leygardagur 14. november 1998síða 17

aða teknikkaran í studionum, men eingin var at finna. Kontórkvinnan í Medley, sum var gentan hjá Óla, og seinni gjørdist kona hansara, hevði fingið til uppgåvu at ringja runt til ymiskar teknikkarar, men eingin av teimum vanligu avloys- arunum var tøkur. Tá hon nevndi Ola var leyst og liðugt. Oli fekk møguleikan við mix- pultin, og haðani hevur hann síðani verið við til at framleitt tónleik til bæði føroyska, danska og altjóða tónleikamarknaðin. Fyrstu tíðina vóru flestu arbeiðini sum teknikkari, men so við og við breiddi tað seg eisini til umfata upp- gávur sum tónleikari, ljóðblandari og produsari. — Tað var ein spurningur um at verða á rætta staðnum til røttu tíð- ina. Ofta var tað rættiliga tilvild- årligt, at eg fekk ymsar uppgávur. Fyrstu veruliga stóru uppgávuna fekk Óli í 1989, tá hann stóð á odda fyri næstu fløguni hjá Hanne Boel, sum gjørdi hana til eina enn betri kenda, umtókta og seljandi song- kvinnu í Danmark. Eftir ta fløguna kom meira ferð á hjá Ola, hann kundi krevja meira pening tjørdust betri og meiri lokkandi. Frá at hava verið annar teknikkari í ein- yri sítt arbeiði, og tilboðini fiørdu ila arbeiða f t um studio, og ofta a Nr. 217 - 14. NOVEMBER 1998 ólagaligar tíðir, fekk hann nú sínar egnu — stóru — kundar. Tað er stórur munur á arbeiðs- uppgávunum hjá Óla nú, og tá hann byrjaði sum teknikkari og produsari heima í Føroyum. — Eg kom inn í bransjuna, tí eg elskaði at gera tónleik. Men tá tú so sleppur fram at verður tú noyddur at hugsa um úrslit, at fløgan kann selja, og tað gongur upp fíggjarliga. Tað er tann minni hugaligi parturin — tað er nógv stuttligari at gera tón- leik — men hann hoyrir til, tí tað er eisini tað, sum eg fái pengar fyri at gera. Eg skal syrgja fyri at fíggj- arætlaninar halda, og at tíðarfreist- irnar verða fylgdar. Fær vanligar bólkar at ljóða av meira Oli Poulsen hevur eitt umdømi sum ein av teimum bestu produsarunum í Danmark, og hann verður umbiðin til nógv ymisk projekt. — Sum útgangspunkt dámar mær best at arbeiða við svingandi tón- leiki — tónleik sum byggir á av einum ella ødrum slagi. Eg havi arbeitt mest við popptónleiki. Mær dámar væl rocktónleik, men kanska er tað minni brúk fyri produktión í ama máta í rocktónleiki sum popptónleiki. Eg verði ja' in puls | noyddur at nei til ymsar fløgur, og tað er ofta av persónligum orsøkum — antin tí eg ikki havi tíð, ella tí eg ikki havi hug. Grundin til at so nógvir danskir tónleikarar, bæði kendir og minni kendir, venda sær til Óla Poulsen er fyrst og fremst, at hann hevur úrslit at vísa á. — Tað hevur nakað at siga, at tú hevur verið við á nógvum fløgum, at tú hevur selt so og so nógv, og at tú hevur víst, at tú kanst lata réttu vøruna. Og tað verði eg eisini noyddur at halda við líka allatíðina. Í donskum tónleiki er Óli Poulsen kendur sum ein produsari, sum ger flottan popptónleik, og sum kann fáa meira ella minni vanligar bólkar at ljóða av nógv meira í einum studio, enn teir vanliga gera. Eitt dómi um tað er Michael Learns to Rock, sum ikki júst eru nakrir tónleikaúrmælingar, men sum duga frágera væl at skriva poppsangir. . Har var leikluturin hjå Ola frå byrjan at leggja løgini til rættis, at fáa tey at ljóða av nøkrum, og eisini at taka ein hond í við ljóðfórunum