týsdagur 22. september 1998síða 14
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 178 — 22. SEPTEMBER 1998
Klaksvikingarnir
mistu á stokkinum
Fótbóltur: Oddaliðið var treiskt og staðfesti, hví teir komandi sunnudag fara
at vinna meistaraheitið
Fótbóltur er eitt spæl, har
tað eru ellivu spælarar á
hverjum liðnum, sum renna
eftir einum bólti, og tað
endar altíð við, at týskararn-
ir vinna. Soleiðis skal fyrr-
verandi eingilski málslúk-
urin, Gary Lineker, sum nú
fær fyri mati í munnin frá
BBC, hava tikid til eina
ferð. Og hava vit gongdina
í landskappingini og steypa-
kappingin: heima á landi í
ár í huga, so kunnu vit næst-
an siga tað sama um HB
Gamaní vann HB ikki
móti KÍ sunnudagin, men tá
Bergur Magnussen, sum
saman við linjuverjunum
báðum hevði gott tak á og
lat spælararnar brúka síni
likamsevnir, uttan at tað á
nakran hátt gjørdist buldra-
ligt, bríkslaði fyri síðstu
ferð, vóru tað HB og teirra
viðhaldsfólk, sum í hvussu
so er royndu at fegnast,
meðan heimafólkið var
vónbrotið
Og tað var ikki so und-
arligt. Tí KÍ hevði øll kort á
hondini at vinna. Teir komu
á odda 2-1, tá seinna um-
farið var trettan minuttir
gamalt, og tá tað restaðu
sjey minuttir varð HB lið-
formaðurin, Rúni Nolsøe,
ríkin av vellinum, tí hann
hevði tikið beinini undan
Kurt Mørkøre, sum enn eina
ferð var um at slíta seg leys-
an.
Brotið varð framt dygst
uttanvert brotsteigarmarkið,
og Kurt Mørkøre sendi
sjálvur frísparkið í tvørtræ-
ið. Stutt eftir var Arnold Jo-
ensen púra leysur, men í
staðin fyri at søkja inn um
miðverjan og harvið tvinga
hann at gera brotsspark og
um hann ikki gjørdi tað, so
átti vinkulin hjá KI mann-
inum at verið so stórur, at
tað hevði ikki borið til at
kiksa. Men Arnold lika sum
gleið av, fór eitt sindur út í
vinstru, og so spurdist einki
burturúr.
Viljin drívur verkið
Og so var tað, at HB — tá
øll vón fyri at fáa stig tóktist
burtur, og teir umleið fimm
hundrað havnarmenninir, ið
vóru komnir norður í góð-
veðrið, so at siga høvdu
funnið seg til sættis við, at
heimferðin fór at gerast
drúgv og keðilig — lyfti seg
sjálvt upp við hárinum og
javnaði, og so var lagið gott.
Utjavnandi málið eftir 87
minuttir stóðst partvís av
ágrýtninum og viljanum,
sum HB vísti, og partvís av,
at klaksvíkingarnir ikki
vóru nóg kaldir og neyvir,
Rógvi Jacobsen hjá KÍ
toyggir seg eftir Rúna
Nolsee og bóltinum. HB
misti sín liðskipara sjey
minuttir áðrenn tíð, men
megnaði kortini at koma
„ upp á javnleik
Mynd: Alvur Haraldsén
tá mest um galt.
Hóast teir vóru yvirmann-
aðir og frammanfyri, so lat
heimaliðið seg seinnapartin
av 2. hálvleiki kroysta ov
langt aftur á egna hálvu, og
tá teir fingu fatur á, megn-
aðu teir ikki at flyta seg eitt
vet fram og spæla rundan-
um undirmannaðu m6tstød-
umenninar og harvið at lata
tíðina arbeiða fyri heima-
sigrinum.
Akkurát soleiðis var stød-
an, tá HB javnaði. Klaks-
víkingar fingu tvær ferðir
fatur á í høgra verjuborði,
tvær ferðir góvu teir HB
bóltin, og seinnu ferðina
eydnaðist tað hjá Bjarka
Mohr, sum serliga fyrra-
partin av 1. hálvleiki hevði
stórar trupulleikar í verju-
partinum, har HB var undir-
mannað í vinstra borði, at
leggja flatt innfyri. Bólturin
streyk framvið vinum og
måtstødumonnum, og við
Johannes Joensen og hinir hjá HB noyddust at útseta
FM-rómin fyri fyrst
Mynd: Alvur Haraldsen
handara stólpan stakk Jens
Erik Rasmussen fótin fram,
og so var javnt, og túrurin
til Klaksvíkar væl betri
eydnaður, enn hann annars
hevði verið.
