mikudagur 14. oktober 1998síða 17

Nr. 194 — 14. OKTOBER 1998 sostalurin, box 76, 110 torshavn - tif 31 18 20 - fax 31 47 20 - tíðindablaðið 3082 ÍTRÓTTUR teldupost til ítróttin: emil (2 sosialurin.fo Á Føroyingarnir ræðast 17 Á ikki skotska hovuðspælli Fótbóltur: Todi hevur ikki gloymt møguleikan, sum hann hevði í Glasgow, og Jákup stúrir ikki fyri, at skotarnir skulu gera so nógv um seg í høvudspælinum í føroyska brotsteiginum Føroyska landsliðið vandi á vøll- inum hjá Co Rangers, sum er tætt við Aberdeen Thistle Hotel, har teir halda til, sunnudagin seinna- partin og mánadagin seinnapartin. Venjarin heldur framvegis, at nógv hvíld er sera týdningarmikil sum liður í fyrireikingunum til stríðið í kvøld, og tað hevur givið seg til kennar í, at eingin fyrraparts venjing hevur verið mánadagin og í gjár. Mánadagin vóru spælararnir fyrrapartin inni í miðbýnum og keyptu, og í gjár vóru teir útferð fyrrapartin. Í gjårkvøldid klokkan 18.30 skuldu teir venja á vøllin- um, har teir skulu spæla í kveld klokkan 20.00. Lagið er sera gott á spælarun- um. Tað kendist heilt væl á venj- ingini í fvyrrakvøldid. Sámal Jo- ensen og Pól Thorsteinsson, sum ikki vandu saman við hinum sunnudagin, høvdu ongar trupul- leikar í fyrrakvøldid, og allir åtjan koyrdu á. Ein stórur partur av venjingini var, at trý lið spældu á lítlum velli við stórum málum. Tvey lið vóru á vøllinum í senn, og tað var lagt upp til, at teir skutu nógv móti málunum hjá teimum frágera góðu málverjunum, sum eru við á ferðini. Spælararnir tóktust hava vunnið seg heilt aftur, eftir stríðið í Litava. Lagið var gott, og teir gingu uppí venjingina við lív og sál. Onkuntíð kendi venjarin seg noyddan at biðja teir ansa sær, at teir ikki skaddu hvønn annan, men allir komu frá tí í øllum góðum. Skotski venjarin Craig Brown nevnir ikki óvæntað Toda Jónsson sum mannin, ið skotska verjan skal ansa sær fyri Gylti meguleikin Tá skotski venjarin, Craig Brown, hevur verið biðin um at vísa á onkran spælara, sum hann heldur vera sera vandamiklan á føroyska liðnum, so ivadist hann ikki, men vísti á Toda Jónsson, og tað var eisini eftir álopsmanninum hjá FCK, at skotsku tíðindamenninir fregnaðust eftir, tá teir fylgdu við venjingini. Tað gjørdi tað ikki verri, tá teir fingu at vita, at annar av abbunum hjá álopsmanninum var ættaður úr Skotlandi, og onkur helt skemtandi fyri, at tað var spell, at Todi hevði spælt fyri Før- oyar, tí annars heyði einki verið í vegin fyri, at hann kundi umboðað Skotland. Men Todi Jónsson spælir fyri Føroyar, og hann vil ógvuliga feg- in skora í kveld. Tað vilja álops- spælarar altíð, men ynskið hjá Toda er serliga sterkt hesa ferð: — Nei, eg havi ikki gloymt møg- uleikan, sum eg fekk í Glasgow fyri fýra árum síðani. Kurt Mørk- øre, sum ta ferðina var á miðvgli- inum, spældi meg leysan, og eg rann undan einum verjuspælara inn í brotsteigin. Eg haldi, at skot- ið var ikki so galið, men tíverri fyri meg og okkum, so vardi Andy Goram, sum vardi skotska málið ta ferðina, sera væl við einari re- fleksbjarging. Tað havi eg ofta iðr- að meg um, men nú fáa vit og eg ein nýggjan møguleika, staðfestir Todi Jónsson, sum við átta málum er toppskjútti í teimum 55 altjóða skrásettu landsdystunum, Føroya higartil hava spælt. Todi skoraði síðst, tå Føroyar vunnu 2-1 móti Malta á Svangaskarði. Tað var 8. Lesið eisini ítróttin á internetinum www.sosialurin.fo | juni í fjør ella fyri meiri enn sekst an mánaðum síðani Hevuðspælið stóran týdning Jens Martin Knudsen, Jens Krist ian Hansen, Óli Johannesen og Henning Jarnskor vóru allir í før- oysku verjuni, tå Føroyar fyri fýra árum síðani taptu 5-1 í Glasgow og teir minnast allir aftur á upp- skriftina, sum skotar brúktu, tá teir skoraðu: — Teir oystu eina rúgvu av høg- um bóltum í brotsteigin, og serliga var tað Pat Nevin, sum syrgdi fyri innleggunum úr høgra borði. Mál- ini fingu teir, tá teir stútaðu inn leggini í kassan, ella tá teir vóru fyrstir á, eftir at stríð um bóltin eftir innlegg var enda við, at bólt urin datt niður í brotsteigin, minn ist Jens Martin Knudsen afturá Men Jákup Mikkelsen, sum hesa ferð hevur latið Jens Martin Knudsen plássið á beinkinum, har Herfølge målverjin sat, tá føroy- ingar fyrru ferðina rc yyndu seg í Sk: tlandi, er ikki so bang at tað hesa ferð skal eydnast hjá skotum at fáa fleiri mál eftir høgar bóltar inn í brotsteigin — Vit hava