leygardagur 12. desember 1998síða 11
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 237 - 12. DESEMBER 1998
Nr. 237 - 12. DESEMBER 1998
John Johannessen
Bjørgfinnur Nielsen sýnir
okkum tímatalvuna fyri tað
seinna pensionistaskeiðið í
ár, og vísir á, at næmingar-
nir altíð eru sera virknir og
tíma væl at vera við í teim
tiltøkum, ið standa á tíma-
talvuni.
Millum annað hava pen-
sionistarnir gjørt morgun-
fimleik í fimleikarhøllini kl.
7:30 hvønn morgun. Bjørg-
finnur sigur okkum, at ein
av skeidluttakarunum er ein
89 åra gomul kona, og lut-
tekur hendan f morgunfim-
leikinum å hvørjum morgni.
Eftir morgunfimleikin er
morgunmatur á skránni, síð-
ani lestur og morgunsangur,
og eftir hetta verður byrjað
við tí, ið dagsins tímatalva
hevur á skránni. Og er hend-
an sera spennandi og fjøl-
broytt fyri pensionistarnar.
Á skránni eru m.a. vitjanir
til ymsik áhugaverd stød í
Havnini, handaligt arbeiði,
fyrilestar, drama og veitsla.
Løgmadur
Millum vitjanirnar, ið eru á
tímatalvuni, er ferð út í
Tinganes, har vitjað verður
hjá løgmanni. Bjørgfinnur
sigur okkum, at hesa vitjan
er vanligt at hava á skránni
fyri pensionistaskeiðini. Or-
søkina sigur hann vera, at
pensionistarnir ikki bert
skulu kenna Tinganes og
løgmann frá sjónvarpinum,
men eisini kunnu hava
møguleika at kenna seg aft-
ur á staðnum, so tað ikki
gerst nakað fjart, ið ein bert
upplivir í sjónvarpinum.
-Tey eldru vóru sera glað
fyri at hava møguleika at
heilsa uppá løgmann, sigur
Bjørgfinnur. Hann sigur eis-
ini, at løgmadur var sera
fyrikomandi og blíður móti
teim vitjandi, og gjørdi hetta
løtuna sera hugnaliga.
Umframt at vitja løg-
mann, varð eisini ein annar
valdsstaður í samfelagnum
vitjaður. Her er talan um
politigarðin, har tey eldru
fingu innlit í, hvussu løg-
reglan arbeiðir.
Ein onnur áhugaverð vitj-
an, var vitjanin í Restorff's
Bryggjaríi, har sjálvandi
varð hugt eftir, hvussu gl
verður framleitt.
Bjørgfinnur greiðir okk-
um frá, at vanligt er at koyra
Havnina runt við bussi ein
av døgunum. -Hetta verður
gjørt fyri at pensionistarnir
av bygd kunnu síggja allan
høvudsstadin, greiðir hann
frå. - Gomul fólk av bygd
eru ikki so ofta f Havn, og
tá tey so eru her, er tað næst-
an bert SMS, ið verður vitj-
að. Tískil hava vit valt at
skipa fyri rundvísingini í
Havn, sigur Bjørgfinnur, og
leggur afturat, at pension-
istarnir vóru ógvuliga hug-
tiknir, tá ið teir vóru inni á
Gøtu og haðani s6u út yvir
alla Havnina.
Stroyta kertur
Á pensionistaskeiðunum er
vanligt at hava okkurt hand-
aligt arbeiði. Bjørgfinnur
greiðir okkum frá, at í ár
hava fyriskipararnir valt, at
kertur skulu stoytast. Hann
sigur, at hetta ikki er so
stævi fyri tey, ið hava veik
eygu, tí talan er bert um at
dyppa kertuna niður í tað
heita voksið við jøvnum
millumbilum.
Vit vóru ein túr á verk-
staðnum og hugdu, meðan
pensionistarnir stoyttu kert-
ur. Hetta var sera hugtak-
andi fyri blaðmannin, ið
aldri sjálvur hevur roynt seg
innan hetta gkið. Tey gomlu
bóru skjótt at, og stoyptu tey
eina rúgvu av reyðum jóla-
kertum til alla familjuna.
Bert meðan vit vóru á stað-
num vakst dungin av kert-
um heilt væl.
Pensionistarnir vóru ógv-
uliga blíðir og fyrikomandi,
og spurdu teir úr hvørji
bygd blaðmaðurin kom og
hvaðani hann var ættaður.
Hesum royndi hann at
greiða frá sum frægast, hó-
ast ein ikki altíð dugir ser-
liga væl at greiða frá um
ættarbond kring landið.
