fríggjadagur 16. oktober 1998síða 12

tíðindablaðið Sosialurin Nr. 196 — 16. OKTOBER 1998 A —— Sigmund Andreassen um uppihaldid á Reunion: Var eg ikki ein trúgvandi person- ur, so hevði eg als ikki klárað tað Sigmund Andreassen hevur upplivað eitt sindur av hvørjum meðan hann hevur verið afturhildin á oynni Reunion tað seinasta hálva árið. Millum annað sat Sigmund 48 tímar í einum fangatippi, ið einans var 6 fermetrar til stóddar JOHN JOHANNESSEN Frá 4. mars til 23. septemb- ur 1998 var føroyski skip- arin Sigmund Andreassen afturhildin av myndugleik- unum á fronsku hjálanda- oynni Reunion. Sigmund var tikin fyri at sigla gjøgn- um franskt sjógki, uttan at siga frå. Men hetta er ikki tað einasta, ið hann varð ákærður fyri. Sigmund bleiv eisini ákærður fyri at hava fiskað ólóligt. Tíðin, meðan Sigmund varð afturhildin á Reunion, var ein tung tíð fyri Sig- mund og hansara nærmastu, men nú situr Sigmund aftur fjálgt heima hjá sær sjálvum í Vági. Og tað var har, ið Sosialurin prátaði við hend- an fryntliga skiparan eitt 6- vedJurskvøld í farnu viku. - Eg må siga, at Reunion likist å mangar hættir einum einaveldi. Orsøkin til hetta er, at ein stórreiðari á oynni eigur alla ta vinnu, ið yvir- hevur er á oynni. Tískil kann hann nyta sítt pening- aliga vald til meira enn gott er, sigur Sigmund. ; - Hesin stórreiðarin eigur eisini eina stóra handils- ketu. Hendan handilsketan selur m.a. fisk, ið trolararnir hjá manninum fiska. Fisk- urin er av slagnum patag- onian toothfish, eins og tann, ið vit fiskaðu. Mun- urin ímillum okkara fisk cg tann fiskin, ið vit sóu liggja á handilshillunum var bert tann, at teirra fiskur var 15 til 20 cm langur, meðan okkara var um Í m og meira. At fiska so smáan fisk, tað er so sanniliga at oyða fiskastovnarnar. Hesin fiskur hevði als ikki verið førur fyri at bitið á okkara húkar. Tískil eru tað teir og ikki vit, ið oyða fiskastovn- -Hvuassu legði tú fyrstu ferð til merkis, at alt ikki ruggaði rætt á oynni? -Tá ið eg varð avhoyrdur av politiovastanum, tá segði hann, at um eg ikki skrivaði undir uppá, at eg var sekur, so skuldi eg vera vísur í, at eg kom at sita í fongsli í eitt hálvt ár. Hetta hendi alt áðr- enn eg hevði tosað við nakr- an sakførara ella dómara - Eg svaraði politiovasta- num aftur, at hann hevði als ongan myndugleika til at avgera, um eg kom at sita í hálvt ár ella ikki. Men hann svaraði mær bert, at tað skuldi eg ikki vera so vísur í. Eftir hetta grunaði eg, at mutur mátti á ein ella annan hátt vera við í spælinum. Tveittur í fangatippi -Tá ið skip verður tikið, so er vanligt, at skiparin verður tikin til avhoyringar bein- anvegin. Hetta hendi t6 ikki f hesum førinum. Eftir at vit vóru komnir til lands, so varð gll manningin uttan yvirmennirnir tikin. Og ikki fyrr enn 26 tímar eftir hetta, so bleiv eg tikin til avhoyr- ingar. - Eftir avhoyringarnar varð eg tveittur í eitt fanga- tippi, ið ikki var stórri enn 6 fermetrar. Inni í hesum fangatippi vóru millum 30 og 40 hitastig. Har var einki vatn og einki ves. Eg bleiv koyrdur inn hagar í berum undirklæðum, og eg skuldi sova á einum seingjaskap- ilsi, ið var av betongi. Tó lá ein skitin madrassa omaná „songini“. -Hvussu kendist tað at sita einsamallur í einum so lítlum fangatippi? - Eg eri vísur í, at fanga- vørarnir ikki væntaðu, at eg fór at sova væl um náttina, og tað hevði eg helst heldur ikki, var eg ikki ein trúgv- andi maður. Men eg sovnaði væl báðar næturnar. - Sjálvt um ein kundi hugsað sær, at tíðin í fanga- tippinum var ógvuliga eins- lig, so var tað ikki heilt so. Tíðina í fangatippinum nýtti eg