týsdagur 15. september 1998síða 2

| Fíggjarleiðari: i Bertholdsen, = Internet: www.sosialurin.fo Sveinur Tróndarson Turið Kjølbro Nú eigur lontakarin at fáa kompensasjón Oddagrein Øll fegnast vit um ta framgongd, sum verið hevur í samfelag okkara seinastu árini, og oll vilja vit gera okkara til, at landsins bú- skapur kemur á eitt trygt og forsvarligt stoði. Tó eiga vit at gera okkum púra greitt, at tann stættin, ið hevur borið tyngstu byrðar- nar í krepputíðini, nú eigur at fáa sína kom- pensasjón. Bara tað at toka reallønin í dag er 22% lægri, enn hon var í 1990, átti at givið okkara kosnu monnum og kvinnum nakað at hugsa um. Nú er tíðin komin hartil, at løntakara- fjøldin, barnafamiljurnar og pensjónistarnir fáa sítt afturborið. Emil L. Jacobsen Jens Kristjan Vang Alvur Haraldsen Sosiatunn og Telefax. 314720 : fer Argj e-mail Argj r 26, Argjum : Postadr Postsmoga 76, post é sosialurin.fo 110 Tórshavn Vidmerking Sambandsflokkurin er hardliga ímóti at handverk- arar, ið arbeiða uttanlands, nú skulu straffast Vit stuðla verkafólki okkara í at varðveita teirra rímiligu rættindi Sambandsflokkurin kann ikki á nakran hátt taka undir við ætlan landsstýrisins um at lækka frádráttirnar hjá handverkarum, ið arbeiða uttanlands. Vit meta at hesir/hesar, ið arbeiða uttanlands í dag hava eina rímiliga skipan, ið bæði tey og Føroyar kunnu liva við, nú eins og í framtíðini. Tað er eftir okkara meting ikki rætt, at okkara hand- verkarar fyrst skulu pressast uttanlands at arbeiða ognú kunnu >blakast< inn og út úr hesum landi, sum teir úti í landsstýrinum finna fyri gott. Um frådråttarskipanir á slíkan hátt verða broyttar, verður 6møguligt hjá okk- ara verkafólki at leggja nakra ætlan. Sambands- flokkurin heldur, at slíkur politikkur vísir, at talan er um manglandi virðing fyri okkara arbeiðandi fólki. Tað kunnu vit ikki bjóða verka- fólki okkara eftir Sam- bandsfloksins hugsan. Vit hava og fara framyvir at stuðla verkafólki okkara at varðveita teirra rímiligu rættindi. Tað er best fyri tey og Føroyar. Marjus Dam, løgtingsmadur Eyðun Hammershaimb Smith 14.04.73 - 05.06.98 Tað er eyðsæð, at ein partur av hesi kom- pensasjón skal avgreiðast á arbeiðsmarkn- aðinum - men tørvur er eisini á politiskum tiltøkum, so bøtast kann um tann økta 6- javna, ið kreppan hevði við sær. Tá eg á kveldi hin 5. juni 1998 fekk at vita, at besti vinur min, Eyðun, hevði verið úti fyri einari van- lukku í Keypmannahavn, var tað eins og eitt petti brotnaði av mær sjálvum. Alt tað eg kann minnast høvdu vit báðir kent hvønn annan, og altíð høvdu vit verið nógv saman. Ja, gingu í somu stovu í barnagarðinum við Velbastaðvegin, eins og vit 7 ára gamlir gjørdust floksfelagar úti á Venjingar- skúlanum. Eftir at fólkaskúlin varð liðugur, hildu vit altíð vinabandið við líka, og tað gingu ongantíð nógvir dagar ímillum, at vit vitjaðu hvgnn annan. Tað einasta, ið kundi forða hesum vóru tey tíðar- skeidini, har annar av okkum var uttanlands, men eisini tá hildu vit sambandið við líka. Soleiðis var eisini hesa ferðina Eyðun var í Dan- mark. Mikudagin hin 3. juni hevði eg tosað við hann og greitt honum frá, at eg væntandi kom niður at vitja hann í august mánaða. Hann kundi glaður siga mær frá, at hann væntandi kom heim seinast í juli mánaða, og at vit sostatt kundu fylgjast niður aftur í august mánaði. Vit prátaðu síðan saman um