fríggjadagur 10. juli 1998síða 9

tt AO MA ME AA Nr. 128 — 10. JULI 1998 Nr. 128 — 10. JULI 1998 > — 5 vorndabla0t0 7 eee Framhald av síðu 8 at hann veit ikki, um tað ger tann stóra skaðan at loyva einum ferðamanni at royna seg. - Kanska sleppa nakrir lundar undan á tann hátt, sigur Oskar Joensen, ið annars heldur hetta vera ein ødrvisi vinnuveg Ferðaráðið: spennandi útferð Annika Joensen á Ferðaráð Føroya sigur í stuttari vid- merking, at hon heldur hug- skotið um lundapakkarnar í Koltri vera positivt, og at tað er gott við lokalum initjativum - Trygdin, trygging og ti- líkt er í lagið har út. Aðra- staðni klatra tey í bjørgum og leypa í elastikki. At fara á fleyg er nakað, ið vísir okkara hátt at liva, sigur Annika Joensen, ið fagnar slíkum hugskotum, um tey verða gjørd undir skipaðum umstødum. Hon heldur eisini, at vit hava livad vid umhvørvis- felagskapum ådur, og at fólk í fremmandum londum ikki kunnu avgera, hvussu vit liva her hjá okkum. Ikki til stuttleika Annika Joensen sigur, at tað stendur gllum í boði, at bjóða seg fram í ferðavinn- uni. Hon heldur ikki, at tað er til stuttleika, tá ein ferða- maður fleygar fugl, tí fugl- urin verður etin. Heldur ikki er hetta nak- að, ið hóttir stovnin, sigur Annika Joensen. Góðska og trygd - Tá Ferðaráðið metir um áhugaverðar útferðir, meta vit um góðsku og trygd. Hetta er í lagið úti í Koltri. Tað finnast ferðafólk, ið leita eftir ævintýrkendum ferdamøguleikum, so ferða- fólk, ið vilja fara á fleyg, eru avgjørt ein málbólkur, sigur Annika Joensen. - Ahugamálini er mong og til ber t.d. eisini at fara til Nólsoyar at hyggja at drunnhvíta. Ferðaráðið selir føroysku nátúruna og ment- anina, og tilboðið um at fara á fleyg er so ein háttur at gera hetta, sigur Annika Joensen. Fólk sleppa at luttaka Bjørn Patursson í Koltri sig- ur í viðmerking til málið um lundapakkarnar, at eingin sleppur at fleyga lunda fyri hann. - Fólk leppa at luttaka og eg eri við sjálvur. Hetta er tað, sum á donskum kallast „Bondegárdsferie“. Fólk sleppur at luttaka í dagliga arbeiðinum á garðinum, um tey hava áhuga fyri tí, sigur Bjørn Patursson. - Taðer ikki so, at vit taka pening frá fólki, um tey skulu í land í Koltri. Fari eg at fleyga nakrar lundar ein leygardag, so bjóði eg kanska einum týskara ella einum fransmanni við, sigur Bjørn. - Vit eru í Koltri fyri at royna at klára okkum sjålvi Vit fingu at vita, at eingin tíðindablaðið Savnsmyndir annar vildi, og so bjóðaðu vit okkum fram at royna. Vit tóku ein tjans og tað skal nógv til. Vit hava seyðahald og landbúnað annars, ið veruliga krevur at byggjast upp. Tað er tungt, tí eingin útgerð er, sigur Bjørn Pat- ursson Ferðavinna - Triðja beinið, id vit ætla at hava at standa á, er so ferðavinnan. Hon krevur ikki so nógvar fløgur, men skal marknadarførast. Her hava vit sjálvi gjørt tilfar, bóklingar, ið ferðandi fáa møguleika at síggja, um tey t.d. fara á ferðamannastovu í Havn. Bert hugflog setir mark og vit hava roynt at hava positiva hugsan, og hugskotið um lundapakkan fekk eg á fundi hjá Ferðaráð Føroya, sigur Bjørn Paturs- son. - Har varð sóknast eftir, at fólk funnu uppá okkurt, sum tey síðani kundu loyva sær at taka pening fyri. Alt fellur til garðin Bjørn Patursson leggur dent á, at talan er ikki um gjald pr. lunda, tí alt fellur til garðin. - Ferðamaðurin letur pen- ing fyri upplivilsið. Hann sleppur at luttaka í dagliga lívinum á garðinum, um hann hevur hug til tess. Alt verður gjørt eftir føstum reglum og forskriftum og undir eftirlitið. Eg eri altíð við sjálvur, sigur Bjørn Pat- ursson í stuttar“ viðmerking. sostalurin