týsdagur 13. oktober 1998síða 22
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið S0Sjaluin
Nr. 193 — 13. OKTOBER 1998
20.000 kr. árliga fyri m.a.
at útspilla foroyingar
jørdi hann tað so enn
aferð, hann mødist ikki
av at niðurgera, útspilla og
kalla sínar lLindsmenn fyri
nassireyvar, snultarar og
mangt, mangt annað ósemi-
ligt, sum er sera køvandi
fyri allan sunnan hugsunar-
hátt
Maðurin eg skrivi um
eitur Jens Pauli Heinesen
Um eg minnist rætt,
hevur hesin maður framt
hesa illgerd níggju ferðir
áður. Inngangurin til tað
fyrsta álopið var ein lýsing
um opningstíðir, ein frá-
greiðing um nær føroying-
ar, klubbalimir og fólk í
sovjetiskum fangalegum
kunnu sleppa á bukkuna
(egnu orð hjá J. P. Heine-
sen
Eftir inngangsorðini
verður komið til sjålvt evni,
sum er ein ógvuliga mein-
fýsin og eisini beinleiðis
ósonn lýsing av túsundtals
føroyingum. Skrivingin er
so ljót og ótespilig, at hon
als ikki er skikkað til endur-
tøku.
Øll tíggju ålopini hjá hes-
um kennara, sum ikki tímir
at brúka sína útbúgving,
snúgva seg um armóð, nass,
háð og spott. Og fyri m.a
slíka skriving fær hesin
maður frá tí almenna — frá
teimum, sum hann útspillir
— útgoldið 20.000,- kr. ár-
liga.
Her vil eg fegin undir-
strika, at øll hini, sum erulå
hesum nógv umrødda heið-
urslita, hava sína heiðurs-
gávu uppiborna
Men J. P. Heinesen, sum
áhaldandi brúkar so nógva
orku til at niðurgera og út-
spilla meira enn helmingin
av sínum landskvinnum og
monnum, hevur als ikki
uppiborið nakra heiðurs-
gávu.
Og tá hugsað verður um,
hvussu hesin maður fær
smér upp á breyðið, átti
hann at verið tann seinasti,
ið kendi trongd til at skriva
um nass. Men nú skilja vit
betur, hví hann eisini hug-
leiðir um at geva skarvin
yvir, leggja seg í songina
aftur, meðan hini fara til ar-
beiðis.
Lat meg enda við at seta
Jens Paula Heinesen nakrar
spurningar:
I. Hvør kann orsøkin vera
til, at allir flokkar, uttan
Sambandsflokkurin valdu
at fremja yvirtøkur uttan
gjaldsskyldu (olmussu-
yvirtøkur)?
2.Hvi skuldseta Sambands-
flokkin fyri blokkin (ol-
mussublokkin) tá ið
hann,s um einasti flokkur,
einki eigur í nevnda
blokki? Blokkurin er ein
avleiðing av teim yvir-
tókum, sum eru framdar
uttan gjaldsskyldu, t.e.
sambært $ 9. í Heimastýr-
islógini.
3.Hvussu kann ein loyva
sær at tosa um størri sjál v-
ræði, stórri sjålvbjargni,
tá tú ikki vil gjalda fyri
framdar yvirtøkur, so sum
tilskilað við $ 2 í Heima-
stýrislógini?
4.Ert tú samdur við mær
um, at fullveldisætlanin
hevði verið munin nærri,
um allar yvirtøkur vóru
framdar sambært $ 2. í
Heimastýrislógini?
Hví ynsktu allir flokkar,
uttan Sambandsflokkurin,
heldur at brúka $ 9, sum
eyðsæð kom at gera okk-
um meira fíggjarliga
bundin?
Hvar finnur tú fullveldis-
ynskini í hesum gerðum?
S.Hvør háttur heldur J. P.
