hósdagur 3. september 1998síða 8

tíðindablaðið S0Sjaluin Nr. 165 — 3. SEPTEMBER 1998 Jan Mortensen, stjóri í Føroya Arbeiðsgevarafelag: Týdningarmikið at staðfesta leiklutin hjá foroyskari vinnu - Tá ið ein glotti verður í marknastríðnum kemur ein út- bjóðingarrundu, og tá er tað av týdningi, at fóroyska vinnan hevur funnið út av, hvønn leiklut hon vil hava í eini komandi oljuvinnu. Tað verður ov tungt at fara í gongd, tá ið oljuvinnan er byrjað, sigur Jan Mortensen, stjóri í Fóroya Arbeiðsgevarafelag TurIÐ KiOLBRO Básurin hjá føroyingum á oljuframsýningini í Sta- vanger í farnu viku varð væl vitjaður, og føroyingar vóru sum heild væl nøgdir við undirtøkuna. Men tað var greitt, at marknatrætan millum bretar og føroyingar gjørði, at leiðandi persónar í oljufeløgunum, ið áður hava sýnt Føroyum stóran áhuga, ikki høvdu so stóran áhuga hesa ferð fyri tí, sum føroyingar høvdu at vísa. - Ahugin er nakad minni orsakað av marknastríðn- um, og tað varð týðiligt. Vit meldaðu jú út og søgdu, at útbjóðingarrundan skuldi vera í vár, so broyttist tað til í heyst, og nú vita vit, at tað verður í fyrsta lagi næsta ár. Og tað eru ikki tekin, sum oljufeløgini taka so væl undir við, sigur Jan Mort- ensen, stjóri. - Hinvegin haldi eg ikki, at tað ger so nógv, tí høvdu vit eina útbjóðingarrundu nú, við teimum prísum, sum eru í løtuni, høvdu oljufel- øgini kunnað pressað føroy- ingar nógv, hugsa vit um skattastigið, sum verður lagt Jan Mortensen heldur, at økta virksemið í Føroyum, og at tíðirnar eru batnaðar munandi, hevur gjørt, at áhugin hjá føroyskum fyritøkum at vera við í eini komandi oljuvinnu, ikki er so týðiligur nú sum bara fyri einum ári síðani. - Kanska eru fyritgkurnar nú ikki so ónggdar við, at alt ikki byrjar her og nú, tí tær hava nóg mikið at gera. Samstundis kunnu vit á- sanna, at arbeiðsloysið er minkað so mikið nógv, at vit skjótt kunnu renna okk- um út í nakrar fløskuhåls- trupulleikar, tá ið oljuvinn- an kemur. Tað kann henda, at vit fara at vanta fólk við rætta førleikanum, sigur Jan Mortensen. Samstarv Saman við Oljufyrisitingini og Menningarstovuni fyri- reikaði Føroya Arbeiðsgev- arafelag føroysku luttøkuna á oljuframsýningini, sum var í Stavanger í farnu viku. Flestu fyritøkurnar, sum vóru við, eru limir í Føroya Arbeiðsgevarafelag. - Áhugin hjá okkum er, at føroyskar fyritøkur eru við og fáa ein leiklut í eini komandi oljuvinnu. Higartil hevur tað verið so, at út- lendskar fyritøkur bert hava havt åhuga i føroyskum fyritgkum, sum hava við Hesi fólkini umboðaðu føroyska båsin, og tað gjørdu tey avbera væl. Mynd jan Merkið átti heiðursplássið við høvudsinngongina til ONS, her lið um lið við Grønland, Italia og Noreg. Mynd jan fiskiframleiðslu, ídnað og tænastu innan hetta gkið at gera. Men nú venda olju- feløgini seg javnan til okk- ara og spyrja eftir sokallad- um neutralum upplysingum um føroyska vinnu. Og tað er har tær brúka okkum, sigur Jan Mortensen. - Føroya Arbeidsgevara- felag hevur fingið eitt sam- starv í lag við Næringsfor- eningen í Stavanger, og í samstarvi við teir hava vit vent okkum til føroysku fyritøkurnar og heitt tær á at brúka okkum til at fáa samband við útlendingar. Á eini oljuframsýning kann vera trupult at fáa fatur á teim røttu fólkunum, øll renna runt og hava nóg mik- ið at gera. Vit kunnu brúka Stavanger Næringsforening sum eitt slag av hurðaopn- ara, sigur Jan Mortensen. Føroya Arbeiðsgevarafel- ag arbeiðir eisini saman við Oljufyrisitingini um leik- lutin hjá føroysku vinnuni í eini komandi oljuvinnu. Í juni í ár vóru Oljufyrisit- ingin og Arbeiðsgevarafel- agið í Danmark og Noregi og kannaðu, hvussu leik- luturin hjá vinnuni best verður tryggjaður. Norð- menn høvdu líka til teir fóru í EBS-samstarvið eitt inn- keypskontór, sum skuldi tryggja, at vinnan fekk ein leiklut. - Og spurningurin er, um vit skulu hava eitt líknandi, sigur Jan Mortensen. Samskifti Fyritreytirnar og vitanin hjá føroyskum fyritøkum um oljuvinnu er merkt av, at fyritøkurnar eru småar. - Føroysku fyritøkurnar vilja gjarna vera vid. A olju- framsýningunum útvega tær sær sambond og sam- starvsfelagar í grannalond- unum, sigur Jan Mortensen. -Tað vil siga, at samskift- ið er týdningarmesti part- urin á eini oljuframsýning ? - Avgjørt. Føroyingar klåra seg væl målsliga, nøkur virki hava fólk vid, sum duga enska málið rað- ið. So samskiftið vísir seg at ganga væl. At fyritøkur og feløg eru við á eini oljuframsýning er ein fløga í framtíðina. Tey flestu fáa onga beinleiðis inntøku av at vera við tey nógvu komandi árini. - Vit standa so nær olju- vinnuni, og tá ið ein glotti verður í marknastríðnum, kemur ein útbjóðingar- runda, og tá fara tingini í gongd. Og tá er tað av týdningi, at feløgini hava funnið út av, hvgnn leiklut tey vilja hava. Tað verður ov tungt at fara í gongd, tå ið oljuvinnan er byrjað. - Leikluturin hjá føroysku fyritøkunum verður av- markaður i fyrstuni, tí okk- um vantar orku og vitan, Jan Mortensen, stjóri tosar við útlendskar gestir á fóroyska básinum. Mynd jan men so trúgvi eg, at vit mennast stigvíst eins og vit hava sæð í grannalondun- um, sigur Jan Mortensen. Nú oljuframsýningin er av, verður ein felags eftir- meting gjørd saman við Menningarstovuni. Í næst- um verða gll virkini, sum Føroya Arbeidsgevarafelag hevur skråsett at hava åhuga í oljuv'nnuni, kallað til fundar. Har verður tosað um, hvussu føroyingar framhaldandi arbeiða við evninum.