hósdagur 17. desember 1998síða 10

10 r Á ; - Hóast honum ikki 10Var 1a0, so gongur . ] , Í hann nú dagliga í slipsi og skjúrtu — Honum dámar ikki at borgarar eru blivnir klientar hjá tí almenna — Hansara forhold til Poul Nyrup Rasmus- sen er spe ni Hann gongur inn S' fyri, at Føroyar fåa - geslurin ? on nES VIKUMA kor 1 vd eenu KTTV £ c - 8 k embe Men kongur g g ) Stz 3 ku kst € u KTIVS rr u e einsa al arhelst rgu )g nú vit eru við kongar, s eru slíkir ikki nakað, ið tjóð- veldismaðurin Høgni hevur tørv at styrkja sær um sjålvkensl- - lað er onki dulsmál, at eg jonarliga ynski før- - i » vskt t iðveldi við esnum for- VEGI V ERNU í gur hann, tá prátið kemur i yvirlivir danska kong- i fyrstu syftu føroysku * 4 »t PAN i 1 til uilveldisætianinar, U Viljin Ul »Hetta snýr seg í heila tikið ikki um einstakar persónar, flokkar, fjølmidlarnar ella bankakreppuna. Hetta er nakað sterri. Tað snýr seg um eina kenslu í félkinum« tjóðveldi við føroyskum forseta ikki er til staðar í nóg stóran mun í løgtinginum. Men minni enn tað kann eisini seta sinnini í kék, og tað er ikki sørt av ill- veðri, hesin ungi maðurin á brúnni upplivir, nå hann hevur sjósett fulveldisætlanina í tingi- num. Meðan detaljurnar vera sendar til ekspertkanningar í professionella, føroyska nevnd- arumhvørvinum, so er kom- pleksiteturin í mannamunni niðurkókaður til tað basala og lættskilliga: Høgni Hoydal = Føroyskt Fullveldið. Í kjalarvørrinum er komin ein øgilig togan millum rætt og rangt. Og her má akademikarin úr Hoyvík finna seg í, at hann millum føroyingar í hesum døg- um er bæði hetja og skurkur — alt eftir hvørji eyguni og polit- iska sannføringin er. Kenslan i fólkinum Kortini sær hann åt til at hava tað fint á sínum kontóri í Tinga- Sjálvur vil hann slettis ikki kennast við einføldu hetju-skurk myndina Fullveldi er ikki nakað, sum “Hegni Hoydal hevur funnið uppá". Tað er at undirmeta mál- ið, um tú td. heldur, at ein sjón- varpssending er atvoldin til, at ein meinluti nú er í løgtinginum fyri føroyskum fullveldi. Hetta snýr seg í heila tikið ikki um einstakar persónar, flokkar, fjøl- miðlarnar ella bankakreppuna. Hetta er nakað størri. Tað snýr seg um eina kenslu í fólkinum Og eg eri sannførdur um, at onki samfelag kann mennast, uttan politisku ætlaninar hava veruligt festi í fólkinum. Vit síggja tað við Evropeiska Samveldinum, har fólkið slettis ikki er við. Eg skal ikki spæla spámaður. Men eg haldi, tað projektið er dómt til at miseydnast, tí talan er ikki um veruligt demokrati. Har situr ein lítil — ikki fólkavald — kommissi6n og hevur størsta nesi valdið og ur kósina út í kortið saman við kapitalkreftu- num. ES-systemið hevur onki fínasta lagi, at gin var okkara trygd. Tá kreppan so brádliga rakti okkum, stóðu vit púra nak- »ngin trygd, bara nastyrisi Høgni pråtar skjótt. Eldhug- urin lysir år eygunum, og flestu setningar vera fylgdir å mål vid hondum og ørmum, sum vid einu slag av innari fridi høgga i luftina og skera boðskapin út í papp — Eg havi sagt tað fyrr: Før- oyar standa altso við einum einastandandi kjansi, at fáa styrkt tað politiska systemið Við globaliseringini og eini