politikk, fótbólt og annað, sum hevði okkara áhuga, soleiðis sum vit vóru vanir við. Hvørgin okkara kundi tá vita, at hetta skuldi verða seinasta sam- rødan okkara millum. Nú ein tíð er fráliðin síðani hesa ólukkuligu hending, tykist tað framvegis fullkomiliga 6veru- ligt, at Eyðun er farin. At tað ikki longur er gjørligt at ringja niður, bara fyri at vita, hvussu tað heila gongur har niðri. At hansara seinasta ferð aftur til Føroya skuldi verða so syrgilig. At eitt mannalív skal fara á so ungum árum tykist vera heilt burtur úr vón og viti. Eitt lív, sum hevði so nógv mál eftir at røkka og so nógv gott at geva øðrum. Eg fari ikki at greiða frá, hvussu Eyðun var sum persónur. Hann var sum hann var, við sínum góðu og ringu síðum, og tíbetur vóru tær góðu síðurnar so nógvar ferðir fleiri. Eitt er vist, og tað er, at vit er nógv, sum fara at sakna Eyðun sum ein vin ella sum ein part av familjuni. Tá krepputiltok verða framd, er tað altíð tey lågløntu, ið mugu svíða. Javnan hoyra vit undanførsluna, at so må vera, tí tað er skatturin frá tí låglønta, ið munar í lands- kassanum. Tað kann vera, at so er, men tá okkara kosnu so altráðir taka frá teimum lågløntu í krepputíðum, so eiga teir lika altráðir at lata somu bólkum skattalætta, tá tað gongur betur - men so tykist ikki vera. Samgongan, ið nú situr, hevur eina ógv- uliga borgarliga slagsíðu. Undanfarna sam- gongan hevði eina sambandska slagsíðu, við tað, at Fólkaflokkurin mátti selja sína sjálvstýrishugsjónir til frama fyri at føra borg- arligan politikk. | hesi samgongu er tað tann parturin av Tjóðveldisflokkinum, ið roknar seg sum vinstravendan, ið hevur selt síni sosialistisku sjónarmið fyri at sleppa at føra sjålvstyrispolitikk. Størsti missurin man tó vera hjá tykkum, Tórfinn, Guðbjørg og Erlu við familju, eins og hjá ommunum báðum, Petru og Ásu. Tit hava mist ein son, beiggja og ommuson og mammubeiggja. Hjá okkum gllum er tað galdandi, at vit mugu royna at liva víðari við teirri vitan, at vit ongantíð koma at meta Eyðuni aftur. Vit eiga øll at minnast Eyðun sum hann var, og hugsa um allar tær góðu lýtur, sum vit hóast alt náddu at hava saman við honum. Seinasta heilsan mín til Eyðun Hammershaimb Smith verður við hesum latin. Tøkk Øllum tykkum sum hjålptu og mintust tå JÅKUP JOENSEN å Skælingi Hetta er stórt spell, og kunnu vit ti bert hopa og vóna, at tað fer at eydnast Javnað- arflokkinum - saman við oðrum - at fáa framt itøkilig tiltøk, ið bøta um sosiala ójavnan. Eins og landsstevnan hjá Javnaðarflokki- num gjørdi tað, so fara vit á hesum stað áhaldandi at minna flokkin á givin vallyfti - eitt nú at hækka fólkapensjónina, lestrar- stuðulin, at javnseta tey, ið fáa sjúkradag- pening, um barnsburðargrunn o. s. fr. Jákup Heimferð Í hørðum brotasjógvi ímillum boðar, sker við Andans árum rógvi eg fjart frá hesi verð Við at fáa kjak í lag um hesi viðurskifti, vilja vit eisini leggja trýst á tann partin av sam- gonguni, sum eisini hugsar um sosialu við- urskifti okkara. Vit byggja einki land av sosialari armóð. Men við eini rættvísari føroyskar sosialari skipan, sum setur vælferðina í hásæti, hava vit lagt stoðið undir einar sjálvberandi For- oyar. Í mínum kjalarvørri ein verøld køld og fjar; men alsamt framman knørri er heimlandsstrond min kar". doyði og fór til gravar, takki eg hjartaliga. Familjunnar vegna Jóhanna Sosialurin