Heinesen tænir okkara
fólki best, og røkkur
longst í fullveldisspurn-
inginum:
a) at skriva brot úr ókend-
um riti, ið er óprentað, og
sum lýsir allar samríkis-
borgarar at vera eitt hel-
vitis pakk, sum vit eiga
at læsa kjaftin á. (tíni orð)
- ELLA
b) at viðgera okkara sam-
felagsspurningar á ein
høviskan og sømiligan
hått eins og Høgni Hoy-
dal, id vidger målid held-
ur enn persónar?
Trygvi F. Guttesen
Jógvan vid Keldu, lógtingsmaður:
Flytið Arbeiðseftirlitið
inn í Eysturoynna
Føroyar hava brúk fyri øktum dynamikki og at peningaliga trýstið á lands-
kassan å rakstrarøkinum lætnar
T
i
að er ikki so langt síðani,
eg las eina kanning, sum
gjørd var i Danmark i sam-
bandi vid sokalladan »tri-
hyrnisekið< á Jyllandi, sum
sammett varð vid Keyp-
mannahavnargkið
Ætlanin var at meta um,
hvussu til bar at seta á stovn
fleiri fyritskur í Keyp-
mannahavnarøkinum
Altjóða floghavnin í
Kastrup og ikki minst, at
Fríhavnin í Keypmanna-
havn var farin at virka betur,
skapti hesa kanning. Tí
kundi mangt bent á, at eitt
lættari samband við restina
av heiminum gjørdi tað
eyðsýnt lættari at liggja á
Keypmannahavnargkinum
Nidurstødan í kanningini
var í stuttum henda:
— at í Keypmannahavnar-
økinum lógu lønirnar
veruliga eini 30%
hægri enn á Jútlandi
— at leigu- og grundøkis-
útreiðslurnar lógu
meira enn 30% hægri
Lesarabrøv
— at arbeiðseffekti vitetur-
in lå 30% lægri enn å
Jutlandi
— at krøvini í Keyp-
mannahavnarøkinum
vóru gðrvísi og meira
ágangandi
Hetta gjørdi, at tað loysti
seg betur at liggja á Jút-
landi.
Tað er eitt og annað, sum
bendir á tað sama í Føroy-
um.
At flutt hevði ivaleyst
loyst seg
Í seinastu viku dyrgir Ar-
beiðseftirlitið aftur eftir
meiri peningi, hóast hækk-
anin er smáar 400 túsund
krónur, t.v.s. góð 10% fyri
1999, og sigur samstundis,
at tað ikki ber til at liva við
hesum.
Peningaliga trýstið á
landskassan bert økist, so
leingi vit lata alt liggja sam-
an á einum øki.
Vísandi til omanfyri
Útbúgvingarstuðul!
Tá talan er um útbúgving-
arstuðul, sum er nógv lækk-
aður hesi seinastu 10 árini
og keypiorkan hjá temum
lesandi, so sær ikki út til at
tey líða nakra sum helst
neyð. Tað er tí at tey fáa
skattafrían lestrarstuðul og
frikort til at forvinna sær 15-
17.000 kr. skattafrítt á
hverjum ári, og tað er órætt-
víst mótvegis arbeiðsleysu
undir ALS og Almanna-
stovuni. Tað eru flestu les-
andi, sum misbrúka útbúgv-
ingarstuðulin, sum bert var
ætlaður til útbúgving og
lestrarbókmentir og ikki til
onnur endamál, hvat ið ein
kundi nevnt fleiri dómi um.
Tað er nógv fyri, at øll hesi
lesandi kring ait landið, sum
arbeiða undirlønt við síðuna
av hægri útbúgvingum,
skulu fáa betri fortreytir enn
arbeiðsleysu og tey, sum eru
undir almannaveiting og
pensjónum. Tað er nógv
fyri, at flestu av lesandi før-
oyingum skulu vera kaldir,
kyniskir, kenslu- og ábyrgd-
arleysir, egoistiskir og líka-
sælir, at medmenniskju
teirra líða samfelagsligan
órætt og hava nógv meira
at svara fyri hvgnn dag. Tað
eru allir hesir lesandi før-
oyingar, ið skapa trupul-
leikarnar úti á llum teim-
um áðurneyndu arbeiðs-
plássum kring landið, sum
ein hevur vidgjørt í lesara-
brævum seinastu árini og
hvat ein framhaldandi
kemur at gera í dagblødun-
um. Tað at allir lesandi før-
oyingar hava skapt arbeiðs-
gevarum eina bíliga
arbeiðsmegi (undirlgnt)
hevur ført við sær, at tann
dýra er blivin skeiðað út við
tí rikna familjupolitikkin-
um, ein hevur funnist hard-
liga at. Tad eru allir lesandi
føroyingar, sum koma inn
gjøgnum bakdyrnar å øllum
arbeidsplåssum, sum undir-
grava hesar og såttmåla-
bundnu lønirnar og allan
samfelags moral, hvat ein
so mangan upplivir og finst
harðliga at teimum, tå ið ein
kemur fram við teimum.
