mikudagur 23. desember 1998síða 15

——— A — Nr. 244 - 23. DESEMBER 1998 tíðindablaðið 15 fatur á fólki enn fyrr, tí nú eru so nógvir tekniskir møg- uleikar at samskifta uppá. Við kunningartøknini eru kunningarkrøvini sam- stundis vordin størri. Løg- maður verður í tid og ótíð biðin um at gera viðmerk- ingar til líkt og ólíkt í fjøl- miðlunum. - Skrivarin er í grundini millumliðið millum løg mann og fjølmidlarnar. Og tað er ymiskt, hvussu sam- skiftið millum løgmann og fjølmidlarnar er. Trupulleik- ar kunnu verða gjørdir stórri í fjølmidlunum, enn teir í veruleikanum eru. Og ym iskt, ið átti at komið fram i fjølmiðlunum, kemur ikki fram. Fjølmidlarnir taka nógva tíð, og so má skriv- arin meta um uppgávurnar hjá løgmanni, tað hann hev- ur skyldu til at gera, tað sum liggur á láni og dagliga ar- beiðið annars. Umframt dagligu uppgávurnar er ein undirliggjandi streymur av tyngjandi uppgávum alla tíðina. Skrivarin liggur ikki á boðunum, men út frá heildaruppgávunum verður mett, hvat er átrokandi. Størsta talan hjá løgmanni er løgmansrødan á ólav- søku, og tað er ein tala til tingið, sigur Maiken Poul- sen, har hvor setningur verður endavendur og um- røddur. Løgmansrødan er einasta rødan, sum hevur eina lógarásetta tíðarfreist sambært stýrisskipanarlóg- ini, tað er ein verulig »dead- line«. Góðar og ringar royndir Sum løgmansskrivari hevur Maiken Poulsen verid vid til nógv ymiskt, uttanlands- vitjanir, serlig tiltøk her heima og annað forkunnugt. Og tað er nevniliga ein vitj- an hjá løgmanni uttanlands, sum telist millum størstu upplivingarnar hjá Maiken Poulsen i løgmansskrivara- starvinum Almenna vitjanin hjå tåverandi løgmanni. Atla Dam, hjá Vígdis Finnboga- dóttir, forseta, í Íslandi í 1988 var eitt stórt upplivilsi. Vit vóru har tjóðardagin 17 juni, vóru við í skrúðgong- uni og blíðskapurin var sera, sera stórur. Vit vórðu móttikin sum um løgmaður var á jøvnum stigi sum for- setin, als eingin munur varð gjørdur. Á slíkari vitjan kemur tú í hóslag við alt sum er á hægsta stigi, und- irhald, tónleik og hvørt av sínum, sum ger vitjanina til eitt minni fyri lívið. Eisini minni góð uppliv- ilsi hoyra til løgmansskriv- arastarvið. - Tað ringasta upplivilsið í hesum starvinum var 6. okt. í 1992, tá ið Sjóvinnu- bankin fór av knóranum og alt tað, sum kom í kjalar- vørrinum á skrædlinum. Vit fingu bumbuhóttanir, upp- ringingar, grót varð kastað inn igjøgnum vindeyguni og annað. Tað var ikki so hugaligt at arbeiða í skiftis- tíðini millum glaðu 80-ini og djúpu 90-ara kreppuna. - Vit eru nú komin igjøgn- um hesa sera truplu tíðina uppá ótrúliga stutta tíð og í Hesi fimtan árini Maiken Poulsen hevur havt sína dagligu gongd í Tinganesi millum fremstu politikarar og embætisfólk eru nógvar og umfatandi broytingar farnar fram í landsfyrisitingini dag kunnu vit loyva okkum at seta størv í fyrisitingini, sum hava verið normerað, men sum ráð ikki hava verið til at sett. Og við tað at tíðin er broytt kunnu vit loyva okkum at taka onnur per- spektiv við inn í fyrisiting- ina út um tað dagliga. Tað er tað positiva við at gongd- in er vend. Hvør er størsta avbjóð- Ingin hjá tær fyri framman ? - Tá 10 vit koma inn i nýggja árið skal eg í danska uttanríkismálaráðið at ar- beiða nakrar mánaðir, hetta er ígjógnum norðurlendska tænastumannaumbýtið. Tað er ein líður í ti, at uttan- landsmál verða raðfest høgt. Vit hava fingið fleiri um- boðsráðstovur og nýggjar mannagongdir skulu skip- ast - Tá ið ein fer burtur, sær ein ymiskt við øðrum eyg- um og fær nýggjan íblástur I 1994 var eg hjá Alands Landsskapsstyrelse í slíkum umbýti. Tað er eitt land við færri íbúgvum enn í For- oyum - 25.000, men