mikudagur 18. november 1998síða 10

10 tíðindablaðið SOSlalurin Nr. 219 — 18. NOVEMBER 1998 Heiðraður av drotningini: Heili 54 ár á sama arbeiðsplássi: So leingi eg havi heilsuna ætli eg mær ikki at gevast Friggjakvøldid fekk Henry Jac- obsen i Vågi tæn- astumedaljuna frå drotningini fyri langa og trúgva tænastu. Hann hevur nevniliga verið 54 ár á sama ar- beiðsplássi ÁKI BERTHOLDSEN Henry var 14 ár, tá ið hann byrjaði hjá A/S J. Dahl 3 Vági, ella hjá nnunum, sum tað vanliga varð nevnt uarcam y fyrstu try årini var arbeiðið ymisk fyrifallandi, at td. at lossa og at sigla runt til tær ymsu by gdirnar Suðuroynni eftir úróðrar- fiski, sum skuldi-ul Vágs at verða turkaður, og eftir fiski, sum varð turkaður í teimum ymsu byggðunum hø Tá id tíðini turkaðu tey fisk í fleiri bygdum í Suður- Vvnni r Båturin, teir høvdu til tad brúki var Leif Henry sigur, at tå var nógv arbeiðið i Vági - Allur niðari partur i bygdini, heilt av sandinum, líka úr á Marknoyri var hvítur av fiski, sum varð breiddur út á fiskaplåssini at verða turkaður ingina, sum Garðamenn eis- áttu, umframt smiðjuna Har kom hann í læru sum skipstimbrari - Og har havi eg verið íka síðani, sigur "jenry Einasta tíðarskeið, hann var burtur av bedingini. var summarið 1959 varð lántur av be iiDa tri at seta steyrar upp í Suðuroynr Trivist væl Henry sigur, at h ur rn etallga a DEJ --Fólkið ur verið 6 ligt at vera saman við, eismi yvirmenninir, so at tað hevur verið ein stuttleiki at vera til arbeiðis Henry sigur, at tað hevur verið so gott at vera á bed- ingini, at hann hevur ong- antíð hugsað um at fáa ann- að arbeiði Skiftandi tíðir Hendan langa arbeiðsdagin á bedingini hevur verið skiftandi tíðir og Henry hevur báði sæð tað ganga Tad er ikki øllum beskorið at vera heili 54 ár á sama arbeiðsplási. Men tað hevur Henry Jacobsen í Vági. Og fyri tað fekk hann tænastumedaljuna friggjakvøldid. Drotningsins umboðsmaður hesu ferðina, var Flemming Mikkelsen, sum handaði honum medaljuna upp og hann hevur sæð tað ganga niður — Tey fyrstu árini var øgi- liga nógv arbeiði. Vit høvdu triggjar sluppir uppi isenn og tað varð arbeitt nátt og dag M.a. komu nógvar sluppir niorðaneftir til Vágs á bed- ing --Tá var ikki sum nú, tá høvdu vit dampmaskinu at hála vognin upp. Vit brúktu nógv eingilskt kol til maskinuna, so tað var eitt øgiligt rokilsi, tá ið vogn- urin var í bruk: Tá var bedingin eitt stórt arbeiðspláss. Henry sigur, at teir vóru 24 mans á sjálvari bedingini, umframt teir 12- 14 menninar í smiðjuni Tilsamans vóru vit einir 36-37 mans tl arbeiðis Tann upprunaliga beding- in kom í 1914. Tann nýggi vognurin kom í 1985 og nú hava teir havt skip uppá 2.200 brt. á beding í Vági. skip í V ged per. Qi skip bygt i Vågi. Í 1966 fóru teir undir tjúgu-tonsararnar, sum teir vanliga vórðu nevndir. — Tríggir tjågutonsarar vórðu bygdir, „Edver“, „Astrid“ og „Albert Victor“, og teir eru allir til enn. Ein er í Klaksvík, ein í Miðvági og ein á Tvøroyri, so vítt hann minnist. Men teir hava eisini havt onnur stór arbeiði á bed- ingini. M.a. longdu teir eisini tveir bátar, sum teir fyrstu í Føroyum. Magnus á Gørdinum fór å land i Grønlandi i 1964 so kjólurin skrædnadi undan. —Tå ið vit so skuldu um- væla hann, varð hann longdur nakrar metrar sam- stundis. Árið eftir varð so Jógvan á Gørdinum eisini longdur í Vági og yvirdekkaður. Margretha varð eisini longd í Vági í 1965. Somuleiðis eru eisini fimm stálskip smíðað í Vági. „Royndin Fríða“ varð bygd til Nólsoyar. Aftaná bygdu teir „Jaspis“ og „Ametyst“ Síðani vóru skrokkarnir av „Miðvingi“ og „Vestfart“ førdir til Vágs, har teir vórð- u gjørðir lidugir. Og seinni varð Sverri Olavson eisini longdur og gjørdur liðugur í Vági Sunnudagur hvenn Men so seig kreppan nið- uryvir Vági, eins og hon gjørdi alla aðrastaðni eisini Og endin var eisini, at báði bedingin og smiðjan fóru av knóranum. — Tað var ein ræðilig tíð. tað var sum um tað var sunnudagur hvønn dag, sig- ur Henry. Hann fegnast tí um, at tað Arbeiðsfelagir og familja vóru komin saman at heiðra Henry Jacobsen, tá ið hann fekk tænastumedaljuna friggjakvøldid eydnadist at fåa bedingina og smidjuna å føtur aftur. — Men hevdi Gudmund Jacobsen, sum nú er stjóri á skipasmiðjuni, ikki verið so treiskur, hevði tað íkki komið so langt. Men tíbetur gekk tað, og Gudmund Jac- obsen hevur vist seg ai hava eitt einastandandi hegni til hetta, so eg vóni, at tað eisini gongur Og síðani on læt upp, hevur hon ment seg spaki- liga og nú eru aftur einir 20 mans til arbeiðis í Smiðjuni. Tveir drongir eru í læru ein í smiðjuni og ein á bed- ingini. Ikki enn Nú er Henry 69 ára gamal- ur, men enn hevur hann ongar ætlanir um at lata seg pensjonera. --Mær dámar best at vera í sving, so eg ætli mær at hanga í, so leingi heilsan er til tað. — Enn hevur tað so ikki bilað, tíbetri, so eg má bara lata væl at, sigur Henry Størsta frítíðarítrivið hjá Hebry er sangur og tón- leikur. Hann hevur verið í kirkju- kórinum „Ljómi“ í yvir 50 ár og hann hevur havt nógv upplivilsir við teimum. M.a. hevur hann verið nógvar uttanlandsferðir. Fyrsta utt- anlandsferðin var Noregs- ferðin í 1954, tá ið tað var heilt óvanligt at gera slíkar ferðir. Síðani hevur henn verið í Íslandi og í Póllandi við Ljómi Henry hevur eisini spælt í hornorkestrinum í 10 ár, men tað er tíverri dottið nið- urfyri Mynd: Áki Bertholdsen