Sosialurinarkiv
Sosialurin 1998-12-12, síða 11
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 12. desember 1998síða 11

‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 237 - 12. DESEMBER 1998 Nr. 237 - 12. DESEMBER 1998 John Johannessen Bjørgfinnur Nielsen sýnir okkum tímatalvuna fyri tað seinna pensionistaskeiðið í ár, og vísir á, at næmingar- nir altíð eru sera virknir og tíma væl at vera við í teim tiltøkum, ið standa á tíma- talvuni. Millum annað hava pen- sionistarnir gjørt morgun- fimleik í fimleikarhøllini kl. 7:30 hvønn morgun. Bjørg- finnur sigur okkum, at ein av skeidluttakarunum er ein 89 åra gomul kona, og lut- tekur hendan f morgunfim- leikinum å hvørjum morgni. Eftir morgunfimleikin er morgunmatur á skránni, síð- ani lestur og morgunsangur, og eftir hetta verður byrjað við tí, ið dagsins tímatalva hevur á skránni. Og er hend- an sera spennandi og fjøl- broytt fyri pensionistarnar. Á skránni eru m.a. vitjanir til ymsik áhugaverd stød í Havnini, handaligt arbeiði, fyrilestar, drama og veitsla. Løgmadur Millum vitjanirnar, ið eru á tímatalvuni, er ferð út í Tinganes, har vitjað verður hjá løgmanni. Bjørgfinnur sigur okkum, at hesa vitjan er vanligt at hava á skránni fyri pensionistaskeiðini. Or- søkina sigur hann vera, at pensionistarnir ikki bert skulu kenna Tinganes og løgmann frá sjónvarpinum, men eisini kunnu hava møguleika at kenna seg aft- ur á staðnum, so tað ikki gerst nakað fjart, ið ein bert upplivir í sjónvarpinum. -Tey eldru vóru sera glað fyri at hava møguleika at heilsa uppá løgmann, sigur Bjørgfinnur. Hann sigur eis- ini, at løgmadur var sera fyrikomandi og blíður móti teim vitjandi, og gjørdi hetta løtuna sera hugnaliga. Umframt at vitja løg- mann, varð eisini ein annar valdsstaður í samfelagnum vitjaður. Her er talan um politigarðin, har tey eldru fingu innlit í, hvussu løg- reglan arbeiðir. Ein onnur áhugaverð vitj- an, var vitjanin í Restorff's Bryggjaríi, har sjálvandi varð hugt eftir, hvussu gl verður framleitt. Bjørgfinnur greiðir okk- um frá, at vanligt er at koyra Havnina runt við bussi ein av døgunum. -Hetta verður gjørt fyri at pensionistarnir av bygd kunnu síggja allan høvudsstadin, greiðir hann frå. - Gomul fólk av bygd eru ikki so ofta f Havn, og tá tey so eru her, er tað næst- an bert SMS, ið verður vitj- að. Tískil hava vit valt at skipa fyri rundvísingini í Havn, sigur Bjørgfinnur, og leggur afturat, at pension- istarnir vóru ógvuliga hug- tiknir, tá ið teir vóru inni á Gøtu og haðani s6u út yvir alla Havnina. Stroyta kertur Á pensionistaskeiðunum er vanligt at hava okkurt hand- aligt arbeiði. Bjørgfinnur greiðir okkum frá, at í ár hava fyriskipararnir valt, at kertur skulu stoytast. Hann sigur, at hetta ikki er so stævi fyri tey, ið hava veik eygu, tí talan er bert um at dyppa kertuna niður í tað heita voksið við jøvnum millumbilum. Vit vóru ein túr á verk- staðnum og hugdu, meðan pensionistarnir stoyttu kert- ur. Hetta var sera hugtak- andi fyri blaðmannin, ið aldri sjálvur hevur roynt seg innan hetta gkið. Tey gomlu bóru skjótt at, og stoyptu tey eina rúgvu av reyðum jóla- kertum til alla familjuna. Bert meðan vit vóru á stað- num vakst dungin av kert- um heilt væl. Pensionistarnir vóru ógv- uliga blíðir og fyrikomandi, og spurdu teir úr hvørji bygd blaðmaðurin kom og hvaðani hann var ættaður. Hesum royndi hann at greiða frá