Tað skal verða sagt, at út-
búgvingarstuðul skal koma
undir skattskyldu á sama
hátt sum arbeiðsloysisstuð-
ul og almanna veiting og
pensjónir, so at lesandi før-
oyingar eisini verða við at
gjalda til samfelagið. Tað
eru tí nógv óhugnalig fyri-
brigdi, ein hevur upplivað,
hvar ið hesir lesandi før-
oyingar ongantíð greiða frá
sínum uppruna, tá ið tey
klaga onnur við at ringja
eftir løgregluni, ið einki veit
um brúksstuldur og rán, ein
sær tey fremja. Tað er
neyndu kanning úr Dan-
mark, hevði tað uttan iva
loyst seg at tikið spurning-
in upp at flyta tær fyritøkur
út í annað bíligari øki í Før-
oyum, sum liva eins væl og
betur har.
Ein fyritøka, sum í øllum
fórum hóskandi kundi verið
flutt, er Arbeiðseftirlitið.
Tað lá helst betur fyri. í
Eysturoynni. — Eisini aðrar
fyritøkur lógu betur aðra-
staðni í Føroyum.
Økja dynamikkin
Vit vita øll, at peningaligu
játtanirnar eru nú komnar á
eitt so mikið høgt stødi, at
vit liva ikki við teimum.
Eisini síggja vit í Dan-
mark, hvussu farið verður
fram fyri at finna sparingar.
Føroyar hava brúk fyri
øktum dynamikki og eini
kvikligari arbeiðsgongd, og
at færri pengar verða játt-
aðir til almenna gkið.
Soleiðis sum dugnaligi
landsstýrismaðurin í vinnu-
málum Finnbogi Arge tosar,
og nú hann politiskt hevur
kriminelt at fremja slíkt úti
á arbeiðsplássum, tá ið vinir
og kenningar koma á vitjan
í arbeiðstíð, við at bjóða
teimum ókeypis drykki- og
matvørur, sum hesi ikki
gjalda fyri, sum arbeiðs-
gevarin eigur at fáa steðg-
að. Tað hevði verið ein
frægari loysn, at arbeiðs-
gevarin slapp sær av við
lesandi føroyingar og fekk
arbeiðsleys at arbeiða ístað-
in fyri, sum hava nógv
meira at svara fyri, enn hesi
hvers foreldur eru millum
teirra vælbjargaðu her í
Havn. Tað skal eisini verða
sagt, at lesandi føroyingar,
sum arbeiða við síðuna av
hægri lesnaði, eru framlig
og frek og hava ikki loyvi
til at diskriminera viðskifta-
fólk, hvat ein dagliga upp-
livir í stríð við hesi á pri-
vatum arbeiðsplássum í
marknadarført kenda fyri-
brigdið i handilslivinum
»cost-benefit«, kundi eg
hugsad mær, at hann tekur
hetta og onnur ålvarsmål
upp.
Havn. Tað verða ikki allir
lesandi føroyingar, sum
koma at føra samfelagið
víðari og kenna åbyrgdir og
skyldur og vísa samhuga
mótvegis arbeiðsleysum,
gomlum, sjúkum, veikum,
úti í samfelagslívinum alla-
staðni kring alt landið, hvat
ein kemur aftur til.
Hans Birgir Hansen
Á