hósdagur 22. oktober 1998síða 14
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið S0Salurin
Nr. 200 —
22. OKTOBER 1998
Javnaðarflokkurin hevur sett
seg uttanfyri at lúnast
Tá tjóðveldisflokkurin,
javnaðarflokkurin og fólka-
flokkur:n skipaðu landsstýri
á sinni, var eg persónliga
fegin um hetta, tí hetta var
ongantíð roynt áður, og vón
var nú fyri, at okkurt fór at
henda á sjálvstýrisleið, eftir
at sjálvstýrislandsstýrið í
sekstiárunum hevði svikið,
hvat sjálvstýri vidvikti.
Tað vísti seg eisini, at tey
seks árini hesir flokkar vóru
í samgongu, gekk framá.
Fleiri måløki vóru yvirtikin,
samstundis sum umsitingin
av gðrum málum kom á før-
oyskar hendur.
Hyggja vit hvat fer fram
í hesum flokki í dag, mugu
vit við sorg sanna, at her er
vent í holuni - serliga eftir
at Marita Petersen legði frá
sær.
Hetta landsstýrið hevur
sett sær fyri at samráðast
við danir um fullveldi. At
sambandsflokkurin skuldi
verða so hart ímóti, høvdu
fá roknað við. Tí í fleiri ár
hevur hann meylað um eina
sjálvstýrislóg. uttan at vit
hava fingið nakað at vita
um, hvat hon inniheldur. Jú
teir siga seg at kunna ganga
heilt at loysingini. Flokkur-
in hevur eisini reypað sær
av, at einki hevði verið
komið á sjálvstýrisleið uttan
við javnaðarflokkinum, og
kann tað væl eisini vera so.
Tí er tað í dag so óskiljandi,
hvat hesin flokkur vil, ella
hví hann nú hevur fingið
kaldar fótur. Flokkurin hev-
ur lagt uppskot sítt fram
fleiri ferðir, uttan at tað hev-
ur vunnið frama. Tá so
landsstýrið legði sítt upp-
skot fram um fullveldi, vildi
hann ikki góðtaka hesa
meining, og gróv »lik« sítt
um sjálvstýrislóg upp aftur
og royndi at blása nýtt lív í
tað. Urslitid kenna vit idag.
Ein skuldi trúð, at teir
stóðu opnir, so tað var lag á
manni at samansjóva teirra
uppskot við uppskot lands-
stýrisins, men hetta var av
ongum. Helst hava teir ong-
antíð havt nakað liðugt
seymað uppskot, men ein-
ans brúkt hetta til at tekkjast
veljarunum við. Teir fóru jú
á val, og góvu veljarunum
tað fatan, at flokkurin hevði
lagt seg munandi á sjálv-
stýrisbógvin, og gav hetta
eisini bonus. Stuttligt heyði
verið nú at gjørt eina nýggja
kanning av, hvat veljarar
floksins høvdu sagt í
dag!!?? Leiðari floksins
hevði helst sagt, at teir ikki
høvdu skilt spurningin. Tað
kemur mær fyri, sum at
hann heldur gll vera minni
begávað, sum ikki hava
somu meining sum hann.
Samstundis leggur hann gll
onnur undir ikki at góðtaka,
at hann hevur eina aðra
meining.
Jóannes kastar øllum fyri,
sum ikki eru samd við hon-
um, at tey ikki vilja góðtaka
at hann hevur aðra meining,
men um vit kanna eftir, er
tað helst tað øvugta. At aðr-
ar meiningar ikki verða
toldar í flokkinum, kenna
vit best frá Tvøroyrar By-
råd, har »grindin« gongur f
tvimum bólkum.
