hósdagur 1. oktober 1998síða 8
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
Nr. 185 — 1. OKTOBER 1998
Rúna Sivertsen, løgtingskvinna:
Konufólk: antin karrieru ella børn
- Tað er einki lógið i, at kvinnur ynskja eina
karrieru. Tað ber bara ikki til at leggja
skyldurnar yvir á samfelagið og siga, at nú
má tað klára uppgávuna hjá mær, so eg
kann rókja míni áhugamál. Mínar royndir
eru, at tað ber illa til at hava børn og vera
so nógv heimanifrá, sigur Rúna Sivertsen,
løgtingskvinna og húsmóður
TurmKJøLBRO
I telefonbókini skrivar hon
seg húsmóður, men stórur
partur av gerandisdegnum
fer til politiskt arbeiði. Hon
er ikki so braneggjað, at hon
tittulerar seg við starvsheit-
inum „legtingskvinna“, tí
sum hon sigur, tað starvið
kann verða niðurlagt í
morgin sum ein annan dag
Og húsmóður er tað
starvið hon setir størstu ær-
una í. Rúna Sivertsen, løg-
ungskvinna umbodandi
Fólkaflokkin í Norðoyggj-
um, smæðist ikki fyri at siga
sínar hugsanir um mál, sum
viðvíkja báðum kynunum
hugsanir, ið mangan ganga
á tvørs við hugsanir hjá
ungum kvinnum í dag
Í seinastu útgávuni av
Dagblaðnum hevur hon
nakrar tankar um javnstødu
ið eru sprotnir av kjakinum
á Norðurlendsku Rådstevn
Norðurlanda-
húsinum næst seinasta viku-
skiftið við heitinum Smá-
tjóðir, kyn og visjónir. Og
hesir tankarnir sampakka
ikki við hugsanirnar hjá
teimum flestu, ið tóku lut á
rådstevnuni
Eg havi einki ímóti
javnstødu, men kvinnur og
menn eru nú einaferð skapt
ólík, og tí er tað natúrligt
at áhugamálini eisini eru
ólík. Kvinnur mugu tí gera
upp við seg sjálvar, antin
tær ynskja “karrieru ella
børn, og síðani innrætta seg
eftir teirri avgerð. Sam-
stundis sigur hon, at flestu
av teimum, ið hava gjørt
vart við seg í kvinnurørsluni
síggja málið við svørt-hvit-
um eygum.
Um ikki júst hetta úttaliis-
ið, at konufólk mugu gera
upp við seg sjálv, antin tær
vilja hava karrieru ella børn,
er dømi um svart-hvitan
hugsunarhátt, sigur Rúna
Sivertsen.
- Ynskir tú at koma heilt
upp í toppin í eini karrieru
og samstundis hava børn,
ber tað øgiliga illa til. Tá
verður tú noydd at gera upp
við teg sjálva, hvat tú vilt
Sjålv ert tú politikari og
eigur 4 vaksin og hálvvaks-
uni, sum var
in børn umframt ein eftir-
nølara. Er úttalilsið hjá tær
ikki at blása meðan tú hevur
mjøl í munninum ?
- Tað er einki legið í, at
kvinnur ynskja eina karri-
eru. Tað ber bara ikki til at
leggja skyldurnar yvir á
samfelagið og siga, at nú má
tað klára uppgávuna hjá
mær, so eg kann røkja mini
áhugamál. Mínar royndir
eru, at tað ber illa til at hava
børn og vera so nógv heim-
anifrá Bindingarnar
mamman hevur at barnin-
um og øvugt eru so sterkar,
at tað ger tað ógvuliga trup-
ult, sigur Rúna Sivertsen
Frítt val
Javnstøduhugsjonin er ikki
at gera kynini líka, men at
javna ójavnan sum er mill-
um kynini
- Tað er rætt, og tí er tað
so umrådandi at geva
kvinnum eitt val. Vilja tær
vera heima. skulu tær hava
møguleika fyri ti, og vilja
tær arbeiða úti skulu tær eis-
ini hava loyvi til tað. Hver
familja skal sleppa at rað-
festa sum hon vil. Pápin tek-
ur í nógv stórri mun lut í
familjulívinum í dag og tað
er ógvuliga positivt. At eg
leggi so stóran dent á
mammuna og barnið er av
teirri grund, at tey natúrliga
eru nógv sterkari bundin
hver at ødrum enn pápin og
barnið. Eg taki einki frá
pápunum, men mamman
hevur nógv truplari við at
ríva seg leysan frá barnir-
um. Og tað er mín greiða
sannføring. Samfelagið e;g-
ur at síggja til, at kvinnan
hevur møguleika at vera
heima.
Rúna Sivertsen leggur
áherðslu á, at tað er ógvu-
liga umráðandi, at konufólk
taka lut í samfelagskjakin-
um, politiska orðaskiftinum
og gera sína ávirkan gald-
andi
- Konufólk eiga at vera
við, soleiðis at tær verða
valdar í nevndir og ráð. Tað
er ógvuliga umráðandi, at
kvinnur eru við í samfelags-
kjakinum. Og ikki minst
kvinnur á høgravonginum
Konufólk á høgravonginum
gera alt ov lítið vart við seg
í heila tikið. Hvi so er, veit
eg ikki. Eg haldi ikki, at
konufólk á borgaraliga
vonginum verða vand upp
vid at tiga. Eg havi altíð
torað at sagt mína meining
og tikid eina harða disku-
sjón. Tað er harmiligt, at tær
ikki taka lut í ein stórri mun,
sigur Rúna Sivertsen.
