mikudagur 1. juli 1998síða 24

24 tíðindablaðið Nr. 121 — 1. JULI 1998 Eg vil takka fyri heiðurin at una, ið mær er tann stora i halda pisurød syndur av cing soistra Ort KKAra enda dag utmiKi KK OTK í sagt DVE ill * kk 3 2 SK s gs u sina € XSi 1 KL D gad sæ esa K u. I g U € DES t bjarga sæ K ørt } sær gg rr ál 4 b. % i grasfløtuni vandamiKkiu uttan mat og drekka i mang ar dagar, meðan teir fylgdu ymiskum halgisiðum, ið tann vísi gandalæknin hevði álagt teimum. Hetta verður, á vísindamáli kallað fyri ein yvirgangsrita. Tað merkir, at talan er um eitt verk, ið skal føra ein persón eitt stig vidari i livi sinum. Og hetta var júst tað, ið hendi. Ti at, tá ið tann ungi indiånin hevði klárað teir einsamøllu g vandafullu dagarnar á grasfløtuni, so varð hann góðtikin sum ein vaksin 4 djarvur indíáni. Hann var nú komin eitt stig hægri á til- erunnar rnadarstiga v KK g tik , hare rå Oø C g lå KKI € æt Konuloik lugdi SKA K spinna b g alt tað, ið hoyrdi nu D 5 lelagi Hi Seinni } Komu til SKI € gro Sí ar gangsrita frá Jreing nr anr at . ferð til DK 151 3 gama g i M t - Latið aftur sólina skina í Suðuroy | tøknin hevur stóra åvirkan Kunningartøknin ger, at krevini til vitan um hana vaksa við rúkandi ferð, um vit so vilja tað ella ei. Og tað er júst av hesum, at tað verður neyðugari og neyð ugari at hava eina so góða útbúgving sum møguligt fyri at sleppa at liva á ein 4 rat vi í ið vi tudentsútbugving í dag er nógv eldri eru liðug við okkara yvir t tå gsritu gang enn tey ungu teimum ådurnevndu samfe løgunum hava verið. Hetta kemst av, at tey í t.d. bónda samfelagnum livdu í einum støðugum og fábroyttum samfelag, har tað bert var neyðugt at læra seg tann dugnaskap og førleika, ið foreldur teirra høvdu ognað sær frá sínum forfedrum Lívskorini til tað unga ætt- arliðið vóru einamest verk- lig, og tískil tók tað ikki so langa tíð at læra tey. Ein fekk mestsum dugnaskapin inn við móðirmjólkini Harafturímóti er okkara samfelag í broyting alla tíðina. Hetta ger, at tað ikki longur er nóg mikið at ogna sær verkligar eginleikar frá foreldrum okkara, fyri at taka ímóti teimum avbjóð- ingum, ið samfelagið býður okkum. Nei, vilt tú gera teg galdandi í nýmótans samfe- lagnum, so mást tú hava eina útbúgving, sædda frá humanistiskum sjónarmiði Og tað er júst endin á byrj anim til okkara breiðu al endanum Þyýrjanini av teirri framhaldandi útbúgving og tí framhaldandi lærdómi. ið skal okkara grundarlag í framtíðini. Tí eftur hesa studentsútbúgv- ingina, so liggja aftur nøkur ár á skúlabeinki fyri framm an. Tó velja tey flestu av kkum at bíða áðrenn vit halda fram við lesnaðinum. Hetta árið er flestu av okkum eitt matiskt morat un av endin å verða lívs tt ár fyri tey DSYKOS( sålarfrødir rik Erikson ki segði John Jo- hannesen, sum helt pisuróðuna fyri studentarnar á pisufundinum i Vågi friggja- kvøldid. Hann ovaði at koma aftur til Suðuroy- ar eftir lokna út- samfelagnum og foreldrun- um fitt av peningi og orku, meðan tað hevur kostað okkum sveitta og tár. Vit vita jú øll, hvussu tað kenn- ist at síggja javnaldrar okk- ara, sum vit gingu í flokki saman við í fólkaskúlanum, koyra runt í dýrum bilum meðan vit eru noydd at taka bussin ella súkkluna. Men tað fíggjarliga er ikki alt. Vit hava gjøgnum okkara út- búgving fingið nakað, ið vit halda vera sera virðismikið Ja, so virðismikið, at tað ikki kann gerast upp í pen- ingi og ðrum verðsligum góðsi. Vit hava fingið okk- ara breiða, mentunnarliga førleika. Og hesin vittfevn- andi førleikin ger, at flestu hurdar standa opnar fyri framman Sjålvt um vinir okkara úr fólkaskúlanum eru komnir fram um okkum, fíggjarliga sæð, meðan vit hava tikid okkum okkara útbúgving, g onga løtu í, at um vit brúka okkara ment unnarliga førleika á rættan hátt, so hava vit móægúleikar víðari í lívinum g væntandi koma vit ikki at angra. Ti lærdómur er ur at bera so IVISI eg góðar | Sjálvandi skulu vit vera okkara students prógvi. Og tað eru vit eyð- sæð eisini. Tað er jú ikki uttan stríð, at hetta students- prógvið nú liggur heima á stovuborðinum. Men vit skulu minnast til, at æran er ikki bert okkara. Foreld- ur okkara, ommur og abbar g eisini makar hava bløtt fyri okkara studentsprógy Trin av Men, hvussu er vid verka manninum? — Eigur hann KK! eisini ein lut í æruni? h kk: goldid upp Øø ) skattaborgarir þá samfelagið