hósdagur 19. november 1998síða 11

Nr. 220 — 19. NOVEMBER 1998 in. - Mær dámar væl at koyra, men spurningurin er, nær tú troyttast av at koyra í kava og ísi um veturin. Tað er strævið, so eg fari kanska at arbeiða aftur sum snikk- ari næsta ár. Eini tvey ár afturat Fyribils hava Zacharias og Camilla avgjørt at búgva í Anchorage í eini tvey ár aft- urat, og herfyri keyptu tey eina íbúð. Um tvey ár fara tey at taka støðu til, um tey fara at flyta til Danmarkar Føroya. Zacharias dylur ikki, at fyrstu tíðina saknaði hann familju og vinir, og torført var at práta við fólk, men, sigur hann, tað gekk skjótt at koma eftir málinum. Og tá eingin annar føroyingur var í nánd, var bara at tosa enskt. Hann sigur, at fólk koma nógv saman. Tað er ikki óvanligt, at fólk fara saman út at bowla, út at eta ella á vertshús. Um summarið fiska tey ella gera túrar í tíðindablaðið náttúruni. Um veturin er alt meiri fridarligt, men tá eru møgu- leikar at fara til konsertir, sjónleik, biograf og tílíkt. Hann sigur, at mentunarlív- ið er fjølbroytt, og tey kendu orkestrini - t.d. Aero Smith - hava eisini fingið eyga á Alaska. Kveldið líður. Saman við Camillu og Zachariasi hava vit verið á eini matstovu og etið. Føroyska ferðalagið skal tíðliga næsta morgun við flogfari norður til Prudho Bay og Barrow, so vit seta kós móti Capt. Cook Hotel í hinum endanum í Anchorage. Vit siga Camillu og Jógv- an Zachariasi farvæl, og tey lata heilsa familju og kenn- ingum. Náttúran og havið eru rík í Alaska. Laksur og kongakrabbi eru partur av vinnuinntókunum hjá nógvum av íbúgvunum, serstakliga upprunafólkinum. Høvudsstadurin Anchorage liggur í sera vøkrum umhvørvi