fyri- sitingin er stórri og landið er ríkari. Tað er stuttligt at síggja eitt land, sum klárar Mynd: Jens Kr. Vang c & Umvælingin av Múrinum j6latrøll — Føroya Fornminnissavn var klårt at fara undir umvælingarnar, sum skulu gerast å Múrinum í Kirkjubø, tá ið Kirkjubøar kommuna steðgaði arbeidinum í summar. Og hóast Landsstýrið kom upp í leikin og royndi at tosa partarnar til sættis, eru ikki allar súðir syftar enn Turið Kjølbro „Hatta er sum við Múrinum í Kirkjubø«, sigur gamalt orðatak og sipar sum vera man til eitthvørt, sum ong- antíð verður liðugt. Og tað letur til, at varðveitingar- spurningurin í sambandi við Múrin verður jOlatrøll í ár. Hóast Landsstýrið í vár tók eina prinsipiella avgerð um, hvussu málið við Múrinum skal loysast eru langt frá allar súðir syftar. Tíðliga í summar stóðst rættiligt stríð — Málið við Kirkjubómúr- inum er ikki eitt byggimál, men eitt umvælingar- arbeiði, og tí dugi eg ikki at síggja, hví Fornminnis- savnið skal hava byggi- loyvi, segði Signar á Brúnni við Sosialin í summar. - Uttan mun til, hver framtíðin hjá Múrinum verður, so skulu umvæl- ingarnar, ið Fornminnis- savnid skal í holt við, ger- ast áðrenn. Og vit hava staðfest, at Múrurin er eitt fornminni og ikki ein brúkslutur um, hvørjir myndugleikar hava avgerandi orðið Múr- inum viðvíkjandi, Kirkju- bøar sókn ødrumegin ella Føroya Fornminnissayn hinumegin. Orð stendur í- móti orði, serkunnleikin mótvegis áhugamálum í Kirkjubøar kommunu og loksins varð landsstýris- maðurin í mentamálum, Signar á Brúnni, blandaður uppí. Upprunaliga var ætlanin, at Føroya Forminnissavn skuldi fara undir umvæling- arnar av Múrinum tíðliga í summar. Hetta arbeiðið, sum hevur til endamáls at steðga niðurbrótingini, varð steðgað í evsta tíma, tí Kirkjubøar kommuna kravdi, at byggiloyvi skuldi søkjast. Landsstyrismadurin kom upp í leikin, royndi at tosa partarnar til sættis og finna eina semju, soleiðis at arbeiðið kundi fara í gongd, men hver helt uppá sítt. Kirkjubøar kommuna såddi iva um verkætlanina hjå Fornminnissavninum og Togtoganin millum Føroya Fornminnissavn og Kirkj- ubøar kommunu i summ- ar um, hvør hevur mynd- ugleikan yvir Mårinum er ikki ein måti at spenna bein fyri Fornminnissavni- num, segði Annfinn Brekkstein vid Sosialin i summar. — Tverturímóti. Sjálvandi virða vit, at Fornminnissavnið røkir fornminnini i Føroyum, men Múrurin hevur staðið í 800 ár og Fornminnis- savnið skal ikki rokna við, at fólkið í sóknini uttan víðari góðtekur, at tað kemur til Kirkjubear uttan at arbeiða innan galdandi lógir segði, at konstruksjónin, sum ætlanin er at seta upp á múrkrúnuna ikki fer at halda í ódnarveðri. Hesum vísti Arne Thorsteinsson, landsantikvarur, aftur. Hann segði, at konstruksjónin verður gjørd soleiðis, at hon tolir ta vindmegi, ið ein kann hugsa sær kann vera í Kirkjubø, tå ið hart leikar á. Signar á Brúnni hevur ikki dult fyri, at hann tekur undir við prinsippavgerðini, sum undanmaður hansara tók í vár og at hann hevur fult álit á serkunnleikanum hjá Fornminnissavninum. Tá ið henda avgerðin varð tikin gjørdist tað samstundis greitt, at ætlanin hjá nøkrum einstaklingum um at inni- loka Múrin og gera hann til eitt savn við gripum ikki kundi gerast veruleiki, tí landsins myndugleikar meta Múrin sum eitt forn- minni, ið skal varðveitast sum eitt slíkt. Miðskeiðis í summar segði Signar á Brúnni, at knúturin fór at verða loystur skjótt og at hann um neyð- ugt fór at skera igjøgnum, soleiðis at Fornminnissavn- ið kundi fara undir umvæl- ingina. So varð kortini ikki Hvussu knúturin verður loystur og á hvønn hátt vita vit ikki enn. Men vit kenna støðuna hjá øllum pørtunum í málinum