týsdagur 29. desember 1998síða 23

28 tíðindablaðið UU Nr. 245 - 29. DESEMBER 1998 Ein ødrvisur, Roðandi desembersólin dandandi í havsbrunni kraftleys og andleys hjarta á skervum stað al es i sKVidn n haðir 4 kil ståk SK Sg Ove Få borðin. 4 NYSIroKnu duk 'o kaff konan Hjómfríða og miðlingasonurin Vrábrandur vóru inni spurdi hvat var á vast? jú tey væntaðu fín og klók fólk úr Havn Hjómfríða bað meg endiliga verða sitandi Sótu øll í finustovu målageipan ein bråsandi, Ogvisligur fossur spurdu og svaradu Hjómfríða segði lítið Vrábrandur fór á fótur innar í kamar sítt og lat hurðina aftur hesi fínu, klóku fólk úr Havn greiddu frá hvussu gott og vælsigna tað var at Vrábrandur var heima heimarætturin er gull verdur Kundi eta, sova og ganga í fólksins skúla tað var tað einasta rætta sær so fittur og heimkærur út liga verður hann einaferð ein rættur maður 1 sann hon skal bara bíða R mm LCya WH Vråbrandur búnast kanska KKI SO sKi0OM sum »ksfelagarnir men bida bara søgdu tey klóku 10 emm munn kemur ein dag á skipabunka at standa inniløgumadur fótin undir egið borð men mamman visti betur og tagdi lat bara tey klóku tosa hevdið fall niður á bringu hurðin gekk Vrábrandur fór út í tað illfysna desemberveðrið rótley sa pappírsrúgvan á borðinum fevk í allar ættir eg for etur honum ) eldstaðin í køkinum alt ov kalt 1 finustovu ein SKUM i Vråbrand g allar hansara mongu avnlikar var i høvudsstadnum men stendur hesin skúlin enn? um so hvør fordar honum at vera saman við javnlíkum sínum? kanska stuttskygni, fákunnleiki maktgreði hjartað á skeivum stað Kann Vrábrandur fáa innivist har? men hetta hildu tey klóku vera eina vánaliga loysn - utopi eg royndi bara at gloyma fjaldi pínuna og óttan likamsliga- og sålarliga nidurslitin óttin fyri framtíðini var drepandi tíverri lurtaði eg eftir teim klóku Skúlagongdin í fólksins skúla brátt liðug fyri Vrábrand og flestu javnlíkar hans ein skúli - uttan sál og hugflog tómleiki veingjaskerdur profittskúlar margir í tali smáir í vavi humanistiskir skapandi skúlar ongir fólksins skúli eftir mínum tikki fremur mannarættindabrot ger Vrábrand og allar teir mongu javnlíkar hans til einbýlisfólk Hjómfríða hvarv innar í vónloysi Vrábrandur skal hann liva her einsamallur undir vaðingini burturkrógvaður eins og allir hansara mongu avnlíkar nei dekanstíð hon vil krevja rættvísi ansæð hvat tað skal koma at kosta Nú vil hon savna stríðshuga fólk saman fylking nítt einasta ynski er t hann kann i úr hesum einseminum drepandi fangatippi inn á frælsisleiðina innar í tann heim har javnlíkarnir trívast fáa møguleika at liva men líka veit eg hetta ei kaldir heilar skilja hørð, avslepla og deyðmerkt hjørtu á sama hátt men aftur hesaferð var Hjómfríða biðin um bara at gloyma og geva tol tveita slíkar tankar í gloymskunnarhav nei hurðin var stongd lykilin burturmistur Hjómfríða varð enn meira ørkymla og í villareiða visti nú hvorki út ella inn nú stóð nógv á henni tosaði um einsemi einsemi í fólksins skúla heima alt lívið ein ræðandi tanki men tey klóku úr Havn troystaðu mammuna og søgdu at einsemi var eins og balsam fyri likam og sál Hjómfríða risti við høvdinum go segði at einsemi var ræðuligt fór at leggja tey í moldina um hetta var balsam so guð forbarmi Vit verða gomul hvat skal tá verða av Vrábrandi? onki svar tey fínu og klóku fólkini úr Havn takkaðu fyri seg friðhalgaður heimur jólasálmar í Utvarpinum men Hjómfríða hoyrdi onki bert ein rødd í henni bleiv við at spyrja Hvat er hetta fyri samfelag vil ongin hjálpa mær burtur úr hesum pinandi, drepandi einseminum! óttanum fyri morgindegnum framtíðini hjá Vråbrandi! men tey klóku sum ikki einaferð hava tosað tey hava óivað rætt ella hava tey nú tað? Hví hava tey klóku ongar loysnir? bert seta spurningar leggja bert enn tyngri byrðar á okkum ongin skúli troystaðu mammuna og søgduongin eftirskúli alt ber til hjå teim ið hava tol læra at bíða og takka ættarbondini eru jú sterk so Vrábrandur kemur onga neyð at líða samhaldsfasta samfelagið er jú sterkt bygdarfólkið vil taka sær av Vrábrandi táið tit falla frá tey lítaleysu og sterku hava viðtikið at fólksins skúli skal veita øllum innivist eins og nønan savnar ungar sínar nar ve ngirnar og soleiðis verður tað reinsa bara samvitskuna SOIEIQIS av og á einsemi? Øll kenna øll veitst tú annars onki at fortelja okkum slaturkent hugarensl tað fløvar tøgn - deydatøgn tey fínu og klóku úr Havn tóku tungu skjátturnar og leitaðu sær út í vetrarkuldan innanhalla hvarv tá desemberkuldin hugnaligt og fjálgt bert friðsæla valdaði men eftir sat mamma samankropin Vrábrandur fór til hennara og royndi at troysta ongir bústaðarmeguleikar vinnumøguleikar so slett ongir fyri Vrábrand og hansara mongu javnlíkar við hetta lag verður hann eins og allir hansara javnlíkar einbýlisfólk verða verandi alt lívið eins og tey mongu heimleysu í hevuðsstaðnum goymd av vegnum og áspýtt av sonnum eitt fátækt samfelag ikki er rúm fyri Vrábrandi og øllum hansara mongu javnlikum aftur í fortíðuna sendast av ndinum on skuid mínar royndir og fátæksligu ráð tað besta fyri Vrábrand verða saman við javnlíkum sínum í stórum hópi ongantíð ov tíðliga slík verkætlan verður framd Samanhald gevur styrki og vón læra at sleppa túsundfald aftur ein fær í ødrvisi hami Standid saman og stridist til seinasta blóðsdropa fyri sonnum javnrætti go frælsi! Jólini stóðu fyri durum takkaði fyri meg og ynskti teim gleðilig jól! des.-98 Sólmundur eee,