undir innspælingunum Mini samstarv við Michael Learns Te Rock M I Learns To Rock er sam- stundis tann bólkurin, sum Oli Poul- sen hevur produserad, sum hevur selt flest fløgur. Sidani fyrstu fløguna i 1991 hev- ur bólkurin selt fleiri enn fimm mill- iónir, og bara uppsamlingin Paint My Love, sum kom út í Asia og Afrika, seldi hálvatriðju millión. Og tå produsarin fær sín part av søluni, kann Oli Poulsen fegnast saman við Jascha Richter og hansara monnum um, at serliga asiatar hava tikið und- ir við danska poppbólkinum. Oli Poulsen gjørdi tvær tær fyrstu fløgurnar saman við bólkinum úr Arhus, meðan hann hevði meira avmarkaðan leiklut á tveimum teimum næstu. Tað var næsta fløg- an, Colours frá 1993, sum gav bólk- inum gjøgnumbrot í fjareystri. — Eg havi framvegis eitt gott sam- band við Michael Learns To Rock, sjálvt um eg ikki havi verið so nógv við á tveimum teimum seinastu fløgunum. Tað hevur verið ein natúrligur útviklingur, at vit hava arbeitt minni saman. Báðir partar hava havt hug til at arbeiða við ødrum fólki. Men vit hava ikki steðgað samstarvinum meira enn so, enn at eg framvegis geri tónleik saman við teimui Ikki heimaftur Hóast Óli nú fy st og fremst livir Oli Poulsen er i Danmark kendur sum ein produsari, sum ger flottan popptónleik, og sum kann fáa meira ella minni vanligar bólkar at ljóða av nog» meira í einum studio, enn teir vanliga gera. Hann er nógv umbiðin, og verður eisini noyddur at siga nei til spennandi uppgávur av donskum fløgum, fæst hann ei ini við at ljóðblanda føroyskar gåvur — Tað er sum of og sum eg havi verið per vinur við síðani ungdómsárini, s hann — Men eg sigi eisini nei til før oyskar fløgur, og orsøkirnar eru tær somu sum við teimum havi ongar ambitiónir við føroysk Oli sigur seg ikki lurta nakað < ligt eftir føroyskum tónleiki ljóðblandað. kennir hann sjálvand Før JYSKUT i nleikur hevt C liga er nogvar ung g fram. Nú hov kki nakað av ti, sun minni gott, en tað er úr USA og Kanada andi ber tað eisini til hjá føroyskum tónleikarum at sláa igjøgnum í útlandinum, men tað er Omøguligt at siga, hvat skal til Knappliga er tad bara har. Hevdi tað verið ein formil, so høvdu øll langt sidandi havt roynt hann Oli Poulsen heldur, at ein fyri- munur vid at gera fløgur i Føroyum er, at tú nýtist ikki altíð at hugsa sc nógv um at gera hana til føroyingar — Í Danmark er ein veruligur fløgumarknadur, og tí verða danskar fløgur í stóran mun gjørdar til tann marknaðin. I Føroyum er ikki nakar so stórur marknaður, og tí kanst tú gera ein fløgu, sum selur í Føroyum tí hon er fóroysk, men sum siktar mein imot einum altjóða marknaði — Men tað sum slær igjøgnum er ofta nakað, sum hevur sín egna identitet. Og tað hava onkrar før- oyskar fløgur sanniliga. Eg kann nevna fløguna hjá Lenu, og í Før- oyum hevur til dømis Frændur sín identitet, sjålvt um hann er rættiliga fóroyskur, og neyvan kann brúkast í útlondum, heldur Óli Poulsen. Sjálvt um Oli hevur verið heim anifrå i 11 ár, hevur hann ongar ætlanir um at flyta heimaftur — Eg havi framvegis hug at gera tónleik og at liva av tí, og tað kann eg ikki gera í Føroyum. Sjálvandi broytist tað dagliga sambandið við vinir og familju í Førovum, men tað ber til at halda g nband, og vinir, sum tå hevu sidani bamdémin og ungdó að eru Vinir, halda.