Tá síðsta veljarakanning-
in varð almannakunngjørd,
var sambandsflokkurin so at
sær komin, at hann tók hana
til eftirtektar, meðan javn-
aðarflokkurin ikki vildi
góðtaka hana. Føroyingurin
varð nidurgjørdur av for-
manninum, sum helt føroy-
ingar verða býttar, hóast
hann ikki brúkti hesi orðini,
so lá tað í teimum, tí tey
vistu ikki hvat tey høvdu
atkvøtt fyri og vóru villeidd.
Aftur her síggja vit, at tað
ikki verður tolt, um ein hev-
ur eina aðra áskoðan, enn
leiðslan í javnaðarflokkin-
um. Hetta minnir meg um,
tá val verða hildin í onkrum
einaræðislandi og leiðari
tess tapir. Tá verður valið
altíð skírt órættvíst og at
valsvik hevur verið framt.
Fyri einans einum hálv-
um ári síðani ella so, skriv-
aði løgtingsmadur floksins
fyri Norðoyggjar ógvuliga
hvassorðaðar og beinraknar
greinar í Sosialinum ímóti
dønum og framferð teirra
ímóti okkum. Brádliga helt
hendan greinskriving uppat.
Vit fingu vitjan av Poul Ny-
rup Rasmussen, alt varð so
eviga deiligt, og síðani misti
Vilhelm pening á gó:við og
hann varð ikki funnin aftur.
Helst hevur hann fingið
munnkurv frå Jóannesi og
Nyrup.
Tað er eyðsýnt, at flokk-
urin gongur í tveimum - tey
sum ynskja meira sjálvstýri
og so Jóanesar/Nyrupsar
vongur; sum ynskir tað
svarta samband. Jóannes
hevur meylað um, at tjóð-
veldismenn vilja sleppa upp
á eina trappu at proklamera
loysingina. Hvar hendan
trappan er, og hví tað skal
verða á onkrari trappu í
Havn, skilji eg ikki. Kanska
er tað trappan í Tinganesi,
sum hann hevur rent høvdid
ímóti, áðrenn Edmund
stongdi kjallaran. Tað má
verða hagani hansara
trappukompleks stavar.
At flokkurin eisini hevur
eina ringa samvitsku fyri
mistøk síni í farnu tíð, sást
best, nú grundleggjari floks-
ins hevði 100 ára fødingar-
dag. Nakrir av trúgvu floks-
feløgunum, sum høvdu havt
eina aðra áskoðan tá, enn
aðrir ráðandi í flokkinum,
vóru útblakaðir, varð bara
tagdur burtur. Ístaðin
keyptu teir abbason hans-
ara, sum býr í Vestmanna,
og fingu borið so í bandi, at
+ varð valdur inn á ting.
Mær vitandi var hesin, sum
áður var skúlafloksfelagi og
leikbróður mín, ramur loys-
ingarmaður. Áður las eg alt-
íð greinar hansara við stór-
um áhuga, um ymiskar
samfelagsspurningar. Ídag
havi eg ringt við at taka
mannin í álvara. Meira
skilagóður tyktist floksfel-
agi hansara at vera tað
kveldið, sjónvarpið tosaði
við hann, tann dagin hann
fylti 100 ár. Mangt broytist
á mannsins ævi.
Á veljarafundi í Sumba,
spurdi Ladirinaði Jóannes
Eidesgaard um tær hóttanir
Atli Dam setti fram móti
dønum, tå Poul Nyrup Ras-
mussen kravdi at DONG
skuldi nevnast vid frami-
hjårætti f avtaluni millum
føroyingar og danir, um tær
vóru tómar, har hann lovaði
at avvikla heimastýrislógina
eftir 10 árum. Tá legði hann
dent á, at hetta var meint í
ramasta álvara. Eg spyrji tí,
at um teir meintu tað tá, at
avvikla heimastýrislógina
eftir 10 árum, hví so ikki,
sum ætlani nú er eftir 15-
20 árum? Hvar er logikkur-
in?
