hósdagur 27. august 1998síða 9

Nr. 160 — 27. AUGUST 1998 Vit komu í prát við eldri mann, hann var ættaður úr Kollafirði, men hevði búð stóran part av lívi sínum á Akureyfi. I kirkjuni skuldu vit spæla forspæl (preludium), og spælt varð >Ég skar mitt navn<. Eftirspælingin (post- ludium) var >Mítt fødi- land<. Løgini bæði hevði kendi skotski tónasmiðurin og orkesturleiðarin Allan Fernie lagt til rættis. Íslendskt kór sang gamla føroyska sálmalagið »Harra Guð títt dýra navn og æra<. Hetta var avbera gott kór, og ljóðviðurskiftini vóru av teimum allarbestu. Vit kendu okkum at vera væl- komin - jú allastaðir kendu vit fløva og hjartaliga mót- tóku. Væl av fólki var á torgin- um í miðbýnum, har spældu vit kl. 3. Um summarið eru nógv ferðafólk har í býnum. Konsertin vardi o.u. Í tíma. Ein eldri maður ættaður av Toftum, Oli Sámalsson nevndur, heilsadi okkum. Hann hevdi búð á Akureyri í meira enn 50 ár. Stundir vóru at síggja okkum um, áðrenn farið Jólagarðurin - stutt uttanfyri Neskaupstað. Her ein keypa alskyns skart og skreyt til jólapríðis, alt árið varð inn á matstovu, har or- kestrið beyð spælarum, vin- um og kenningum ein heit- an bita. Nú fóru vit undir drúgvu men hugtakandi heimferð- ina til Neskaupstað. Stutt uttan fyri býin steðgaðu vit á, har var hin sokallaði Jólagarðurin. Har fekst alskyns skart og skreyt til jólaprýðis og opið er alt árið. Seinni um kvgldið varð steðgað á við Dimmuborg, sum er eitt gamalt gos. Har var sera sjáldsamt at ganga. Gingið varð eftir sandrásum millum runnar, tré og óg vu- sligar stórar klettar. Hesir klettar, átgkir fjøllum, høvdu ógvuliga ymiskt skap - hugtakandi trølsligir. Onk- ur helt fyri, at var nakað eftir av tí forneska í Í slandi, var hetta rætta staðið - men einki sást ella hoyrdist. Leiðin lá nú fram við Mý- vatn, sum er tiltikid fyri vakurleika sín. Næsti steðg- ur var við Reykjahlið, sum er stutt frá Kraflu. Í tí økin- um er nógvur hiti og sváv- ulrokurin er ramur. Ur jørd- ini såst at liv var f - prutlan og blødran . - heimferd Heimferdina til Neskaup- stadar gloyma vit ikki. Har var sera sera hugtak- andi - ja torført ai finna og seta réttu nøktandi orðini á. Skiftandi er náttúran alt frá skógi til oydimørk, eldur og ísur. Drúgvt var at koyra, einar 10 tímar, so vit fingu bæði sólsetur og sólarrennig á ferðini. Páskahellið, SVF Fiskavirkið estu okkara svóvu fram á morgun og síðani at svimja. Svimjingin er ikki tíðarav- markað, og fyri eitt atgong- umerki kanst tú svimja 10 tímar, hevur tú hug til tess. Veðrið í tí góða lagnum, klárviðrað og sól. Seinna- partin um 5- tíðina fóru vit gonguferð út um Neskaup- stað. Har er stórt øki, sum er friðað frá fjals til fjóru. Vit fóru niður í Páskahellið, teir kalla. Har er søgn meinlík okkara úr Mikladali. Mun- urin er, at íslendski kópurin smoygdi sær úr haminum páskadag okkara á trett- andu. Um kveldið hugnaðu vit okkum. Tey ungu vóru boð- in út til SVF-húsið. Hetta er hús, sum Meginbjarging- arfelagið eigur. Inni har stóðu fleiri bjargingar/leit- ingarbilar. Tú beitst merki í, at hjólini og dekkini vóru óvanliga stór og breið - alneyðugt í vetrararstrevi teirra. Tað tóktist fyri okkum, at teimum ungu dámdu væl at royna fjallaklintring upp og niður eftir høgum veggi, men ymiskt var við dirvi- num. Hava í morgun verið og sæð nýtt, nýmótans virki her í býnum. Hetta er silda, loðnu og feskfiskahús, sum Silda- vinnslan eigur. Alt er í ar beiðshædd og nýggja tøknin lættir kropsliga almikið um