leygardagur 10. oktober 1998síða 23

Nr. 192 — 10. OKTOBER 1998 tíðindablaðið 23 Nýggju menninir bíða og vóna Fótbóltur: Møguleikarnir eru stórri at fáa møguleikan móti Skotlandi, enn teir eru at sleppa framat í kvøld Jákup á Borg er longu vorð- in sjálvsagdur partur av landsliðsferðalagnum. Hann fær neyvan møguleik- an frá fyrsta bríksli í kveld, men tað er stórur møguleiki fyri, at hann verður settur inn í s. hálvleiki, tá hinir fara at mødast. Triggir aðrir spælarar erfu í ferðalagnum, sum ongan- tid ådur hava verid vid å landsliðsferð uttanlanda. Teir eru John Hansen og Jan Joensen úr KÍ og Jóhannes Joensen úr HB. John Han- sen hevur spælt eina ferð á landsliðnum - tað var 5. august 1992, tå Føroyar og Israel spældu 1-1 å Svang- askarði, og John Hansen var yngsti føroyski landslids- spælarin nakrantíð - og hann sat å beinkinum, tå Kekkia var á Svangaskarði. Jan Joensen var vid i 1994, tå Allan Simonsen og spæl- ararnir vóru í Eysturriki. Hetta var fyrsta uttanlanda ferdin saman vid nyggja venjaranum, og Jan Joensen minnist aftur å ta ferdina vid stórari gleði: — Vit hugnaðu okkum sera væl saman, og fótbólts- liga gekk tað sera væl hjá mær. Eg haldi, at eg hevði havt møguleikar at hildið fram, men tíverri fekk eg stutt eftir heimkomuna trupulleikar við einari tá, og so spurdist tað ikki meiri burturúr landsliðsfótbóltin- um hjá mær. Hevdi tú hesa ferð fingið ábendingar um, at tú skuldi fáa landslisboð? — Yvirhøvur ikki, og eg var heilt kløkkur, tå eg frætti, at eg skuldi ið henda tårin. Eg eri 30 år, tad kann gott vera, at eg spæli nøkur år afturat, men tað kemur ikki so ofta fyri, at spælarar fyri fyrstu ferð fáa lands- liðsboð, tá teir eru komnir í mín aldur, men hetta er hug- aligt, sigur Jan Joensen, sum er eldri beiggi til Allan Joensen. Hann hevur verið millum teir spælararnar, sum landsliðsvenjarin fegin hevur viljað havt á lands- liðnum, men tíverri hevur hetta ikki borið til í longri tíð, tí Allan Joensen hevur verfið skaddur. Teir báðir Joensen beiggjarnir í Klaks- vík eru synir hjá John Sig- urd Joensen, sum í seksti árunum varð mettur at vera ein tann besti - um ikki tann besti - spælarin í Føroyum. Kort og skaðar Jóhannes Joensen varð ikki so kløkkur, tå hann fekk landslidsbod. Tad fekk hann, tå liðfelagin Allan Mørkøre gav avbod. — Eg eri væl betri fyri i år, enn eg havi verið áður, og orsøkin til tad er heilt einfalt, at eg havi vant nógv meiri, enn eg nakrantíð áður havi gjørt. Allan Simonsen er onkuntíð komin við onkr- ari ábending, suim tað ikki hevur verið so torfcvørt at tulka tann vegin, at boð fóru at vera eftir mær, og nú komu boðini so, staðfestir miðvingurin í HB. Hann gongur í fjórða flokki í Før- oya Læraraskúla, har Óli Johannesen er millum floksfelagarnar. Kanska er John Hansen nærri einum plássi í9 byrj- unar uppstillingini í kveld, enn hinir báðir eru, men tað er lítið sannlíkt, at nakar teirra verður millum teir fyrstu ellivu. Men teir síggja ikki burtur frá, at tað kann gerast brúk fyri teimum, sum dysturin líður, og pláss- ið á liðnum kann koma nógv nærri, tá dysturin í Skotlandi fer at standa fyri Skaðar og gul kort kunnu gera, at teir, sum í kvgld eru fyrsta val, ikki vera tøkir í komandi viku. Leikbnn verður aktuelt, um sami spælari í somu kapping fær tvey gul kort ella eitt reytt kort. Higartil í hesari EM undankappingini hava All- an Mørkøre, John Petersen, Sámal Joensen og Julian Johnsson sæð ostaflísina. John Hansen hugnar sær á landsliðsferðini saman við millum øðrum øllum klaks- víkingunum, sum hann hev- ur spælt saman við. Fyrta árið, hann var í 1.deild, var í 1991, tá KÍ vann FM, og tað eru ikki færri enn fýra av spælarunum frá tí liðnum í Litava. Hinir eru Jan Joen- sen, Jákup Mikkelsen og Todi Jónsson. — Eg havi ikki verfið so Hvild er heilivågurin til stig moti Litava Fótbóltur: Allan Simonsen, sum illneitast inn á eydkendu