týsdagur 13. oktober 1998síða 15

N;. 193 — 13. OKTOBER 1998 ítróttar soslalut 15 Allan Simonsen heyði allar orsøkir at verða fegin um úrslitið áv dystinum í Vilnius leygarkvøldid og tað var júst tað hann var. Og sera fegin enníá Venjarin: ir spæ vit Fótbóltur: Allan Simonsen duldi ikki, at hann var ovur- fegin fyri málleysa javnleikin Alla gode gange tre, plaga danir at taka til. Og fyri før- oyska danskaran tørnadi hetta akkurát soleiðis út í Vilnius leygarkvgldið. Eftir tvey tgepur 1-0 tap á útivelli og heimavelli móti ávika- víst Bosnia og Kekkia, eydnaðist tað at fáa stig í Litava. Tá tað leið fram móti end- anum, fór Allan Simonsen av beinkinum og fram móti fjórða dómaranum fyri at minna hann á, at nú var van- liga leiktíðin farin. Og tað var ikki so undarligt, at før- oyski venjarin kendi seg til- skundaðan at minna á, at endin var nær. Tá landsliðið í julí í fjór spældi venjingar- dyst í Íslandi, var tað mál leyst, tá seinna umfarið var 50 minuttir gamalt, men so skoraðu íslendsku vertirnir og vunnu 1-0. Hesa ferð var talan um undankappingardyst, og tað stóð meiri enn heiður og æra upp á spæl — bæði hjá spælarunum og hjá venjar- anum. Eftir at føroyski venjarin heyði verið frammi hjá 4. dómaranum, sum nógv av tíðini sat undir ein- um stórum regnskjóli, tí regnið oysti niður, fór hesin at putlast við at finna skiltið, ið skuldi vísa, hvussu nógv tíð var løgd afturat. Skiltið vísti tveir minuttir, men tað gekk bara ein hálvur min- uttur, so ljóðaði síðsta bríkslið, og føroysku spæl- ararnar sóu út, sum um teir høvdu vunnið, meðan tað væl sást á litavisku vertun- teir vóru so vón- um, at brotnir, at tað tóktist sum um teir høvdu tapt. Venjarin hjá teimum, Kestutis Latosa, duldi á tíð- indafundinum aftaná ikki fyri, at hann var sera vón- brotin, og fáu áskoðararnir, sum eftir málleysa javnleik- in móti Skotlandi høvdu lovprísað sínum spælarum og billað sær inn, at nú hevdi Litava møguleika at røkka endaspælinum í Holl- andi og Belgia í ár 2000, góvu sítt vónbrot og sína vreiði til kennar við ó- kvæmisrópum. - Eins og móti Skot- landi, so spældu vit okkum aftur í kvøld til eina rød av møguleikum, men tað nytt- ar ikki so nógy, tá tú ikki fært årtøku burturúr, segði venjarin og staðfesti, at du ak vdu rokna2 hansara lið hevur stórar trupulleikar at skora mál. Teir á heimaliðnum vóru alt annað enn nøgdir við dómaran úr Luxemburg, sum fyri fyrstu ferð nakr- antíð hevði ábyrgdina av einum a-landsdysti. Teir á heimaliðnum vildu tríggjar ferðir hava dómaran at bríksla fyri brotssparki, tá teir vóru farnir um koll inni í brotsteiginum, men dóm- arin var nóg kaldur at tiga, og ta einu ferðina bríkslaði hann fyri frísparki til før- oyingarnar og vísti gula kortið til vánaliga sjónleik- aran. Lidavrik Allan Simonsen var smil- andi og fryntligur å tidind- afundinum, og aftanå duldi -. PPP KAUA hann heldur ikki yvir, at hann var ógvuliga fegin um úrslitið: — Vitspældu móti ein- um góðum fótbóltsliðið, og eg má ásanna, at eg hevði ikki roknað við, at teir fóru at megna at halda so høga ferð í spælinum so leingi, sum teir gjørdu. Hetta hevði aftur við sær, at tað var sera torført hjá okkara monnum at fóta sær í framrættaða spælinum, og at teir vórðu so nógv strongdir, hevði aft- ur við sær, at tað var torført at finna rætta stevið í fram- rættaða spælinum. Er tað onkur spælari, sum tú heldur stóð seg betri enn hinir? Talan var fyrst og fremst um eitt framúr lidavrik, har allir ofraðu seg fyri hvønn at sum annan. Men skuldi eg nevnt onkran, so koma vit íkki uttanum, at målverjin hevði nakrar bjargingar, sum vóru heilt framúr, og var tað enn eina ferð hugaligt at síggja, at Pól Thorsteinsson megn- ar so væl at røkja tær ym- isku uppgåvurnar, sum hann fær frå dysti og til dyst, og arbeidsavrikid hjå Julian Johnsson er altso framúr Men, sum sagt, so var talan fyrst og fremst um eitt lið- avrik, er nidurstødan hjá Allani Simonsen. jh