týsdagur 15. september 1998síða 6

DAGNY JOENSEN Jens KR. VANG — Eg havi varhugan av, at vit hava funnid hvønn ann- an aftur. Tað hava verið tid- arskeið, har vit ikki hava skilt hvønn annan, og eisini tíðarskeið, har vit hava havt stórar trupulleikar. Nú hugsi eg, at vit hava funnið aftur á beint, sigur Nyrup Ras- mussen Forsætisráðharrin hevur verið virkin frá tíðliga á morgni og út móti náttar- tíð, sum forsætisraðharri í politiskum arbeiði ella sum formaður í danska Javnað- arflokkinum, á ferð kring landið. Tað merkist kortini ikki á forsætisráðharranum mána- morgunin, tá Sosialruin hitti hann áðrenn hann fór avstað aftur. Sunnudagin stóð Suður- oyggin fyri skotum, og har varð vitjað nógvastaðni. Ongantíð í lívinum sigur hann seg hava drukkið so nógv kaffi, og smakkað so nógvar, góðar køkur sum í Føroyum. Hann greiðir frá lagkøkum og ødrum køku- sløgum, og heldur, at hann fer at síggjast aftur, tí hon- um dámar so ómetaliga væl kókur. Í kolanáminum í Hvalba slapp Nyrup Rasmussen at royna seg sum kolanáms- arbeiðara Hann helt kortini, at bor- urin ikki var tíðarhóskandi og visti um anna nútímans slag, sum vóru betri, men formaðuriní kolanáminum helt fyri, at teir vóru ikki eins álítandi og teir gomlu. Stórur munur var á mót- tøkuni hesferð, og Nyrup Rasmussen hevur tí havt góðar dagar í Føroyum. — Serliga merkti munin, tá eg heilsaði uppá fólk á gøtuni í Havn og úti á bygd- unum. Øll hava heilsað mær vælkomin,sigur Nyrup Ras- mussen. — Eg kenni tad sum hava fólk verið hjartalig móti mær,og hava sýnt stórt gest- ablíðni. — Fólk hava sagt mær, at tað var væl at eg kom at vitja. Á bygd søgdu fólk, hvussu fegin tey vóru, at eg kom at vitja teirra bygd, og at tað høvdu tey als ikki væntað. Eg hevði ikki í- myndað mær slíka móttøku. Spurdur hvussu tað kend- ist at vera vælkomin í Før- oyum, og hvussu hann kendi tað, tá harðast leikaði á, sigur forsætisráðharrin: — Imyndað tær søguna um >Reyðhúgvu og Ulvin», so veitst tå so dánt, hvussu tað kendist. Tað var eins og eg var tann stóri, ljóti úlvurin, sum hevði skylduna av gll- um trupulleikunum millum Danmark og Føroyar. — Kendi tå teg ongantid sum Reyðhúgva og at Før- oyar vóru úlvurin? Forsætisráðharrin flennur hjartaliga: — Bert í løtum, men tá kendist tað eisini rættiliga ófýsligt. Tað er sama myndin, sum tå danskir fjølmiðlar áhaldan- di finnast at mær. Tað havi eg meir enn so verið fyri, men tað er persónliga ikki tíðindablaðið S08S2lu Nr. 173 — 15. SEPTEMBER 1998 Nyrup Rasmussen, forsætisráðharri: - Vit hava funnið aftur a beint Tá forsætisráðharrin fór avstað aftur í gjár, aftaná hend- ingarríkar løtur í náttúruni og saman við fóroyingum víða um í Fóroyum, kendi hann seg hjartaliga vælkomn- an. Hann hevði ikki væntað slíka móttóku. Í viðtaluni sigur hann m.a. hvussu tað kendist at vera tann persónur, sum fekk skyldina fyri allar Fóroya lands ólukkur í kreppuárunum nøkur góð kensla. Við hvørt kendi eg vidvikjandi Før- oyum, at tad var torført at fåa eina samrødu i lag, og at samskiftid var 6møguligt. — Ti er stødan nú, eftir juniavtalan er fingin i lag, ein dupultur lætti. Fyri tad fyrsta ti vit nå kunnu tosa um framtidina, men eisini tí at vit kunnu leggja for- tíðina aftur um bak. Fortíðin er afturlatið land, ikki bert í orðum, men eg kenni á mær, at føroyingar eisini kenna tað soleiðis. Náttúrligt samband — Hvussu metir tú um fram- tíðina í ríkisfelagsskapi- num? — Spyrt tú meg persón- liga, so kenni eg tað sum hoyra vit saman í felags- skapinum, men tað er ikki mítt val. Hetta skulu før- oyingar sjálvir gera av. — Eg haldi, at vit frameftir hava nógv felags, og eisini, at okkara felagsskapur ikki skal gerast upp í lógargrein- um og peningi. Eg haldi, at tað skal gerast upp í okkara søguliga fel- agsskapi, í vinarlag millum Føroyar og Danmark, og okkara avgerð um, at tað lítla og tað stóra vælferðar- samfelggini saktans kunnu liva saman í sátt og semju. Vit mugu ansa eftir og verja um tey fáu vælferðarsam- feløgini, sum eru til í heim- inum, og sostatt eru fyri- mynd fyri onnur samfelgg. Tað er 14. september og tí verður nevnt, at hetta er dagurin fyri fólkaatkvgðuni í 46, at forsætisráðharrin nú fer avstað aftur. — Tað hava vit sjálvandi planlagt soleiðis, sigur Ny- rup Rasmussen og brosar, men viðgongur síðani, at tað visti hann ikki. Tað kann sjálvandi eisini verða myndin av tí, sum eg havi sagt um ikki at endur- taka søguna frá 1946, um at komandi fólkaatkvgðan fær breiðast møguligan meirluta í valinum, sum før- oyingar skulu taka stødu til. Soleidis at vit ikki endur- taka 1946, og heldur ikki 1948, tå heimastýrislógin varð sett í gildi. Vit skulu læra av søguni. — Um nú følkaatkvødan ger av, at Føroyar skulu loysa frá Danmark, og tað síðani kemur annað stýri, sum vil ríksifelagsskap. Ber til at broyta stóðu. Hvussu stendur politiska skipanin í Danmark í hesum spurn- ingi? — Tað er at fara langt inn í orðaskiftið um, hvgrja leið føroyingar vilja ganga. Eg haldi ikki, at tað er rætt at tosa um hetta nú. Stóru flokkarnir hugsa longur — Hvussu metir politiska umhvørvid i Danmark um spurningin: Føroyar vid ella uttanfyri felagsskapin. Er tað kanska lættari fyri donsku politisku skipaninia, um fóroyingar ikki vóru í ríkisfelagsskapinum ? — Tað er lættari at siga hvussu teir stóru, ábyrgdar- fullu flokkarnir í Danmark, meta um spurningin. Her- við hugsi eg um teir flokkar, sum ikki bert hugsa fram til næsta fólkatingsval. Flokk- ar, sum kenna okkara felags søgu og hava verið við til at skriva søguna. — Teir vilja, eins og vit skapa samstarv, sum í virð- ing hvør fyri gðrum, byggir á grundstødi, at vit hava nakað felags, sum vit vilja varðveita. — Sjálvandi eru flokkar, sum hava ngkurlunda ta stóðu, sum tú sipar til, men tað er ikki meirlutin í Fólka- tinginum, sum heldur tað. — Heldur tú at vit kunnu verða líka stillað lond, við virðing fyri hvør óðrum, um vit fáa ein posa av pengum frá Danmark? — Mín ferð í Eysturoy