eystureuropeisku likasæluna, sær vandar i, at kappingin heima á landi er liðug, nú tveir landsdystir skulu spælast innanfyri fáar dagar Landslidsvenjarin var ikki blidur, tå fyrrapartsvenjing- in var av f fyrradagin. Hann hevði undan fráferðini til Litava boðað vertunum frá, at hann ætlaði at venja klokkan seks hóskveldið, og tað vísti segb ikki at vera nakar trupulleiki. Men eftir at venjingin hósmorfgunin var liðug, komu boð um, at tað fór ikki at lata seg gera at venja, tí klokkan seks er myrkt, og eingin vøllur við ljósmastrum var tøkur. Boð- ini komu alt annað enn væl við hjá føroyska venjaran- „Mm, og tað fjaldi hann ikki yvir. — Men tað nyttar ikki at ýsa seg. Eg havi verið so ofta í kommunistisku lond- unum í Eystureuropa, og eg veit ikki annað um, enn at tað eru trupulleikar av has- um slagnum. Vit mugu bara staðfesta, at sjálvt um pol- itiska skipanin er broytt, so hanga nógvar av hasum 6- nollunum uppii, staðfesti venjarin og sipaði eisini til, at gistingarhúsið hevði ilt við at fylja matarskránni, sum læknin hjá føroyska liðnum, Jens Pauli Marst- ein, hevði sent yvir higar undan frá ferðini Allan Simonsen harmast um, at hann ikki hevði fing- ið boð um, nær tað ikki bar til at venja, tí so hevði tað borið til hjá honum at broytt skránna. — Tað ber ikki til at flyta venjingartíðina fram, tí tað er so kalt, og harvið er vand- in fyri skaðum stórur. Skal vandin fyri vøddaskadum haldast niðri, so er neyðugt, at spælararnir hvíla nakrar tímar. Fáa sinnið við Fyrrapartin í gjár var eingin venjing. Tá vóru spælarar- nir inni í miðbýnum og hugdu seg um. I gjårkvøldid klokkan 20 skuldu teir venja á stadion, har dysturin verð- ur spældur í kvold klokkan 20, sum er tað sama sum klokkan 19 føroyska tíð. Fyrrapartin í dag er aftur ein løtt venjing á skránni. Allan Simonsen sær tað meiri týdningarmikið, at spælararnir hvíla nógv á hesi ferfðini, enn hann so ofta áður hevur gjørt. Eitt er, at talan er um tveir tættar dystir. Royndirnar frá tí eru, at tað knýpir við orkuni í seinna dystinum. Tað såsi td. tá Slovakia og Spania vóru á Svangaskarði við fýra daga millumbili um mánaðarskiftið august-sep- tember í 1996. Eitt annað er vandin, sum lúrir í, at kappingin heima á landi er lokin. — Spælararnir eiga at vera í fullgóðari venjing, men tað hevur ofta víst seg, at evnini atg savna seg um eina uppgávu minka, tá tú ert liðugur við tgað, sum tú í langa tíð hevur ofra nógva orku og nógva tíð uppá. Eg síggi ei vanda í hesum, og tí syrgja vit fyri nógvari hvíld. Allan Simonsen vísir ikki á dómi í hesum smabandi, men avrikið í Estlandi fyrst f juni visti tyduliga henda vandan. T.d. vóru bæði Jul- ian Johnsson og Todi Jóns- son akkurát lidnir vid kapp- ingarnar i Noregi og Dan- mark, og teir høvdu sera ilt við atg seta seg upp. Nú eru tað heimligu spælararnir, ið eru í hesum sama vandan- um. Sama liðið Allan Simonsen roknar kortini við, at avrikid fer at vera gott. Hann heldur, at lærdómurin frá stórtapinum í Estlandi fyri fýramánaðum síðani framvegis svíður, og hvorki hann ella spælararnir eru hugaðir í at koma í somu stóðu aftur. — Seinnapartin í dag fara vit at hyggja at dystinum millum Skotland og Litava, men vit vita longu framm- anundan, at uppgávan í ann- adkvøld verður torfør. Eitt lið, sum bæði hevur megnað javnleik móti Danmark og Skotlandi hevur avgjørt víst sína styrki, segði landsliðs- venjarin fyrrapartin í gjár. Sær sjálvum líkur vildi hann ikki siga so nógv um føroysku uppstillingina, men tað liggur í luftini, at talan verður um sama liðið, ið tapti tepurt móti Kekkia. Allan Mørkøre er ikki við hesa ferð, men Sámal Joen- sen er við aftur, og hann kemur innaftur á liðið. Og tað vil siga, at tað vera hesir ellivu, sum fara at standa rætt úti á vellinum í annað- kvold, tå tjóðsangirnir vera spældir: Jákup Mikkelsen - Pól Thorsteinsson, Hans Fróði Hansen, Oli Johanne- sen, Jens