leygardagur 10. oktober 1998síða 22

22 tíðindablaðið =; Nr. 192 — 10. OKTOBER 1998 Jens Martin verður ikki gamal á beinkinum Fótbóltur: Fer at taka seg aftur, um hann ikki heilt skjótt fær møguleikan aftur at standa millum stólparnar Tad er ikki vist, at meiri enn 21ma viku langa landsferðin verður tann síðsta av hesum slagnum hjá Jens Martini Knudsen, men um tað fer at vísa seg, at metmaðurin kki fer at megna at sann- føra venjaran um, at tað hevði verið eina roynd vert t taka hann í málið aftur, sum hann ikki hevur verið síðani hann varð rikin av vøllimum í Estlandi 4. juni, so fer Jens Mars in Knudsen kki at vera við á nógvum andsliðsferðum afturat Málverjin hevur ongar etlanir um at klamsa við turdunum, og sjålvt um at hann lands- ikki heldur, u seg av góðtekur hann at Allan Simonsen tykist hava valt at hava Jákup Mikkelsen millum stólpar- nar. Fyrrapartin í gjár var einki greitt hesum viðvíkj- andi, men í føroysku leguni Í Vilnius var eingin ivi um, at tað verður Jákup Mikk- elsen, sum fyri triðju ferð upp í slag fer at fáa møgu- eikan 1 rr N UNUM, St Strevid Jens Martin Knudsen hevur verið 44 ferðir í málinum, tá landsliðið hevur verið í altjóða skrásettum stríði, men sjálvur hevur hann alt- íð talt dystirnar við, sum landsliðið hevur spælt tg.d í Oyggjaleikunum, og tað eru longu fleiri ár síðani, at hann varð heiðraður fyri 50 landsdystin — Eg havi verið við síðani 1988, og tað hevur verið sera spennandi og ein stór avbjóðing. Tey fyrstu árini var alt nýtt og spennandi, men sum árini eru farin, og upplivingarnar eru vornar fleiri, so kennist tað alt meiri strevið at fara avstað Nú eru tað dystirnir, sum eru stóra avbjóðingin og harvið drívmegin, meðan ferðingin og venjingin er alt meiri slítandi. Um málið og tað, sum er spennandi og avbjóðandi, ikki verður ak- tuelt, so fari eg at taka meg aftur. Tað skal ikki skiljast soleiðis, at eg ikki verði tøk- ur hjá venjaranum, um hann roknar við, at hann fer at ha va brúk fyri mær í málinum, men so leingi sum Jákup Mikkelsen er fyrsta valið og ikki er plágaður av skaðum ella leikbannum, so hevði eg hildið, at tað hevði verið nátúrligt, at ein yngri maður fekk møguleikan at sita á beinkinum og harvið fekk høvi til at taka altjóða royndir til sín. Um Jákup so hevði verið skaddur ella leikbannaður, so hevði eg altíð verið klárur at traðka til, sigur Jens Martin Knud- sen Málverjin hjá Leiftri er komin heim úr Íslandi, og tað er nógv, sum bendir á, at hann verður i Føroyum teir bådu næstu månadirnar. — Tad heevur verid uppå tal, at eg skal fara til okkurt lið longri suðuri i Europa, og hetta er framvegis uppá tal, men tað tykist ikki, sum nakað spyrst burturúr hes- um fyrr enn í fyrsta lagið um mánaðarskiftið novem- ber/desember. Samsstarvar við Páll Jens Martin Knudsen hevur sáttmála við Leiftur fyri alt komandi ár, men hóast teir á Olafsfirði fara undir aftur venjingina um ein lítlan mánaða, so fer Jens Martin ikki yvir aftur fyrrenn eftir ársskiftið. Fyrsta uppgávan, eftir at landsliðið verður aft- urkomið úr Skotlandi, verð- ur í Gundadali annað viku- skiftið, tá Leiftur kemur at vitja B36 Næsta uppgávan verður at hjálpa Páll Guðlaugsson, sum skal taka sær av før- oyska U-18 landsliðnum, sum síðst í hesum mánað- inum skal spæla í EM-und- ankapping í Týskalandi. Umframt vertirnar og Før- oyar luttaka eisini Estland og Noreg. Og so kann tad vera, at landslidsveteranurin, sum alla tíðina fer at venja fyri at vera klárur, um boð verða eftir honum aðra staðni frá, fer yvir um Atlantshavið. Leiftur hevur fleiri brasilu- menn í kikaranum, og tað er upp á tal, atg Páll Guð- laugsson skal yvir at kanna, um tgeir eru nóg góðir at styrkja um liðið hjá Leiftri. Møguliga skal Jnes Martin við til Suðuramerika. So tað tykist ikki, at fyrrverandi GÍ málverjin fer at sita og bína, Jens Martin Knudsen verður ikki gamal á bonkinum, sigur hann í samrødu við Sosial- in, men hann klamsar ikki við hurðunum nú okkurt bendir á, at utt- anlanda ferðirnar við lands- liðnum fara at fækkast. Eykamálverji á ársins liði Fyri einari góðari viku síð- ani endaði íslendska fót- bóltsárið við einu dysti mill- um ÍBV, sum bæði vann meistaraheitgi og steypafin- aluna, og Leiftur, sum tapti steypafinaluna. Dysturin varð vistur beinleiðis í sjón- varpinum, og aftur hesa