- Einki forðar mær ella
øðrum kvinnum at taka lut
í politikki, samfelagskjaki
ella øðrum. Hvørki umstød-
ur í samfelagnum ella
heima. Bara ein sjálvur
kann gera av, hvat ein vil
og hvussu nógv ein er fúsur
at ofra seg
Samstundis sigur tú, at
konufólk eiga at gera upp
við seg sjálva, hvat tær
vilja, antin karrieru ella
familjulív?
- Ja, fyri ein part.
Í tínum lívi er pláss fyri
báðum?
- Eg eri ikki talirør fyri
meg persónliga, men fyri
tann partin av kvinnum,
sum noyðast út hvønn dag,
tí samfelagið ikki er inn-
rættað til, at tær kunnu
verða heima. Eg eri vald av
nøkrum veljarum og teir
skal eg umboða. Mín mein-
ing skal helst spegla teirra
meining og øvugt
Men tað, at tú ert politik-
ari er væl eisini ein karri-
era?
- Ja, tað er tað. Men
skuldi eg sett nøsina upp
ímóti at komið heilt upp í
toppin, so má eg gera upp
við meg sjálva, um tað er
tað eg vil, ella um eg vil
prioritera mína familju. Og
hvat eg hevði gjørt um so
varð, er mítt privatmál.
Men hevur tú ikki bæði í
løtuni, eina familju og eina
karriera?
- Hver einasti dagur er ein
prioritering. Tað er nógv eg
ikki fái tikið lut í, tí tað er
nógv sum fylgir við at vera
løgtingslimur. Hinvegin
kann eg ikki loyva mær ikki
at vera við, tá ið eg eri vald.
Tá eg stillaði upp, hevði eg
als ikki roknað við at verðið
vald
Tú hevur valt politikkin
kortini?
SSA
- Tað kom eitt sindur óvart á meg, at eg varð vald inn á ting. Eg kundi havt sagt upp undir
seinasta val, at nú vildi eg ikki meir. Men tað gjørdi eg ikki. Eg eri bitin av hesum
arbeiðinum. Men upp undir næsta val má eg gera upp við meg sjálva, um eg stilli upp
aftur. Um tað er tað eg veruliga vil, sigur Rúna Sivertsen
- Ja, tað havi eg onkus-
vegna. Tað kom eitt sindur
óvart. Eg kundi havt sagt
upp undir seinasta val, at nú
vildi eg ikki meir. Men tað
gjørdi eg ikki. Eg eri bitin
av hesum arbeiðinum. Men
upp undir næsta val má eg
gera upp við meg sjålva, um
eg stilli upp aftur. Um tað
er tað eg veruliga vil.
Javnstødulogin
Rina Sivertsen heldur ikki,
at javnstóðulógin tryggjar
javnstødu, ei heldur, at
kynskvotering er eitt anbod
at fremja javnstødu.
- Tá ið javnstøda verður
kroyst niður yvir kvinnur-
nar við lóg, er tað ógvuliga
niðurgerandi. Kvinnur
koma til, tá ið tíðin er búgv-
in til tess. Tað ynskiligasta
er sjálvandi, at kynsbýtið er
javnari, men eg havi sjálv
royndir av, hvussu trupult
tað er at fáa konufólk í
nevndir. Ofta bera tær seg
undan. Serliga tá ið tað ræð-
ur um fiskivinnumál.
Kanska hava tær áhuga og
evni, men vísa tað ikki.
Aðrar vilja ikki átaka sær
nevndararbeidi, tí tað
gongur út yvir familjuna.
Tær vita, at so hava tær
minni tíð at hugna heima.
- Í Føroyum hevur kvinn-
an ongantíð verið kúgað.
Tað er hon sum hevur sagt,
hvat skápið skal standa.
Er tað ikki at fara í hina
veitina, at tosa um kúging ?
- Við hvørt hevur man ein
varhuga av, at fólk vilja vera
við, at konufólk í Føroyum
verða kúgað. Eg ivist ikki
eina løtu í, at tá ið konu-
fólkini veruliga koma fram
- tá ið tær tíma og hava
áhuga - gera tær eitt gott
arbeiði, sigur Rúna Sivert-
sen.
Kroyst at fáa sær
Rúna setir spurningin, um
tað kann hugsast, at ung
fólk í dag kenna seg kroyst
at fáa sær útbúgving, tí onki
annað verður góðtikið.
Mælir tú ungfólki frá at
fáa sær útbúgving?
- Als ikki. Eg royni at
prædika yvir fyri mínum
børnum, hvussu tydningar-
mikið tað er at fáa sær
útbúgving, í minsta lagi ein
miðnámsskúla. Hinvegin
havi eg upplivað, at ungfólk
kenna tað sum eitt press, at
tey skulu hava útbúgving.
Tað verður als ikki góðtikið,
at tey halda tað vera nóg
gott at standa á flakavirki.
Har kunnu tey eisini fáa sín
sosiala tørv nøktadan.
Er tað ikki ein royndur
lutur, at ein er nógv verri
fyri í dag uttan eina útbúgv-
ing?
- Jú, men man má eisini
duga at síggja tað soleiðis,
at um tað er onkur, sum
helst vil sleppa undan, so
er tað eisini í lagi. Tað er
umráðandi, at samfelagið
hevur fólk, sum eru nøgd
við at arbeiða fyri eina van-
liga timaløn. Samfelagið
hevur so sanniliga eisini
brúk fyri fólki uttan útbúgv-
ing. Tað fer altíð at vera
soleiðis, at tað vera tey
timaløntu, sum i størstan
mun bera samfelagnum
uppi, sigur Rúna Sivertsen
at enda í viðtali.