sum frægast, hó- ast ein ikki altíð dugir ser- liga væl at greiða frá um ættarbond kring landið. Huldufólk og annað gott Í hugnaligari stovu hittu vit hópin av skeiðluttakarum, ið tókust við at siga sýgur. Vit vildu ikki órógva hesi, men stóðu bert eina løtu og lurtaðu, áðrenn vit stilisliga fóru avstað aftur. Men her var áhugavert at vera. Greitt varð frå um huldufólk o.a. frá gamlari tíð, meðan kaff- iið kólnaði í koppunum. - fr SK 05 al U| vin Å pensionistaskeidnum á á Háskúlanum hesaferð vóru 32 luttakarar - av teimum eru bert finu menn Mynd: Álvur Haraldsen Spelknir pensionistar á háskúlaskeiði - Sinn teirra eru avgjørt ung enn, tað eru bert kropparnir, ið ikki altíð klára so væl at fylgja við. Hesi orðini eigur Bjørgfinnur Nielsen, ið er ein av lærarunum, ið skipar fyri pensionistaskeiðunum á Føroya Fólkaháskúla. Hann hevur leingi verið lærari á Háskúlanum, og minnist hann bert góðar løtur frá hesum skeiðum Sanniliga eitt áhugavert stað at sitid, um tíð var til tess. Sosialir meguleikar -Tá ein er vorðin eins gamal og skeiðluttakararnir á pen- sionistaskeiðunum, hevur ein sum oftast okkurt brek at dragast við. Men fyri at pensionistarnir skulu vita, hvørjir møguleikar eru í Føroyum innan eldrarøkt og líknandi, hava vit eisini vitj- að eitt ellisheim, heimargkt- ina og eldraíbúðir, sigur Skráin á konsertunum er fjølbroytt. Trioin framfør- ir m.a, >Blíðan bróti ikki aldur« eftir Regin Dahl og tann kenda >Panis Ange- licus«. Harumframt framføra tey nøkur jólalig original- verk fyri júst hesa mann- ing, eitt nú eitt offertori- um eftir Schubert. Begga og Árni fram- føra nakrar sangir, t.d. >Jólaklokkan aftur ringir« eftir Knút Olsen. Bjarni og Árni framføra Bjørgfinnur og greiðir okk- um frá, at á onkum skreiði hevur lækni viltjað og prát- að um ellisbrek. -Vitjanin á ellisheiminum hevði tó annað við sær, enn bert tað, at pensionistarnir vórðu kunnaðir um møgu- leikarnar innan eldrargkt. Tey hittu eisini kenninar, ið tey kanska ikki høvdu hitt tey seinastu 10 til 20 árini, sigur Bjørgfinnur Nielsen, ið heldur, at talan var um eina serstakliga rørandi løtu. Torshavnar Kamartrio saman vid Kanny Sambleben, vio- lin, hevur f kirkjuni å Eidi sunnu- dagin 13. des. kl. 16.00 eina sera vakra adagio fyri klarinett og klaver eftir H. J. Bearmann. Kanny og Árni fram- føra try vælkend stykki fyri violin og ver har violinin rættuliga fær høvi at utfolda seg. Térshavnar Kamartrio er mannad vid Einans kvinnur Bjørgfinnur Nielsen undrast ikki sørt um, at tað næstan bert hava verið kvinnur, ið hava vitjað á gllum teimum mongu pensionistaskeiðu- num, ið hildin hava verið. Hann heldur, at ein møgulig frágreiðing er, at kvinnur eru lívsseigari enn menn, og tí eru betri fyri enn menn, tá ið tey eru vorðin gomul. Ein annan møguleika heldur hann vera, at menn- inir eru bangnir fyri at verða argaðir, tá ið teir koma heim aftur til heimbygdina, eftir at hava verið á pensionista- skeiði saman við einari rúgvu av kvinnum Á tí seinna skeiðinum í ár, ið var liðugt seinasta mánadag, vóru 32 luttakar- ar. Av hesum 32 luttakaru- num vóru bert 5 menn. Men eitt er vist, og tað er, at hesi hava øll havt 11 ríkar dagar saman, ið kanska hava yngt tey eini tíggju ár, hóast teir hava verið strævnir. Berghild Poul sen, sang, Bjarna Berg, klarinett, og Árna Hansen, klaver Kanny Sambleben, violin, luttekur eisini á konsertini