mikudagur 14. oktober 1998síða 7

Nr. 194 — 14. OKTOBER 1998 tíðindablaðið SOSlAN: us a „A A Dee AR Ep — EF Ar Poe AA AA DA RSS 0. 4-4. SRS á pære TOO: A Po Br PE roses? berpee sg VE Sr 00 OR DD: 0 iðka Ar Í orðabókini stendur brandaljóð at merkja tað, sum á skaldsligum donskum 004 503 tt ASSS VORI brede påt ”0rdn304224 á 9424 90045865 1224 44 bkktessaatadt 19250855550 1480 0$% >åides 5 Á FRSBOUSCS4 4 + a btidndes4to; + 1 R450d000003 H443200844044 TTT kA HEE 148854 … á 4 så håks006000 nevnist „vábenklang“. I hugaheimunum hjá mongum føroyingi leiðir hetta tó hugan aðrar leiðir, nevniliga til Tórshavnar jazz, fólka og bluesfestival, ið Brandur Øssursson í ár skipar fyri á 15. sinni. Og Brandur er, sum tíðin er gingin, nærum samnevndur við festivalin og brandaljóð kann eisini leiða hugan til tað megnar tak, ið Brandur hevur tikið fyri fóroyskt tónleikalív, ta orrustu hann má sigast at hava vunnið DAGFINN OLSEN MYNDIR: JENS KR. VANG Á 15. sinni lata Brandur Qssursson og Norðurlanda- húsið hurðarnar upp til Tórs- havnar jazz, fólka og blues- festival. - 2300 tónleikarar hava hesi 15 árini vitjað í Føroy- um, sigur Brandur Øssurs- son, tá vit hitta hann Yviri við Strond, í Skansastovu, har musikkskúlin heldur til. Og júst Musikkskulin er eisini eitt av hjartabørnunum hjá Brandi. - Hevdi ein kunnað saml- að alt tað besta frá hesum 15 árunum til ein festival, so hevði tað verið ein rimm- ar festivalur, sigur Brandur, sum metir, at festivalurin er komin fyri at verða. Hann hevur fingið rúm í huga- heiminum hjá føroyingum, heldur Brandur - Men áhugin, smakurin, er nógv broyttur seinnu árini. Fyrr kundu vit fylla salin við 68' tónleiki. Tað kunnu vit neyvan í dag. Alt er so nógv broytt. - Vit hava eisini í Føroyum fingið eitt tónleikalív og nógvar stak dugnaligar tón- leikarar, nakað sum er vert at lurta eftir. Ein skal íkki undirmeta tey, ið spældu fyrr, tí um tey ikki høvdu spælt, so var einki, sigur Brandur, ið eisini metir tøknina at vera so framúr í dag, at ljóðmyndin hjá ein- staka lurtaranum er broytt. Lurtarin er kritiskari nú, tí hann heima í kamarinum hevur møguleika at hava al- skins útgerð. - Eisini einstaki tónleikar- in hevur betri møguleikar og eigur sum oftast stórt fløgu- savn. Áhugin í dag er djúpri og meira málrættaður, held- ur Brandur. Musikkskålin og festivalurin - Í ti dagliga er hetta úrslit av Musikkskúlanum, men eisini festivalinum, tí fólk hava sæð, at tað ber til at venja seg. Tá Niels Henning Ørsted Pedersen kom fram hildu danir, at tad var 6gjør- ligt at spæla so og ameriku- menn fingu fyrstir eyguni upp fyri honum. Fimm år seinni vóru 10 danir, ið leiktu líka væl. Slíkt hendir tá ein sær, at tað ber til at spæla so, ein upplivir tað og prátar kanska við viðkom- andi tónleikara, sum er eitt heilt vanligt menniskja. Hoyrir ein tað á fløgu, so hevur ein avstand og trýr kanska ikki uppá, at tað ber til í veruleikanum. Soleiðis hevur festivalurin havt týdn- ing fyri føroyska tónleika- lívið. Harumframt eru før- oyskir bólkar, id ikki hava spælt t.d. dansitónleik, eisini slopnir at spæla sín tónleik á festivalinum og teir hava soleiðis havt eitt forum, met- ir Brandur Øssursson Hugskotið - Sjálvt hugskotið til festi- valin var í botn og grund einfalt. Sum umboð í Nord- jazz kom eg ymisk stød til festivalir. Tað vóru ofta smá- ir býir, har stór nøvn spældu á gistingarhåsum, skúlum og í biohgllum. Júst tá kom Norðurlandahúsið og Hotel Føroyar og Norrøna byrjaði at sigla, so alt passadi væl saman. Tad kravdi ikki tad so øgiliga ljósa høvdid at siggja tad, tå ein sat og ikki kundi lata vera vid at hugsa um at gera ein festival, sigur Brandur. - Tad lå f tidini, at hetta kundi ein gera og Norður- landahúsið sá eisini, at hetta bar til, so vit formuleraðu okkum sum ein norður- lendskan festival og tað liva vit eisini væl upp til í ár, sigur Brandur og vísir á síð- una í skránni, har tað sæst, at nógv norðurlond eru við. Plakatin Men eisini úti í heimi hevur festivalurin funnið rúm í hugaheiminum hjá fólki Tey vilja fegin hendaveg at spæla og vit hava fingið á- víst virði, heldur Brandur, sum eisini heldur tað vera áhugavert, at árliga plakatin hevur stórt listarligt virði. - Tá felagsskapurin Nom- us fyri stuttum flutti í nýgj høli, so var tað ikki soleiðis, at tey nýttu høvid at sleppa sær av við okkara plakat, sum tey høvdu hangandi. Hinvegin var hon nakað av tí fyrsta, ið tey tóku við í nýggju helini, greiður Brandur frá. Ongan hug at gevast enn - Júst nú kenni eg ikki, at ná er upp á tíðina at eg blaki frá mær. Heldur hinvegin, sigur Brandur, ið heldur tað vera stóra gleði, tá alt fellur upp á pláss eftir strævi fyri- reikingararbeiði. - Festivalurin er komin í fastar rammur, kann ein siga, men spurningurin er um tað er gott. Vit arbeiða við broyt- ingum og hugskotum alla tíðina. Júst í morgun hava vit tosað um at hava eitt so nevnt familjutelt vid happy jazzi og pylsum og liknandi, sigur Brandur. - Ofta breiðir slíkur festi- valur seg um allan býin. So langt eru vit ikki komin enn, hóast royndir onkutíð hava verið gjørdar. Vanligt er við ymsum tiltøkum, t.d. í SMS og í gongugøtuni og eisini hava javnan skeið verið á skránni, men nakað fast er tað ikki blivið til enn, sigur Brandur. Brandur stendur aftur í ár á odda fyri festivalinum og hann metir skránna at hava ymiskt væl blandað at bjóða. - Tað er líkasum hugskot- ið við einum festivali, at tað skal vera blandað. Ofta eru fólk farin at lurta eftir einum stórri navni og hava so hoyrt onnur, ið tey eru blivin hug- tikin av. Og soleiðis skal tað vera, sigur Brandur Øssurs- son, sum í kveld kl. 19:30 stendur á odda fyri Jassu num, tá festivalurin byrjar Umframt Jassarnar spæla í kveld Elise Einarsdóttir Ensemble, Jaspis við Jan Klúvert og Merzi, Heini av Skarði og Peter Falkenberg og Bjørn Eidsvág