leygardagur 4. juli 1998síða 19

Nr. 124 — 4. JULI 1998 tíðindablaðið S06l2Ð/uri — Ikki fyrr enn 67 ár seinni gekk tað út, sum læknin heyði sagt um meg, at eg var ein sjónleikari. Hesuferð var tað eisini ein lækni, sum valdi meg út FRANTS JENSEN Eyguni gerast stór, og smíl- ið hómast aftanfyri tað skeggvaksna andlitið, með- an fuglfirðingurin, Hans Jacob Hansen sigur frá, tá ið hann hevdi eina av sínum størstu upplivingum í livin- um. Eg hugsaði, her var eingin meguleiki — Eg hoyrdi teir lýstu í út- varpinum eftir statistum at spæla við í filminum Bar- bara. Eg hugsaði, tað kundi verða spennandi at royna. Trupulleikin var kortini, at eg júst tá var plússaður. Ég teknaði meg kortini og lat hár og skegg vaksa. — Eg segði ikki nakað fyri konuni, men tá ið hon vildi hava meg at klippa mær fram móti jólum, mátti eg siga henni, hvussu var. — Eg visti, at møguleiki bara var fyri einum lítlum leikluti, men eg boðaði frá, at eg var áhugaður. Hans Jacob fekk síðani boð at koma til eina roynd, og tá gjørdist hann rættiliga bisin. — Tá id eg kom inn, sótu kanska eini 30 onnur fólk og skuldu royna, um tey kundu nýtast sum statistar. Eg hugsaði beinavegin, at her var eingin møguleiki. Spældi maður í ørviti Tá ið tað var hansara túrur, var hann biðin at siga eina huldusøgu. — Eg segði beinavegin, at eg dugdi onga huldusøgu. Men so kom eg at minnast søguna, sum systir mín hevði sagt mær um jarðar- móðurina í hulduheygnum, og hana segði eg. Eg fekk at vita aftaná, at eg ikki skuldi hava tær stóru vón- irnar um at sleppa við, men tá ið ein tíð var fráliðin fekk eg boðini, at eg skuldi vera Frá veitslukvøldinum í Norðurlandahúsinum um saman við Nils Malmros, Anneke von der Lippe og við. Hans Jacob hevdi lisið bókina um Barbaru áðrenn. Tí fann hann skjótt fram stykkið um Tormóð, sum segði frá huldusøgum. Hann skuldi nevnliga sjålv- ur hava leiklutin sum Tor- móð í filminum. Hetta stykki lærdi hann seg uttan- at. > — Í bókini um Barbaru er Tormóður ein maður, sum gongur í ørviti og barndømi. Ég hugsaði, hetta fór at vera trupult at spæla. Men so kom eg at hugsa um allar teir gomlu fuglfirðingarnar, sum nú vóru deyðir, men sum eg kendi, og sum høvdu verið í ørviti. Eg í- myndaði mær, at soleiðis mátti hesin Tormóður verða. — Tá ið eingin var inni, royndi eg at venja meg at spæla henda persónin. Ég hevði eisini vidiotól stand- andi frá at taka upp av mær, og hugdi eg eftir tí aftaná, fyri at læra betri, sigur Hans Jacob Hansen og flennir í kíki. Upptøkurnar riggaðu fyrstu ferð Malmros ringdi sjálvur dag- in fyri upptøkurnar fyri at tosa við Hans Jacob. Tá ið hann kom til Dúg- ugarðar í Saksun, sótu allir leikarnir har og fleiri av sta- tistunum eisini. — Eg skuldi royna tað, eg hevði vant frammanfyri teimum, áðrenn sjálvar upp- tøkurna vórðu gjørdar. Aft- anå kemur Malmros beina- vegin til min aftanå og sig- ur, at hatta var alt, alt ov dramatiskt. Eg royni nakrar ferdir afturat, men hann sig- ur hvørja ferð, at tað er ov dramatiskt. Einki verður tíkið upp tann dagin, men Hans Jacob fær boð um at koma aftur dagin eftir. Joensen og Hans Jacob Hansen Harmoniku hevur Hans Jacob Hansen spælt síðani hann var 16 ára gamal. Í fýra ár hevði hann eisini Fuglafjarðar Harmonikuskúla. — Glaður var eg, tí so slapp eg at vera saman við teimum ein dag afturat. Malmros sigur dagin eftir vid meg, at eg ikki skal royna at spæla nakar annar persónur enn tann eg sjálvur eri. Í hesum hevði eg mis- skilt hann áður. — Gjørt var síðani klárt til upptøkur, og eg byrjaði við at blása froðuna av mjólk- ini. Tá ið eg eri liðugur