hósdagur 25. juni 1998síða 22

24 tíðindablaðið > vr Nr. 117 — 25. JUNI 1998 Pisufundur å sandinum i Gøtu Gevi ljóð og lýði á, nú eg eina heilsu frå okkum HF arum siga skal frå. Røda hildin av Jóhannu Olsen, og i Syårugøtu. Nógv fólk var komið saman á sandinum henda dagin. Veðrið var gott, eitt sindur kalt. Fuglafjarðar Hornorkestur legði fyri, teir vóru í sera góðum hýri og spældu bæði fosturlandssangir og annan lættantønietk: Rani Nolsøe úr Klaksvík var gestatalari og síðani talaðu Jógvan Kruse og Jóhanna Olsen. eima nýgeia áld ag h VERA ØIG OR I ugsa aftur á 1996, tá nøkur hitt- 4 fj ry > Tank IS1 á Tyrsta skulade gi armir voru nogvir, og von- irnar til ein fjølbroyttan og okkara framtidar utbugving lå fyri framman. Vit vóru ógvuliga GQ zevan 1 part av + fyr, spyrjandi, tå vit sdu hvussu ymiskir allir hesi fyrstu flokkar vóru. Og ikki minst ndi. M kki gekk g ð áðrer nuu ja ar hvussu 3 á síni spor. Tá var tað gott at merkja, at vit ikki vóru aleina í vónloysis skútuni men stuðlaðu vit ti hvønn vit øll nåddu i havn. Og kunnu vit ti taka undir vid Hans A. Djurhuus tå hann sigur annan, so at St6du vit saman, Føroya synir sterku kundi vit útint, mangt eitt roysnisverkið, kundi vit frama, ført til Før ya landið Saman tí standið Jólafrítíðin sum skuldi vera leðihátíð bleiv ikki beint aftaná — Jóhanna Olsen helt rødu fyri HF ararnar mistu vit vónina um at blíva liðug. Skúlin legðist lamin av verkfalli. Sum ikki eina- ferð so rakar eitt verkfall altíð tann óseka, og so var eisini hesaferð. Næming- arnir blivu hildnir sum gísl- ar. Vónloysi var stórt, tjak- ast var um at gevast, men hóast tað standa vit øll her í dag. Og vilja vit í hesum sambandi takka læraranum fyri, at samstundis sum teir stríddist fyri sínum áhuga- málum, eisini hugsaðu um umstødurnar hjá okkum næmingum I hesum døgum hava fjøl- miðlarnir júkað um banka- kanningina og uttanlanda- skuldina. Og var frøin stór hjá landsins leiðslu, um at úrslitið av samráðingunum, g endurgjaldini var gott Hesa tíðina hava vit havt annað at hugsa um, tí vit hava stríðst við provtøku Og kunnu vit tí í dag fegnast um okkara úrslit Hesi 2 árini hava vit sitið við kunnleikans borð, har borðreitt hevur verið við alskyns heimspeki, søgu- fróði og annars øllum ti leskiliga, sum skúlin nú einaferð borðreiður við Búkarnir eru fyltir, men svongdin herjar skjótt á aft- ur, og minnir okkum á at hetta bert er forrætturin, til eina størri máltíð. Dagurin í dag er merktur av andadum kenslum. Frød- in og stoltleikin vyir lokið verk eftir tveimum strævn- um og tó góðum árum er sera stórur, nú húgvan er komin á høvdid. Samstundis er sorgblíðna kenslan okkum í huga, tí vit nú fara hvgr sína leið og tó óvist er, hvat lagnan hevur at bjóða hvørjum einstak- um. Nú tá vit pisur eru floygd- ar og flúgva sín veg, er tað tað gagn vit hava fingið av samanhaldinum, tann styrki ið vit merktu av at hjálpast at, ið skal standa sína roynd, alt eftir hvørja lívsleið ein ætlar, hvørja útbúgving ein velur, ella hvat ein velur. Tíðin stendur ikki í stað, hvør dagur er ólíkur ti síðsta. Nú tá vit eru komin inn í hesa tøknfrødiligu øld- ina, verða krøvini stórri og stórri til framtíðar útbúgv- ingarnar. Og møguliga verður tað onkur av hesum pisunum, sum kemur at hava sína stóru ávirkan, til frama fyri hett aland og Dreymarnar hava vit og sigur Martin Joensen tað so gott í sanginum Morgun. Nógv fólk var komið saman á Gøtu sandi á sandinum í Gøtu Tað var ein vøkur sjón at síggja allar studentarnar og HF'ararnar í føroyskum búnum á Gøtu sandi (Myndir: Jonhard) Viljin er sterkasta svørdid bítur á harasta stál, vónin er bjartasti brandur, lýsir tær veg fram á mál. Tá koma vit at gleðast hver á sín hátt. Til seinast skal eg vegna okkum HFarar ynskja øllum hjartaliga tillukku, bæði pis- um, steggjum og bøgum, og takka okkara lærarum og skúlans leiðslu, fyri tíðina ið fór. Hjartaliga takk fyri. tillukku og