hósdagur 17. september 1998síða 4

15 ár sidan Perlan tíðindablaðið S0S2/U7 varð jarðað Tað var í náttarmyrkrinum 17. september í 1983, at tónleika- og sjónleikarstaðurin Perlan — elskað og hatað av havnarborgarum— undir dramatiskum umstødum og í trå við býráðssamtykt var javnað við jórðina N T } N SEN ark ; K g ek VÍ t Par SKÁ 5 u rcriu Cc ga u g fram enda :Å 7 sr h an skuldi takast niður Eina viku aftan á sam- var Perlan burtur. Í nyrkrinum tann september 1983 sendi bý- ráðið sínar menn at gera ar- beiðið liðugt. Og áðrenn tann fyrsti jazztónleikarin hevði fingið gniggjad sær svøvnin úr eygunum var Perlan sega Eitt øgiligt rok spurdist burturúr. At talan var um politiskar rossahandlar iv- aðuast Perlufólkini ikki i Stutt undan hevði meirluti ikki verið fyri at taka Perl- una niður. Býráðið hevði enn tá nakrar fáar mánaðir framman undan brúkt 400.000 krónur at gera takið á Perluni í stand Men av eini játtan upp á tilsamans 600.000 krónur, endaði politiska togtoganin við, at tær síðstu 200.000 krónurnar skuldu brúkast til at burturbeina Perluna. Og so mátti tak vera tak. Mátt Heðin Mortensen var um nátta tt mundi farmaður cua MUNGI tOTTGQUI rshavnar Býráð. í dag er hann næstformaður í somu nevnd — Hvat sigur tú? Eru tað fimtan ár sidan? Sum tíðin gongur skjótt, sigur Heðin g váttar, at býráðið hevði sera góðan varhuga av, at varð ikki handlað skjótt í náttarinnar = myrkri, so høvdu verið øgilig mót- mæli. Og hesum vildi bý- ráðið sleppa undan. Heðin Mortensen heldur fast um, at tað var rætt at taka Perluna niður á sinni — Perlan var í sera vána- ligum standi. Kom eldur í, brendi hon niður alt fyri eitt. Somuleiðis var gólvið um at detta niður, minnist Heð- in Mortensen Oasa Perlan var um hetta mundið eitt slag av oasu fyri tón- leika- og sjónleikarlívið í Havn. Eitt bíligt stað — Ja, eitt frålikt stað — tú kanst kallað tað discount- stað — sigur Kristian Blak, sum eisini var mitt í roka- num um hetta mundið. Og sambært formannin í Tutl, so var tað ikki júst elegansa, ið eyðkendi poli- tíska handalagið í perlu- År Avgerðin um at taka art á okkum, sum brúktu Perluna. Talan var um eitt stað, har tað kreativa um- hvørvid av álvara blómaði Vit vóru nógv, sum um hetta mundið arbeiddu langt út á næturnar ókeypis. Talan var um eitt slag av institutión, minnist Kristian Blak. Sodavatnsís Kristian Blak, ið framvegis er virkin tónleikari og for- maður í Plátufelagnum Tutl og sum í 1975 var við til at stovna Jazzfelagið. Hann minnist framvegis, hvussu tey, ið hildu til í Perluni fingu lyfti frá bý- ráðnum um, at annar al- mennur tónleikastaður nokk skuldi koma í staðin. Men tað hendi ongantíð á tann hátt, sum hann hevði vónað. — Býráðið gjørdi ein tón- leikaskúla. Men onki al- ment spælistað. Eitt tíðar- skeið sluppu vit at lána bý- ráðshelini Yviri við Strond — Djónastova — men tå myndugleikarnir funnu út av, at vit bjóðaðu okkara limum pilsnarøl, so vóru vit blakað út. Eg veit ikki, um tey høvdu roknað við, at vit skuldu sita og eta soda- vatnsís til bluestónleik, sig- ur Kristian, og leggur dent á, at hann ivast onga løtu í at eitt fast alment tónleika- stað, har fólk hittust at hoyra blues, jazz, rock — ja, allan tónleik — heldur fyri- byrgir enn elvir til ólevnað og kriminalitet — So hevur tú um ikki annað okkurt skilagott at gera, meðan tú drekkur gl, leggur hann aftrat. Eitt tíðarskeið var Blá- dýpi eisini á skránni. Men hesin staður lá mitt í bygd- um gki og larmurin órógv- aði grannalagið. Og tá so heldur onki skonkiloyvi var latið Bládýpinum, fór staðið likasum í søguna. Gras Tað Kristian sigur seg sakn- að er eitt stað, har tónleik- arar, ið spæla júst taðslagið av tónleiki teir og tær brenna fyri, sleppa at spæla, uttan at skula at liggja á knøunum og bøna um væl- vild. — Og um byrådid ikki kennir definitiónina av ein- um almennum spælistadi, so eru skrivadar tjúkkar bøkur um hetta, sigur Krist- ian Blak. Hann vísir til, at allar kanningar — eitt nú í býum so sum Trondheim, Aber- deen, Gøteborg — vísa, at al- Nr. 175 — 17. SEPTEMBER 1998 ÉÉ[ [AAA [ff fy fy fy [f[[[[[f[f[fyfyfyyfyff[—[——————|[—[|—— Kristian Blak sak nar eitt 5 at spæla, uttan at skula at li vælvild ment stuðlað spælistød fáa tónleikin av vaksa í býnum. Har Perlan stóð fyri fimt- tað, har tónleikarar, ið spæla júst tað slagið av tónleiki teir og tær brenna fyri, sleppa ggja á knøunum og bøna um Soleiðis sá Perlan út áðr- enn tann 17. september 1983. Í kjallaranum var goymsla, á fyrstu hædd var Gríma, í miðhæddini var jazzfelagið og ovast húsaðust arkitektar, Tutl og ein lítil goymsla GR - Be an árum síðani veksur nú gras.