arbeiðsdagin. tíðindablaðið Sesjalufin Frystiorkan er stór. Virkið er frá grundini bygt til end- amálið. Dýrt et, men effek- tiviteturin í hásæti, so tað ber teimum til at fáa tað undan fíggjarliga. Her er einki pjøss, einki lappari. Stórsti parturin fer á jap- anska marknaðin, men eis- ini eystureuropisku londini keypa. Egilstaðir Seinnapartin sum ásett fóru vit til Egilstaðir. Hetta er í mun til Akureyrarleiðina stutt farleið um 1 tími. Hevði regnað nakað á ferðini, men komin til Atla- vikar og Hallormsskóg sleit í. Har er stórsta skógarlendi landsins. Ein ødrvisi mynd birtist fyri eygum, og í mun til eldin og ísin, ein grøn og spøk náttúra - hugtakandi brot úr heildini. Á Egilstóðum vóru mong ferðafólk. Vit riggaðu til spæling uttan fyri eina handilssamtøku. Reidiliga farin í gongd oysti niður, men ein eldri blídligur maður beyð okk- um innar at spæla, og tað kom sera væl við. Inni í stóra handilshúsinum var heilt fitt av fólki og hugaligt var at spæla. Afturkomin og biti fingin niðurum, fóru nøkur okkara at vitja fólk og onkur fór at royna seg á hestbaki. Seinasta framferslan Seinasti dagur okkara í Nes- kaupstaði. Tíðin, sum so mangan, ódrúgv Forvitnisligt savn er har, og hagar fóru vit. Savnið varð latið býnum av trimum syskjum. Húsini høvdu ver- ið barnaheim teirra. Um- framt stóra grótsavnið var eisini hópur av íslendskum djórum, fuglum og fiskum. Norðfirðingar hava prýð- iligtrúmligt felagshús, teir nevna Egilsbúð. Um kveldið fóru vit hagar at eta og býráðið var vertur. Móttgkan sum allastaðni sera góð og maturin fyrsta flokks. Kommunala umboðið skilti væl føroyskt, hevði verið í Føroyum. Sandavåg- ur er vinarbýur teirra norð- firðinga. Eftir fornum før- oyskum siði kvóðu vit frå borði - Niels á Høvdanum skipaði Flóðan Bænadikts- son. Egilsbúð er, sum nevnt, samkomuhús og har skuldi "uglafjardar Hornerkestur »for fuld musik< í Egilsbúð Sera vøkur er hon at líta á - kirkjan á Akureyri. eisini meginkonsert okkara vera. Hølid er væl egnað til tónleik og sang - ljóðviður- skiftini sera góð. Rættiliga væl av fólki lýddi á framførsluna hetta frálíka kveld og lagið sera gott á øllum. Eftir konsert- ina, sum vit fingu festa á band, varð sagt farvæl og takkað fyri góðar lýtur. Egill Jónsson beyð okk- um øllum heim til sin til rokað kaffiborð. Hesin maður hevði arbeitt dúliga fyri okkum og hevur mikið rós uppiborið. Hann er tónleikaraleiðari í øki- num og er eisini musikstjóri fyri Luðrasveit Neskaup- staðar. Umframt hetta er hann kórleiðari og odda- maður fyri Harmonikuliðn- um. Hesin hópur kemur til Føroya fyrst í septembur. Heimferðadagurin Í morgun er frískur, kald- ligur vindur og komin upp í hæddir, sóu vit nýlagstan kava. Onkusstaðni var eisini krapi á vegnum. Illa regnaði í Seyðisfirði, men vit vóru undir taki og høvdu onga neyð. Regnælið tók tó einki av ferðini, tí tær góðu løt- urnar høvdu verið so mang- ar Ísland er stórbært ferða- mannaland og her finst mangt onnur lond ikki hava - jøklar, gos, skóg og oyði- mørk, fjøll og fløtur. Nått- úran, sum mangan var bondsk og torvunnin og stríðið fyri tilveruni hava merkt og merkir tjóðina. Soleiðis mennist tann tjóð- in, ið sær og ikki søguna gloymir. Tíman, id er, eins og tíman, 10 var, væl hon i huganum goymir. Medan hon ladar upp verj- andi garð, stórt hon di >ym- ir. (Hans Andreas Djurhuus) Skal til endans felagsins vegna takka tykkum mongu, sum hjálptu og stuðlaðu okkum so væl. Takk fyri gott ferðalag. Hjartans tékk til grannar okkara fyri vestan.