hugt at 1. hálvleiki av málleysa dystinum, sum Litava og Skotland spældu i Vilnius, og eg haldi ikki, at skotarnir vóru in fyri, ræðandi. Vit løgdu serliga til merkis, at verjuspælararnir hjá Litava vóru betri í luftini, enn skotarnir vóru, og tað var hugaligt leygardagin at síggja, at verju- spælararnir hjá okkum ikki heydu stórvegis trupulleikar í høvud- spælinum móti Litava, sigur Jákup Mikkelsen. Spælararnir, venjarin, leiðarar- nir og hjálparfólkini eru samd við pressuni og teimum 20 ferðafólk- unum, sum vóru við í Litava og eru við í Aberdeen, har tey y halda til á ný sg Patic gistingarhusin- um tætt vid miðbýin, at tað hevur verið gott fyri seinnapartin av ferðini, at leiðin fyrst gekk til Lit- ava og síðani til Skotalnds og ikk mótsatt. At tað eydnaðist at fáa eitt stig við úr Litava hevur ikki gjørt lagið í Skotlandi verri. jh Allan: Ikki burturvið at miðja eftir javnleiki Tað hevur verið stórur gravgangur eftir venjaranum hjá føroyska landsliðnum, síðani landsliðið kom til Aberdeen sunnumorgunin. Skotsku fjølmiðlarnir og onkrir eingilskir við minnast framvegis avrikini hjá ársins spælara í Eu- ropa í 1977, og tað er einki at ivast í, at javnleikurin í Litava leygar- kveldið hevur økt um åhugan fyri dystinum og virðingina fyri før- oyska liðnum. Føroysku ferða- leiðararnir hava kent seg noyddar til at vísa fjølmidlaf6lkunum burt- ur, tá tey hava roynt at fingið sam- band við venjaran á gistingarhus- inum, men í sambandi við venj- ingarnar hava teir sjál vandi tosað við venjaran, og seinnapartin í gjár skuldi tað vera tíðindafundur. Allan Simonsen er vanur við eitt sindur av hvgrjum — ikki minst frá tíðini í Barcelona — og hann letur seg ikki renna um koll av pressuni. — Tað er hugaligt, at lagið er gott, og eg merki, at spæligleðin kanska er stórri, enn hon nakrantíð hevur verið. Vit hava onkrar smá- vegis trupulleikar við skaðum, men eg rokni avgjørt við, at allir átjan verdatøkir til dystin, og eg ætli mær ikki at gera tær stóru broytingarnar á liðnum, sum stóð seg so væl í Litava, er boðskapurin hjá venjaranum, sum har við letur skýna ígjógnum, at hann ætlar at leggja fyri við sama liðnum, sum spældi í Vilnius. Heldur tú, at spælararnir eru komnir fyri seg eftir dystin í Vil- nius og ferðingina higar? — Tað sær soleiðis út, og eg havi eina greiða fatan av, at spælararnir eru fysiskt betri fyri nú, enn teir vóru fyri góðum tveimum árum síðani, tá vit í fýra dagar spældu tveir landsdystir. Ta ferðina var tað týðuligt í 2. hálvleiki móti Spania, at stríðið móti Slovakia hevði kostað nógva orku. Sjálv- andi kann tað hugsast, at tað verð- ur neyðugt við fleiri skiftingum í kveld, men tí kvígi eg ikki so nógv fyri, tí eg haldi ikki, at bonkurin nakrantíð hevur verið breiðari og sterkari, enn hann er á hesari ferð- ini, staðfestir venjarin. Tá vit tosa um útlitini í kveld, kvígir venjarin ikki so nógv fyri einum stórum skrædli. Hann vísir á, at talan hevur verið um støduga framgongd eftir stóra lúsingin í Estlandi fyrst í juni, og Allan Sim- onsen fjalir ikki, at hann ikki held- ur møguleikan fyri at fáa eitt stig at vera langt burtur: — Undir vanligum umsigðum er Skotland styrkismett nógv hægri, enn okkara lið er, og teir eru sjálv- andi favorittar á heimavølli, ser- liga eftir at teir ikki stóðu seg so væl móti Estlandi. Sum altíð í fótbólti so veldst tað eisini hesa ferð um, hvussu dysturin fer at taka ser upp, men eg havi álit á mínum spælarum. Teir hava tapt tepurt 1-0 móti Bosnia og Kekkia, og í báðum fórum hava vit verið óhepnir. Móti Litava fingu vit fyrsta stigið í í hesari undankapp- ingini, og nú vóni eg, at vit kunnu fáa fyrsta málið og helst eisini Í, minstæ lagið eitt stig. Hvussu roknar tú við urin fer at taka seg upp? — Teir fara at leggja fyri við nógvari ferð, og tað fer at seta okkum undir eitt stórt trýst Megna vit at koma undan tí, og ferðin lækkar eitt sindur, so vóni eg, at framrættaða spælið hjá okk- um fer at hanga betri saman, enn tað gjørdi í Litava. Vit fara undir øllum umstødum at fáa målmøgu- leikar — tað gjørdu vit fyri fýra árum síðani, tá vit taptu nógv, og tað gjørdu vit leygardagin, sjálvt um vit vóru undir øgiligum trýsti — og so hevði tað verið sera huga- ligt, um vit høvdu megnað at gera mál, ynskir Allan Simonsen, sum kortini ásannar, at hann hevði „eipki havt ímóti einum málleysum at dyst- ” javnleiki afturat jh