Lívligt og undirhaldandi
Kanska var spælið ikki so
ógvuliga polerað onkrar løt-
ur í 2. hálvleiki, men tað er
einki at taka seg aftur í, at
KÍ og HB vístu sunnudagin
størsta fótbóltsundirhaldið,
sum hevur verið at sæð í
landskappingini í ár —
kanska við undantaki av
dystinum millum HB og
B36 beint eftir summar-
steðgin.
At KI kom á odda longu
tá fimm minuttir vóru farnir
gjørdi, at taktisku binding-
arnar vórðu tveittar burtur
beinanvegin, og so varð
spælt við fullari ferð.
Harley Bertholdsen, sum
saman við Arnoldi Joensen
stóð fyri nógvum uppspæli
í høgra borði, skoraði til 1-
O eftir hornaspark í vinstru
og út frá. Bólturin tók í fótin
á einum av mongu monn-
unum í brotsteiginum og
snýtti Kaj Leo Johannesen.
KI hevði greitt yvirtak
fyrrapartin av fyrra umfar-
inum, tá tað orduliga mis-
eydnaðist hjá HB at leggja
trýst á mótstóðumenninar
frammarlaga á vellinum.
Marek stýrdi midvøllin-
um, John Hansen visti
landslidsstødi í vinstra
borði, og Kurt Mørkøre var
ein støðug hóttan fyri sterku
miðverjuna hjá HB, sum
noyddist at arbeiða nógv og
sjáldan tordi at sleppa og
fara við í álop.
Men so við og við kom
HB meiri við. Teir royndu
at fáa nyttu burturúr, at
vongspælararnir hjá KI
vóru so framrættaðir, og
onkuntíð spældu teir seg til
innlegg.
Utjavnandi málið var ein
orduligur brølari. Allan Jo-
ensen, sum í åtgangsstøduni
var forstoppari saman við
bróðrinum Jan Joensen, var
eitt vet trongdur, tá hann
fekk bóltin frá málverjan-
um, dragingin framvið All-
ani Mørkøre miseydnaðist,
og landsliðsmaðurin var
tryggleikin, tá hann kom
móti Gunnari á Steig (var
tryggur bæði á strikuni og
úti í brotsteiginum).
Seinna leiðslumálið fekk
KÍ átta minuttir eftir steðg-
in. Rógvi Jacobsen, sum í
2. hálvleiki fekk trupulleik-
ar við at sleppa av við bólt-
in, vann luftbólt eftir út-
spark frá Kaj Leo Johanne-
sen, Kurt Mørkøre kom
framum Hans á Lag, og
toppskjuttin hjá KI svíkti
ikki, tá hann kom einsa-
mallur móti HB málverjan-
um.
So var rómurin so stórur,
sum hann bara kann vera í
Klaksvík. Ferðin var høg,
spælið var ofta gott og sam-
anhangandi, men vidhvørt
gjørdi ferdin, at sendingarn-
ar fóru skeivar.
Tað sang í, tá tað varð
taklað báðar vegir, bæði lið-
ini fingu eitt mál kolldømt
fyri rangstøðu, og Kl flutti
verjugarðin, sum í 1. hálv-
leiki hevdi verið um mið-
strikuna, nakað longri aftur
á egna hálvu.
HB venjarin nýtti allar
møguleikarnar at skifta út.
Tá Ingi Rasmussen kom inn
á midvøllin minkaði valdið
hjá Marek nakað, og so var
tað, at HB javnaði, og bæði
havnarmenn og klaksvík-
ingar fóru til hús við einum
eitt sindur undarligum ráka
í munninum.
Lidini høvdu bæði verið
við til at givið veldugu á-
skodarafjøldini nógv undir-
hald fyri atgongugjaldið,
men hvørgin parturin hevði
fingið tað burturúr, sum
hann hevði ætlað.
Men eingin ivi er um, at
talan var um ein tann størsta
fótbóltsspenning á árinum.
jh
A ———…—————