Huldufólk og annað gott
Í hugnaligari stovu hittu vit
hópin av skeiðluttakarum,
ið tókust við at siga sýgur.
Vit vildu ikki órógva hesi,
men stóðu bert eina løtu og
lurtaðu, áðrenn vit stilisliga
fóru avstað aftur. Men her
var áhugavert at vera. Greitt
varð frå um huldufólk o.a.
frá gamlari tíð, meðan kaff-
iið kólnaði í koppunum. -
fr
SK 05 al U|
vin
Å pensionistaskeidnum á á Háskúlanum hesaferð vóru 32 luttakarar - av teimum eru bert finu menn
Mynd: Álvur Haraldsen
Spelknir pensionistar
á háskúlaskeiði
- Sinn teirra eru avgjørt ung enn, tað eru bert kropparnir, ið ikki altíð klára so
væl at fylgja við. Hesi orðini eigur Bjørgfinnur Nielsen, ið er ein av lærarunum,
ið skipar fyri pensionistaskeiðunum á Føroya Fólkaháskúla. Hann hevur leingi
verið lærari á Háskúlanum, og minnist hann bert góðar løtur frá hesum skeiðum
Sanniliga eitt áhugavert
stað at sitid, um tíð var til
tess.
Sosialir meguleikar
-Tá ein er vorðin eins gamal
og skeiðluttakararnir á pen-
sionistaskeiðunum, hevur
ein sum oftast okkurt brek
at dragast við. Men fyri at
pensionistarnir skulu vita,
hvørjir møguleikar eru í
Føroyum innan eldrarøkt og
líknandi, hava vit eisini vitj-
að eitt ellisheim, heimargkt-
ina og eldraíbúðir, sigur
Skráin á konsertunum er
fjølbroytt. Trioin framfør-
ir m.a, >Blíðan bróti ikki
aldur« eftir Regin Dahl og
tann kenda >Panis Ange-
licus«.
Harumframt framføra
tey nøkur jólalig original-
verk fyri júst hesa mann-
ing, eitt nú eitt offertori-
um eftir Schubert.
Begga og Árni fram-
føra nakrar sangir, t.d.
>Jólaklokkan aftur ringir«
eftir Knút Olsen.
Bjarni og Árni framføra
Bjørgfinnur og greiðir okk-
um frá, at á onkum skreiði
hevur lækni viltjað og prát-
að um ellisbrek.
-Vitjanin á ellisheiminum
hevði tó annað við sær, enn
bert tað, at pensionistarnir
vórðu kunnaðir um møgu-
leikarnar innan eldrargkt.
Tey hittu eisini kenninar, ið
tey kanska ikki høvdu hitt
tey seinastu 10 til 20 árini,
sigur Bjørgfinnur Nielsen,
ið heldur, at talan var um
eina serstakliga rørandi
løtu.
Torshavnar Kamartrio
saman vid Kanny Sambleben, vio-
lin, hevur f kirkjuni å Eidi sunnu-
dagin 13. des. kl. 16.00
eina sera vakra adagio
fyri klarinett og klaver
eftir H. J. Bearmann.
Kanny og Árni fram-
føra try vælkend stykki
fyri violin og ver har
violinin rættuliga fær høvi
at utfolda seg.
Térshavnar Kamartrio er mannad vid
Einans kvinnur
Bjørgfinnur Nielsen undrast
ikki sørt um, at tað næstan
bert hava verið kvinnur, ið
hava vitjað á gllum teimum
mongu pensionistaskeiðu-
num, ið hildin hava verið.
Hann heldur, at ein møgulig
frágreiðing er, at kvinnur
eru lívsseigari enn menn, og
tí eru betri fyri enn menn,
tá ið tey eru vorðin gomul.
Ein annan møguleika
heldur hann vera, at menn-
inir eru bangnir fyri at verða
argaðir, tá ið teir koma heim
aftur til heimbygdina, eftir
at hava verið á pensionista-
skeiði saman við einari
rúgvu av kvinnum
Á tí seinna skeiðinum í
ár, ið var liðugt seinasta
mánadag, vóru 32 luttakar-
ar. Av hesum 32 luttakaru-
num vóru bert 5 menn. Men
eitt er vist, og tað er, at hesi
hava øll havt 11 ríkar dagar
saman, ið kanska hava yngt
tey eini tíggju ár, hóast teir
hava verið strævnir.
Berghild Poul
sen, sang, Bjarna Berg, klarinett, og Árna Hansen,
klaver
Kanny Sambleben, violin, luttekur eisini á
konsertini