týsdagur 8. desember 1998síða 18

18 Reyð kort eiga at ítróttar seva leikbann beinanvegin Hondbóltur: Føroyskir hondbóltsdómarar hittust sunnukvgldið til prát um kappingina higartil. Millum annað varð ásannað, at tað hevði verið rættari, um leikbannini fyri reyð kort koma í gildi alt fyri eitt EMiL L. JACOBSEN Sunnukveldið hittust hond- bóltsdómarar á loftinum í ÍSF-húsinum til óformligt prát um kappingina og, sum vera man, dømingina hig- art; Dómararnir hava ikki fingið nakran serligan stuð- ul uttanifrå í ár, og eisini í fjølmiðlunum hava teir fingið okkurt skotið fyri bógvin frá bæði ítróttar- skrivarum og hondbólts- spælarum Millum teir níggju dóm- ararnir — venjararnir vorðu eisini bjóðaðir við til fund- in, men har var bert ein av tí slagnum umframt ein, sum bæði er venjari og dómari — sum vóru á fund- inum, varð millum annað ásannað, at føroyskir dóm- arar dóma ov ymiskt. Hetta kann bert broytast við, at dómararnir tosa saman og leggja eina felags linju, men tað er sjálvandi eitt sindur trupult, tá so fáir dómarar møta upp til ein slíkan fund sum tann sunnukvøld:3 Eitt annað mál, sum fekk rættiliga drúgva umrødu, var hvussu umfatandi eitt reytt kort skal vera, og nær leikbannið skal setast í gildi Avgjørt varð at mæla til, at frá byrjanini av endaspæl- num at rokna (6. januar 1999) skal reytt kort geva eikbann longu frá fyrsta Jysti eftir dystin, har kortið 2r givið (her verður sjálv- indi ikki roknað við teim- sm reyðu kortunum, sum verða givin fyri tríggjar ferðir tveir minuttir útvís- ing). Og um sami spælari aftur fær reytt kort seinni í kappingini, verður leik- bannið meir enn ein dystur Sum nevnt var fundurin rættiliga óformellur, men breið semja var so um, at reyðu kortini skulu fáa harðari avleiðingar. Nýggjar reglur Ikki innlærdar enn Eitt annað evni var umstød- urnar í sambandi við útskift- ingar, time-out o.a., sum gongur fyri seg úti við síðu- linjuna Í dystinum leygardagin millum mansliðini hjá StÍF og H71 tók ein stóða seg upp, har hoyvíkingar vórðu dømdir fyri feil útskifting. Fundarluttakararnir ásann- aðu, at tað ofta kann vera trupult at meta um, nær ein spælari veruliga er ólógliga inni á vellinum, og nær hann noyðist at fara inn á vøllin fyri at sleppa yvir um bonkin Time-out er ein rættiliga nýggj regla í hondbólti, og eitt dómi varð tikið fram, har spælandi venjarin hjá einum liði hevði fingið reytt kort, men framvegis stoð beint uttan fyri síðulinjuna, eitt sindur burtur frá bonk mum, og hevði time-out saman við spælarunum hjá sær. Semja var um, at hetta er óheppið og í roynd og veru ikki eigur at koma fyri Eitt uppskot var, at ein venj- ari, sum fær reytt kort, skal sendast yvir í hina síðuna av høllini, har útskiftingar- bonkurin ikki er, men eingin verulig stóða varð tikin til henda spurningin. Sum heild varð staðfest, at nógvir av spælarunum hava trupult við at venja seg við og yvirhøvur læra tær nýggju reglurnar (eitt nú við at tú kanst sentra beinan- vegin, tá hitt liðið hevur skorað, men ikki fara um miðlinjuna, fyrr enn spæl- arin á miðjuni hevur slept bóltinum), og at hetta bert kann bøtast við, at dómar- arnir konsekvent sekta brot á hesar reglur. Eitt uppskot var, at dómararnir áðrenn dystin ella undir dystinum tosaðu við liðformenninar og gjørdu teir varugar við, hvat verður sektað, og hvat dómararnir ikki vilja síggja. Eitt annað mál, sum varð