oljuvinnu, ið stendur beint fyri durunum, er tað av alstórum týdningi, at føroyingar fáa greiði á ognarviðurskiftum og avgerð- arrætti. Tað snýr seg um at smíða karmarnar og gera tað soleiðis, at ongin ivi er um á- byrgd og avgerðarrætt í okkara egna landi. Men, honda á hjarta: Ivast tú ongantíð eitt sekund í fullveldis- ætlanunum, og tí, tú hevur verið við til at seta ígongd? — Sjálvandi ivast tú onkuntíð. Men eg eri ikki typan, sum falli í fátt. Ég kann gerast eitt sindur harmur inn á ræðumyndirnar, ið verða málaðar. At hetta verður gjørt til tað stóra dýrið í opin- beringini. Jú, onkuntíð kann eg ivast. Men tankanum um full- veldi ivist eg onga løtu í. Min sannføring er ikki grundað á nakra relegiøsa kenslu. Eg havi sjálvur kannað eftir, hvussu tað hevur verið í londum, ið hava verið í líknandi stóðum, sum Føroyar — eitt nú Malta og Is- land — áðrenn tey fingu sjálv- stýri, og søguliga gongdin í teimum londunum vísir, at tann leiðin, at taka ábyrgd í egnum landi, er tann rætta. Treiskur Undir samgongusamráðingu- num ljóðaði, at tú stóðst ógvu- liga fast upp á tíni sjónarmið, var ikki lættur at mýkja. Er tú kanska eitt sindur tvørur? — Tað eri eg nokk. Men tað tíðindablaðið S08 2 Nú er Høgni Hoydal landsstýrismaðurin við fullveldi um hendi. Hann kom á løgting við einum søguligum braki — skjótt markeraði seg og sitt talent fyri at síggja veruleikan, ið ikki altíð er so lættur at fáa eyga á aftan fyri talanå veldst alt um í hvørjum høpi eg eri. Tá tað snýr seg um gerand- isting haldi eg næstan, at eg eri ov veikur. Í politikki er tað kortini ødrvisi. Føli, at eg havi rætt, so kann eg bliva øgiliga treiskur, og eg boyggi meg ikki uttan vidari. T6 skal leggjast aftrat, at um eg finnið út av — ella onkur sannførir meg um — at eg havi skeivt, so skal eg nokk bíta í grasið. Tað hava verið rættiligar harðar reaktiónir, og stundum eisini persónlig lesarabrøv, móti tær. Angrar tú nakrantíð, at tú fór upp í politikk? — Eg kann hava mínar letur, har eg ikki haldi tað er so ggi- Nr. 240 — 17. DESEMBER 1998 ———————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————JJ——— liga stuttligt og spennandi. Tað er eisini hetta við politikki, at tú kemur ongantíð á mál. Jú, fleiri »Eg haldi, okkara ættarlið var ikki serliga flokspolitiskt. Eg vil heldur kalla tað a-politiskt. Tað var mest ball og ballada. Politikkur var fyri tað mesta undirhald< ting tú fært frá hondini, jú fleiri trupulleikar liggja frammanfyri, og tað kann eisini tykjast møti- mikið. — Og jú. Eg kann eisini blíva keddur, tá fólk leggja eftir mín- um persóni, og eg kann hava Hugsjónarmað hug at svara aftur í sama tóna. Lat meg siga so mikið sum, at okkurt einstakt lesarabræv, sum eg veit hevur verið beinleiðis lygn, hevur irreterrað meg av h... til. Men eg havi valt ikki at svara aftur, tí í síðsta enda tænir tað ongum — tað skuldi kanska líka verið undirhaldsvirðinum í lesarabrævsteigunum. Alfaðirligur kiksari Tú skrivaði herfyri grein við heitinum “Latið okkum tosa um møguleikarnar”. Hetta ljóðar sum drigið úr tonnunum á Ny- rup — roynir tú at vera ein alfað- irligur politikari? — Tað er ið hvussu er ikki