leygardagur 13. juni 1998síða 20
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
1 iðhar
ið stut
- er Mr
NN I RET
g SKU 8 g
øl c
ð KN > ME
EN € OKUF SÉ a
e skir lækna rðu
DIIS 1VIOVSå
pr si Dai
ki en eingin avgerð
3 uk 1 KK
N Kk
S5 ar
k SS 1
> k k SÉ €
EK DIIS
i: SIÆKDNAa
g 111 esaferð
KIS bodsm 200
SÍÆK g sjukrahu8
n S k
RKCVDMannandå
3 sk g gu K
scinnapartin steyndi ITe-
gattin "Rolf Krake” til Før-
ya við 132 hermonnum og
ør
øgverjumonnum vi
hundum umborð
Kampmann kom við flog-
fari, og hann ásannaði, at
tað var rætt, sum Elkær-
Hansen hevði mett, at teir
skuldu havt lopið a fyrru
ferðina, tá ið “Parkeston
var í Føroyum. Men nú
skuldi ikki himprast, segði
Kampmann, og legði upp
ráð saman við landsstýri-
num, ríkisumboðsmanni-
, fåtanum og stjóranum
å marinustødin
I verjumenninir ru
and í Klaksvík við hundum
g der var ikke synderlig
skrivar Elkær-
Hansen. Nú byrjaði drúgt
kanningararbeiði og fleiri
dómar vórðu feldir
modstand
At enda i viðgerðini av hes-
um måli nevnir Elkær-Han-
sen ymsar vanligar orsakir
til læknastríðið, men hann
heldur, at Halvorsen sjålvur
var hevuðsmaðurin aftan
fyri alt
Hóast samtykt varð at
byggja nýtt sjúkrahús í
Klaksvík, fekk nýggi for-
sætisráðharrin H.C. Hansen
eina kalda mótteku, tá ið
hann vitjaði í Klaksvík
summarið 1956. Og bleðini
skrivadu, at vitjanin í Før-
oyum kundi ikki hava verið
serliga væleydnað, tí sjálvt
javnaðarmenninir søgdu nei
takk til degurðan, sum for-
sætismálaráðharrin hevði
boðið til, áðrenn hann fór
niðuraftur
Um Torstein Petersen.
Elkær Hansen hevur lítið
gott at bera Torsteini Peter-
sen. Í fleiri umførum setir
hann fram eina sera niðr-
andi og skaðafróa lýsing av
formanni Fólkafloksins.
Longu á fyrstu Feroyaferð
síni í 1948, sum áður er
nevnd, hitti hann Torstein
Petersen, sum helt eina
“sera Oforskammada” rødu
fyri forsætisrådharranum i
veitsluni i amtmansborgini,
áðrenn hann fór avstaðaftur.
Í røduni fanst Torstein Pet-
ersen at danska Føroyapol-
tukkinum
I 1951 var Elkær- Hansen
aftur í Føroyum, hesaferð
nevnd, sum
skuldi kanna fíggjarkrepp-
una í Føroyum. Tilvild ella
ikki - eitt kveldið, meðan
Elkær-Hansen situr við
búgvið borð hjá Postmester
Danielsen, berast boðini um
standin í Sjóvinnubanka-
num í danska útvarpinum
Hann skrivar, at Torstein
Petersen onkursvegna hevði
“sneytað" seg fram til, hvar
hann var, og lá og ringdi
hann niður alt kveldið - alt
meiri uppøstur. Elkær- Han-
sen fjarritaði longu sama
kveld til forsætismálaráð-
sins um atburð Torsteins.
Dagin eftir bað Torstein
Petersen um fund við El-
kær-Hansen. Hann skrivar,
at Torstein fyrst var upp-
østur. Hann boðaði frá, at
hann og konan ongantíð aft-
ur vildu hava danskar gestir
í heimi sínum, og at hann
allar dagar heyði verið for-
fylgdur av dønum. Her
kemur Elkær-Hansen við
einum sparki til Torsteins
um tíðina á Sorg Akademi,
men einki ftøkiligt verður
sagt. Síðani fall hann saman
og bleiv ønskriligur. Hann
segði m.a. at hann hevði
loyst upp koturnar hjá Hil-
bert amtmanni undir kríg-
sum limur
de SK
num og lisið øll fjarrit hans-
ara, og Hilbert hevði bak-
talad hann fyri Rewentlow,
greiva, í London
Státsrættarlig viðurskifti.
Tiverri sigur Elkær- Hansen
lítið um formligu viður-
skiftini millum státin og
heimastýrið, tí hann veit utt-
an iva nógv, sum vanligi
veljarin í heimastýrinum
ikki veit
Men á Føroyaferdini i
1948, sum áður er umrødd,
vóru samráðingar við heim-
astýrispolitikkararnar um,
hvussu heimastýrisskipanin
skuldi umsitast - serstakliga
sermálini. Hans Hedtoft,
forsætismálaráðharri, gjørdi
greitt, at hann ikki ætlaði
"på utidig vis at blande sig
i administrationen af de op-
gaver, hjemmestyret havde
ønsket at overtage”. Henda
ording sigur, at forsætismål-
aráðharrin (te. stjórnin)
kundi leggja seg út í um-
sitingina av sermålum, tå ið
hann helt tað verða neyðugt.
Um munin millum amt-
mans- og ríkisumboðs-
mansembætini sigur hann,
at ríkisumboðsmaðurin
“indtræder...med de ænd-
ringer, der følger af loven
(te. heimastýrislógini), i
amtmandens funktioner.”