tikið upp, er, at tað er ym- iskt, hvussu týðilig tekinini hjá dómarunum eru. Hetta elvir ofta til ørkymlan mill- um spælararnar og eigur at Brot á reglurnar eiga at sektast frá dystarbyrjan og skulu konsekvent sektast restina av dystinum. Eitt nú er tað ikki lógligt at halda í troyggjuni á mótspælara, men her hava spælarar ofta lyndi til at skylda upp á (Tilvildarlig mynd) verða rættað, so tað ikki er nakar ivi um, hvat dómar- arnir dóma fyri. Nortið varð eisini við trupulleikarnar, sum kunnu standast av, at børn — og fyri sovítt eisini vaksin — í heil- Nr. 233 — 8. DESEMBER 1998 Tosað varð um, at summir spælarar hava lyndi til at fara inn í verjuna bert fyri at fáa 3-meturkast uttan yvirhevur at royna at koma til málmeguleika. Ov ofta hendir tað, at dómararnir tá døma »triggjar«, hóast verjuspælarin í roynd og veru ikki ger nakað ólógligt um ganga framvið vellinum og ofta inni á vellinum eis- ini, men her er trupulleikin tann, at so at siga allar hall- irnar meir ella minni eru gjørdar soleiðis, at tað ikki kann vera gðrvísi. Ein venjari skeyt upp at seta vaktarfólk í báðum endum av høllini og visti á, at hetta verður gjørt í einari av hallunum, sum nú er. Tosað varð sum vera man eisini um døming sum heild, og sum nevnt er ein tann størsti trupulleikin, at dómararnir dóma ov ym- iskt. Hjalmar Petersen, sum er onnur helvtin av okkara frægasta dómarapari, vísti á, at tað er neyðugt at sekta brot á reglurnar beinanveg- in í dystinum og at halda fram við at sekta somu brot- ini gjøgnum allan dystin. Á henda hátt læra spælarar, hvat er loyvt og hvat ikki er loyvt — um ikki tann dystin, so til næsta dyst. Aftur her er neyðugt, at dómarar dóma eins, so brotið eisini verður sektað í næsta dyst- inum. Fyri dómararnar hevur kappingin í ár verið soleiðis, at dómarapar er sett fyri all- ar dystirnar í grundspælin- um í 1. deild hjá kvinnum og monnum umframt hjá mans- og kvinnuunglingun- um. Víst varð á, at hetta er eitt sindur óheppið og held- ur ikki hevur riggað rætti- liga, eitt nú tí okkurt dóm- araparið er fallið frá. Tað liggur heldur ikki al- tíð so væl fyri hjá øllum dómarunum, og um nú eitt (Tilvildarlig mynd) dómarapar hevur dømt sama liðið fleiri ferðir upp í slag — sum tað er komið fyri í ár — eigur eitt annað dóm- arapar at kunna taka yvir til næsta dyst. Hetta er sunt fyri allar partar. Spælarar dema sínar métstødumenn Tann allarhelst størsti trup- ulleikin av øllum í føroysk- ari hondbóltsdóming er, at tad eru ov fåir, sum halda seg til at døma, og at tad ofta eru spælarar, sum døma lið, sum teir sjálvir kappast við í landskappingini. Hetta er sum vera man sera óheppið, men fær tó ikki verið so nógv gðrvísi, sum nú er. Lítil ivi man vera um, at summir av dómar- unum bert dóma, tí teir eru noyddir, og ikki so nógv av huga. Dómaragerningurin er heldur ikki ein av teimum takksomu, og sum oftast er tað bert fyri tað ringa, at fólk minnast teir. Tað er langt millum herðaklappini, ið sum oftast drukna í at- finningunum. Soleiðis er við so mongum, og tað gkir heldur ikki um áhugan fyri at verða dómari. Tí ræður eisini um at stuðla dómarunum, hóast teir eisini mugu hava nóg breiðar herðar til at taka at- finningar á seg, tá tær eru upp á sítt pláss. Men sum oftast er lættari at finnast at enn at stuðla, og tí eru dóm- ararnir, ikki bert í hondbólti, eitt rættiliga einsamalt fólkaslag. A | * Koen