Síðani Vilhelm fekk
skrivi- og meiningsforboð
frá Jóannesi og Poul
Nyrupi, er hann útskiftur
við annan propagandagrein-
skrivara úr Fuglafirði. Mak-
an til svartskygdan og kon-
servativan mann havi eg tí
ikki kent áður. Ikki eingang
í sambandsflokkinum finn-
ist ein slíkur, burtursæð frá
bangna vágatingmanninum.
Vit minnast greinar hansara
undan valinum. Tær vóru
fullar av ósannindum og
reingjan av veruleikanum.
Hetta heldur áfram ídag.
Maðurin sigst at vera lærari,
men sjálvur hevði eg hugs-
að meg fleiri ferðir um,
áðrenn eg lat mini børn upp
í hendurnar á einum slíkum!
Eftir valniðurlagið hjá
javnaðarflokkinum í 1994
ved ein journalistur,
sum er limur f flokkinum,
og fanst at tf arrogansu, sum
hevði sett dám sín á flokkin,
og vísti hann á hvgrjar av-
leiðingar hetta hevði í fingið.
Hyggur ein at flokkinum
ídag og leiðslu hans, spríkir
hendan arrogansan fram aft-
ur sum et fyrr.
Flokkurin er komin út á
ein skráa, takkað verði leið-
ara hansara, sum hevur sett
seg uttanfyri at lúnast, helst
tí at dreymur hansara at ger-
ast løgmaður ikki varð upp-
fyltur, og hevur hann sett
seg sjálvan í skammikrók.
Tað fer at taka langa tíð hjá
flokkinum at byggja eitt álit
uppaftur, har veljarar og
aðrir politikarar kunnu hava
álit á honum. Spurningurin
er nú tann, um hann ikki
hevur avskrivað seg sjálvan
einaferð með alla.
Øll væntaðu sær nógv av
leiðara floksins, tá hann
trein inn á politiska leikpall-
in, og væntaðu øll sær nógv
av honum. Tað er einki at
ivast í, at evnini eru til stað-
ar, og at hann kundi verið
ein góður politikari, hann
sum áður stóð so stinnur og
setti floksfeløgum sínum á
fólkatingi stólin fyri hurð-
ina, hóknaði undir trýstin-
um, men sum stødan nú er,
er hann dumpaður við ein-
um buldri.
Kai Vágfjall
Marjus Dam, arvtakar-
in hjá Alfred Hitchcock
og Agathu Christie!
Alt síðani Alfred Hitchcock og Agatha Christie løgdu
árarnar inn síðst i sjeytiårunum og fyrst í åttatiårunum
hevur alheimurin bíðað eftir arvtakaranum hjá hesum
báðum. Og í april i ár bleiv hann funnin!
Tá ið undirritaði vitjaði
enska strandarbýin Torquay
í april 1990 beyðst høvi at
itja heimið hjá Agathu
Christie, ið har var lyst savn
at vera. Ikki var tað frítt, at
dæmin av ótta hvfidi yvir
esum staðið. Við blandað-
im kenslum mátti ein bert
staðfesta, at neyvan komu
tvey aftur, ið dugdu eins væl
at teypa ótta á fólk og skapa
ræðumyndir, sum ensku
meistarnir Agatha Christie
og Alfred Hitchcock og tó.
A star is born
| apríl í år, júst átta ár aftaná
esar sveimandi tankar, er
uvtakarin hjá Christie og
Hitchcock funnin! Tað var
ord, sum at fáa sterkan
eilivág tå ný valdi tingmad-
;rin legði út í bløðunum aft-
aná liðugt løgt:ngsval. Nak-
að so myrkt og ræðandi sum
ein undirsjóvartunnil var
reseptin, ið hevði borið
Doctor Dam inn á ting.
Og so kom tað skrivliga
tilfarið vellandi; dimmir
metaforar, leikandi retor-
ikkur og sittrandi ræðsla.
