leygardagur 1. august 1998síða 4

4 Óhátíðarlig, men r tíðindablaðið SOSTAN drúgv kabarett Leikararnir gjórdu sum vant gjóldur burturúr politikarunum, mentafólkum og óðrum góðum fólkum, sum hava gjórt vart við seg í árinum, men rættiligt bit var ikki, hóast tað var skemtiligt at síggja og hoyra Kortint Sjónleikarhúsið: Olavsøkukabarettin '98 Leikstjørn: Allan Dalsgarð Ljóð, ljós og video: Høgni KJacobsen Tróndur Vatnhamar 1 - SOK S erka sið a € g út Kr€ KKI ta 5 'seting 3 pallprýð segug g g K st 3 s smálut g á aka stóðu ta Kabðarett er leikur í br læ Drotin: a so tad glidur Hesar fortreytir vóru eis- ini til staðar i OK'98 nleikararnir b vælkomin við kenda >When the í jðaðu azzlagnum samt> í orðabókini »halgi- nenni Eg I hugsaði, at n vera JEKS k g ár k T er d um Tað gjør un Er tad ikk ust sum avnssteð: eru iga verður prak Tað var kortini oljuvinnan g bardagin her á landi, at fáa sær persónligan vinning úrkomandi milljónunum, ið fekk hevuðsleiklurin. Tað kom einamest av, at leikar- arnir ikki vóru so braneggj- aðir at taka politisku leik- lutirnir veruliga til viðgerð, ella eisini tí politikkur ikki hevur teirra áhuga Bardagin um oljuna Serliga væl kom Anfinnur H. Jacobsen, sum vid tíðini er vorðin vandur sjónleik ari, frá leikluunum sun vinnulívsmaður í klædning og við teldu sum hjálpartó Hann hóvreiggjaði ær framman fyr '/KKUM g vísti, hvussu »køkan» sku di skera Einastu trupulleikar vóru hvussu før zar SKUIJU brúka pening ke ur vi ux men tad er b um hugflog! Ta ggad sera væl Annar partur var um bar- dagan at fáa oljuuppskipan- arhavn ella hvussu teir kalla tað í Havn, Drelnesi, Klaks- vík ella Runavík Tá er best at skera allar mótstøðumenn yvir ein kamb, við at kalla teir býtt- Eitt nú, at tá Páll Vang á Tvøroyri fær nakað í høvd- ið, so fer tað ikki út aftur! Tað vóru kortini eisini Dánjal Í á Neystabø dugdi sera væl enskt, men endurgav røddina hjá Michael Reveal nágreini- liga. Bert spell at ikki okk- urt føroyskt orå var i tekst- inum. Vit noyddust at halda okkum og ikki flenna, fyri at fáa alt við Og so var tað leikbrotið 3 0 við gamla løgmanni, sum varð bukaður og úrlatin bókstaviliga, men sum kort- ni megnaði at koma á føtur so dy ggan so svimadi annan tíma. Tað var 1 iv I y x ørslan er gjørd til lavsøkugestirnir, og ætlan- in er ikki at fólk skulu sita so leingi. Tað er so nógv at til, og flest okkara vilja Uppliva so nógv sum til ber, hesar dagar Samanumtikið hevði ka- barettin vunnið, um hon var stytt ein hálvan tíma. Nógv av ti, sum var ført fram, kundi verið tikið burtur, og annað stytt. Eitt nú brotið um eina konu sum sat rúnar- bundin framman fyri skíggjanum og hugdi at HM kappingini í fótbólti. Hóast HM júst er farið afturvið borðinum, so var hetta brot- ið avgjørt tað minst áhuga- verda. Eisini brotið um Múrin í Kirkjubø var ov langt Góður tónleikur Tað sum fekk Kabarettir at hanga saman, var tón leikurin. Hann var indi g stuttiigur, og pa ! »håtidarligur ul at vit kendu okkum væl. Soleiðis ska ra å Glavsøku JKCYK OF i 4 KK): Durtur, al framltørstar bar dám av tí. Tað enn eitt dómi um, hvussu um- ráðandi tað er at geva ung- dóminum møguleika at royna seg við tílíkum, sum ikki er innflutt uttanífrá. Teir, sum hava skrivað til kabarettina, gjørdu sítt til onkra åhugaverdu løtuna, men best hevdi verid, um meira tilkomin fólk eisini vóru við, so kabarettin fekk breiðaði innihald enn júst hesaferð Dagny Joensen Nr. 142 — 1. AUGUST 1998 | |