annars hava sett pening í. Vit eru ein ílega hjá foreldrum, ommum, abbum, makum og samfe- lagsins skattaborgarum á sama hátt, sum eitt nýtt skip ella eitt nýtt flakavirki er ein ílega hjá eigarunum Og tað skuldi verið so — um ein ikki hugsar um åttatiårini — at eingin setir pening í eitt flakavirki ella eitt skip, id ein framman undan veit ikki fer at bera seg. Fyri at ein reiðiligur persónur skal tíma at seta pening í tílíkt, so má hann framman undan vita, at íløga hansara fer at geva nakað av sær. Tað sama er við okkum. Vit eru ein íløga, ið tað ikki ber so væl til hjá spekulantum at falsa við. Vit eru ein iløga, ið samfelagið harafturímóti kann gagnnýta. Vit eru ein íløga, ið skattaborgararnir, familja og vinir krevja nakað av Samfelagið væntar av okkum, at vit eftir eina víðari útbúgving fara at verða samfelagum og ser okkara heimaoyggj, Suðuroynni, at gagni Hetta kunnu vit við, at vit, eftir okkara lestrarár í ut legd, koma aftur til okkara heimaoyggj at nýta okkara eginleikar, henni at gagni Miðsavnanin í Tórshavn og har í kring hevur nevniliga verið ein stórur trupulleiki fyri Suðuroynna og útjað- aran annars. Vit vita bara, hvussu trupult tað var fyri ung í Suðuroynni at nema sær miðnámsútbúgving. áðrenn vit fingu slíka til Suðuroyar. Neyðugt var at fara antin til Havnar ella til Danmarkar. Hetta var jú mest kensluborna z2ldrinum um 6-30 ár liga 5 7 hugvuni å høvdinum, errin av, at vit hava kunnað brúkt okkara kenslubornastu ár her heima á okkara heima- oyggj, Suðuroynni. Og tað eru vit fegin um. Vit kunnu til eina og hvørja tíð vátta fyri myndugleikunum, at serkunnleiki læraranna á Miðmásskúlanum í Suður- oy er fult á hædd við ser- kunnleikan á øðrum mið- námsskúlum í danska kongaríkinum. Á mangar hættir halda vit, at tað er betur fyri tann einstaka næmingin at ganga á einum so lítlum studentaskúla sum Miðnámsskúlanum í Suður- oy. Lítla næmingatalið ger nevniliga tað, at lærarar og næmingar fáa tíð at koma at kenna hvønnannan. Hetta ger, at tað altíð er lættari hjá tí einstaka næminginum at vena sær til tann einstaka læraran, ið hann ikki sær sum tann stranga arbeiðs- gevaran, men heldur sum ein vinmann ella eina vin- konu, ið vil hjálpa tær á leið Hesi ár hava fyri meg, o vónandi eisini fyri mína floksfelagar - 3 y ns bædi ur 3.x og mínum 3.2 — verið try sera góð år. Hesi árini hava vit lært eina rúgvu av ymiskum tøkniligum og mentanarligum tilfari, men við síðuna av ti bókliga hava vit eisini lært at virða hvønn annan, sjálvt um sjónarmiðini hjá hverjum einstókum ikki eru tey somu. Virðingin fyri sjón- armiði einstaklingsins er neyðug, um ein skal kunna vera partur av einum skúla- umhvørvi á 120 fólk í aldrinum 16-60 ár. Sjálv- andi hevur eitt sindur av nerstaroki verið av og a men hesir neistar hava aldri rið førir I KVNI Mnak ki KU NSAMAnN, V na no við í utnordursam tarvinum OZON, ið endaði við blaðútgávu, vit hava havt ymiskar frálíkar veitsl- ur saman og at enda, so hava vit havt nógv menn- andi kjak, bæði í tímunum og í fríkorterunum. Serliga minnist eg tað lívliga kjakið nú uppundir valini í vár. Men nú er alt hetta komið at enda, og vil eg frá hjart- anum ynskja øllum mínum 28 vinum, ið standa her, hjartans tøkk fyri tey try frálíku árini, ið vit hava verið saman. Eg eri vísur í, at tit taka undir við mær, tá ið eg sigi, at hesi árini hava verið ein tann besta av fyrr- nevndu yvirgangsritunum ella mansroynslunum, sjálvt um alt var líka við at fara í vaskið undir verkfallinum eftir jól. Men lat tað fara. Vit mugu bert vóna, at komandi studentar ikki fara at verða fyri tílíkum. Eg veit, at allar pisurnar taka undir við mær, tá ið eg vegna okkum øll vil takt Gudi fyri okkara kunnskap- arligu gåvur, lærarunum fyri at læra okkum at nýta hesar gávur á rættan hátt, samfelagum fyri tann pen- ing, ið nýttur er til okkara útbúgving og at enda ; familju, makum og vinum þ fyri tað avbera tolsemi, ið i tey hava synt okkum hesi F try årini. Hetta hevur alt verið við til at ment okkum 3 til teir persónarnar, ið vit eru < í dag. 2 Vit hava nú fingið eina í breiða mentanarligz ' ak- grund, ið eg í kvrld frá hesum rødarapali: fari vegna studentarnar í Suður- oynni 1998 at loyva mær at lova, at vit fara at nýta á skilabestan hátt, so at vit einaferð fáa sólina aftur at skína í Suðuroynni r 5! VA 003 jóansvku