Hárini gerast ul glerpípur,
tá Marjus so meistarliga
loypir ótta á ein. Í 20 ár
hevur alheimurin bíðað eftir
hesum - a star is born!
Men sum er, eru tað bert
vit, ið búleikast her á landi,
ið kunnu fáa henda spenn-
ingin við. Harmiligt er at
tingið skal missa eina stóra
persónligheit, og vágafólk
ein góðan kommunulækna,
men alheimurin má fáa lut í
hesum ræðsluskaldskapi.
Filmshandrit
Marjus må sleppa at royna
seg, filmsframleiðarar í
Hollywood mangla góðar
rædusøgur, so tað er bara at
halda seg framat og skriva
filmshandrit. Ein kann
longu nú ímynda sær ymisk
filmsheiti á enskum: »A
parasite on á foreign bud-
get<, >Darkness all over<,
>Sowing disbelief<, >Spen-
ding the danes mioney«,
»Homerule forever«, »No
changes or die!<, »Kill the
selfrespeck«, »Doctor Dam
and Mister Hyde«, »Rule
and selfrule«.
Og øll høvdu vit verið
naglabitin í kykmyndahøll-
ini, men spurningurin er,
hvussu nógvar ræðslusggur
vit klára aftrat teimum, ið
longu eru komnar frá >Gy-
sets mester nr. 3< Marjus
Dam.
Vit bíða við ótta og bivan
- og meiri spenningi.
Heri Á. Simonsen
24. október eru 50 ár, síð-
am ST varð sett á stovn.
Danmark var eitt av lond-
unum, ið var við HÍ af
siovna ST í 1948.
á gt frá sama
limalondu-
is frløgsskp-
fm fá um a Vare av
sjålvstøbugum
um og
fólkum.
; eru ikki til
Eftir hesi s hevur
Danmark skyldu til, at
skráseta okkum føroying-
ar, sum eitt fólk í ST.
Hóast vit hava fyritreyt-
irnar, ið skulu til, egið mál,
egna mentan og ségu, so
hevur Danmark í 50 år,
skákað sær undan hesi
skyldu.
Grønlendingar eru til
ber um kk at ye,
ar eru eitt
fe fólk.
Henda framferð dana
móti okkum føroyingum,
má sígast at vera tekin um
stórveldakenslur og vísir
Danir hava tó skrásett grøn- í
rsumein fólk í ST.
en |
Danmark-Føroyar og ST-dagurin
stórveldaatburð av lítla
landinum Danmark móti
minna landinum Føroyar.
ST
Eftir ST-samtyktini hava
lond sum Danmark, feb i
til at tryggja
mentunarliga-, po +
en sóla og g út
bigvingarøkinum, í
unum tey varða av.
Eisini skulu tey stuðla
di fáa sálar
og enntá loysing, um fólkið
f»hi um« ynskir tað.
éru vit Skrásett. sum
eitt fólk, heyði Danmark
Ra til hygrt ár, at givið
um, hvussu
veldi á stovn.
Hóast hetta, so røkist
einki fyri, at leiðandi poli-
tikkararnir í Danmark taka
í álvara tær skyldur, teir
eftir ST-samtyktini hava
móti okkum føroyingum.
flokki.
Mere løsrivelse -
mindre
Hesi orð hjá danska forsæt-
isráðharranum Poul Nyrup
Rasmussen eru tekin um
rimitivan valdspolitikk.
ann, ið hevur pe nk, skal
ráða yvir tí, ið! Minni
agan
av.
verið aðalmerkið hjá ein-
um framkomnum javnadar-
Orðini hjá Poul Nyrup
hava til enamáls at ræða
okkum, so vit ikki atkvøda
fyri fullveldisætlanini, og
at billa okkum inn, at vit
ikki eru u før þr at føda
ur at hóna okkum við, um
vit lata okkum hétta av
slíkari stórvelda framferð.
Alis Jacobsen
Haldarsvik