við mín leiklut, kemur Malmros yvir til mín, klappar meg á øksluna og sigir: „Det var riktig, riktig, riktig, riktig godt“. Upptøkurnar riggaðu tískil fyrstuferð. Malmros tá ið filmurin av Barbaru var frumsýndur. Nakrir av fóroysku leikarun Lars Simonsen. Fóroyingarnir eru Erling Eysturoy, Høgni vildi tó hava eina upptøku afturat, fyri at vissa seg í, at alt var sum tað skuldi - og tað fekk hann. — Ein dóttir mín, sum býr í Danmark segði mær aft- aná, at Malmros hevði tos- að við hana. Tá visti hann ikki, hvussu hann skuldi gera við henda mannin, sum skuldi siga frå huldusøgum. Sjónleikari longu sum 1 ára gamal Tað var undarligt, at eg so- leiðis skuldi enda sum filmsleikari. Men tað var tó spátt mær frammanundan Ég minnist, systir mín segði mær, at eg bara sum eitt ára gamal heyði verið sera sjúk- ur. Læknin kom at hyggja eftir mær, men hann sigur eftir lítlari løtu, at eg als ikki var sjúkur. Eg spældi bara sjónleik, og ein sjónleikari fór eg at vera, segði hann Hvørki mamma ella pápi vildu hoyra talan um hetta Pápi var jú útróðrarmaður og hann vildi heldur hava meg at gera nakað til nýttu enn bara at vera ein sjón- leikari - Men nú 67 ár seinni gekk tað út, sum læknin hevði sagt, at eg skuldi vera sjónleikari. Hesuferð var tað eisini ein lækni, sum valdi meg út læknin Malmros Sungið kingo í London Sjálvt um tað nú skjótt vera tvey ár síðani, at upptøkur- nar til Barbara vóru gjørdar hevur nú 70 ára gamli Hans Jacob Hansen ikki enn klipt sær hárið ella raka sær. Hár ið hevur tí vaksið í eimi fyra ár og kemur langt niður á ryggin. Hans Jacob hevur bundið tað í ein hesthala aftanfyri. Og at klippa sær hevur hann ongar ætlanir um - í hvussu er ikki enn Skal eg vera ein lista skal eg síggja eitt sindur listarligur maður, so ersin út. Tu sært fleiri aðrar, sun síggja eitt sindur aðrvísi ut Fólk vænta sær líkasun nakað meir, tá ið cin sær eitt sindur óðrvísi út Sjálvt um Hans Jacob ikki hevur nakran leiklut sum ikk: sungið nakað k men pápi hansara gjø Í Á raf i Qag læra teir s ein nógv meir framk hátt - á teldu. Høvdu gomlu vita, at tað eisin til Hetta verður tó ikki fyrst ferð, at Hans Jacob syngja kingo. Tá ið hant páskum saman við man kórinum í Fuglafirði var ferð í London, sang hann eisini kingo í eini av kirk uni har Fleiri danir vóru eisir og lurtaðu. og teir undraðu stórliga og takkaðu mær aft aná. Eisini eingilsmenr vóru bilsnir avkingosang inum Harmonikuundirvísing Tað, Hans Jacob annars er mest kendur fyri innan tað tónleikaralig gkið, man ivað vera harmonikuspæl Longu sum 16 ára gama! byrjaði hann at spæla dansistovuni. Hann hevur spælt nógva aðrastaðni eis- ink bæði saman við ðrum, og einsamallur Í fýra ár fyrst í níttárunum hevði hann eisini Fugla- fjarðar Harmonikuskúla, har hann í kvøldskulaskip- anini undirvísti í harmon- ikuspæli. Hans Jacob gjørdi eisini eina bók ísamband við undirvísingina — Hetta var sera stuttligt men tíverri gjørdust tað ov fáir næmingar, og tí datt tað niðurfyri aftur Yrkir á telduni At skriva hevur Hans Jacob eisini dåma væl. Í fleir år skrivaði hann »Dagsins mál< til Dimmalætting, og eina bók hevur hann eisini givið út. Í hesi bókini Brúnni< vóru bæði yrkingar og ymiskar hugleiðin — Teldu dámar mær ann ars væl at nýta, tá ið eg yrki Tað er nógv lættari enn við skrivimaskinu, tí har kanst tú allatíðina broyta og rætta Men tíverri er teldan í ólag nú, og tí fái eg ikki nakað serligt við tað n Hans Jacob hevur annars A rart EJ u siglt í standandi her y ini, sum eg putlist eitt 8 við. Eg plagi eis síðstu runt í býnum kenda reyða knallert-skt arå