Henda einfalda men avger-
andi ording, sum visir okk-
um heimastýrislógina sum
eina rød av broytingum,
sum tó ikki kunnu vika
meginreglurnar í donsku
státsskipanini, tykist verða
misskilt av mongum. El-
kær-Hansen sigur frá, at rík-
isumboðsmaðurin i Før-
oyum fyrstu mongu årini
var útihýstur frå fundunum
í amtmannakollegiinum,
sum hittist tvær ferðir um
árið í Keypmannahavn.
Men í 1962 fingu tveir amt-
menn, sum báðir høvdu ver-
ið ríkisumboðsmenn (Vagn-
Hansen og hann sjálvur),
sannført hinar amtmenninar
um, at ríkisumboðsmaðurin
í Føroyum átti at vera við á
hesum fínu fundum.
Elkær-Hansen gjørdist
amtmaður á Borgundar-
hólmi, tá ið hann fór úr Før-
oyum. Í 1970 fór fram stór-
broyting í kommunala
bygnaðinum fDanmørkini,
ein broyting, sum á summ-
um gkjum líktist rættiliga
nógv broytingini í Føroyum
í 1948 frá amti til heima-
stýri. Í hesum sambandi
skrivar Elkær- Hansen nógv
um "tilsynsmyndugleika”
státsins, sum eftir hansara
tykki og annara hevur sera
stóran tydning. Tí tað er ikki
vanligt, at státurin setir á
stovn myndugleikar á lægri
stigi at umsita stóran part
av almennu útreiðslunum -
uttan at tryggja sær rætt til
at hava eftirlit við hesum
stovnum.
Tað er spell, at Elkær-
Hansen ikki tekur upp hetta
evni í eini viðgerð av sam-
bandinum millum stát og
heimastýri; men helst er tað
tí, at hann heldur viðurskift-
ini verða formliga greið á
hesum gki, og at tað er eld-
fimt evni, hvussu fyrrver-
andi arbeiðsgevi hansara,
forsætismálaráðið, hevur
umsitið henda eftirlitis-
myndugleika.
Endurminningar
Elkær-Hansens
Hví skriva fólk endurminn-
ingar? Er tað fyri at heiðra
seg sjálvan, at rættvísgera
seg sjálvan ella at geva eina
søguvisindaliga frågreiding
um vidurskifti, ein er kønur
i? Eitt sindur av hvørjum
man helst vera at finna i
flestum endurminningum.
Men tad er greitt, at
dansktmæltir politikkarar
og embætismenn skriva oft-
ari endurminningar enn før-
oysktmæltir. Hvi so er, er
ilt at vita. Tad kann vera, at
danir eru føddir vid penni i
hond og hava langa skriv-
liga sidvenju - vit ikki. Men
í hesum liggur tann vandi,
at tá ið tíðin er farin, og
menn liggja við mold á
múla, nú eru bert donsku
áskoðanirnar varðveittar
um, hvat ið fór fram.
Føroyingar hava lyndi til
at síggja føroyska samfel-
agið sum sítt egna verk, og
at teir sjálvir hava alla á-
byrgd. Men tað er ein donsk
síða í nærum gllum viður-
skiftum i Føroyum, og end-
urminningar Elkær-Hans-
ens geva eina litla fatan av
livinum å teimum tignarligu
rådharrastovunum i Keyp-
mannahavn, har tydningar-
miklar avgerðir verða tiknar
fyri føroyska samfelagið.
Og vit læra okkurt lítið um
teir gløggu donsku embæt-
ismenninar og politikk-
ararnar, sum sínar longu ar-
beiðsdagar umsita Føroyar
sum eitt av mongum måls-
økjum.
Tad eydnast ikki Elkær-
Hansen at fjala útyvir lynd-
isdrøg, sum vit kunnu vænta
at finna hjå einum etnosen-
treradum donskum embæti-
smanni.
Eitt dømi av mongum er,
hvussu hann nýtir gåsaey gu
um heiti, sum ikki eru hósk-
andi at nýta um eitt heima-
Nr. 109 - 13. JUNI 1998
Hans Hedtoft, forsætisrådharri og Niels Elkær-Hansen, rådharraskrivari gjøgnumganga dagsins pappir å forsætisrådharrastovuni
styri hjå Danmørkini - hann
skrivar "regering" um Før-
oya Landsstyri, "national-
regnskab” um tj6darrokn-
skap Føroya. Verði so tað;
men tá ið hann gekk til frá-
læru í "færøsk”, tá ber illa
til at skáka sær undan long-
ur
Annað dómi er, tá hann
skrivar um sítt innarliga
vinarlag við William Hein-
esen. Hann elgir í seg úr
olympiska sjónarhorni
hansara - uttan at vita, at eitt
sjónarhorn er ikki til at
drekka úr.
Triðja dómið er, tá hann
niðurger eitt konufólk við
at bróta tagnarskyldu sína í
einum forsorgarmáli hjá
viðkomandi, afturfyri at hon
tók lut í læknastríðnum.
Heitið á bókini gevur ikki
nógvar ábendingar um, at
útivið 100 síður ella ein lítil
triðingur snýr seg um
føroysk viðurskifti. Hetta er
nógv, tá ið hugsað verður
um ta longu starvstíðina hjá
Elkær-Hansen í høgum
størvum, so kanska hann
heldur seg hava orsøk til at
siga sína søgu um, hvat hon-
um var fyri í Føroyum.
Í byrjanini av bókini
nevnir Elkær-Hansen ein
løgfrødiligan lærusetning,
sum hann varð lærdur at
minnast á lærda háskúla-
num í Keypmannhavn.
Hann kann vera hóskandi
sum útgangsorð til het.a
ummæli: “Tað snýr seg ikki
um at hava rætt - men at fáa
rætt!"