Kristian Hansen, Henning Jarnskor - Sámal Joensen, Julian Johnsson, John Petersen - Uni Arge, Todi Jónsson. jh væl fyri, sum eg eri nú, síð ani 1992. Tá vóru vit Lyngby við unglingalands liðnum, og vit vóru tríggir sum fingu ti me um lær lingasáttmá við Vál í Re -ykjav Se men vit tóku ikki av Hvat fert tú at spæla kom andi ár? — Eg havi fingið tilboð um at koma til Havnar at spæla, men eg havi ikki tik- ið nakra avs gerð enn. Ég havi hoyrt, at KÍ hevur í hyggju at keypa onkrar nýggjar spælarar, men teir eru ikki komnir við nøkrum útspæli til mín, og eg skal ikki dylja, at tað undrar, at teir tykjast meiri hugaðir at fáa nýggjar spælarar til fel- agið, heldur enn fyrst at syrgja fyri, at halda uppá teir, sum teir vilja hava at vera í felagnum jh Teir búgva á kamarið saman á gistingarhúsinum her í Vilnius, og tað er einki at taka seg aftur í, at teir eru millum stuðuls- spælararnar á føroyska liðnum. Talan er um Sám- al Joensen og John Pet- ersen, sum saman við Juli- an Johnsson skulu manna føroyska miðvgllin í kvold. John Petersen hev- ur verið fastur fúsur á liðnum síðani 1996, og Sámal Joensen er vorðin stuðulsspælari í ár. Tá vit settu teimum stevnu vóru teir báðir samdir í, at tað verður tor- ført í kvøld, men teir síggja ikki stríðið sum nakað, ið er tapt framm- anundan: — - — Tað veldst so ógvuliga nógv um, hvussu tað tørn- ar út. Men hava vit ein góðan dag, og teir hava ein minni g dag, so er ikki óhugsandi, at vit kunnu Vinna. men só skal Meistaradeildarliðini hjá Fleyr og Fram hava spælt tveir venjingardystir móti hvørjum ødrum hesa vik- una. Tyskvøldid møttust lið- ini i Gundadalshøllini, og her vann Fleyr ein ruddi- ligan 3-0 sigur. Settini endadu 15-10, 15-3 og eitt sindur av hepni til, og hví skulu vit ikki fáa tað hesu ferð. Vit hava ikki verið hepnir móti Bosnia og Kekkia, so nú eiga vit tørn, staðfesta teir báðir. Leikluturin hjá teimum báðum hevur verið rættu- liga ymiskur frá dysti og til dyst, og tað hevur nakað við tað at gera, hvussu mótstð- uliðini spæla. — Í Bosnia var eg næstan uppdekkari, meðan tað í ødrum dystum hevur borið betri til at komið longri fram á vøllin, staðfestir Sámal Joensen, sum var skaddur móti Kekkia. Hóast hann ofta skorar, tá GÍ spælir, so hevur hann framvegis til góðar at skora á landsliðn- um. Næst við var hann, tá hann á útivglli móti Kekkia 20. august í fjør fyri fyrstu ferð varð skiftur inn. - - Móti Kekkia lá eg 6gv- uliga frammarlaga. Tað hevði nakað við tað at gera, at maðurin, sum eg spældi Gongur alt við verður úrslitið gott Fótbóltur: Miðvallarstuðlarnir eru ikki bangnir fyri at avhølvingin í Estlandi fer at verða endurtikin í kveld yvirfyri lá sera aftarlaga, og tað dámdi mær væl. | Niðri i Bosnia var | ætlanin, at eg skuldi hava leiklutin sum hangandi | álopsmaður aftanfyri Una | Arge, men tað manglaði | ein maður at tetta í vinstru | síðu, har Henning Jarn- | skor gjørdist rættuliga | einsamallur, og so brúkti | eg nógva tíð og orku har. | Vit hava taktikkfund | frammanundan, og tað | verður tosað við okkum | um, hvør okkara uppgåva | er, men tað snýr seg eisini nógv um, hvussu dysturin myndast. Og tá er tað | sumt, sum vit ikki eru harrar yvir. T.d. kann ein | verða skaddur, ella ein kann fáa reyða kortið, og so er neyðugt við broyt- | ingum. Men nú fáa vit at síggja. Viljanum og sjálvsálitinum bílar. í hvussu so er einki, stað- festir John Petersen. jh Fleyr vann tvær ferðir á Fram 15-6. Hjá Fram vóru lands- liðsspælararnir Sigmund av Teigum og Ragnar Petersen ikki við. Hóskvgldið møttust liðini aftur í Eysturskúlanum, sum er heimavøllurin hjá Fram. Sigmund av Teigum var ikki afturkomin úr Dan- mark, men Ragnar Petersen var hesaferð við á Fram- liðnum. Men Fleyr vann eisini seinna dystin 3-0. Settini endaðu 15-2, 15-11 og 16-14. Dystirnir vóru liður í fyrireikingini til lands- kappingina. sum byrjar hetta vikuskiftið.