til at biðja í, og tí var eg ikki einsamallur. Ment síni listarligu evni -Hvørjum fekst tú tíðina at ganga við, eftir at tú var komin út aftur úr fangatipp- inum og var komin at búgva á hotelli? - Eg eri so heppin at hava fleiri listarligar gávur, og hesar fekk eg ment nógv ta tíðina, ið eg sat á Reunion. Eg málaði, teknaði og bro- deraði. Serliga nógv gjørdi eg við broderingina. -Hvat broderaði tú? - Eg broderaði m.a. eitt motiv úr Grønlandi. Hetta motivið var ógvuliga trupult at brodera, men eg hevði góða tíð, og myndin gjørdist skjótt liðug. Annars, so broderaði eg eisini okkurt skriftstað. -Tú ert eisini kendur fyri tíni = tónlistarligu evni. Gjørdi tú nakað við tónleik- in, meðan tú vart á oynni? - Jú, eg yrkti einar tredivu sangir. Hesir sangir eru mest andaligir sangir, og ætli eg mær at fara at geva teir út á fløgu. Bæði sonur mín og versonur mín eru góðir tónleikarar, og tískil skuldi ikki verið nakar trup- ulleiki at fingið tikið eina fløgu upp. Reiðaríðið stuðlar - Fekst tú nakran fíggjarlig- an stuðul frá reiðaríðnum, meðan tú sat á Reunion? - Ja, reiðaríðið syrgdi fyri at eg og familjan kundu liva. Hetta gera teir eina tíð enn, nú eg eri afturkomin, so reiðaríðið skal ikki last- ast fyri at hava slept mær upp á fjall. Sakførarin hjá teimum fer helst eisini at arbeiða við at krevja endur- gjaldskrav, men tað orki eg ikki at hugsa um enn. Tað er nakað, ið sakførarin av- ger. Vinir fyri lívið Meðan Sigmund sat á oynni, so kom hann at kenna ein annan skipara, ið var tíkin áðrenn hann. Hesin Sigmund Andreassen og konan, Anna. Tey eru fegin um nú at vera saman aftur skiparin var úr Spania og kallaðist Manuel. - Eg og Manuel gjørdust bestu vinmenn gjøgnum tíð- ina, ið vit vóru saman á Re- union. Vit vóru jú báðir skuldsettir fyri tað sama, so vit høvdu nógv at práta um. Vinarlagið okkara millum gjørdist so tætt, at eingin av okkum fór nakrastaðni, utt- an at siga hinum frá fyrst. Og sum oftast, so vóru vit saman, har ið vit vóru. - Hvat gjórdu tú og Man- uel fyri at ávirka myndug- leikarnar til at sleppa tykk- um leysum? - Vit royndu á ymiskar hættir at ræða myndugleik- arnar. Vit tóku myndir av ávísum persónum, og eisini skrivaðu vit nummarplátur- nar hjá dómarum og sakfør- arum upp. Hetta gjørdu vit fyri at ræða teir, tí teir vóru jú mutraðir av stórreiðara- num á oynni. - Annars, so vóru Manuel og eg mestsum altíð saman. Vit spákaðu í býnum saman, runnu saman o.s.fr.. Manuel og eg hava veruliga hildið hvørjum ødrum uppi. - Meiningin var, at Man- uel skuldi giftast í februar, men hetta er sjálvandi út- sett, orsaka av, at Manuel hevur verið á Reunion. Men tá ið hann endiliga verður giftur, so ætli eg mær heilt víst í brúdleyp hjá honum. Okkara vinarlag vardi ikki bert meðan vit vóru á Re- union.Hetta er eitt vinarlag, ið kemur at halda fyri lívið. Ynskir at takka - Hvussu vart tú móttikin, tá ið tú komst heimaftur? -Móttgkan var stórfingin. Tað var nógv fólk á bryggj- uni í Klaksvík, tá ið eg sam- an við familjuni kom bein- leiðs av flogvgllinum til Klaksvíkar at vitja mammu mína Nógv fólk kom eisini heim til mammu at vitja, og eg fekk eina rúgvu av blómu- og telefonheilsa- num. - Í Vági var stødan tann sama. Eg fekk eina stór- fingna móttgku. - Um tað er í lagi, so ynski eg til endans at takka sjó- manskvinnúringunum í Runavík og í Vági fyri teirra bønir og heilsanir. Eg ynski somuleiðis at takka gllum meinigheitum, kenningum og ðrum, ið hava biðjið fyri mær. Tað er gott at vita, at tað eru so nógv fólk, ið hugsa um ein og samgleðast við mær um at vera komin heim aftur til familjuna :