ferð vann ÍBV. Leiftur var á odda 1-0 til nakað út í 2. hálvleik, so sást, at mót- stødulidid var betri mannað, og vestmannaeyingarnir vunnu 2-1. Aftaná var endahátíð á hotel Íslandi, har allir spæl- ararnir í bestu deildini og teir á uppflytaraliðunum saman við konunum vóru bodnir at vera við.. Tele- fonverkið, sum er høvuds- stuðul fyri landskappingini, var vertur, og sjónvarpið var á staðnum og sendi bein- leiðis. Á skránni var millum annað val og heiðran av ár- sins spælara, ársins liði, árs- ins nýggja spælara, ársins dómara og kanska onkrum ðrum eisini. Jens Martin Knudsen var triðjur í rødini, tá spælarar- nir kjósaðu besta ársins spælara.Flest stig fekk skot- in David Winnie, sum hevur spælt í verjuni hjá KR. Hóast Jens Martin var besti málverjin í valinum av besta spælara, so fekk hann ikki pláss á ársins liði, sum venjararnirvaldu. Teir valdu ársins nýggja spælara, Ól- avur Tór Gunnarsson, sum hev ur vart málið hjá niður- flytarunum IR til málverja, meðan Jens Martin Knud- sen fekk plássið á beinki- num. Tað hevur hann eisini í kvold, tá landsliðið ferf at spæla í Vilnius. Hvussu tað verður í Aberdeen miku- kveldið, veldst millum ann- að um, hvussu tað fer at gangast hjá Jákupi Mikk- elsen í kvgld. Hann hevur sitið á beinkinum mangar ferðirn tey tiggju árini, Før- oyar hava verið við í altjóða fótbólti, og tað er heilt víst, at hann eins væl og Jens Martin so nógv heldur vil standa í málinum! jh Spælarunum stendur í boði at fara til skips | Fótbóltur: Ein partur av stuðlinum, sum vinnulívið í | | Ólafsfirði letur til Leiftur, er, at geva spælarunum kjans við trolarunum Annað vikuskifti kemúr skulu vera gestir hj Saman við f. stuðlar hjá fótbóltsliðnum hjá B36. í at stuðla, at leita sær ráð hjå islendingunum. sjógvin og fiskivinnuna at gera. Fleiri er gamlir skip- ingar í 1972 fluttu fiski- markið út á 50 fjórðingar og í 1977 út á 200 fjórðingar, 50 eru tað ivaleyst føroysk- ir fiskimenn, sum kenna íslendskar starvsbrødur. Jens Martin Knudsen veit at siga okkum, at tgad er ikki óvanligt, at islending- „tað teir. sum Tár sum stuðlarnir hjá fót- báltslíðnum eiga. Summir spælarar royna seg uttan- landa, tá fótbólturin í Ís- | landi heldur frí, og so eru kjans. At fáa kjans við ein- um sovyornum trolara, meðan fótbólturin heldur vetrarfrí, er , sum verður sett høgt í slandi, tí góð inntøka kann fáast burturúr eftir heilt stuttar tíð. Kanska hetta fer at geva íblástur til onkra stuðulsavtalu millum okk- urt føroyskt felag og vinnulívið, sum hevur við sjógvin at gera! jh Kemur væl við hjá Hans Fróða Fótbóltur: Alt talar fyri, at HB miðverjin fer ikki at: | spæla í Føroyum komandi ár Tað er so rer sum tad gongst hjá fótbóltsspæl- arum. Summir sita nógv á beinkinum og kenna tað soleiðis, sum um teir ong- antíð koma longur, meðan aðrir í eini handavending vinna sær pláss millum teir fyrstu elve. Hjá Hans Fróða Hansen hevur tað í ár gingið skjótt og væl í landslidshøpi. Hann sat á beinkinum og sá liðfelagarnar 5.04 Estlandi, men a fekk møguleikan í midverjuni niðri í Bosnia, og tá stóð Þann seg so mikið væl, at tað var t, at hann aftur var millum teir fyrstu ellivu, tá Kekkia vitjadi, og einki er at taka seg aftur í, at nýklækti FM vinnarin er millum mest upplegdu valíni til liðið í kveld. Jan Dam hevur nógvar royndir, men tá havt verður í huga, hvussu væl Hans Fróði, Jens Kristian og Oli hava staðið seg tær báðu ferðirnar síðani summ-arstedgin, so kemur tað ikki upp á tal at skifta út, og tað var Jan Dam eisini samdur við okkum = blaðnum í gjár. Tað hevur den tosaå nakað um, at Hans Fróði Hansen skal av landinum at royna seg, tå fótbóltsárið er liðugt, og tað er heilt nógv, sum bendir á, at hann hr andi år hvørki fer at vid HB ella nókrum gå føroyskum felagi. — Eg havi fingið at vita frå Leiftri, at teir. eru áhug- aðir at tosa við meg um sátt- venjin 7 teimum, tå vikuskifti koma at vitj B36. Men eg dugi ikki siga, hvar eg fari at spæla. vikuni aftaná, at Late hevur verfið her, fari ég ti Skotlands og Onglands roðyndarvenja, og eg hav ongantíð fjalt yvir, at tað ein úr hjá mær at f. andi um, hvat teir bar niðr halda um míni avrík, sí Hans Fróði Hansen, ið sa landsliðsferðina sum eit kærkomið høvi at garstødid, nú ha skal ul Brétlands at vísa hvgr dugur er í honum fótbóltsepælari. jh