ungdómurin
í Estlandi, sum >eigur<
landið. Tað man ikki vera
nógva staðni í heiminum, at
so nógv ung fólk manna
vinnulívið. Estlendski ung-
dómurin veit hvat hann vil,
og væl hjålptur við ílógum
úr vesturheiminum er tað
hann, sum førir landið fram
móti ES- og NATO-lima-
skapi.
Fara vit enn longri niður í
aldursbólkarnir, eru tannár-
ingarnir í Estlandi eisini væl
fyri, tá tað kemur til vestur-
lendsk virði. Coca-Cola er
nevnt, og tað verður nógv
drukkið í Estlandi, eins og
MacDonalds sær út til at
hava vunnið stríðið um
marknaðin móti Burger
King og verður væl vitjað.
Techno-aldan skolar alt ann-
að burtur í stórbýunum Tall-
inn, Tartu, Narva, Kohtla-
Jårve og Párnu, og fleiri av
útvarpsstøðunum spæla bert
techno-tónleik alt samdøgr-
ið.
Príslegan er tann sama
Fyri ferðafólk er Estland
ikki nakað >Shoppers Para-
dise<, og tey sum rokna við
at gera nøkur røvarakeyp til
sovjettiskar prísir, verða tik-
in á bóli. Tað mesta kostar
nakað tað sama sum á okk-
ara leiðum, og harafturat er
úrvalið ikki serliga stórt í
mun til aðrastaðni, so tað er
eingin serlig orsøk til at
brúka nógvar krónur í Est-
landi.
Krónur er júst tað, keypt
verður fyri í Estlandi, tí
gjaldoyrað eitur kroon — enn
eitt dómi um sambandið
millum Estland og norður-
lond.
Estland var í 1992 fyrsta
fyrrverandi sovjeilýðveldið,
sum segði rublinum farvæl
og fekk sítt egna gjaldoyra.
Estlendska krónan heldur
seg til týska markin, og tú
fær átta estlendskar krónur
fyri ein marka.
Estlendingar eru eisini
sera fegnir um sítt gjaldoyra,
sum við at halda seg at
markinum er bæði støðugt
og sterkt.
Ein frálíkur
gongutúrur er
í gamla býarpartinum,
har smølu gøturnar og
borgin uppi á heygnum
minna á ótryggar tíðir
í midøldini